ბალანსი შესაცვლელია, რევანში ასაღებია!

პოპულარული ფრაზა - "ფეხბურთის თამაში ყველამ ისწავლა", სწორედაც რომ ესტონეთზეა ზედგამოჭრილი: არცთუ შორეულ წარსულში ევროპის ერთ-ერთ უსუსტეს გუნდად მიჩნეული ესტონეთის ნაკრები ბოლო წლებში ევროპისა თუ მსოფლიოს ჩემპიონატების შესარჩევ ციკლს, სულ მცირე, 3 მოგებით ამთავრებს.

ეგ კი არა, ორჯერ ისეც მოხდა, რომ პლეი ოფში გასვლამდე სულ მცირედი დააკლდა...

არადა, ევროპის მასშტაბით კი არა, საბჭოთა კავშირის დროს ცნება - "ესტონური ფეხბურთი" - ფაქტობრივად, არც არსებობდა. ამ ქვეყნის უძლიერესი გუნდი, ტალინის "დინამო" (შემდგომში - "სპორტი") გასული საუკუნის 60-იან წლებში ეპიზოდურად თუ გამოჩნდებოდა ყოფილი საკავშირო პირველობის უმაღლეს ლიგაში, მერე კი ისევ "კუთვნილ ადგილს" უბრუნდებოდა: 70-იან და 80-იან წლებში ესტონურ გუნდ(ებ)ს, უმაღლესში კი არა, პირველ ლიგაშიც ვეღარ მოძებნიდით.

არადა, ესტონეთი ჯერ კიდევ 1923 წელს გაწევრიანდა ფიფაში და მეორე მსოფლიო ომამდე (ანუ, ვიდრე საბჭოთა კავშირში "შევიდოდა"), დამოუკიდებელი ქვეყნის სტატუსით ორჯერ (1934, 1938) მსოფლიოს ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზეც კი მონაწილეობდა...

ესტონელთა მცირე უპირატესობა

...ბოლო წლებია, უკვე ჩვეულებრივ ამბად უნდა მივიჩნიოთ ის ფაქტი, როცა ესა თუ ის ესტონელი ფეხბურთელი ნორმალური დონის ევროპულ კლუბში ასპარეზობს.

არადა, თითქმის 20 წლის განმავლობაში ესტონელებს, ფაქტობრივად, ერთადერთი საერთაშორისო დონის ფეხბურთელი ჰყავდათ - ამ ქვეყნის ლეგენდარულმა მეკარე მარტ პოომმა თავისი ხანგრძლივი კარიერა ხომ ინგლისურ პრემიერლიგაში გაატარა.

ბოლო წლებში კი სიტუაცია შეიცვალა: სადაც კი თამაშობენ (ჰოლანდიის, პოლონეთის, შვედეთის, შოტლანდიის, სლოვენიის, ნორვეგიის, ფინეთისა თუ სხვა ქვეყნების გუნდები) ესტონელი ფეხბურთელები, ფაქტობრივად, არც ერთს არ აქვს სათამაშო პრაქტიკის პრობლემა.

ალბათ, ამ პროგრესის გამოცაა, რომ საქართველოსა და ესტონეთის ნაკრებთა დაპირისპირების ისტორიაში, ფაქტობრივად, სრული თანაფარდობაა: მეტოქეებმა 2-2 მატჩი მოიგეს, ერთი შეხვედრა კი ფრედ დასრულდა. ესტონელებს მცირე უპირატესობა აქვთ ბურთების სხვაობაში (7-6) და ესეც ბოლო სპარინგის გამო, 3:0 რომ მოგვიგეს.

მოკლედ, ჩვენმა ნაკრებმა ამ თანაფარდობის თავის სასარგებლოდ შეცვლაც უნდა შეძლოს და, რაც მთავარია, ესტონელებთან ბოლო, და მართლაც მტკივნეული, მარცხის გამო, რევანშიც უნდა აიღოს!..

სხვადასხვა სცენარით...

საქართველოსა და ესტონეთის ნაკრებებს შორის ჩატარებული ყველა (5) მატჩი სხვადასხვა სცენარით მიმდინარეობდა, თუმცა, უცვლელი იყო ერთი, თანაც, არცთუ უმნიშვნელო ფაქტორი: ხუთივე მატჩის წინ წამყვანი უცხოური საბუკმეკერო კანტორები წყვილის გამოკვეთილ ფავორიტად საქართველოს ნაკრებს მიიჩნევდნენ. სამწუხაროდ, ამ ხუთი მატჩიდან ეს პროგნოზი მხოლოდ ორჯერ გამართლდა...

საქართველოსა და ესტონეთის ნაკრებთა სულ პირველი დაპირისპირება ჩვენი უპირველესი გუნდის გამარჯვებით დასრულდა. არადა, საქართველოს ნაკრების იმდროინდელმა მთავარმა მწვრთნელმა ვლადიმერ გუცაევმა მოედანზე ექსპერიმენტული შემადგენლობა გამოიყვანა.

მრავლად ვიხილეთ დებიუტანტები (ვაჟა თარხნიშვილი, გიორგი ბალაშვილი, გია ჩხაიძე, გიორგი რევაზიშვილი) და არც ის ფაქტი უნდა გამოგვრჩეს, რომ სწორედ ესტონელებთან მატჩში გამოჩნდნენ პირველად ჩვენი ნაკრების შემადგენლობაში იმ დროისთვის ახალგაზრდა ფეხბურთელები:

20-20 წლის რატი ალექსიძე და დავით მუჯირი, 19 წლის გიორგი ლომაია. ცალკე უნდა აღვნიშნოთ ქუთაისური ფეხბურთის ორი აღზრდილის შედეგიანი თამაშიც: მიხეილ აშვეთიას დუბლს, ერთი გოლი დავით ჯანაშიამ მიუმატა.

ესტონელებმა რევანშის აღება 2 წლის შემდეგ მოახერხეს, როცა საქართველოს ნაკრებს (რომელსაც კახა კალაძე, ლევან კობიაშვილი, გოჩა ჯამარაული და გიორგი დემეტრაძე აკლდნენ) მინიმალური სხვაობით აჯობეს.

აღსანიშნავია, რომ ჩვენმა მეკარე სოსო გრიშიკაშვილმა (ისევე, როგორც 1994 წელს ნიგერიასთან ამხანაგურ მატჩში) პენალტი მოიგერია. და კიდევ ერთ ფაქტზეც: სწორედ ტალინში დაასრულა თავისი სანაკრებო კარიერა რეზო არველაძემ...

მესამე მატჩში ჩვენს ნაკრებს დროებითი თავკაცი, ხორვატი სპეციალისტი პეტარ შეგრტი მოძღვრავდა და ამ შემთხევაშიც რამდენიმე ფეხბურთელს ჰქონდა დებიუტი - გიორგი ლორიას, უჩა ლობჟანიძეს, გიორგი ნავალოვსკისა და ირაკლი კლიმიაშვილს.

აი, მეოთხე მატჩი კი სადებიუტო იყო საქართველოს ნაკრების მთავარი მწვრთნელისთვის: 2010 წლის 3 მარტს თემურ ქეცბაიამ პირველად დამოძღვრა ჩვენი უპირველესი გუნდი და წარმატებული დებიუტიც გამოუვიდა.

არც ის უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ქეცბაიამ სწორედ ამ მატჩის წინ დააბრუნა საქართველოს ნაკრებში ჩვენი გუნდისთვის ესოდენ საჭირო ლეგიონერები, მართლაც უაზრო მიზეზთა გამო, წლების განმავლობაში რომ არ იწვევდნენ ჩვენს უპირველეს გუნდში. ამათგან კი, უპირველეს ყოვლისა, მალხაზ ასათიანი უნდა დავასახელოთ - დამოუკიდებელი ქართული ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე ნიჭიერი მოთამაშე...

ბოლო ქართულ-ესტონური დაპირისპირება კი ნამდვილად ცუდ მოგონებებს აღძრავს: მეორე ტაიმში მასპინძლებმა 3 უპასუხო გოლი გაგვიტანეს! კი ბატონო, სერიოზულზე მეტი ჰქვია იმ დანაკლისს, როცა თორნიკე ოქრიაშვილის, საბა კვირკველიასა და ნიკა კვეკვესკირის გარეშე გადიხარ სათამაშოდ, მაგრამ ასეთ ანგარიშს მაინც არ ველოდით.

სხვათა შორის, ამ მატჩშიც იყო დებიუტი: საქართველოს ნაკრების მაისურა პირველად მოირგეს ლუკა ჰუფნაგელმა და ზაქარია ბეგლარიშვილმა. ოღონდ, ბეგლარიშვილისთვის (უკვე მეცხრე წელიწადია, ესტონეთის ჩემპიონატის ერთ-ერთი გამორჩეული ფეხბურთელია) ეს იყო პირველი და უკანასკნელი მატჩი საქართველოს ნაკრების მაისურით: ტალინის "ფლორას" ლიდერს, ძალიან დიდი ალბათობით, მალე... ესტონეთის ნაკრებში ვიხილავთ...

ამხანაგური მატჩი

საქართველო-ესტონეთი 3:1
18.11.1998. თბილისი. ეროვნული.
28 000 მაყურებელი
1:0 აშვეთია (65), 2:0 დ. ჯანაშია (72), 3:0 აშვეთია (85), 3:1 არბეიტერი (86)

საქართველო: გრიშიკაშვილი (70. ლომაია) - ბალაშვილი, თარხნიშვილი (64. ზ. ფოფხაძე), დიდავა, ჩხაიძე (72. ზ. ჯელაძე) - რევაზიშვილი (62. ღუდუშაური), კვეტენაძე (50. მუჯირი), კიკნაძე, ალექსიძე - დ. ჯანაშია, აშვეთია.

მწვრთნელი: ვლადიმერ გუცაევი
კაპიტანი: გიორგი კიკნაძე

არბიტრი: მ. მალაღურაძე (საქართველო)

ამხანაგური მატჩი

ესტონეთი-საქართველო 1:0
11.06.2000. ტალინი. კადრიორგი.
1 200 მაყურებელი
1:0 პიიროა (17)

საქართველო: გრიშიკაშვილი - სილაგაძე, ხიზანიშვილი, ნემსაძე, კობიაშვილი -ყაველაშვილი (56. დემეტრაძე), სიჭინავა (71. რეხვიაშვილი), ქინქლაძე (71. რ. არველაძე), ქეცბაია (62. ალექსიძე) - ა. არველაძე (62. ჩალაძე), შ. არველაძე.

მწვრთნელები: დავით ყიფიანი, რევაზ ძოძუაშვილი
კაპიტანი: გიორგი ნემსაძე

არბიტრი: ს. კალდმა (ესტონეთი)

ამხანაგური მატჩი

ესტონეთი-საქართველო 1:1
27.05.2008. ტალინი. ლე კოკ არენა.
2 500 მაყურებელი
1:0 კინკი (64-პენ), 1:1 ყენია (83)

საქართველო: ლორია - უ. ლობჟანიძე, ხიზანიშვილი, ასათიანი, ნავალოვსკი - ოდიკაძე (68. ბ. გოცირიძე, ცქიტიშვილი, კობიაშვილი, დ. კვირკველია (70. კლიმიაშვილი) - იაშვილი (90. მუჯირი), ალექსიძე (61. ყენია).

მწვრთნელი: პეტარ შეგრტი
კაპიტანი: ზურაბ ხიზანიშვილი

არბიტრი: ტ. ვეილგაარდი (დანია)

ამხანაგური მატჩი

საქართველო-ესტონეთი 2:1
03.03.2010. თბილისი. ეროვნული.
40 000 მაყურებელი
1:0 კობიაშვილი (45-პენ), 1:1 პურიე (83), 2:1 სირაძე (90)

საქართველო: ლომაია - სალუქვაძე (60. შაშიაშვილი), ასათიანი, კალაძე, დ. კვირკველია - ხიზანიშვილი (57. მენთეშაშვილი), გოგუა (83. კაშია) - იაშვილი (60. სირაძე), მარცვალაძე (46. მერებაშვილი), კობიაშვილი - დვალიშვილი (46. ვაწაძე).

მწვრთნელი: თემურ ქეცბაია
კაპიტანი: კახა კალაძე

არბიტრი: ვ. ბანარი (მოლდოვა)

ამხანაგური მატჩი

ესტონეთი-საქართველო 3:0
11.11.2015. ტალინი. ლე კოკ არენა
1:0 პურიე (61), 2:0 პიკი (65), 3:0 გუსევი (88)

საქართველო: ლორია - კაკაბაძე, კაშია, ამისულაშვილი, გრიგალავა (68. ჰუფნაგელი), ნავალოვსკი (68. გ. ფოფხაძე) - ცინცაძე (72. დაუშვილი), კანკავა - ს. კობახიძე (46. ჭანტურია), ყაზაიშვილი (78. ბეგლარიშვილი) - ვაწაძე (46. ბ. ცხადაძე).

მწვრთნელი: კახა ცხადაძე
კაპიტანი: ჯაბა კანკავა

არბიტრი: რ. კრენგლი (ჩრ. ირლანდია)

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1167
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;