'არსენალში 22 წელი გავატარე და ეს იყო შეცდომა, ჩემი წარმოდგენების ტყვედ ვიქეცი'...

ცოტა ხნის წინ "არსენალში" ლეგენდარული ფრანგი მწვრთნელის, არსენ ვენგერის 22-წლიანი ეპოქა დასრულდა.

მიუხედავად იმისა, რომ 68 წლის სპეციალისტი საფეხბურთო აქტივობას შეეშვა, მაინც რჩება უაღრესად საინტერესო რესპონდენტად. ვენგერმა ვრცელი ინტერვიუ მისცა ტელეკომპანია RTL-ს , რომელშიც ბევრისთვის სენსაციური აღიარება გააკეთა...

ვენგერმა ილაპარაკა თავისი ცხოვრების პრინციპებზე, იმაზე, რომ ძალიან უყვარს ბობ მარლი... ხოლო ჟურნალისტ კრისტიან კელის კითხვაზე, თუ რას მიიჩნევს თავის ყველაზე დიდ შეცდომად, ვენგერმა ასე უპასუხა: "რა თქმა უნდა, ეს იყო 22 წელი "არსენალში", მაგრამ ჩემი წარმოდგენების ტყვედ ვიქეცი. სხვები ბევრს მოგზაურობდნენ, მე კი ერთ ადგილას ვიდექი"...

"არსენალს" ყველაფერი შევწირე. ეს არის განსაკუთრებული კლუბი, რომელიც იგივე ჩემი ცხოვრებაა. მე მის გამო ბევრ რამეზე ვთქვი უარი და უკანა პლანზე გადავწიე ოჯახისა და ახლობლების ინტერესები...

როცა მეკითხებიან, როგორი მწვრთნელები დადგებიან ტიერი ანრი და პატრიკ ვიეირა, ყოველთვის ვპასუხობ - შესანიშნავი! ხშირად გამიღვიძია ღამის სამ საათზე და მიფიქრია ტაქტიკაზე, სათამაშო ფორმაციაზე"...

ამ და სხვა საინტერესო თემებზე მოსიე არსენმა გულახდილად ილაპარაკა...

- არსენ ვენგერ, საფრანგეთის პრეზიდენტი რომ იყოთ, რომელ კანონს შემოიღებდით?

- ფეხბურთის სწავლებას დავგეგმავდი ყველა სკოლაში, მთელი ქვეყნის მასშტაბით!

- თუ არის ისეთი მომენტი, რომელსაც თქვენი ცხოვრებიდან ამოიღებდით?

- ამოვიღებდი აბსოლუტურად ყველა მარცხს.

- თქვენს ცხოვრებაში არ იყო ბევრი...

- ...ძალიან ბევრი რამ. ცხოვრებას რომ გადახედო, უკმაყოფილების საფუძველს მუდამ იპოვი.

- თუ წარმოგიდგენიათ თქვენს ფანტაზიაში იდეალურად მოთამაშე გუნდი?

- ალბათ, ამაზე ყველას უფიქრია. ეს არ შეიძლება იყოს ერთი რომელიმე ფორმაციის გუნდი. ალბათ უნდა იყოს ბოლომდე შერწყმა და ჰარმონია.

- რა არის თქვენი ყველაზე დიდი შიში?

- ის, რომ ფიზიკური დამოუკიდებლობა არ დავკარგო. მიყვარს ვარჯიში.

- პატიება ვის გინდათ სთხოვოთ?

- ყველა იმ ადამიანს, ვინც უნებურად დამიტანჯავს. ჩვენ ძალიან სპეციფიკური სამუშაო გვაქვს. გვიწევს ვიღაცის დასჯა იმისთვის, რომ ვიღაც გავახაროთ. 25 კაცი რომ გყავს გუნდში, ყველა კმაყოფილი ვერ იქნება. ისე, სულ ვცდილობდი, ყველა ჩემს ფეხბურთელს მივხმარებოდი პოტენციალის ბოლომდე გამოვლენაში.

- ვის გაუცვლიდით კარიერას?

- იმას, ვისაც შეუძლია, პოზიტიური ეფექტი მოახდინოს. ზოგჯერ პოლიტიკოსები რევოლუციურ აღმოჩენებამდე მიდიან და ეს საინტერესოა.

- ვისთან გაატარებდით ერთ საღამოს?

- ფილოსოფიური კითხვაა. გიპასუხებთ, რომ მოსესთან ერთად...

- თუ ძუნძულებთ?

- დიახ.

- ფეხბურთის გარდა რა გიყვართ?

- ზოგადად, მიყვარს შეჯიბრება. არის ხალხი, ვისი მიზანიც მხოლოდ გამარჯვებაა. ზოგადად, მეც ძნელად ვეგუები მარცხს.

- ბევრმა არ იცის, რომ ბობ მარლი გიყვართ...

- დიახ, მიყვარს ბობ მარლი. ის შესანიშნავია, ნამდვილი კლასია! ის 35 წლისა გარდაიცვალა, მაგრამ ბევრი რამ მოასწრო. მას უყვარდა მუსიკა და სპორტი. სპორტი და მუსიკა ერთმანეთს ძალიან უხდება. ჩემთვის იამაიკა ამის განსახიერებაა.

- ფეხბურთი როგორ შემოვიდა თქვენს ცხოვრებაში?

- ეს იყო პატარა ქალაქში სტრასბურგთან ახლოს. ადგილობრივი გუნდი ხშირად სადილობდა პატარა რესტორანში. მე ფეხბურთით ვსუნთქავდი, ფეხბურთით და რელიგიით. მაშინ 6 წლის ვიყავი და რამდენიმე შეჯიბრებაში მივიღე მონაწილეობა. მჯერა, რომ ამ ქვეყანაზე ყველაფერი ღმერთის ნებით ხდება.

- იმ გუნდში თამაშობდით, რომელსაც მამათქვენი წვრთნიდა?

- თამაში რასაც ჰქვია, 13 წლისამ დავიწყე. 19 წლამდე მწვრთნელი თითქმის არ მყოლია. ამის მიუხედავად, ამხელა კარიერა გამომივიდა ფეხბურთში...

- თქვენ "სტრასბურში" თამაშობდით, 33 წლის ასაკში კი მწვრთნელი გახდით. იოლი არ იქნებოდა...

- იოლი არ იყო. მივხვდი, რომ ვეღარ ვითამაშებდი და მწვრთნელობა გადავწყვიტე. ეს რთული რამაა და კიდევ უფრო რთულია მისთვის, ვისაც დიდი ფეხბურთი არ უთამაშია. ერთი რამ ზუსტად ვიცი - მე არასოდეს მიბრძოლია ავტორიტეტისთვის. უბრალოდ, ჩემს სიმაღლეზე ვიდექი.

- ...და 1996 წელს თქვენ პრემიერლიგაში გამოჩნდით...

- ჩემამდე, ინგლისში ორი თუ სამი უცხოელი მუშაობდა. ფეხბურთზე წარმოდგენა სხვანაირი იყო. ბევრს არ უნდოდა უცხოელი მენეჯერი. ისინი მიიჩნევდნენ, რომ მათ არაფრის მოგება არ შეეძლოთ. მე ვიყავი ინკოგნიტო. ჩამოვედი იაპონიიდან, რომელიც ძალიან მიყვარს.

- თქვენ და ინგლისური ტაბლოიდები...

- ისინი ძალიან ბევრ ამბავს იგონებენ, ტყუილებს წერენ... შენ საზოგადო პერსონა ხარ და შენი ვალდებულებაა, ამას გაუმკლავდე. სხვანაირად შეუძლებელია.

- და მაინც, თქვენ რევოლუცია მოახდინეთ ინგლისურ ფეხბურთში...

- 13-14 წლის ასაკში ბავშვმა უკვე უნდა ისწავლოს, როგორ ითამაშოს. ამავე დროს მან უნდა მიიღოს სიამოვნება. ცუდია, როცა ფეხბურთი მხოლოდ სამუშაო ხდება და მეტი არაფერი. სულ ვცდილობდი, რაღაც ახალი აღმომეჩინა მილიონებისთვის საყვარელ თამაშში.

- იყო სეზონი, როცა წაუგებლად გახდით ინგლისის ჩემპიონი. რაში იყო ამის საიდუმლო?

- 2002 წელს მე ვუთხარი ჟურნალისტებს, რომ ჩემი ოცნება იყო ტიტულის მოგება წაუგებლად. მომდევნო წელს ჩვენ ეს შევძელით. 49 მატჩის განმავლობაში არ წაგვიგია. მომდევნო სეზონში ტიტული "იუნაიტედს" დავუთმეთ. ფეხბურთელებმა მითხრეს, რომ ეს ჩემი ბრალი იყო. დავინტერესდი და ამიხსნეს - წინა სეზონში ზედმეტად დიდი ტვირთი აგვკიდეო.

- მოდი, ვისაუბროთ თქვენს საფეხბურთო ფილოსოფიაზე...

- მე მიყვარს, როცა იმარჯვებ არა უბრალოდ, არამედ სტილით. მიყვარს, როცა შენი გუნდის ქომაგის გული სავსეა გამარჯვების რწმენით. არ მიყვარს შემთხვევითი გამარჯვებები...

- რას ნიშნავს თქვენთვის კარგი მწვრთნელი და მენეჯერი?

- მწვრთნელს, ამ სიტყვის კლასიკური გაგებით, მხოლოდ შედეგით ვერ განსაზღვრავ. ყველა მწვრთნელს სჭირდება კვალიფიციური მენეჯერი, რომელიც უზრუნველყოფს გუნდში შესაბამისი ხარისხის კონტინგენტის მოზიდვას. ეს ორი თანამდებობა ერთმანეთს ავსებს...

- თქვენ ხშირად საუბრობთ ღირებულებებზე...

- ფეხბურთში ჩემთვის ღირებულებებია ის, რომ პატივი სცე შენს თანაგუნდელს, ფეხბურთელს, მოწინააღმდეგეს, მოწინააღმდეგის ქომაგებს, რეფერის... უნდა ბოლომდე იზრუნო გუნდში კარგი მედპერსონალის ყოლაზე, რადგან ჯანმრთელობა ყოველთვის მთავარია.

- რა იქნება თქვენი შემდეგი ნაბიჯი?

- ამ კითხვას მეც ვუსვამ საკუთარ თავს. გავაკეთებ იმავეს, თუ სხვა მხრივ გავიღრმავბ ცოდნას? ამ კითხვას უახლოეს რამდენიმე თვეში ვუპასუხებ.

- რომელი ფეხბურთელის ყიდვას თვლით ყველაზე წარმატებულ ნაბიჯად?

- გამორჩეული ბევრი იყო. დავასახელებდი ტურეს, ანრის, კემპბელს, ანელკას... ისინი ტოპკლასის ფეხბურთელები იყვნენ.

- ...და შეცდომად?

- შეცდომაც ბევრი იყო, მაგრამ შეგნებულად არც ერთი არ დამიშვია. ამ შეცდომებს თანდათან ვასწორებდით.

- ვინ არის თქვენთვის სრულყოფილი ფეხბურთელი?

- მგონი, ასეთი არ არსებობს. მაგალითად, მესი დიდებულია, მაგრამ თუ გავაანალიზებთ მის თამაშს, ვნახავთ, რომ ჰაერში ვერ თამაშობს კარგად და არც დაცვით ფუნქციებშია იდეალური.

- რა იქნებოდა, 2010 წელს საფრანგეთის ნაკრები რომ ჩაგებარებინათ?

- ამის შანსი არაერთხელ მქონდა. ახლა ამაზე მხოლოდ ვარაუდი შეიძლება. მიფიქრია ამის თაობაზე. ნაკრების მთავარი მწვრთნელი სეზონში 10 შეხვედრას ატარებს, კლუბისა კი 60-ს. ჩემთვის ყოველი მომდევნო თამაში ნარკოტიკივითაა. ასე რომ...

- არსენალის მთავარი მწვრთნელი რომ არ ყოფილიყავით, თუ ჩაიბარებდით "პარი სენ-ჟერმენს" მაშინ, როცა კლუბის სათავეში ყატარელები მოვიდნენ?

- შეიძლება, შეიძლება...

- ფრანგულ გრანდთან ერთად ჩემპიონთა ლიგის მოგებას შეძლებდით?

- ძალიან რთული სათქმელია. ლიგა რომ მოიგო, დიდი გზა უნდა გაიარო. ეს მართლაც რთული საქმეა. 6-7 გუნდია მთავარი ევროპული საკლუბო ჯილდოს მოგების მუდმივი პრეტენდენტი.

- როგორ წიგნებს კითხულობთ?

- სოციოლოგიაზე ვკითხულობ, ფილოსოფიაზე...

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
3740
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები