დიდი მყვირალა: ნუ გააბრაზებთ ფერგის! ანუ, ბუცი ბექჰემისთვის, მიწასთან გასწორებული საჰა და მუშტები ჟურნალისტებისთვის

“მანჩესტერ იუნაიტედის” ისტორიაში არის სიმბოლოები, რომელთაც დრო ვერასოდეს ვერაფერს დააკლებს. ასეთებია, მაგალითად, სერ ალექს ფერგიუსონის “ფენი”, ერიკ კანტონას ლეგენდარული საყელო, “ფერგი თაიმი” და ასე შემდეგ...

ასევე ლეგენდად რჩება სერ ალექს ფერგიუსონის ყვირილი, რაზეც ერთხელ მარკ ჰიუზმა თქვა: “მისი ყვირილი ნამდვილი კოშმარი იყო. დადგებოდა შენ წინ, დაიწყებდა ყვირილს და არ გაჩერდებოდა მანამ, სანამ თმები ყალყზე არ დაგიდგებოდა შიშისგან”.

“ის გასახდელის ცენტრში დგება და ყვირის. თავი უფრო და უფრო ახლოს მოაქვს შენს სახესთან. ის ამ დროს ემსგავსება ნამდვილ “ფენს”, რომელიც ახლახან ჩაირთო და მუშაობს მთელი სიმძლავრით. არასოდეს ვითმენ სხვის ყვირილს, მაგრამ ფერგიუსონის შემთხვევაში საქმე სხვანაირად არის - უნდა მოითმინო, სხვა გზა არ გაქვს”, - ეს უკვე უეინ რუნის სიტყვებია.

“ამაში უცნაურს და გასაკვირს ვერაფერს ვხედავ. თამაშის შემდეგაც და მისი მსვლელობის დროსაც ძალიან მიყვარს ემოციებისგან დაცლა. ეს არის ის, რასაც სიამოვნებით ვაკეთებ. ბიჭებს ყოველთვის იმას ვეუბნები, რასაც ვფიქრობ”, - ეს უკვე თავად ლეგენდარული მწვრთნელის სიტყვებია.

სხვათა შორის, ფეხბურთელობის ჟამს სერ ალექსი სულაც არ იყო, როგორც იტყვიან, მამა აბრამის ბატკანი. მან ერთხელ თანაგუნდელი სცემა, ასევე გადაატრიალა ყავის მაგიდა და დაიმსახურა ზედმეტსახელი “ჩუმი ლორდი”.

ფეხბურთელი ფერგიუსონი ძალიან ვერ იტანდა წაგებას. ის თავის დროზე ნახევრად პროფესიონალურ “ქუინზ პარკში” თამაშობდა, როცა მოწინააღმდეგემ... უკბინა. თამაშის დასრულების შემდეგ ფერგიმ მეგობრები შეკრიბა და შეურაცხმყოფელს საკადრისი მიუზღო.

შოტლანდიის აბსოლუტურად ყველა ლიგაში ძალიან კარგად იცოდნენ მისი ხასიათის შესახებ. იცოდნენ, რომ ის თითქმის მთელი შეხვედრის განმავლობაში ჯიკაობდა, არც საკუთარ თავს ზოგავდა და არც - მოწინააღმდეგეს.

“36 თუ 37 წლის იყო, როცა მთავარი მწვრთნელი გახდა. ჩვენ საერთოდ არ გვისმენდა და ყოველთვის მძაფრად გამოხატავდა თავის ემოციებს”, - იხსენებს “აბერდინის” მცველი, სტიუარტ კენედი.

მაიკლ გრანტმა ძალიან საინტერესო წიგნი დაწერა ფერგიუსონის თაობაზე. ის იხსენებს ახალგაზრდობის წლებს. ფერგის შეეძლო, გასახდელის კართან დახვედროდა ფეხბურთელებს, წაგებული მატჩის შემდეგ ჩაეხედა მათთვის თვალებში და მუშტიც კი მოეღერებინა. ბიჭებს ეშინოდათ კიდეც გასახდელში დაბრუნების...

საჰას თავს დაესხა და ბექჰემს ბუცი ესროლა

“ტელეგრაფთან” ინტერვიუში სერ ალექსმა გაიხსენა, რომ “იუნაიტედში” 27-წლიანი მუშაობის პერიოდში მხოლოდ ექვს შემთხვევაში აუწია ხმას, არადა, ფეხბურთელებს გაცილებით მეტი ჯოჯოხეთური წუთი ახსოვთ.

განსაკუთრებით მძაფრად შეება ფერგი ლუის საჰას. ეს არასასიამოვნო ეპიზოდი 2006 წელს მოხდა. მაშინ “იუნაიტედმა” ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფში “სელტიკთან” წააგო. “ეს იყო ყველაზე არანორმალური “ფენი”, რაც ფერგის შესრულებით მინახავს. მას სახე სულ ახლოს ჰქონდა საჰასთან მიტანილი და არანორმალურად უყვიროდა”, - გაიხსენა მოგვიანებით რუნიმ. ფერგიუსონი გააცოფა იმან, რომ მატჩის უკანასკნელ წუთზე საჰამ 11-მეტრიანი ვერ შეაგდო.

“თქვენ ამ მატჩის შემდეგ არაფერს იმსახურებთ! ვიღაცას უნდა, დიდი ფული და ახალი კონტრაქტი. არა, ეს არ იქნება”, - ყვიროდა თურმე ფერგი გასახდელში.
იყო ხოლმე შემთხვევები, როცა ფერგიუსონი მოგებული მატჩის შემდეგაც ყვიროდა. “2005/06 წლების სეზონში “ბენფიკას” ჩემპიონთა ლიგაზე 3:1 მოვუგეთ.

სიხარულისგან ფრთაშესხმული ვიყავი, ფერგის კი ჩემს თამაშში რაღაც არ მოეწონა და აყვირდა. ნამდვილად ვერ გავიგე, რა მოხდა. ის კი ვიცოდი, რომ როცა ის ყვირის, არ უნდა უპასუხო, თორემ ხმას უფრო და უფრო აუწევს”, - იხსენებს “მანჩესტერ იუნაიტედისა” და ინგლისის ნაკრების მცველი რიო ფერდინანდი.

2002 წელს კი მოხდა მორიგი დიდი სკანდალი. ინგლისის თასზე “იუნაიტედმა” 0:2 წააგო “არსენალთან”. მეორე გოლისას დევიდ ბექჰემი ბურთის ასართმევად არ ჩაჰყვა სილვენ ვილტორს. თამაშის დასრულების შემდეგ ფერგი გაცეცხლებული იყო. მისი და დევიდის დიალოგი არ შედგა. არადა, ბექჰემი ფერგიუსონის უსაყვარლეს შეგირდად ითვლებოდა.

- დღეს შენ ყველაზე უარესი იყავი! ყველამ გაჯობა, მათ შორის, შენმა ახლო მეგობარმა ეშლი კოულმა, - გააკრიტიკა ფერგიმ ბექჰემი.

- თქვენ კი ვენგერმა გაჯობათ, - არ დაახანა დევიდის პასუხმა.

წამიერად, გასახდელში სიჩუმემ დაისადგურა. ამას მოჰყვა რაღაც ზუზუნი - ფერგიმ ბუცი გაისროლა ბექჰემის მიმართულებით, ბექჰემმა კი ფერგიზე გაიწია. შუაში ჩადგნენ რაიან გიგზი, გარი ნევილი და რუუდ ვან ნისტელროი.

მოგვიანებით, ფერგიმ შემდეგი თქვა: “მე მას ვუთხარი, რომ დღეს გუნდი დააღალატა”. ბექჰემი ელოდა, რომ ფერგი მას ბოდიშს მოუხდიდა, მაგრამ არაფერი ამის მსგავსი. ფერგიუსონმა ის კაბინეტში გამოიძახა და კვლავ ნოტაციები წაუკითხა. მწვრთნელსა და ფეხბურთელს შორის შერიგება ეგრეც ვერ მოხდა.

სატრანსფერო ფანჯარა გაიხსნა თუ არა, ბექჰემმა “მანჩესტერ იუნაიტედი” დატოვა და “რეალში” წავიდა.

და მაინც, რაში მდგომარეობდა ფერგის მაგია? “მას რაღაც მაგიური ძალა ჰქონდა. მეორე დღეს ყველას ყველაფერი ავიწყდებოდა. მოვიდოდა შენთან და... თითქოს არც არაფერი მომხდარა”, - ამბობს გიგზი.

ჟურნალისტებიც ვერ გადაურჩნენ...

ფერგიუსონს პრესასთან ყოველთვის როდი ჰქონდა იდეალური ურთიერთობა. მაგალითისთვის 2004 წლის დეკემბერში გამართული პრესკონფერენციაც იკმარებს. იქამდე რამდენიმე დღით ადრე, “იუნაიტედმა” “ბოლტონთან” ითამაშა, უეინ რუნი კი მოწინააღმდეგის ფეხბურთელ ტალ ბენ ჰაიმს შეება.

რა თქმა უნდა, ჟურნალისტები ფერგის ამ ინცინდენტზე მეტს ესაუბრებოდნენ, ვიდრე ფეხბურთზე. სერმა მცირე ხანს ითმინა, მერე კი მუშტების ბრაგუნი დაიწყო მაგიდაზე და განაცხადა, რომ პრესა მის ხელთ არსებული ყველა საშუალებით ებრძვის რუნის.

“მორჩა, წადით! პრესკონფერენცია დასრულებულია”, - უთხრა მაშინ ფერგიუსონმა მასმედიელებს.

“გარდიანის” ჟურნალისტი დენიელ ტეილორი ფერგიუსონის თაობაზე ძალიან საყურადღებო რამეს წერს: “ის სასწაულად გამოიყურება, როცა წონასწორობას კარგავს. იმაზე უფრო მძაფრად ილანძღება, ვიდრე “ოლდ ტრაფორდის” ყველაზე რადიკალი ფანიც კი”.

კანტონას აღმერთებდა



ერთადერთი ფეხბურთელი, ვისთვისაც ფერგიუსონს არასოდეს უყვირია, ერიკ კანტონა გახლავთ. შეიძლება თამამად ითქვას, რომ შოტლანდიელი სპეციალისტი აღმერთებდა ლეგენდარულ ფრანგს.

როცა კანტონამ ერთხელაც შესცოდა და წითელი ბარათი მიიღო, ფერგიუსონმა ის შემდეგნაირად დაამშვიდა: “ნუ ღელავ, ეს ფეხბურთია. მეც არაერთხელ მიმიღია წითელი ბარათი და ამის გამო სულაც არ ღირს წუხილი”.

“კანტონა სულაც არ გამოირჩეოდა დამყოლი ხასიათით. სულ ველოდებოდით, როდის გაუბრაზდებოდა მას ბოსი, მაგრამ ასეთი რამ საერთოდ არ მომხდარა”, - ეს არის ნაწყვეტი გარი პალისტერის მოგონებიდან.

რა ასწავლა რონალდოს?

თვითმხილველები ამბობენ, რომ ფერგის საკმაოდ ხშირად აუწევია ხმა კრიშტიანო რონალდოსთვის. ახლა ცოტა რთული წარმოსადგენია, უყვირო კრიშტიანოს, მაგრამ მაშინ სხვა დრო იყო. ამასთან, რონალდო არასოდეს მალავდა, რომ ფერგი ძალიან უყვარს.

“რა თქმა უნდა, როცა ფერგიუსონი ბრაზდება, ეს სულაც არ არის სასიამოვნო საცქერი, მაგრამ პირდაპირ უნდა ვთქვა - მე მისგან ძალიან ბევრი რამ ვისწავლე. სერ ალექსი ყოველთვის მეხმარებოდა განვითარებაში”, - ამბობს კრიშტიანო.

ათეულობით მოპოვებული ტიტული ნათლად გვიჩვენებს, რომ სერ ალექსის მეთოდები თავის დროზე ძალიან წარმატებული იყო. ჩვენს წერილში, უბრალოდ, შევეცადეთ, გვეჩვენებინა გენიალური მწვრთნელის მეორე მხარე. ყველასთვის ცნობილია, რომ გენიოსები განსხვავებულები არიან. რა თქმა უნდა, ასეთია ფერგიც. ამიტომ მას ბევრი რამ ეპატიება. მით უმეტეს, ის შეგირდებიც კი, ვისაც მასთან სხვადასხვა დროს რამე მოსვლიათ, შოტლანდიელს დიდი მოწიწებით მოიხსენიებენ.

719
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;