[ალეკო კაკაურიძე, როტერდამი-თბილისი] აქ იცხოვრებდა ბობ მარლი... ანუ, ის, რაზეც გაჩუმება ნამდვილად გამიჭირდება

თბილისის "დინამოსთან" ერთად ჰოლანდიაში ქართველ ჟურნალისტთა სოლიდური ჯგუფიც იმყოფებოდა და, პირდაპირ უნდა დავწერო - ეს მივლინება არასოდეს დამავიწყდება. ნანახ-განცდილის გარკვეული ნაწილი უკვე მივიტანე მკითხველამდე, თუმცა სათქმელ-დასაწერი ძალიან ბევრი დამრჩა და გაჩუმება ძალიან გამიჭირდება...

პირველი გამოცდილება

ყველამ ვიცით, რა შედეგითაც დასრულდა როტერდამული შეხვედრა. თქმა რად უნდა, არ არის სასიამოვნო, როცა ოთხს უშვებ და ერთსაც ვერ იტან. ამ დროს კრიტიკა სავსებით ნორმალურია და მას ვერც თბილისის "დინამო" ასცდება, მაგრამ სადაც სამართალია, რამდენიმე მსხვილმან ნიუანსს გვერდს ნამდვილად ვერ ავუვლით.

პირველი და მთავარი ის არის, რომ არცერთ დინამოელს აქამდე არ უთამაშია ასეთი სიძლიერის მეტოქესთან, ასეთი ტრიბუნების წინაშე და, რა გასაკვირია, რომ ამგვარმა ატმოსფერომ ფეხბურთელები დააბნია.

ტრიბუნები კი ტყუილად როდი ვახსენე - "დე კუიპზე", მიუხედავად იმისა, რომ არ გაივსო, მართლაც დიდებული ატმოსფეროა. პირადად მე ასეთი ხმაურიანი და ორგანიზებული ქომაგობა კარგა ხანია, არ მინახავს.

ასე რომ, კლუბის ხელმძღვანელობამ უსათუოდ უნდა შეინარჩუნოს გუნდი, რათა მომავალ სეზონში "დინამოს" წინაშე სხვა მიზნები და ამოცანები დადგეს...

ტემპი და მსაჯობა

მართალია, მე-80 წუთამდე მხოლოდ ერთი ბურთით ვაგებდით, მაგრამ მაინც საცნაური გახლდათ, რომ "დინამოს" ძალიან უჭირდა მაშინ, როცა მოწინააღმდეგე ტემპს უმატებდა.

ამის ახსნა რამდენიმე მიზეზით შეიძლება, მაგრამ მთავარი ალბათ მაინც ერთია - საქართველოს ჩემპიონატში არ არის ერთი გუნდიც კი, რომელიც თუნდაც იმის მიახლოვებულ ტემპში ითამაშებს, როგორითაც ითამაშა "ფეიენოორდმა".

რაც შეეხება მსაჯობის თემას. რა თქმა უნდა, უკრაინელ არბიტრს შეეძლო, შედარებით ლოიალური ყოფილიყო "დინამოს" მიმართ, მაგრამ მივიღეთ შედეგი და ახლა ვეღარაფერს შევცვლით.

ფაქტი ერთია და აქაც საქართველოს ჩემპიონატს უნდა გადავწვდეთ - ევროთასებზე გაცილებით სხვანაირად მსაჯობენ, ვიდრე ჩვენს ეროვნულ ლიგაში. იქ გაცილებით მეტად აძლევენ ხისტი თამაშის საშუალებას. შესაბამისად, "დინამოს" ფეხბურთელებმა ვერ მიიღეს ჯარიმები ისეთ ორთაბრძოლებში, როგორი ჯარიმებიც ინიშნება საქართველოს ჩემპიონატში.

აღარაფერს ვიტყვით იმაზე, რომ აკაკი შულაიას ნამდვილად მართებდა მეტი თავშეკავება. არადა, ის ძალიან კარგად ჩაერთო თამაშში და ერთ-ერთი საუკეთესოც კი გახლდათ "დინამოს" შემადგენლობაში.

მისი უდიდებულესობა ჰოლანდია, როტერდამი, ჰააგა, ამსტერდამი...

ძალიან, ძალიან მაგარი ქვეყანა აქვთ ჰოლანდიელებს. ასე ვიტყოდი, მასობრივი ბედნიერება სჭირთ ამ ქვეყნის მცხოვრებთ. ძალიან იშვიათად, ქუჩაში ისეთ ადამიანი ნახოთ, თავ-პირი რომ ჩამოსტირის.

ფეხბურთი ამ ქვეყანაში უზომოდ პოპულარულია. ნომერ პირველი სპორტია ის როტერდამში, პირველი გუნდი კი "ფეიენოორდი". ჩავედით თუ არა ამ ქალაქში, ეს მაშინვე ვიგრძენით - ჩვენი თვითმფრინავი სწორედ "ფეიენოორდის" სახელობის აეროპორტში დაჯდა, სადაც დაგვხვდა რობინ ვან პერსის დიდი პლაკატი...

როტერდამში ჩვენ ვნახეთ იმის ნათელი მაგალითი, თუ როგორ უნდა გიყვარდეს შენი კლუბი. ერთი სიამოვნებაა თვალის მიდევნება იმისთვის, თუ როგორ მიემართება ველოსიპედებისა და ფეხით მოსიარულეთა კოლონა "დე კუიპისკენ". სხვათა შორის, გაგიკვირდებათ და, არანაირი "ფეიენოორდი" არ არსებობს. ჰოლანდიელები მას "ფაინოორდს" ეძახიან. "დე კუიპს" - "დე კაიპს", კლუივერტს კი "კლაიფერტს"...

ჰოლანდიაში მყოფ სამ ქართველ ჟურნალისტს გულთბილად გვიმასპინძლა ნაღდმა ქართველმა ვაჟკაცმა, ლერი მაისაიამ. დავათვალიერეთ ულამაზესი ჰააგა, ჩრდილოეთის ზღვის სანაპირო და ამსტერდამი, მართლაც დიდებული ქალაქი...

ვნახეთ "ამსტერდამ არენა" - ულამაზესი ნაგებობა. გაგიკვირდებათ და, მის ქვეშ... ავტობანი გადის. დავათვალიერეთ საკლუბო მაღაზია, თვალი შევავლეთ ლეგენდარული აიაქსელების პოსტერებს...

ამსტერდამში, თუნდაც როტერდამში სიამოვნებით იცხოვრებდა ბობ მარლი - ამ ამბებში გარკვეული კაცი ფეხის ყოველ ნაბიჯზე იგრძნობს კანაფის სუნს, მოსვენება არ არის ათასი საეჭვო პირისაგან, რომელიც ნარკოტიკის ყველა სახეობას გთავაზობს...

გაგრძელება იქნება

1255
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;