იყო დრო, ხორვატიასაც ვუგებდით ლევან კობიაშვილის 7 წლის წინანდელი ემოცია [VIDEO]

რა ძნელია ამ თამაშზე წერა, თამაშზე, რომელიც ალბათ ყველაზე საამაყო ფურცელია დამოუკიდებელი ქართული ფეხბურთის ისტორიისა. ხორვატიის ნაკრები მაშინაც სოლიდურზე სოლიდური ძალა იყო მსოფლიო ფეხბურთში და ახლა ხომ საერთოდ - ზლატკო დალიჩის გუნდმა რუსულ მუნდიალზე მხოლოდ ფინალი წააგო საფრანგეთთან. 

საქართველო
1
ხორვატია
0
თბილისი. 26 მარტი, 2011.
"ბორის პაიჭაძე", 55000 მაყურებელი. 21:00

საქართველო: რევიშვილი, სალუქვაძე, ხუბუტია, ამისულაშვილი, კალაძე (კაპ), ხიზანიშვილი, კანკავა, დაუშვილი (გოგუა, 73), იაშვილი (მარცვალაძე, 62), კობიაშვილი, დვალიშვილი (სირაძე, 46).
სათადარიგოები: ლორია, კაშია, ალადაშვილი, კვირკველია.
მთავარი მწვრთნელი: თემურ ქეცბაია.

ხორვატია: რუნიე, სრნა (კაპ), ლოვრენი, ჩორლუკა, სტრინიჩი, რაკიტიჩი (პერიშიჩი, 61), დუიმოვიჩი, მოდრიჩი, კრანჩარი (იელავიჩი, 70), პეტრიჩი (პრანიჩი, 84), კალინიჩი.
სათადარიგოები: პლეტიკოშა, შიმუნიჩი, ვუკოევიჩი, მანძუკიჩი.
მთავარი მწვრთნელი: სლავენ ბილიჩი.
გაფრთხილებები: დუიმოვიჩი (52), კრანჩარი (65), მარცვალაძე (71).
გოლი: 1:0 კობიაშვილი (90).
მსაჯები: პაოლო ტალიავენტო; ლუკა მაჯიანი, ნიკოლა ნიკოლეტი; პაოლო ვალერი (იტალია).
კარში დარტყმა - 1-6;
კარისკენ დარტყმა - 5-8;
კუთხური - 2-9;
ჯარიმა - 10-18.

... დადგა თამაშის დღე. მწველი მოლოდინით გაჯერებული. დილიდან ვერაფერს ვაკეთებ. მეგობარი მირეკავს. პატარა ქართული ქალაქიდან მოდის და ბილეთი უნდა დავახვედრო. საყიდლად "დინამოზე" მივდივარ და ორსაათიან რიგში ვდგავარ. თითქოს, რიგი უნდა მაწუხებდეს. პირიქით, მაბედნიერებს. თითქოს, ძველი დრო დაბრუნდა. მახსენდება ძველების მონაყოლი, "დინამოა" მატჩების მოლოდინში, ბილეთების რიგში როგორ ათევდნენ ღამეებს და რაღაცნაირი სიამაყით ვივსები.

   ⇒გიორგი ნემსაძე: ასე დავამარცხეთ ბულგარეთი... [VIDEO]

სიამაყით, რომ მეც და ჩემი თაობაც რაღაც დაუვიწყარის და მნიშვნელოვანის მონაწილენი ვართ. რიგში ათასგვარ საინტერესო ამბავს მოისმენს კაცი. და მე ვისმენ ნამდვილ საგას ფეხბურთისათვის გადადებული ბოლო კაპიკების შესახებ, ლამის საკვების გარეშე დატოვებული ოჯახების შესახებ და ეჭვი მღრნის - რა იქნება, დღეს რომ ამ ხალხს იმედი გაუცრუვდეს...

სიმართლე გითხრათ, ის თამაში დაწვრილებით არ მახსოვს. მახსოვს თითქმის ყველა, მაგრამ არა ის. ახლა ვხვდები, რატომაც - დაძაბულობა იმდენად დიდი იყო, იმდენად დუღდა ემოციები, რომ დეტალებმა როგორღაც გვერდზე გაიწია, მახსოვრობაში არ დაილექა.

სამაგიეროდ, ზუსტად მახსოვს მატჩის ენდშპილი. ოთარ მარცვალაძე ერთი შეხებით კარგად ათვინიერებს ბურთს, რომლის დამუშავებაც იოლი არ არის და შეტევაში ჩართულ ლევან კობიაშვილს უგორებს. მის მიერ ძლიერად დარტყმული ბურთი კი ხორვატთა კარის ბადეშია!

ეს უკვე სასწაულია. ჩემს წინ ერთი გულშემატკივარი ცუდად ხდება. ხალხი თან გოლს ზეიმობს და თან მას ესევა. "ჰაერი მიეცით, ჰაერი" - ყვირის ერთი და თან უკანასკნელად ძაბავს ხმის იოგებს: "გოოოოოოოლ" - ძალიან ემოციურად ყვირის. წამით შიში მიპყრობს და მერე ვხვდები, რომ ჩემი და მისი გული გაუძლებს. დღეს ჩვენი დღეა და დღეს ვიღაცამ ჩვენთვის ძალიან დიდი ბედნიერება გაიმეტა. არ შეიძლება, დღეს რამე ცუდი მოხდეს და რაიმე ცუდად დამთავრდეს.
ხორვატიას დრო აღარ რჩება გასათანაბრებლად. როგორც იქნა, ჩვენც მოვიგეთ პრინციპული მატჩი. მოგვიანებით ბევრი სუბიექტური თუ კიდევ მეტი ობიექტური მიზეზების გამო ჩვენ ყველა ერთად შემოვწყრებით თემურ ქეცბაიას, მაგრამ იმ დღეს თემური მეფეა და მთელი საქართველო მისი რაზმი - მან დიდი გამარჯვება გვაჩუქა!

სლავენ ბილიჩი:" პირველ რიგში გილოცავთ გამარჯვებას. სწორედ იმიტომ არის საინტერესო ფეხბურთი, რომ ყოველთვის უძლირესი ვერ იმარჯვებს. საქართველოს ნაკრებმა კი გადაჭედილი ტრიბუნების მხარდაჭერით, საოცრად ფანატიკურად ითამაშა, გვაჯობა სისწრაფეში და ტექნიკაში და მოგვიგო. მეტოქემ დაცვითი ფეხბურთი დაგვიპირისპირა, ჩაგვკეტა, რის გამოც თამაში ძალიან გაგვიჭირდა.

თვითონ თავის შანსს დაელოდა, რომელიც მიიღო კიდეც და კარგადაც გამოიყენა. საკმაოდ რთული ჯგუფია და სიტუაცია კიდევ უფრო დაიძაბა. თქვენ წაგების შემთხვევაშიც ინარჩუნებდით ჯგუფიდან გასვლის შანსს და მითუმეტეს ახლა, როცა მოიგეთ ამის გაკეთება შესაძლებელია"

თემურ ქეცბაია: " ვულოცავ ყველას ამ გამარჯვებას, გულშემატკივარს ვინც სტადიონზე მოვიდა და იმ ადამიანებს, ვინც სახლიდან გვქომაგობდნენ. ასევე მადლობა, ბიჭებს გულშემატკივრის სახელით, რომლებმაც მოედანზე ყველაფერი დადეს და მადლობა იმათაც, ვინც ყველანაირი პირობა შეგვიქმნა, რომ კარგ პირობებში მოვმზადებულიყავით.



ფეხბურთის ფედერაციის ყველა თანამშრომელს, ბიზნესმენ ბიძინა ივანიშვილს და "სოკარს". რთული თამაში იყო, საბოლოოდ კი ის შედეგი მივიღეთ, რაც ვიღაცას შეიძლება ზღაპარი ეგონა. მაგრამ, მონდომება სადაც არის, იქ შედეგიც მოდის. თავდადებულმა თამაშმა გაგვამარჯვებინა. უკეთეს გუნდს ვეთამაშებოდით, მაგრამ სულ მქონდა იმის განცდა, რომ ჩვენც გვექნებოდა გატანის შანსი.

სიმართლე რომ ითქვას მოგებას არ ვიმსახურებდით, თუმცა ამის გამო ახლა თავს უხერხულად ნამდვილად არ ვგრძნობთ, მთავარია რომ 3 ქულა ავიღეთ. დღევანდელმა დღემ კიდევ ერთხელ გამოაჩინა, რომ ქართულ ფეხბურთს მომავალი აქვს."

ლევან კობიაშვილი:" ემოციებით დატვირთული ვარ და არც ვიცი რა ვთქვა. მადლობა ყველას მხარდაჭერისთვის. უბედნიერესი ვარ არა იმიტომ, რომ გოლი გავიტანე, არამედ იმიტომ, რომ უბრალოდ ნაკრებში გატარებული თვითოეული წუთი და წამი მახარებს და მსიამოვნებს რომ ამ გუნდის წევრი ვარ".

1407
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები