[ანალიზი] მინსკი 2019: ვერცხლი, ბრინჯაო და ფინალი 

საქართველოს თავისუფალი სტილით მოჭიდავეთა ნაკრებმა მეორე ევროპულ თამაშებზე პირველ საფინალო დღეს 2 მედალი მოიპოვა - თითო ვერცხლი და ბრინჯაო.

სამწუხაროდ, მძიმეწონოსანი გივი მაჭარაშვილი ფინალში დამარცხდა რუსთა ჩეჩენ ანზორ ხიზრიევთან და ვერცხლის მედალს დასჯერდა, მესამეზე კი მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი ავთანდილ კენჭაძე (74) გავიდა. 

დებიუტანტი მაჭარაშვილი ფსიქოლოგიურადაც გადაღლილი იყო წინა დღის ბატალიებით და - ფიზიკურადაც, რის გამოც ვერ ააწყო ჩეჩენთან ჭიდაობა, ინიციატივას ვერაფრით დაეუფლა. არადა, მასთანაც იმავე ტაქტიკით რომ ეჭიდავა, როგორც წინა დღეს - აზერბაიჯანელტა მსოფლიოს ფინალისტ ჯამალედდინ მაგომედოვთან, დიდი ალბათობით, ოქრო ჩვენ დაგვრჩებოდა.

სამწუხაროდ, ეს ვერ შეძლო, საამისოდ არ ეყო ძალა - არც ფსიქოლოგიური და არც წმინდა ფიზიკური. თან ვერც სტილი შეცვალა, რადგან აშკარად მოშვებული იყო. გამოითქვა მოსაზრება, რომ ჩეჩენმა მას ფიზიკურად აჯობა, რაც მართალია, თუმცა ისიც ცხადია, რომ თავად ქართველიც ვერ იყო ფორმაში, თორემ წინა დღით ხიზრიევზე გაცილებით ტანსრულ მაგომედოვს დამაჯერებლად მოუგო, პირწმინდად გაანეიტრალა. 

შეხვედრის მიმდინარეობისას მაჭარაშვილს ტრიბუნიდან ოლიმპიური ჩემპიონი დავით გობეჯიშვილი მოუწოდებდა, ფეხში შესვლის გარეშე ვერ მოიგებო და ალბათ, აქცენტი ამაზეც უნდა აეღო, რადგან ხიზრიევი წარმატებით უთიშავდა ხელებს. იგივე გადმომილაპარაკა აზერბაიჯანელთა დაღესტანელმა მწვრთნელმა მაგომედხან არაცილოვმა, ვინც ერთ-ერთი ტრიბუნის გამოსასვლელთან ჩემს გვერდით მდგარი უყურებდა ამ პაექრობას და ქართული ალამით მიხვდა ჩემს სადაურობას. კიდევ შეიძლება, კიდევ შეიძლება, მაგრამ ფეხებზე უნდა იმუშაოსო, 2:3-ზე გადმომილაპარაკა მან. სამწუხაროდ, ემოციურ-ფსიქოლოგიურად გამოფიტულ მაჭარაშვილს ამის ძალა მხოლოდ ერთხელ აღმოაჩნდა და გადაიყვანა კიდეც, თუმცა ორჯერ საკუთარ ილეთზეც მოჰყვა.

ახლა ბულგარელ მსაჯზე რაიმეს დაბრალება თავის მართლებას ჰგავს, მაგრამ მესაე ქულა ხიზრიევისთვის საჩუქარს ჰგავს - არ იყო მაჭარაშვილი ასე პასიური. თუმცა მთლიანობაში ხიზრიევმა აჯობა ჭიდაობით, ამ დღის ფინალი კი ჩვენთვის არასასურველი გამოდგა - ვაბანკზე წასულმა მაჭარაშვილმა თავზე მოუნდომა გადახტომა და მშვენივრადაც მოწყდა ადგილიდან, მაგრამ ჩეჩენმა ილეთის საოცარი გრძნობა გამოავლინა, მყისვე გაერკვა ვითარებაში, ჰაერში დაიჭირა ქართველი და ბეჭებზე დააგდო. არა გვგონია, ის მომზადებული ყოფილიყო ამგვარი სცენარისთვის - მაჭარაშვილი არ აკეთებს ასეთ „ავაზას ნახტომებს“, მაგრამ ჩეჩენი კარგად გრძნობს ილეთს. მაჭარაშვილის სასარგებლოდ იმას თუ ვიტყვით, რომ ზედაწონოსანისგან ასეთი ჩინებული ნახტომი ლამის წარმოუდგენელია და ეს ფანდი ბოლომდე რომ გამოსვლოდა, ვინძლო, ფიცარნაგი ჩაეტეხა, ისეთი გდება გამოვიდოდა. 

მაჭარაშვილის გამოსვლა მაინც ქებას იმსახურებს ბევრი მიზეზის გამო: სათადარიგო და გამოუცდელმა კაცმა მოიპოვა მედალი და თანაც ზედა წონაში! ეს წარმატება მისთვისაც დიდი სტიმული იქნება და ნაკრებში კონკურენციასაც გააძლიერებს. 

მისმა გამოსვლამ მინსკის სპორტის სასახლეშიც დიდი მოწონება დაიმსახურა, რადგან დარბაზს ჯერ კიდევ წინა დღიდან ახსოვდა მისი კარგი ჭიდაობა. ბუნებრივია, ტრიბუნებზე რუსი ქომაგები უფრო მეტნი იყვნენ, მაგრამ ქართველს უცხოელებიც ბევრნი ქომაგობდნენ. ჩვენს ახლოს ახალგაზრდა ბიჭი იდგა, რომელიც იერით ჩრდილოკავკასიელს ჰგავდა, მაგრამ ქართულად საკმაოდ კარგად საუბრობდა და ჩვენს მოჭიდავეებსაც ახლოს იცნობდა. ჯერ ხინჩეგაშვილს გამოელაპარაკა, მასთან გადაიღო სურათები, მერე კი მაჭარაშვილის პაექრობას ვიდეოთი იღებდა და ჩვენთან ერთად გაჰყვიროდა „საქართველო, საქართველოს“. გამოსვლისას ერთი რუსულენოვანი ქომაგიც გამომელაპარაკა, თქვენი ფალავანი ნამდვილი ტალანტიაო. ეს მართლაც ასეა, რასაც მაჭარაშვილი, ვიმედოვნებთ, არაერთხელ დაამტკიცებს.

გუშინ პირველი მედალი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე ავთანდილ კენჭაძემ მოგვიტანა 74 კილოგრამში, რომელმაც ნამდვილად იყოჩაღა მასპინძელ აზამატ ნურიკაუსთან შეხვედრაში. თან ის ნატკენი ფეხით გავიდა საჭიდაოდ, მაგრამ საკმაოდ იოლად მოუგო: 8:5. თუმცა ქულები სულაც არ ასახავს იმ უპირატესობას, რასაც ჩვენებური ფლობდა ამ შეხვედრაში. ტრავმის მიუხედავად, კენჭაძემ საიმედოდ ჩაკეტა მასპინძელი და შანსი არ მისცა. მან ქულების უმეტესობა შეხვედრის ბოლოს, ტაქტიკური მოსაზრებით დაკარგა, რათა დრო გაეყვანა. 

- ძალიან ძნელი გამარჯვება იყო, რაც არაა მხოლოდ ჩემი დამსახურება. მადლობას ვუხდი ყველას, ვინც თავისი წვლილი შეიტანა ამ გამარჯვების მოპოვებაში. საჭიდაოდ ტრავმირებული ფეხით გავედი. ექიმები საერთოდ მირჩევდნენ, არც მეჭიდავა, მაგრამ მაინც ასე გადავწყვიტე - გვითხრა შეხვედრის დასრულების შემდეგ კენჭაძემ. 

P.S. სამწუხაროდ, ამ წერილის დასრულება ისევ გვიწევს უსიამოვნო თემით, რაც ქართველი სპორტსმენების მიერ ქართული მედიის - ბეჭდურის თუ ელექტრონულის უგულებელყოფას ეხება. ეს სამბისტებს არ ეხებათ მხოლოდ, აი, მოჭიდავეებმა კი ისე გაგვწამეს ეს დღეები, ერთი პირობა იმასაც კი ვფიქრობდით, მხოლოდ ოქმები გაგვეშვა და საერთოდ არ გაგვეკეთებინა რეპორტაჟები. საბოლოოდ კი მოვახერხეთ მათთან გასაუბრება, მაგრამ ვინ იცის, რის ფასად. ამჯერად მაინც არ წავედით ასეთ რადიკალურ ნაბიჯზე, რადგან ეს ქვეყნის წარმატებაა, მაგრამ პრობლემა ნამდვილად მოსაგვარებელია. სპორტსმენებს უნდა ესმოდეთ, რომ ამ უარით ისინი თავიანთ ქვეყანას და ქომაგს შეურაცხყოფენ; იმ ხალხს არ სცემენ პატივს, რომელთა გადასახდებითაც იღებენ საკმაოდ მაღალ ხელფას-პრემიებს (არა მარტო საქართველოს კვალობაზე). ამას არ აკეთებენ უცხოელები, მხოლოდ ქართველები იქცევიან ასე. გამოსავალი ისიც იქნება, ოლიმიურმა კომიტეტმა ყოველ ასეთ დემარშზე დაუქვითოს პრემიები, მანამ კი ვიმედოვნებთ, მომდევნო დღეებში ასე არ გაგვაწვალებენ. 

გივი მაჭარაშვილი: უპირველესად, მადობა მინდა ვუთხრა მწვრთნელებს ამხელა ნდობის გამოცხადებისთვის. ვეცადე, მაქსიმუმი გამეკეთებინა მოსაგებად, მაგრამ არ გამომივიდა, თუმცა ვიმედოვნებ, რომ მომავალში გამოვასწორებ. ფინალში, ალბათ, უფრო იმან შემიშალა ხელი, რომ წონა არ მეყო. თანაც წინა დღეს დაძაბული შეხვედრები გავიარე და გამიჭირდა. ნახევარფინალში აზერბაიჯანელ მაგომედოვთან დაპირისპირებაში ცოტა გამოვიფიტე კიდეც, ბევრი ენერგია დავხარჯე და ძალების აღდგენა გამიჭირდა. ფსიქოლოგიურადაც ვერ ვიყავი სათანადო განწყობაზე. 

ეს მედალი ჩემთვის ბევრს ნიშნავს. ამ ჯილდოს, უპირველესად, საქართველოს ვუძღვნი, მერე კი ჩემს ოჯახს. 

ვლადიმერ ხინჩეგაშვილი: ნახევარფინალში ნამდვილად ძნელი შეხვედრა მქონდა ჩემთვის ნაცნობ მეტოქესთან. შეხვედრის ბედი მეორე პერიოდში გადავწყვიტე ჩემს სასარგებლოდ, ფინალში გავედი და ხვალ ოქროს მედლისთვის ვიბრძოლებ. რუსეთი ჩვენს სახეობაში ერთ-ერთი უძლიერესი მეტოქეა და ყოველთვის სასიამოვნოა ძლიერთან გამარჯვება. ამ მოგებას ვუძღვნი მთელ საქართველოს და ყველა გულშემატკივარს. 
გიორგი იანტბელიძე (ნაკრების მთავარი მწვრთნელი): 

- სამწუხაროდ, მძიმე წონის ფინალში ჩვენი სპორტსმენი დამარცხდა რუს მეტოქესთან. დასანანია, რადგან მაჭარაშვილს შეეძლო, ამ თამაშების ჩემპიონი გამხდარიყო, მაგრამ არა უშავს - ის ახალ წონაში ჭიდაობდა, რადგან გენო პეტრიაშვილის ტრავმის გამო გადავწყვიტეთ მისი დაყენება მძიმე წონაში. სასიამივნოა, რომ ამან გაამართლა, მაჭარაშვილმა კი ეროვნულ ნაკრებში პირველი ნაბიჯი წარმატებით გადადგა და საკმაოდ კარგი ჭიდაობა შემოგვთავაზა. 
როცა პირველად ჭიდაობ ასეთ დონეზე, ცოტა რთულია. თან ჯერ აკლია გამოცდილება. მას წონა არ ეყო და უფრო ამის გამო წააგო: პირველ ჯერზე ფეხში შესულმა კაცი ვერ ასწია. მეორედაც იგივე განმეორდა, ვერ დაძრა ადგილიდან. ამხელა მასასთან ჭიდაობა, როცა წონაში სხვაობა 20 კილოგრამია, ძნელია. გეთანხმებით, რომ მაგომედოვი ხიზრიევზე დიდია და რუსთანაც იმავე ტაქტიკით ჭიდაობა დავავალეთ - გაეთიშა ხელები და თავად აეღო ინიციატივა, მაგრამ ვერ შეძლო. წაგება დასანანია, მაგრამ არა უშავს.

ხინჩეგაშვილმა მართლაც პროფესიონალური ჭიდაობა შემოგვთავაზა. თან, ჩაკაევთან წაგებული ჰქონდა, მაგრამ ამჯერად სწორად, გამართულად, ტაქტიკურად იჭიდავა, როგორც ჭიდაობის პროფესორს შეეფერება და დაამარცხა უძლიერესი მეტოქე. 

კენჭაძემ ეს ტრავმა ახლა არა, შეკრებაზე მიიღო. ვცდილობდით, გავფრთხილებოდით მას, მაგრამ ვერ ვარჯიშობდა, ვერ მოძრაობდა, თუმცა მაინც შეძლო მედლის მოპოვება, რაც ძალიან კარგია.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
466
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
;