რუსთავში დაცემული ბუფონი და იტალია... სერიოზული ჩხუბი, როგორ მოხვდა ყბაში კოკოს

ქართული ფეხბურთის გულშემატკივარს არასოდეს დაავიწყდება 1997 წლის 10 სექტემბერი. მაშინ საქართველოს ახალგაზრდულმა ნაკრებმა რუსთავში 2:0 მოუგო იტალიელ თანატოლებს. საბოლოო ჯამში ვლადიმერ გუცაევის გაწვრთნილი გუნდი ჯგუფში მეორე ადგილზე გავიდა. კომპანია ისეთი იყო, უკეთესს რომ ვერ ინატრებს კაცი - ინგლისი, იტალია, პოლონეთი და მოლდოვა. 

საქართველო
2
იტალია
0

10.09.1997. რუსთავი. ფოლადის სტადიონი.

1:0 კიკნაძე (59), 2:0 ქებაძე (64)

საქართველო: გვარამაძე, ხუჯაძე, სილაგაძე, დიდავა, ცქიტიშვილი, კიკნაძე, ალექსიძე (მიხეილ საჯაია 85), ზირაქიშვილი (ქებაძე 20), დავით მუჯირი (გოგობერიშვილი 78), ფოცხვერია, აშვეთია

მწვრთნელი: ვლადიმერ გუცაევი

იტალია: ბუფონი, პისტონე (პეზარეზი 64), სარტორი, გრანდონი, კოკო, ბაკინი, ამბროზინი (გორეტი 64), ტაკინარდი, ფიორე, ბელუჩი (66), ლუკარელი

მწვრთნელი: ჩეზარე მალდინი

გაძევება: კოკო (68), ფოცხვერია (68), ბაკინი (88)

მსაჯი: როლანდო (შვეიცარია)

საქართველო მხოლოდ ინგლისს ჩამორჩა ჯგუფში. იტალიას კი გაუსწრო. იტალიის ახალგაზრდულ ნაკრებს მაშინ ჩეზარე მალდინი წვრთნიდა. ფეხბურთელთა უმრავლესობამ კი სულ მალე იტალიის მთავარ გუნდში ითამაშა. პატარა "აძურა" მაშინ მართლაც შესანიშნავი ფეხბურთელებით იყო დაკომპლექტებული. აღარც კი ვიცით, რომელი ერთი გავიხსენოთ - ჯიჯი ბუფონი, ფრანჩესკო კოკო, მასიმო ამბროზინი, ალესიო ტაკინარდი, კრისტიანო ლუკარელი თუ სხვები...

აღსანიშნავია, რომ შესარჩევი ციკლის სასტარტო შეხვედრა საქართველოს ნაკრებმა იტალიაში 0:6 წააგო. რა გასაკვირია, რომ ჩვენი ფეხბურთელები რევანშის წყურვილით იწვოდნენ.

ანგარიში გიორგი კიკნაძემ გახსნა. მასიმო ამბროზინი მოატყუა და ახლო კუთხეში გაუტანა ჯიჯი ბუფონს. მერე ისევ კიკნაძის ჯერი დადგა. ორ ფეხბურთელს დიდოსტატურად გადაუგდო ბურთი თავზე და ლევან ქებაძეს გაატანინა.
მერე იყო ჩხუბი, სადაც ქართველებმა ასევე არაფერი დავუთმეთ იტალიელებს. მოკლრდ, ისეთი თამაში იყო, რიგიტი შეხვედრის ფარგლებს რომ სცდება და ჩვენს რუბრიკაშიც ალალად ეკუთვნის ადგილი.

ამ თამაშის პერიპეტიების გახსენება ვთხოვეთ მის მონაწილეს, შემდეგში საქართველოს ეროვნული ნაკრების მცველს, ლევან სილაგაძეს.

"პირველი, რაც დღემდე მომყვება იმ დროიდან, დიდი სიხარულის გრძნობაა. ერთ მუშტად შეკრული გუნდი ვიყავით და გვქონდა შეგრძნება, რომ ნებისმიერის დამარცხება შეგვეძლო. ვლადიმერ გუცაევმა შეძლო ის, რომ ვინც უნდა მოსულიყო გუნდში, ეგრევე ეწერებოდა მის მონახაზში. იცით, ახალგაზრდულის შემადგენლობა ზოგადად იცვლება. შეიძლება, ვინმეს პირველ ნაკრებში დაუძახონ და ასე ემდეგ. ჩვენზე ეს გავლენას არ ახდენდა.

ეს თამაში იოტალიას უფრო სჭირდებოდა. მახსოვს, საჩვენოდ რომ წავიდა ყველაფერი, ჩუმად გვეუბნებოდნენ, რა გინდათ, არაფერში გჭირდებათ მაინც ეს მოგება და ფრედ ვითამაშოთ, ჩვენ ძალიან გვჭირდებაო.

თამაში ხომ მოვიგეთ და იტალიელებს არც ჩხუბში დავუთმეთ არაფერი. ფრანჩესკო კოკომ რაღაც მიაძახა მიშა ფოცხვერიას და მიშა არ არის ისეთი კაცი, რომ ვინმესათვის რამე დაეთმო. ერთად დგომით და ვაჟკაცობითაც გავიტანეთ ლელო.

ეს შეხვედრა ჩემს მშობლიურ ქალაქში, რუსთავში გაიმართა. დღემდე მახსოვს ის მოტივაცია, რომელიც მაშინ მქონდა. ნუ მიწყენს ნურავინ და მაშინ ჩვენი მიდგომა ცოტა სხვანაირი იყო...

იტალიის ნაკრებს არაერთი მაღალი კლასის ფეხბურთელი ჰყავდა. მათმა უმრავლესობამ სულ მალე "სკუადრა აძურაშიც" ითამაშა, მაგრამ მე მაინც ბუფონს გამოვარჩევდი. მაშინვე ეტყობოდა განსაკუთრებული კლასი...

საერთოდ, იმ ციკლში ძალიან კარგად ვითამაშეთ. ვისაც ახსოვს, ინგლისი რაღაც ზღაპარში გაგვექცა ბათუმური მატჩიდან ისე, რომ ვერ მოვუგეთ და ინგლისშიც მოსაგები თამაში გვქონდა."

22153
მკითხველის კომენტარები / 5 /
ziz
0
საკი იყო ეროვნულის მწვრთელი როგორც მახსოვს
საქართველოსთვის
0
ვიყავი მაგ თამაშზე. დღემდე მახსოვს ის ემოცია და სიხარული. ცოტა დაუჯერებლად გვეჩვენებოდა იმ იტალიის დამარცხება მაგრამ, მართლა მაგარი ბიჭები გვყვავდა და მოვიგეთ. ყველამ მაგრად ითამაშა, ფოცხვერიას ვერ აჩერებდნენ... მაშინ ვნახე პირველად ჯიჯი ბუფონი. ყველა მაგაზე ლაპარაკობდა, სასწაული მეკარე ეზრდება იტალიასო და მართლაც ჯიჯი ლეგენდა გახდა! მეორე დღეს ჩვენმა ეროვნულმა 0:0 ითამაშა იტალიასთან... ბაჯო, ძოლა, ვიერი ყავდათ წინ. დელ პიერო ტრამვირებული ყავდათ...მაგარი თამაში იყო.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;