აბსურდული რუსული სიმბოლური - სპორბოქსს საქართველოში გაზრდილი ფეხბურთელები დაავიწყდა

რუსულმა გამოცემა „სპორტბოქსმა“ რუსეთის პრემიერლიგაში მოთამაშე ამიერკავკასიელებისგან საკმაოდ უცნაური სიმბოლური ნაკრები შეადგინა - 5 სომეხი ფეხბურთელი, 2 აზერბაიჯანელი და მხოლოდ 4 ქართველი.

„ამიერკავკასია ყოველთვის მდიდარი იყო ნიჭერი ფეხბურთელებით. სლავა მეტრეველი და დავით ყიფიანი, ნიკიტა სიმონიანი და ხორენ ოჰანესიანი, ანატოლი ბანიშევსკი და ყაზბეკ ტუაევი... ბევრი პროფესიული კარიერის ასაწყობად საძიებლად რუსეთში მოდიოდა და ახლაც მოდის. პრემიერლიგის ისტორიის განმავლობაში, ჩვენ მოვიძიეთ 160-ზე მეტი ლეგიონერი ამიერკავკასიის რესპუბლიკებიდან“ - წერს გამოცემა.

სიმბოლური ნაკრები ასე გამოიყურება:
მეკარე: რომან ბერეზოვსკი (სომხეთი)
დაცვა: სარქის ჰოვსეფიანი (სომხეთი), საბა კვირკველია (საქართველო), მალხაზ ასათიანი (საქართველო), კარენ დოხოიანი (სომხეთი)
ნახევარმცველები: არაზ ოზბილიზი (სომხეთი), გიორგი ქინქლაძე (საქართველო), ნარვიკ სირხაევი (აზერბაიჯანი)
თავდამსხმელები: ზაზა ჯანაშია (საქართველო), იურა მოვსისიანი (სომხეთი), ნაზიმ სულეიმანოვი (აზერბაიჯანელი)

ზრდილობისთვის სათადარიგო ვარიანტად დაასახელეს კახა ცხადაძე (სპარტაკი, დინამო, ალანია, ანჟი), ალექსანდრე ამისაულაშვილი (შინიკი, სპარტაკი ნალჩიკი, კრასნოდარი, კრილის სოვეტოვი), ნუკრი რევიშვილი (ანჟი), გიორგი ლორია (კრილის სოვეტოვი, ანჟი"), გიორგი ლომაია (სპარტაკი, ხიმკი), სოსო გრიშიკაშვილი (ალანია), გია გრიგალავა (ტულას არსენალი), მიხაილ აშვეთია (ალანია, ლოკომოტივი, როსტოვი, რუბინი), გიორგი დემეტრაძე (ლოკომოტივი, ალანია) და გოჩა გოგრიჭიანი (სოჟის ჟემჩუჟინა)

ეს საკმაოდ სასაცილო სიაა, რადგან მართლა რამდენიმე გამორჩეული მოთამაშე არაა: სიაში არ არიან კახა ცხადაძე, მურთაზ შელია, რომლებიც თავის დროზე რუსეთის ჩემპიონატში ბრწყინავდნენ.

არც ლევან კობიაშვილია, ეტყობა, დაავიწყდათ, რომ კარიერა რუსეთში, ვლადიკავკაზის „ალანიაში“ დაიწყო და მარცხენა ფლანგზე მცველადაც გამორჩეული იყო და ნახევარმცველადაც, 1997 წელს კი რუსეთის საუკეთესო ახალგაზრდად დაასახელეს. მის პოზიციაზე საკმაოდ საეჭვო კარიერის მქონე მოთამაშეები დააყენეს, რომელთაც კობიაშვილის დონეზე თამაში მხოლოდ ოცნებად ჰქონდათ. გამორჩათ გოგა გახოლიძე, რომელიც „ალანიას“ ნამდვილი ლიდერი იყო.

არაა თავდამსხმელი გიორგი დემეტრაძე, რომელიც 1999 წელს რუსეთის ჩემპიონატის ბომბარდირი გახდა. სიაში არც თბილისის „დინამოს“ გარზდილი ბახვა თედეევი შეიყვანეს, რომელმაც რუსეთის ნაკრებშიც ითამაშა და „ალანიას“ კაპიტანი იყო. არც დავით მუჯრია, რომელიც წლები იყო სამარის „კრილია სოვეტოვის“ კაპიტანი და ლიდერი.

რაც მთავარია, არაა ომარ თეთრაძე, რომელიც საქართველოშია გაზრდილი, დღემდე ოჯახი თბილისში ჰყავს და რუსეთის ნაკრებშიც ითამაშა (მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატებზე) და პლუს „რომასა“ და პაოკ-ში, ხოლო მოსკოვის „დინამოსა“ და ვლადიკავკაზის „ალანიაში“ გუნდის ლიდერი იყო.

საინტერესოა, რომ ჟურნალისტმა ცენტრალურ ნახევარმცველების სათადარიგო ვარიანტად გია გრიგალავა დაასახელა, რომელიც „როსტოვიდან“ მოყოლებული მცველია - ჯერ მარცხნივ თამაშობდა, ახლა კი ცენტრალურ ზონაში მოქმედებს.

ასევე უცნაური იყო კომენტარი - სომხეთის ნაკრების ყოფილ ფეხბურთელს, კარენ დოხოიანს ჰკითხეს, შემადგენლობაში ვის შეცვლიდა. სამართლიანობისთვსი უნდა ითქვას, რომ დავით მუჯირის არყოფნა აღნიშნა, მაგრამ რას ფიქრობთ, ვის მიახტა? 4-3-3 სქემაში გიორგი ქინქლაძის ნაცვლად ელისტის „ურალანში“ ერთი წლით ნათამაშები არტურ ვოსკანიანი ურჩია, რომელმაც ძირითადი პერიოდი სომხეთის ჩემპიონატში გაატარა, 4 წელი კი - კვიპროსსა და ბელარუსში. გასაოცარი გემოვნებაა, მით უფრო, თბილისში „მაჩესტერ სიტის“ ლეგენდის, გიორგი ქინქლაძის თამაშის ნახვისა და 0:7-ის წაგების შემდეგ.

8202
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;