როგორ გალახა ფოცხვერიამ კოკო... რუსთავში დაცემული ბუფონი

ქართული ფეხბურთის გულშემატკივარს არასოდეს დაავიწყდება 1997 წლის 10 სექტემბერი. მაშინ საქართველოს ახალგაზრდულმა ნაკრებმა რუსთავში 2:0 მოუგო იტალიელ თანატოლებს. საბოლოო ჯამში ვლადიმერ გუცაევის გაწვრთნილი გუნდი ჯგუფში მეორე ადგილზე გავიდა. კომპანია ისეთი იყო, უკეთესს რომ ვერ ინატრებს კაცი - ინგლისი, იტალია, პოლონეთი და მოლდოვა. 

საქართველო
2
იტალია
0

10.09.1997. რუსთავი. ფოლადის სტადიონი.

1:0 კიკნაძე (59), 2:0 ქებაძე (64)

საქართველო: გვარამაძე, ხუჯაძე, სილაგაძე, დიდავა, ცქიტიშვილი, კიკნაძე, ალექსიძე (მიხეილ საჯაია 85), ზირაქიშვილი (ქებაძე 20), დავით მუჯირი (გოგობერიშვილი 78), ფოცხვერია, აშვეთია

მწვრთნელი: ვლადიმერ გუცაევი

იტალია: ბუფონი, პისტონე (პეზარეზი 64), სარტორი, გრანდონი, კოკო, ბაკინი, ამბროზინი (გორეტი 64), ტაკინარდი, ფიორე, ბელუჩი (66), ლუკარელი

მწვრთნელი: ჩეზარე მალდინი

გაძევება: კოკო (68), ფოცხვერია (68), ბაკინი (88)

მსაჯი: როლანდო (შვეიცარია)

საქართველო მხოლოდ ინგლისს ჩამორჩა ჯგუფში. იტალიას კი გაუსწრო. იტალიის ახალგაზრდულ ნაკრებს მაშინ ჩეზარე მალდინი წვრთნიდა. ფეხბურთელთა უმრავლესობამ კი სულ მალე იტალიის მთავარ გუნდში ითამაშა. პატარა "აძურა" მაშინ მართლაც შესანიშნავი ფეხბურთელებით იყო დაკომპლექტებული. აღარც კი ვიცით, რომელი ერთი გავიხსენოთ - ჯიჯი ბუფონი, ფრანჩესკო კოკო, მასიმო ამბროზინი, ალესიო ტაკინარდი, კრისტიანო ლუკარელი თუ სხვები...

აღსანიშნავია, რომ შესარჩევი ციკლის სასტარტო შეხვედრა საქართველოს ნაკრებმა იტალიაში 0:6 წააგო. რა გასაკვირია, რომ ჩვენი ფეხბურთელები რევანშის წყურვილით იწვოდნენ.

ანგარიში გიორგი კიკნაძემ გახსნა. მასიმო ამბროზინი მოატყუა და ახლო კუთხეში გაუტანა ჯიჯი ბუფონს. მერე ისევ კიკნაძის ჯერი დადგა. ორ ფეხბურთელს დიდოსტატურად გადაუგდო ბურთი თავზე და ლევან ქებაძეს გაატანინა.
მერე იყო ჩხუბი, სადაც ქართველებმა ასევე არაფერი დავუთმეთ იტალიელებს. მოკლრდ, ისეთი თამაში იყო, რიგიტი შეხვედრის ფარგლებს რომ სცდება და ჩვენს რუბრიკაშიც ალალად ეკუთვნის ადგილი.

ამ თამაშის პერიპეტიების გახსენება ვთხოვეთ მის მონაწილეს, შემდეგში საქართველოს ეროვნული ნაკრების მცველს, ლევან სილაგაძეს.

"პირველი, რაც დღემდე მომყვება იმ დროიდან, დიდი სიხარულის გრძნობაა. ერთ მუშტად შეკრული გუნდი ვიყავით და გვქონდა შეგრძნება, რომ ნებისმიერის დამარცხება შეგვეძლო. ვლადიმერ გუცაევმა შეძლო ის, რომ ვინც უნდა მოსულიყო გუნდში, ეგრევე ეწერებოდა მის მონახაზში. იცით, ახალგაზრდულის შემადგენლობა ზოგადად იცვლება. შეიძლება, ვინმეს პირველ ნაკრებში დაუძახონ და ასე ემდეგ. ჩვენზე ეს გავლენას არ ახდენდა.

ეს თამაში იოტალიას უფრო სჭირდებოდა. მახსოვს, საჩვენოდ რომ წავიდა ყველაფერი, ჩუმად გვეუბნებოდნენ, რა გინდათ, არაფერში გჭირდებათ მაინც ეს მოგება და ფრედ ვითამაშოთ, ჩვენ ძალიან გვჭირდებაო.

თამაში ხომ მოვიგეთ და იტალიელებს არც ჩხუბში დავუთმეთ არაფერი. ფრანჩესკო კოკომ რაღაც მიაძახა მიშა ფოცხვერიას და მიშა არ არის ისეთი კაცი, რომ ვინმესათვის რამე დაეთმო. ერთად დგომით და ვაჟკაცობითაც გავიტანეთ ლელო.

ეს შეხვედრა ჩემს მშობლიურ ქალაქში, რუსთავში გაიმართა. დღემდე მახსოვს ის მოტივაცია, რომელიც მაშინ მქონდა. ნუ მიწყენს ნურავინ და მაშინ ჩვენი მიდგომა ცოტა სხვანაირი იყო...

იტალიის ნაკრებს არაერთი მაღალი კლასის ფეხბურთელი ჰყავდა. მათმა უმრავლესობამ სულ მალე "სკუადრა აძურაშიც" ითამაშა, მაგრამ მე მაინც ბუფონს გამოვარჩევდი. მაშინვე ეტყობოდა განსაკუთრებული კლასი...

საერთოდ, იმ ციკლში ძალიან კარგად ვითამაშეთ. ვისაც ახსოვს, ინგლისი რაღაც ზღაპარში გაგვექცა ბათუმური მატჩიდან ისე, რომ ვერ მოვუგეთ და ინგლისშიც მოსაგები თამაში გვქონდა."

8216
მკითხველის კომენტარები / 2 /
4444
0
გამოდის რომ ჩვენი ფეხბურთელები მაქსიმუმ 21 წლამდე ქაჩავენ. ხოლო შემდეგ სხვები ვითარდებიან და ჩვენ უარესები თუ არა იმავე ადგილს ვტკეპნით . მწვრთნელების ძაან დაბალ დონეზე მიუთითებს ეს
ლაშა L. S. R.
0
ვიყავი ამ თამაშზე. გვარამაძეს (მეკარე)რომ არ ევაჟკაცა პირველ ტაიმში, მერე რა მოხდებოდა კაცმა არ იცის.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;