დილამ ოთარ კუსიანს კონტრაქტი არ გაუგრძელა

თბილისის "ლოკომოტივი", თერჯოლის "საპოვნელა", ლანჩხუთის "გურია", საჩხერის "ჩიხურა" და ბოლოს გორის "დილა" - ასეთია ოთარ კუსიანის განვლილი გზა. ახლაც იმავე ნაბიჯის გადადგმა და გორის "დილას" დატოვება მოუხდა.

"დასრულდა სეზონი და მითხრეს, რომ "დილასთან" კონტრაქტი აღარ გახანგრძლივდებოდა. დარჩენასა და პირობებზე ლაპარაკი არც ყოფილა. არადა, რამდენი შანსიც მომეცა, მგონია, რომ თავი არ შემირცხვენია.

მაგალითად, ქუთაისის "ტორპედოსთან" შეხვედრაში ცუდად არ მითამაშია. ასე კიდევ იყო რამდენიმე მატჩი. გამიკვირდა ასეთი დამოკიდებულება, მაგრამ სხვა რა გზაა, უნდა შევეგუო", - ამბობს ოთარ კუსიანი.

22 წლის ცენტრალური მცველი ისევ ახალ კლუბს ეძებს:

"აქამდე კონტრაქტი "ლოკომოტივთან" მქონდა, მაგრამ მერე ლექსო თოფურიას ვთხოვე და უპრობლემოდ გამიშვა. ახლაც თავისუფალი ვარ. მითხრეს, რომ ჩემთვის ეროვნული ლიგის ორი კლუბი ინტერესდება.

ჯერ ეს მხოლოდ ლაპარაკია. თუმცა, იმედი მაქვს, რომ კონტრაქტს გავაფორმებ და ახალი სეზონისთვის ნორმალურად მოვემზადები".

კუსიანმა უკვე ბევრი კლუბი გამოიცვალა, რაც სულაც არ ახარებს - მისი თქმით, სტაბილურ გარემოში ვარჯიში და თამაში ენატრება:

"ქუთაისის "ტორპედოში" გია გეგუჩაძესთან თამაშმა ბევრი რამ შემძინა. გუნდის დუბლებში ვიყავი, სადაც გია ყოველდღიურად გვაკვირდებოდა და გვასწავლიდა, შეცდომების და ნაკლის გამოსწორებაში გვეხმარებოდა.

მერე "ლოკომოტივი" შემოგვიერთდა, რის შემდეგაც მე და გავაშელიშვილი თბილისში წამოგვიყვანეს. მერე იყო "ჩიხურა", "საპოვნელა", "გურია" და "დილა". 22 წლის ვარ და ამ ასაკისთვის ბევრი გუნდი შევიცვალე.

ბოლოს ამის შანსი "ჩიხურაში" მქონდა, მაგრამ იქაც დავშავდი და წამოსვლა მომიხდა. ჩემი ნება რომ იყოს, ერთ გუნდში ვიქნებოდი, სტაბილურად ვითამაშებდი - ბუნებრივია, კარგ მწვრთნელთან მუშაობაზეც ვოცნებობ, რომელთანაც გავიზრდები".

მისი თქმით, ასეთი გარემო ბევრ ფეხბურთელს აბრკოლებს:

"სამწუხაროა, რომ ასეთი არჩევანის საშუალება არ გამაჩნია. თუმცა, ეს არა მხოლოდ ჩემი, საერთოდ, ქართული ფეხბურთის პრობლემაა და ასეთ მდგომარეობას ჩემსავით ბევრი ფეხბურთელი განიცდის.

ვასიკო მაისურაძე 17 და 19-წლამდელებში ხშირად მიწვევდა. იმ გუნდიდან დღეს ბევრი დაიკარგა, ერთმა, როგორც ვიცი, ფეხბურთს თავიც დაანება და გული მიკვდება, რომ ბევრი ჩვენგანი ვერ გაიზარდა.

ახლა უგუნდოდ დათო ჯიქია დარჩა და არც ვიცი, ამაზე რა რეაქცია უნდა მქონდეს. ასეთი ნიჭიერი და შრომისმოყვარე ბევრი თავდამსხმელი არაა. საერთოდ, ჩვენს თაობას ფეხბურთი უზომოდ გვიყვარს და არავინ თქვას, რომ შრომა გვეზარება. უბრალოდ, ქართულ რეალობაში განვითარება და მშვიდად გაზრდა უძნელესია. მაგრამ ჩვენ აქ ვცხოვრობთ და სხვა გზა არაა, ეს სირთულეები უნდა გადავლახოთ".

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2015
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;