ამიტომაც იყო გამორჩეული და ისტორიული... წარმატებული წელი საჭიდაო სახეობისთვის

სამივე ოლიმპიური საჭიდაო სახეობისთვის წლევანდელი სეზონი, ტრადიციულად, წარმატებული გამოდგა, მაგრამ უფრო მეტად - თავისუფალი და ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეებისთვის.

მათთან იყო მსოფლიოს ჩემპიონიც და ევროპისაც; გარდა ამისა, იყო მრავალი მედალი როგორც უფროსებში, ისე - ასაკობრივ ნაკრებებში, თანაც - ორივე სტილის სახეობაში; იყო ბევრი აღსანიშნავი წარმატება, თუმცა ამ მრავალთაგან მაინც სეზონის ბოლოს მომხდარს გამოვარჩევთ: 23-წლიანებში ორი ძმა გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი, რაც ჩვენს ჭიდაობაში აქამდე არასოდეს მომხდარა. ეს სეზონის მართლაც ღირსეული დასასრული გამოდგა, ამ ისტორიულ წარმატებას კი ამბროლაურელმა ძმებმა - ავთანდილ (74) და ნიკა (79) კენჭაძეებმა მიაღწიეს ბუქარესტში.

პირველ ტოლაში დაბადებულმა ძმებმა ჭიდაობის ანბანი მეზობელი ჭრებალოს სკოლის საჭიდაო სექციაში ისწავლეს, მერე ქუთაისშიც აიმაღლეს ოსტატობა, ახლა კი თბილისში ცხოვრობენ, გლდანის ოლიმპიური მზადების ცენტრში და ახლო წარსულის ცნობილ ფალავანთან, ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონთან, ოლიმპიური ვერცხლისა და ბრინჯაოს მფლობელ გიორგი გოგშელიძესთან ვარჯიშობენ.

წარმატებული მოჭიდავე ძმები მსოფლიოსთვის უცხო არაა - პეტერსონები, შულცები, ხადარცევები, საქართველოშიც ბევრ ძმას უვარჯიშია ერთად ჭიდაობაზე, მაგრამ ასე დუეტში მსოფლიოს ჩემპიონები არ გამხდარან. ამიტომაცაა კენჭაძეების წარმატება გამორჩეული და ისტორიული.

მერე რა, რომ ეს ასაკობრივ ჩემპიონატში მოხდა - 23-წლიანებიდან უფროსთა შეჯიბრებებამდე ხომ ნახევარი ნაბიჯიც არაა. თანაც, ამ წარმატებამდე ერთი თვით ადრე ავთომ ეროვნულ ნაკრებთა დონეზე იჭიდავა კიდეც მსოფლიოს ჩემპიონატის ფინალში და დღეს უკვე არავის ეეჭვება, რომ ძმებს კიდევ არაერთხელ ვიხილავთ ერთად დიდი ტურნირების კვარცხლბეკზე და იქნებ ოლიმპიადაზეც კი. მით უფრო, ისინი 21-22 წლისები არიან და ავთო უკვე მიიჩნევა თავისი წონის ლიდერად, ნიკა კი 79-ში ახლა იწყებს ლიდერად დამკვიდრებისთვის ბრძოლას.

წლეულს ორივე ნაკრებს - „თავისუფლებსაც“ და ბერძენ-რომაელებსაც ხელშესახები წარმატებები ჰქონდათ. ბუნებრივია, მედლების ხარისხი და ოდენობა იდენტური არაა, მაგრამ, რაც მთავარია, ორივე გუნდმა დამაჯერებლად იჭიდავა.

დაღესტნურ კასპიისკში ჩატარებულ ევროპის წლევანდელ პირველობაზე ჩვენმა დელეგაციამ ერთი ოქრო მოიპოვა და ის სწორედ ბერძენ-რომაელმა რობერტ კობლიაშვილმა (მარტყოფი, 87) ირგუნა. მისი თანაგუნდელებიდან ფინალი ხულოელმა ოლიმპიურმა პრიზიორმა შმაგი ბოლქვაძემაც (67) იჭიდავა, თუმცა საბოლოოდ ვერცხლს დასჯერდა, ამ გუნდმა კი დამატებით კიდევ 4 ბრინჯაო მოიპოვა: ხობელმა ნუგზარ წურწუმიამ (55), ოზურგეთელებმა - დავით ჩხარტიშვილმა (60), იური ლომაძემ (72) და წყალტუბოელმა იაკობ ქაჯაიამ (130).

როგორც ვხედავთ, ბექა როყვას და ვლადიმერ გეგეშიძის გაწვრთნილმა ბერძენ-რომაელებმა ევროპირველობაზე 10 წონიდან 6 მედალი დაისაკუთრეს: თითო ოქრო-ვერცხლი და 4 ბრინჯაო. ოქროს გარეშე დარჩნენ, მაგრამ ურიგოდ არ გამოსულან გიორგი იანტბელიძის დამოძღვრილი „თავისუფლები“, რომლებმაც ასევე 6 ჯილდო დაისაკუთრეს: 2 ვერცხლი და 4 ბრინჯაო. ევროპის ვიცე-ჩემპიონები ქუთაისელი ბექა ლომთაძე (61) და გორელი მძიმეწონოსანი გენო პეტრიაშვილი (125) გახდნენ, მესამეზე კი გორელი ვლადიმერ ხინჩეგაშვილი (65), ყვარელელი ზურაბ იაკობიშვილი (70), გარდაბნელი სანდრო ამინაშვილი (86) და თბილისელი ელიზბარ ოდიკაძე (97) გავიდნენ.

მსოფლიოს ჩემპიონატს ბუდაპეშტმა უმასპინძლა, სადაც ბერძენ-რომაელებმა 2 ბრინჯაო მოიპოვეს, „თავისუფლებმა“ კი 4 მედალი დაისაკუთრეს: თითო ოქრო-ვერცხლი და 2 ბრინჯაო. ჩემპიონი პეტრიაშვილი გახდა, ვინც წარმატებით დაიცვა ეს ტიტული და ზედიზედ მეორედ დაეუფლა ამ ტიტულს. როგორც გითხარით, ფინალში ავთანდილ კენჭაძემ იჭიდავა, ხოლო მესამეზე იაკობიშვილი და ოდიკაძე გავიდნენ. ბერძენ-რომაელთა შორის მესამე პრიზიორები წურწუმია და კობლიაშვილი გახდნენ. მსოფლიოს ჩემპიონატის მთავარი მოვლენა უთუოდ პეტრიაშვილის „მეორედ მოსვლაა“, რაც მართლაც რომ დამაჯერებლად გააკეთა. ის მთელი თავით მაღლა იდგა მეტოქეებზე და მომავალი ოლიმპიადის გამოკვეთილ ფავორიტად გამოჩნდა.

„თავისუფალთაგან“ ასეთი კარგი გამოსვლა არც გაგვკვირვებია. პრინციპში - ბერძენ-რომაელთაგანაც ველოდით, მაგრამ მათ ძალიან ბევრი უნიჭიერესი ახალგაზრდის დემონსტრირება მოაწყვეს და დაბალანსებულ გუნდად წარმოჩნდნენ. ზოგადად, ახალი თაობის კარგი გამოსვლა ამ სეზონის მახასიათებლად იქცა.

წარმატება ძიუდოისტებსაც ჰქონდათ - მსოფლიოს ჩემპიონატზე მოპოვებული სამივე სინჯის თითო მედალი, თუმცა ეს სეზონი მაინც ერთ-ერთი უმძიმესი გამოდგა ქართული ძიუდოსთვის: ნებით თუ ძალაუნებურად ჩაგდებული ევროპის ჩემპიონატი, სკანდალები, გაფიცვები, დაპირისპირება და ნაკრების ორ ნაწილად გახლეჩა, უმწვრთნელოდ დარჩენილი ეროვნული ნაკრები, ჩაშლილი სავარჯიშო პროცესი და ცალ-ცალკე მოვარჯიშე ნაკრების წევრები, აბუნტებული სპორტსმენები, იარაღის ტრიალი, ფედერაციის პრეზიდენტის გადადგომა და ვადამდელი არჩევნები - სამწუხაროდ, ეს ყველაფერი წლევანდელი სეზონის სავიზიტო ბარათად იქცა. რაც ყველაზე ცუდია, მავანთ ყველაფერი გააკეთეს შიდა დაპირისპირების საერთაშორისო არენაზე გასატანად და იაპონიიდან მოყოლებული, ბრაზილიით დამთავრებული, უცხოელ ძიუდოისტებს აბუნტებული ნაკრების მხარდასაჭერი ვიდეო მიმართვები გაავრცელებინეს.

ნაკრების დასაკომპლექტებლად სოციალურ ქსელებში ცხარე კამპანიას აწარმოებდნენ ძიუდოისტთა დედები, დები, ცოლები, ცოლისდები, სიდედრები, სიდედრის დები და ასე განსაჯეთ - მათი დაქალებიც კი... იყო უამრავი ლაფის და ტალახის სროლა გუშინდელი მეგობრების მისამართით, შედეგად კი ერთ დროს ერთსულოვანი ნაკრები იმდენად გაიხლიჩა, ჩვენი სპორტსმენები უცხოეთში შეჯიბრებებზე უკვე ერთმანეთს აღარ ქომაგობენ. ეგ კი არა, ხშირად უცხოეთში ტურნირებზე ცალ-ცალკე, თავიანთ მწვრთნელებთან ერთად დადიოდნენ და ზოგჯერ სხვადასხვა სასტუმროშიც კი ცხოვრობდნენ. ავი ენები ერთ-ერთ ბანაკზე იმასაც ამბობდნენ, რომ შეჯიბრებებზე მეორე მხარის წარმომადგენელთა წაგებისას სიხარულს არც მალავდნენო...

ეს „კბილთა ღრჭენა“ ახალ სიმაღლეზე სეზონის ბოლოს ავიდა, როცა ემოციებმა ძალუმად ამოხეთქა და სეზონი სამარცხვინო ფაქტით დასრულდა: ოსაკაში, „დიდ მუზარადზე“ ჩასულმა ნაკრების წევრებმა უკვე ერთმანეთში იჩხუბეს. თანაც, ისე დაუნდობლად, რამდენიმემ მერე ტურნირში გამოსვლაც ვერ შეძლო. თითქოს ეს არ კმაროდა და 28 დეკემბერს საქართველოს ჩემპიონატიც ჩხუბით დასრულდა - ფიზიკურად გაუსწორდნენ 90 კილოგრამში გამარჯვებულ გიორგი პაპუნაშვილს.

სანამ ქართულ ძიუდოში დისციპლინა და წესრიგი არ აღდგება, მანამ მათ წარმატებას ფასი არ ექნება.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
964
მკითხველის კომენტარები / 1 /
სოსო
0
გიკვირთ,ვითომ შიცვალა ხელმძღვანელი,მაგრამ მმართველად,ისევ იგივე ხალხი დარჩა და არც არაფერი შეიცვალა,ამიტომ არც მოქმედ სპოტსმენების ურთიერთობებში შეიცვლება რამე.ფედერაციაში რეალური ცვლილებებია აუცილებელი,სხვანაირად კიდევ უარესი მოხდება.არ ღირს თანამდებობა დაღვრილ სისხლად,მაგრამ ვინც ამ თანამდებობებზე სხედან,მათ ერთხელ უკვე დაღვარეს სისხლი და საქმეს ისეთი პირი უჩანს,არც მთლიანად ძიუდოს განადგურებაზე დაიხევენ უკან.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;