გიორგი ნემსაძე: ასე დავამარცხეთ ბულგარეთი... [VIDEO]

ჩვენს საიტზე ახალი რუბრიკის პრემიერაა. ქართულ ფეხბურთში ბევრია ისეთი მატჩი, რომელსაც გულშემატკივარი ვერასოდეს დაივიწყებს და ისინი ოქროს ასოებით შევიდნენ ჩვენი ფეხბურთის ისტორიაში. წარსულის დავიწყება არ შეიძლება და ამას ჩვენც არ ვაპირებთ. გავიხსენებთ თამაშებს, რომელთა გარეშეც სპორტის ნომერ პირველ სახეობას ჩვენში ბევრი დააკლდებოდა. გვჯერა, რუბრიკა დროს გაუძლებს და ჩვენი მკითხველისათვის საინტერესო იქნება.

საქართველო
2
ბულგარეთი
1

11 ოქტომბერი, 1995. ევრო 1996 - შესარჩევი მატჩი. თბილისი, ბორის პაიჭაძის სახელობის ეროვნული სტადიონი. 40000
გოლები: 1:0 შოთა არველაძე (1), 2:0 გიორგი ქინქლაძე (47, პენ), 2:1 ხრისტო სტოიჩკოვი (87)
საქართველო: ირაკლი ზოიძე, გიორგი ღუდუშაური (ბესიკ ბერაძე 80), დიმიტრი კუდინოვი, მურთაზ შელია (კაპ), გიორგი ჩიხრაძე, კახი გოგიჩაიშვილი, გიორგი ნემსაძე, გოჩა ჯამარაული (გიორგი კილასონია 74), არჩილ არველაძე (მიხეილ ყაველაშვილი 46), გიორგი ქინქლაძე, შოთა არველაძე
მწვრთნელი: ალექსანდრე ჩივაძე
ბულგარეთი: ბორისლავ მიხაილოვი (კაპ), ილიან კირიაკოვი, ტრიფონ ივანოვი (კრასიმირ ჩომაკოვი 58), ცანკო ცვეტანოვი, ზლატკო იანკოვი, ლუბოსლავ პენევი, ნასკო სირაკოვი (დანიელ ბორიმიროვი 51), ემილ კოსტადინოვი, ხრისტო სტოიჩკოვი, კრასიმირ ბალაკოვი, იორდან ლეჩკოვი
მწვრთნელი: დიმიტარ პენევი
გაფრთხილება: გიორგი ნემსაძე, კახი გოგიჩაიშვილი, ბორისლავ მიხაილოვი, მურთაზ შელია
მსაჯები: ურს მაიერი; ზივანკო პოპოვიჩი, ერნსტ ფელდერი (შვეიცარია)

...ქართველ ქომაგს არასოდეს დაავიწყდება 1995 წლის 11 ოქტომბერი. იმ დღეს საქართველოს ეროვნულმა ნაკრებმა ევროპის 1996 წლის ჩემპიონატის თბილისურ შესარჩევ მატჩში მსოფლიოს ერთ-ერთი უძლიერესი ნაკრები, ბულგარეთი დაამარცხა.

არადა, რა ფეხბურთელები თამაშობდნენ ბულგარეთის მაშინდელ ნაკრებში – ხრისტო სტოიჩკოვი, იორდან ლეჩკოვი, კრასიმირ ბალაკოვი... რა თქმა უნდა, სტუმართა ჯილა ხრისტო სტოიჩკოვი გახლდათ.

მატჩის პერიპეტიების გახსენება იმ დაუვიწყარი შეხვედრის მონაწილეს, გიორგი ნემსაძეს ვთხოვეთ.

"საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელებს ერთმანეთთან დიდებული ურთიერთობა გვქონდა. თამაშებისათვის რომ ვემზადებოდით, ჩვეულებრივი ამბავი იყო ყოველდღიური ხუმრობა. დავიწყეთ ბულგარეთთან შეხვედრისათვის მზადება და არავინ ხმას არ იღებს. დღემდე მახსოვს ეს. არ იფიქროთ, რომ ვინმემ ხუმრობა აგვიკრძალა. ჩვენ კარგად ვიცოდით, რა ძალის მოწინააღმდეგესთან გველოდა თამაში და ძალიან მობილიზებულები ვიყავით. თითქოს, ვიღაცამ შეგვცვალაო, ყველანი საქმიანად ვდუმდით.

ჩემგან ზედმეტია იმის ხაზგასმა, რა ძალას წარმოადგენდა მაშინ ბულგარეთის ნაკრები. ეს იყო დიდებული შემსრულებლებით დაკომპლექტებული გუნდი, რომელსაც მსოფლიოს ერთ-ერთი საუკეთესო ფორვარდი, ხრისტო სტოიჩკოვი ჰყავდა. განა მარტო ის? ვარსკვლავებად ითვლებოდნენ კრასიმირ ბალაკოვი, დანიელ ბორიმიროვი, იორდან ლეჩკოვი, ნასკო სირაკოვი, ემილ კოსტადინოვი.

მსოფლიოს 1994 წლის ჩემპიონატზე ბულგარეთმა გერმანიის ნაკრებს აჯობა და ალბათ დამეთანხმებით, რომ ეს არ იყო შემთხვევითობა. ბულგარელებს შესანიშნავი ოსტატები ჰყავდათ და, რაც მთავარია, ფიზიკურად იყვნენ დიდებულად მზად.

იმ შეხვედრაში ტრავმების გამო თემურ ქეცბაია და კაპიტანი კახა ცხადაძე დაგვაკლდნენ. მაშინ საქართველოს ნაკრებს ალექსანდრე ჩივაძე წვრთნიდა. მახსოვს, გოჩა ჯამარაულს ახალი გაკეთებული ჰქონდა საზარდულის ოპერაცია. "დინამოში" საერთოდ არ ჰქონდა თამაში ჩატარებული.

მაშინ საქართველოს ნაკრებს ალექსანდრე ჩივაძე წვრთნიდა. ჰოდა, ბატონი საშა "ჯამარას" ეუბნება, ოთხი დღეა თამაშამდე დარჩენილი, შენი იმედი მაქვს, მაგრად უნდა მოემზადოო. გოჩამ თავი მოიკლა, ისე ივარჯიშა და ერთ-ერთი გადამწყვეტი როლი ითამაშა ჩვენს გამარჯვებაში.

საქართველოს ნაკრების ისტორიაში არის მატჩები, რომლებსაც ჩვენი გუნდი ერთი ამოსუნთქვით ატარებდა. მაშინ იქმნებოდა შთაბეჭდილება, რომ ბევრი არავინ იყო ჩვენი გამჩერებელი. მე ამ თამაშს სწორედ ამ კატეგორიაში შევიყვანდი.

ყველას გახსოვთ, რა კარგად დაიწყო ეს შეხვედრა საქართველოს ნაკრებისათვის. პირველივე წუთზე გოჩა ჯამარაულმა დიდებული პასი მისცა შოთა არველაძეს და შოთიმაც გაუტანა ბორისლავ მიხაილოვს. არ გავჩერდით და გიო ქინქლაძის მიერ გატანილი თერთმეტმეტრიანის შემდეგ ვირწმუნეთ, რომ გამარჯვება ჩვენი იყო.

საშა ჩივაძემ ძალიან მაგრად იცის ფეხბურთი, იცის ნიუანსებში. კარგად დავკეტეთ ხრისტო სტოიჩკოვი, რომელიც მთელი მატჩის განმავლობაში გაუთავებლად მოძრაობდა. მან მატჩის მიწურულს ერთი გოლი კი შეაგდო, მაგრამ მთავარია, გამარჯვება ჩვენ დაგვრჩა. ალბათ, ბევრი არაა სტოიჩკოვის კარიერაში ისეთი თამაშები, სადაც ის ასრე კარგად ჩაკეტეს.

როგორი იყო სტოიჩკოვი მინდორზე? მისი ხასიათის თავისებურებებზე მეც ბევრი წამიკითხავს, მაგრამ იმ დრეს პირადად მე განსაკუთრებული არაფერი შემინიშნავს. ისე შრომობდა, როგორც ერთი რიგითი ფეხბურთელი.

თამაში რომ მორჩა, ყველანი ძალიან გახარებულები ვიყავით. ეგაა, ყველა მალე თავის გზაზე წავიდა, რადგან ამ თამაშს წინ ერთკვირიანი შეკრება უძღოდა და ყველას ძალიან ენატრებოდა ოჯახი. თან, ჩვენს უცხოურ კლუბებშიც დროზე უნდა ჩავსულიტყავით..."

9286
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები