გაგრძელება. პიკეს ბლოგი: რატომ მიაკითხა ფერგიუსონმა პიკეს შუაღამით?

2006 წელს სხვა მსოფლიო იყო. დღეს სხვა მსოფლიოა. როი კინი განუმეორებელ ატმოსფეროს ქმნიდა გასახდელში სერ ალექსთან ერთად. დღეს ასეთი სულით ლიდერები აღარ არიან. ბევრი მწვრთნელი, ალბათ, არც დაუშვებს ამას...

რატომ ვერ ვითამაშე, რატომ ვერ გავიხსენი ბოლომდე "იუნაიტედში"? ალბათ, იმიტომ, რომ 17 წლის ვიყავი. ამ ასაკში შენ ჯერ კიდევ არ ხარ ბოლომდე მზად დამოუკიდებელი ცხოვრებისთვის. ჩემი აზრით, ახალგაზრდა ფეხბურთელები უნდა იყვნენ ძალიან ფრთხილად, როცა პატარა ასაკში ტოვებენ სამშობლოს და უცხოეთში მიდიან.

ხშირად, ტყუილის თქმა მიწევდა. როცა დედა მირეკავდა, არ მინდოდა, მისთვის გული დამეწყვიტა და სულ ვეუბნებოდი, რომ ყველაფერი ფანტასტიკურად იყო. მამას კი არ ვატყუებდი. "ბოსი არ მენდობა. აქ ძალიან ძლიერი ბიჭები არიან. მე კი ძალიან უბედური ვარ", - ეს სიტყვები მისთვის ძალიან ხშირად მითქვამს.

ფერგიუსონს ვერაფერს დავაბრალებ, პირიქით - პირველივე დღიდან ის ნამდვილ მამასავით იყო ჩემთვის, ყველანაირად ცდილობდა, გავემხნევებინე. პირადად ჩემთვის ის დღემდე რჩება ფენომენალურ მენეჯერად. მან მე მომცა შანსი.

2007 წელს ფერგიუსონმა დამიძახა და მითხრა, რომ ჩემი იმედი ჰქონდა. მითხრა ისიც, რომ სეზონის განმავლობაში 25 მატჩს მაინც ჩავატარებდი. დავიწყე თამაში და ყველაფერი კარგად წავიდა. მერე კი მოვიდა ნოემბერი და ჩვენ წავედით "ბოლტონთან" სათამაშოდ. ეშმაკმა დალახვროს...

...ჩვეულებრივი ჩაწოდება იყო. მოფრინავს ბურთი და მგონია, რომ იოლად მოვიგერიებ. თან ვფიქრობ, რაც შეიძლება აგრესიულად ვითამაშებ-მეთქი... გახსოვთ, ყვითელი ბურთებით რომ თამაშობდნენ პრემიერლიგაში? უხერხული ბურთები იყო და ასე უხერხულადვე მომხვდა თავში. დავხტი და ვხედავ, რომ ბურთს უკვე ნიკოლა ანელკა აკონტროლებს. ფრანგმა ძალიან იოლად გაგვიტანა. ეს გოლი ჩემს კისერზე იყო...

ფერგიუსონი 25 მატჩს დამპირდა და მე მხოლოდ 12-ზე ავედი. თავს საშინლად ვგრძნობდი, ვფიქრობდი, რომ ჩემი კარიერა დასრულებული იყო. მრცხვენოდა, რომ სერ ალექსს ნდობა ვერ გავუმართლე...

ამ დროს, ჩემი აგენტი მოდის და მეუბნება, რომ "ბარსელონა" მიწვევს. პირდაპირ ვკითხე მას - საიდან მოიტანე, "იუნაიტედში" ვერ ვთამაშობ და "ბარსაში" ვის რაში ვჭირდები-მეთქი?!

მან მითხრა, რომ იცოდნენ კატალონიაში ჩემ შესახებ და რომ მე მათ ვჭირდებოდი. რა თქმა უნდა, შინ მინდოდა წასვლა, მაგრამ ისიც ვიცოდი, რომ სერ ალექსთან ძალიან რთული საუბარი მელოდა...

"მე მგონი, თქვენი ნდობა დავკარგე. არის ინტერესი "ბარსელონადან" და მე შინ წასვლა მინდა. გთხოვთ, მომეცით ამის საშუალება", - ძლივს ჩავამთავრე სათქმელი. ასეთი რთული საუბარი ცხოვრებაში არავისთან მქონია.

ალბათ, სერ ალექსმა ჩათვალა, რომ დათრგუნვილი ვიყავი და მითხრა, რომ სეზონის ბოლოს შემეძლო წასვლა. გგონიათ, ეს ამბავი ამით მთავრდება? არა! მოახლოვდა სეზონის ბოლო და... ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალში სწორედ "ბარსას" გადავეყარეთ. ვგრძნობ, რომ თამაშის შანსი არ მაქვს, რადგან მესამე ცენტრალური მცველი ვარ...

მოხდა სასწაული - "ბარსელონასთან" პირველი, საგარეო მატჩის წინ ნემანია ვიდიჩი დაშავდა. ფერგიმ მითხრა, რომ მე უნდა მეთამაშა. შოკში ვიყავი! როგორია, უპირისპირდები შენს ყოფილ კლუბს, ბავშვობის კერპებს და თან 90 ათასი მაყურებლის თვალწინ?!

მთელი ღამე არ დამეძინა. შუაღამით სასტუმროს ნომრის კარზე კაკუნია. გავაღე. სერ ალექსი. მითხრა, ხვალ შენი თამაში არ შეიძლებაო. ტრანსფერი უკვე დასრულებულია და ცუდად რომ ითამაშო, ამას ჭორების ტალღა მოჰყვებაო...

სიმართლე ის იყო, რომ მე ძალიან მინდოდა თამაში და მზად ვიყავი, ყველაფერი მიმეცა "იუნაიტედისა" და სერ ალექსისთვის. მაშინ, ცოტა არ იყოს, გამიჭირდა მისი გადაწყვეტილების გაგება, მაგრამ ახლა, წლების შემდეგ, თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ფერგი მართალი იყო.

...ის თამაში 0:0 დასრულდა. საპასუხო შეხვედრაში შევძელით "ბარსელონას" დამარცხება და გამოვთიშეთ ჩემპიონთა ლიგიდან, რომელიც ჩვენ მოვიგეთ, გავიმარჯვეთ პრემიერლიგაშიც. ასე რომ, "ბარსელონაში" ძალიან კარგ ხასიათზე დავბრუნდი, მაგრამ ეს უკვე სულ სხვა ისტორიაა...
გაგრძელება იქნება

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1744
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;