ბატონო გრიგოლ, ჩამობრძანდით ტყემლის ხიდან! იცით, რას ნიშნავს სპორტი სახელმწიფოსთვის?

ჯერ პრეზიდენტობის კანდიდატის, გრიგოლ ვაშაძის ბრძნული კომენტარი მოვისმინოთ:

"ჩვენ ბიუჯეტში ხარჯებს შევამცირებთ. ეს სულელური ხარჯები, რომლებიც მხოლოდ იმისთვისაა, რომ არჩევნებზე გაიმარჯვონ. დაფინანსება ფეხბურთის პროგრამების, ბეისბოლის გუნდის, ჰოკეის ნაკრების - წარმოგიდგენიათ ეს იდეალიზმი? ამ თანხებს ჯანდაცვაში და სოციალურ პროგრამებში, განათლებასა და უსაფრთხოებაში გამოვიყენებთ", - უთხრა ვაშაძემ Deutsche Welle-ს.

ამ 29 სიტყვაში ერთი მეტად დასაფიქრებელი სიტყვაა - "სულელური": კონკრეტულად ვთქვათ - პრეზიდენტობის კანდიდატმა გრიგოლ ვაშაძემ ჰოკეის ნაკრების დაფინანსებას სულელური ხარჯი უწოდა, რითაც კარგად გაშიფრა საკუთარი თავი:

პრეზიდენტობის კანდიდატს არ აინტერესებს სპორტი! დიახ, არ აინტერესებს და ვერც ხვდება, რას ნიშნავს სპორტი ქვეყნისთვის. 

ამ რეპლიკის ავტორი, ჟურნალისტი, ვაჟა სიმონიშვილი ვეკითხები ბატონ ვაშაძეს: რა უნდა აკეთოს ადამიანმა, რომელიც აქამდე ჰოკეის თამაშობდა, ისედაც დაბალი ხელფასით ოჯახს ძლივს არჩენდა, ვაშაძის გაპრეზიდენტებისა და ჰოკეის ნაკრების "სულელური" ხარჯის მოშორების შემთხვევაში?

ნაკრები თუ არ იარსებებს, არც სტიმული ექნება და წავა... სად, რა სფეროში კაცმა არ იცი, იქნებ ქუჩაში?

ბატონო გრიგოლ, თქვენ თუ ჰოკეიზე უარყოფითი აზრისა ბრძანდებით, მე დადებითი აზრისა ვარ - მიმაჩნია ვაჟკაცურ სახეობად, ჯანმრთელობის საწინდრად და მე რომ პრეზიდენტი გავხდე, თქვენსავით კი არ მოვკლავდი, ჰოკეის დიდ დარბაზს ავაშენებდი, წრეებს გავხსნიდი... ისევე როგორც სხვა ვაჟკაცურ სპორტში, ჰოკეიშიც გვექნებოდა შედეგი. აქამდე იმიტომ ვერ ვაღწევდით ვერაფერს, რომ ხელშეწყობა არ იყო.

თუმცა ჩვენი კანდიდატი სპორტის ისეთ სხვეობებზეც ლაპარაკობს გაუაზრებლად, როგორიცაა ფეხბურთი. დღეს ისეთ ტალღაზე ვართ, მხოლოდ ფეხბურთის გულშემატკივრები რომ გამოვიდნენ, ნებისმიერ მთავრობას გადააყენებენ. მაგრამ უბედურება ის არის, ასეთ ხალხს არ აქვს ნორმალური არჩევანის საშუალება, არც სალომე ზურაბიშვილისგან (თუ ზურაბაშვილია? ნაკლებად მაინტერესებს) მომისმენია, რომ გაპრეზიდენტების შემთხვევაში სპორტზე იმაზე მეტად იზრუნებს, ვიდრე ახლა ზრუნავს მთავრობა.

დარწმუნებული ვარ, პრეზიდენტობის კანდიდატებს რომ ვკითხოთ, რამდენჯერ გავიდა საქართველოს კალათბურთელთა ნაკრები ევროპის ჩემპიონატზე, ვერც ერთი ვერ გვიპასუხებს. ასეთი პრეზიდენტი კი, პირადად მე არ მინდა! მინდა ისეთი, როგორიც ხორვატიას ჰყავს. 

2015 წელს ევროპის საკალათბურთო ჩემპიონატზე ხორვატიაში გახლდით. უნდა გენახათ ხორვატების პრეზიდენტი, ქალბატონი კოლინდა გრაბარ-კიტალოვიჩი როგორი იმედგაცრუებული იყო, მისმა ხორვატიამ საქართველოსთან რომ წააგო. ეს საკუთარი თვალით დარბაზში, დიდ ეკრანზე ვნახე.

დიახ, ბატონო გრიგოლ, ხორვატიის ნაკრები კალათბურთშიც დამარცხებული გვყავს და ფეხბურთში, მაგრამ 2018 წლის მსოფლიოს საფეხბურთო ჩემპიონატზე ხორვატებმა საოცრებები ჩაიდინეს და ოდენ ფინალში დამარცხდნენ საფრანგეთთან. ფინალში გასვლით ისეთი რამ გააკეთეს, რაზეც ვერც ერთი პოლიტიკოსი ვერ იოცნებებს: საკუთარი ქვეყანა საუკეთესო კუთხით წარმოაჩინეს - ხორვატები მებრძოლი, შრომისმოყვარე, ჯანსაღი ხალხი ყოფილან. მათი ქვეყნისადმი ინტერესი მას მერე ერთი-ორად გაიზარდა.

გგონიათ, ხორვატიაში კერძო ბიზნესი აფინანსებს სპორტს? ჰკითხეთ პატივცემულ კოლინდა გრაბარ-კატალოვიჩს. ჩვენნაირ პატარა ქვეყვებში კი არა, საფრანგეთშიც მთავრობა ზრუნავს სპორტზე ვიდრე ფეხზე დადგება. მაგალითსაც გეტყვით: საფრანგეთის საკალათბურთო ჩემპიონატში, 2005 წელს ათიდან 9 გუნდი მუნიციპალურ დაფინანსებაზე იყო, იმიტომ, რომ მთავრობა ხვდება სპორტის მნიშვნელობას თავისი ხალხისთვის. სპორტი მხოლოდ საკუთარი ქვეყნის წარმოჩენაში კი არ გეხმარება, მომავალი თაობების ჯანმრთელად და სწორი გზით აღზრდის გარანტიაა.

ბატონი გრიგოლ ვაშაძე ამბობს იმ ფულს, რასაც სპორტს ჩამოვაჭრით, განათლებაში გადავისვრითო. ამ უმოძრაო ეპოქაში, ყველა კომპიუტერს რომაა მიჯაჭვული, განათლებული და უმოძრაო ხალხი გვინდა, თუ განათლებული და ჯანმრთელი? 

განათლებული და ჯანმრთელი! ვაშაძისდროინდელი ლოზუნგია - ჯანსაღ სხეულში ჯანსაღი სულიაო. ჰოდა, ქვეყნის მომავალზე ვლაპარაკობთ, სპორტის "გაკრეჭაზე" კი არ უნდა ვთქვათ, სპორტისა და განათლების ურთიერთგადაკვეთაზე, ისე, როგორც ეს ამერიკაშია.

3779
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები