გიორგი პაპავა: კარგად ვიცი, ძნელი იქნება, მაგრამ ამისთვის ყველაფერს გავაკეთებ

გიორგი პაპავა ის ფეხბურთელია, ვინც გამოჩენისთანავე მიიპყრო ქართული საფეხბურთო თემის ყურადღება.

მოკლე ხანში ის შეუცვლელი მოთამაშე გახდა თბილისის "დინამოსთვის" და საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაშიც ითამაშა თემურ ქეცბაიას მწვრთნელობისას...

მერე პაპავამ უცხოეთშიც მოსინჯა ძალა. ყველაფერი არია მძიმე ტრავმამ, რომელმაც კარგა ხანი გააცდენინა. ახლა ის კვლავ კარგ ფორმაშია და "რუსთავის" ერთ-ერთი ლიდერიც გახლავთ.

ვლადიმირ გაზაევის გუნდმა ბოლო ორი მატჩი მოიგო და სატურნირო მდგომარეობა გაიუმჯობესა. ამაში, 25 წლის პაპავას წვლილი დიდია.

გუშინ "ლელომ" მასთან ინტერვიუ ჩაწერა.

- მოდით, თავდაპირველად მიმდინარე სეზონი შევაფასოთ. როგორია ეროვნული ლიგის სტარტი "რუსთავისთვის"?

- ფაქტია, საქართველოს კვალობაზე "რუსთავში" ძალიან ამბიციური შემადგენლობა შეიკრიბა. ახალი გუნდის შეთამაშებას და ერთ ორგანიზმად ჩამოყალიბებას ყოველთვის სჭირდება დრო და ამაში ახალი არაფერია.

ალბათ, აქედან გამომდინარეობს ის, რომ დასაწყისი ვერ იყო მთლად კარგი, მაგრამ ბოლო ორი შეხვედრა მოვიგეთ და, ვფიქრობ, მომავალში თამაშს კიდევ უფრო გავაუმჯობესებთ. ამის პოტენციალი გუნდში აშკარად არის.

- რას იტყვით "რუსთავის" მთავარ მწვრთნელ ვლადიმირ გაზაევზე?

- მას თავისი ხედვა აქვს, უდიდეს ყურადღებას აქცევს სათამაშო დისციპლინას და ითხოვს, ბოლომდე შესრულდეს მისი ყველა მითითება.

- მძიმე ტრავმამ ძალიან ბევრი გაგაცდენინათ, მაგრამ ახლა კარგ ფორმაში ხართ...

- ყველაზე სამწუხარო ის იყო, რომ ტრავმა მაშინ მივიღე, როცა ჩემს კარიერაში რაღაც ახალი უნდა დაწყებულიყო, როცა წინ უნდა გადამედგა ნაბიჯი, მაგრამ... ამის საპირისპიროდ, უკან გადავდგი ნაბიჯი... რას ვიზამთ, ფეხბურთი და ტრავმები განუყოფელია, ამისთვის მუდამ მზად უნდა იყო.

- მაინც რა სიმძიმის ტრავმა იყო?

- მუხლის წინა ჯვარედინი იოგები დავიზიანე. ეს ერთ-ერთ ყველაზე მძიმე ტრავმად ითვლება ფეხბურთში. თან ძალიან მაღალია მისი გამეორების რისკიც. თავიდან, რეაბილიტაციის პროცესი გერმანიაში გავიარე. მერე საქართველოში გავაგრძელე მკურნალობა. საერთო ჯამში, დაახლოებით შვიდი თვის განმავლობაში სრულიად ჩამოშორებული ვიყავი ფეხბურთს...

- ფსიქოლოგიურად ხომ არ გაგიჭირდათ ტრავმის შემდეგ?

- რა თქმა უნდა, არ არის იოლი, როცა ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ უბრუნდები მინდორს. ალბათ, არ არსებობს ისეთი ფეხბურთელი, რომელსაც ასეთი ტრავმის შემდეგ დაბრუნება არ უჭირს. კონკრეტულად ჩემ შემთხვევაში, ფსიქოლოგიური უხერხულობის თუ მცირე შიშის მომენტი სადღაც ორი თვის განმავლობაში გაგრძელდა.

- თქვენ მცირე ხნით მოსინჯეთ ძალა საქართველოს ფარგლებს გარეთაც. როგორ იხსენებთ კვიპროსში გატარებულ პერიოდს?

- მე მაინც მგონია, რომ იქ გატარებული დრო სასარგებლო იყო ჩემი კარიერისთვის. საერთოდ, რთულია ჩემპიონატის შეცვლა და ადაპტაცია ახალ გარემოში. საქართველოს ჩემპიონატისადმი დიდი პატივისცემის მიუხედავად, ალბათ დამეთანხმებით, რომ კვიპროსის პირველობის დონე უფრო მაღალია. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ამას იქაური კლუბების მიერ ევროთასებზე ნაჩვენები შედეგებიც ადასტურებენ.

- თავის დროზე თქვენ საქართველოს ნაკრებში გიწვევდნენ. ალბათ, გეიმედებათ იქ დაბრუნების...

-რა თქმა უნდა, ეს ჩემთვის დაუვიწყარი და სასიამოვნო დროა. ფეხბურთელის უმაღლესი ოცნება და მიღწევა ნაკრებში თამაშია. კარგად ვიცი, ძნელი იქნება, მაგრამ ამისთვის ყველაფერს გავაკეთებ. არ ვარ ისეთ ასაკში, რომ სანაკრებო პერსპექტივაზე ხელი ჩავიქნიო. მიმაჩნია, რომ ჯერ დაკარგული არაფერია.

- საქართველოდან წასვლაზე ყველა ფეხბურთელი ფიქრობს და არც თქვენ იქნებით გამონაკლისი...

- ასეთია რეალობა, მაგრამ ჯერ მხოლოდ "რუსთავზე" ვფიქრობ და მინდა, გუნდს, რაც შეიძლება, მეტი სარგებელი მოვუტანო. ზოგადად, იმაში, რომ ფეხბურთელს უნდა უცხოეთში თამაში და ძალების მოსინჯვა, მიუღებელს ვერაფერს ვხედავ. ეს ფეხბურთელის ჯანსაღი ამბიციაა.

- პირველი წელიწადი არ არის, რაც საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატში თამაშობთ. რას იტყვით მის შესახებ?

- პირველ რიგში იმას, რასაც საქართველოს ჩემპიონატში მოთამაშე ფეხბურთელების აბსოლუტური უმრავლესობა ამბობს - ეს არის ბუნებრივი საფარი, რაც ფეხბურთელისთვის ძალიან სასიამოვნო მომენტია.

გასაგებია, რომ ამ დროისთვის არის გარკვეული პრობლემები ინფრასტრუქტურის მხრივ, მაგრამ ეს დროებითი მოვლენაა, რადგან ვიცი, რომ ბევრ ქალაქში მალე ახალი სტადიონები, ახალი მოედნები იქნება. ზოგადად, ასეა თუ ისე, საქართველოს ჩემპიონატი მაინც წინ მიდის.

ავიღოთ თუნდაც ის, რომ ყველა მატჩი შუქდება. უბრალოდ, ვისურვებდით მეტ ფინანსებს კლუბებში, რაც უფრო მაღალი დონის ლეგიონერების ჩამოყვანის საშუალებას მოგვცემდა.

- რაკი ლეგიონერები ახსენეთ, მათზეც გკითხავთ: საქართველოს ჩემპიონატში მოთამაშე უცხოელთაგან რომელს გამოარჩევდით?

- მე მაინც გორის "დილას" შემტევებს გამოვარჩევდი. მაგალითად, "დილაში" ჩემთან ერთად იყო ლეანდრო რიბეირო, ვინც მერე წავიდა და ახლა ისევ დაბრუნდა გუნდში.

ვარჯიშებზეც და თამაშებშიც ის სულ ამტკიცებს, რომ მაღალი დონის ფეხბურთელია. ნებისმიერი ფლანგელი მცველისთვის ძალიან ძნელია მისი მეურვეობა... საერთოდ, ლეგიონერები დიდწილად განაპირობებენ ამა თუ იმ ჩემპიონატის დონეს.

მაგალითად, კვიპროსის ჩემპიონატისა და იქაური კლუბების პროგრესზე როცა ვლაპარაკობთ, ამაში უდიდესია სწორედ ლეგიონერების წვლილი. საქართველოც ამ გზით უნდა წავიდეს.

(იბეჭდება მცირე ცვლილებით)
ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
979
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები