საკმარისად ვიცადეთ, 6 ერი გვინდა!

საქართველოს მორაგბეთა ნაკრებმა რაგბი ევროპის თასზე კიდევ ერთხელ გადაჯეჯგვა ტრადიციული მეტოქეები. ფინალის ტოლი მატჩი, ტრადიციულად რუმინეთთან გვქონდა, რომელიც შარშანდელი კადნიერებისთვის დავსაჯეთ. შესაბამისად, რაგბი ევროპისა და ანთიმოზ ივერიელის თასები, მინიმუმ მომდევნო სეზონამდე ჩვენი იქნება და აღარავის არ უნდა გავატანოთ!

ვიჯექი პირთამდე სავსე ეროვნულ სტადიონზე, ვუყურებდი "ბორჯღალოსნების" ზეობას, აღტკინებულ გულშემატკივარს და გაორებული გრძნობა მქონდა. ჩვენი ბიჭების წარმატება მიხაროდა და იქვე გულიც მტკიოდა, რომ ჯერაც არ გვაქვს მწვანე ანთებული უფრო დიდ ასპარეზზე.

რამდენჯერაც არ უნდა მოვიგოთ რაგბი ევროპის თასი, რამდენჯერაც არ უნდა გავიხაროთ რუსეთ-რუმინეთ-ესპანეთ-გერმანია-ბელგიის ძლევით, ადრე თუ გვიან, ყველაფერი მოსაწყენი ხდება. დგება ჟამი, როცა უფრო მეტი გინდა, თამასა ზემოთ იწევა. სამწუხაროდ, საერთაშორისო რაგბის მამები ამ თამასის აწევის საშუალებას არ გვაძლევენ, ჩვენთვის საოცნებოდ ქცეული ქვსი ერის ტურნირი ისევ ქაჯეთის ციხესავით შეუვალია. მოკლედ, ნატო-სავით გვეუბნებიან - გვიყვარხართ, მაგრამ თქვენთან ყოფნა როდის მოგვინდება, ჯერ არ ვიცითო...

აი, რატომ არის რაგბი ქართული, ვაჟკაცური სპორტი!

ისე, ეგენიც კაი ხვითოები არიან ჩემმა მზემ - ათობით წელიწადია, რაც უყურებენ, რომ მთელ პლანეტაზე არსებობს ათი უძლიერესი სარაგბო ქვეყანა, ათამდე საშუალო დონის და დანარჩენები ერთმანეთზე წყალწაღებულები. ჰოდა განვითარებისა და გაფართოების ნაცვლად, ხელოვნურ ბარიერებს ქმნიან. ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება, რომ მსოფლიო რაგბი რაღაც ჩაკეტილი სექტაა, რომელიც წინსვლისა და განვითარების საშუალებას მხოლოდ ბობოლა ქვეყნებს აძლევს. დანარჩენებისთვის კი მხოლოდ მეორე ეშელონის ტურნირები, სამადლოდ გადმოგდებული ორიოდე საზაფხულო თუ საშემოდგომო ტესტ-მატჩი და მსოფლიო ჩემპიონატია.

ევროპის ჩემპიონატზე ხომ საუბარიც ზედმეტია - საერთოდ არ იმართება! მხოლოდ 12 ქვეყნის მონაწილეობით შემდგარი, ცალკ-ცალკე ტურნირებად ჩატარებული ექვსი ერი და რაგბი ევროპის ჩემპიონატი - სულ ეგაა სარაგბო ევროპის ჩემპიონატი! არავითარი გაფართოებისა და სიახლეების ძიება, ჯიუტად მიჰყვებიან ერთხელ გატკეპნილ გზას, არაფრის შეცვლა არ სურთ...

ყოველთვის მოუთმენლად ველით მსოფლიო ჩემპიონატს რომელიმე გრანდის გამწარების სურვილით, რათა ყველას დავუმტკიცოთ, რომ იქ არ ვართ, სადაც უნდა ვიყოთ. სამწუხაროდ, სერიოზული სენსაცია ჯერაც ვერ მოვახდინეთ, რაშიც მთავარი დამნაშავე სწორედ ბობოლებთან თამაშის მწირი გამოცდილებაა. თუმცა, ისიც უნდა ვაღიაროთ, რომ უშეცდომოები და უნაკლოები არც ჩვენ ვართ.

შერკინებაში თუ გრანდების დონეს ვუკაკუნებთ, უკანა ხაზში და ხელით თამაშში მოვიკოჭლებთ. სწორედ ეს დისბალანსია მეორე ძირითადი მიზეზი, რომ აქამდე არ გვყავს წამოქცეული არცერთი გრანდი. არადა, სწორად მუშაობით რომ შეუძლებელი არაფერია, უკანასკნელ მსოფლიო ჩემპიონატზე იაპონელებმაც დაამტკიცეს სამხრეთ აფრიკის სენსაციურად ძლევით...

სიამოვნებით მეღიმება, როდესაც წარმოვიდგენ, რა დონის გუნდი ვიქნებით, როდესაც უკანა ხაზშიც გვეყოლება, ვთქვათ მამუკა გორგოძისა და დავით ზირაქაშვილის დონის ვარსკვლავები! ჩვენი ტრადიციულად ძლიერი შერკინება, პლიუს ხელდახელ გამართულად და ლაღად თამაში ხომ მომაკვდინებელი იარაღი იქნება ნებისმიერი მოწინააღმდეგის წინააღმდეგ! აი მაშინ კი გვიფრთხილდნენ ბობოლები!

სამწუხაროდ, ჩვენს ქვეყენაში მძლეოსნობა და სპორტული მედიცინა სასურველ დონეზე ჯერაც ვერაა. ეს კი როგორც რაგბს, ასევე სხვა სახეობებს არ აძლევს იმის საშუალებას, რომ სპორტსმენები თანამედროვე სტანდარტების ფიზმომზადების მეთოდებით აღზარდონ. ბუნებრივ ფიზიკურ მონაცემებს უნდა დაემატოს სწორად სირბილზე, სწორად ხტომაზე, სწორად სუნთქვაზე, ორგანიზმის სწორად განვითარებაზე და სწორად კვებაზე მუშაობა.

ამას დავუმატოთ თანამედროვე სპორტული მედიცინა აღდგენითი საშუალებებით - აი ის აუცილებელი ნიუანსები, რაც დღეს სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია მაღალი კლასის სპორტსმენის აღსაზრდელად. გასაგებია, რომ ამ ყველაფერს უფრო მეტი ფინანსები უნდა, მაგრამ სხვანაირად არაფერი გამოგვივა. 21-ე საუკუნეში, მხოლოდ ნიჭი სერიოზული შედეგებისთვის საკმარისი აღარაა...

აქედან გამომდინარე, საჭიროა უფრო გრანდიოზული მუშაობა, უფრო მაღალი დონის ინფრასტრუქტურა, უფრო მაღალი დონის სპეციალისტების აღზრდა ან დროებით უცხოეთიდან ჩამოყვანა მაინც, რათა ახალგაზრდა უკანახაზელებიც ისეთ "მონსტრებად" აღვზარდოთ, როგორი მორკინალებიც გვყავს.

სიამოვნებით მეღიმება, როდესაც წარმოვიდგენ, რა დონის გუნდი ვიქნებით, როდესაც უკანა ხაზშიც გვეყოლება, ვთქვათ მამუკა გორგოძისა და დავით ზირაქაშვილის დონის ვარსკვლავები! ჩვენი ტრადიციულად ძლიერი შერკინება, პლიუს ხელდახელ გამართულად და ლაღად თამაში ხომ მომაკვდინებელი იარაღი იქნება ნებისმიერი მოწინააღმდეგის წინააღმდეგ! აი მაშინ კი გვიფრთხილდნენ ბობოლები!

3603
მკითხველის კომენტარები / 2 /
lomu
1
kargi statiaa mara rad ginda?! qartvelis meti aravin waikitxavs :(
ზურა
0
ყველა სპორტის საფუძველია მძლეოსნობა! სამწუხაროდ განადგურდა სპორტის ეს სახეობა და ამაში ლომის წვლილი ახლანდელ მძლეოსნობის ფედერაციის ხელმძღვანელობას მიუძღვის... ძალიან გთხოვთ დაინტერესდით ამ დიდი პრობლემით...
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;