ვარლამ კილასონია:  ჩემი პრინციპია, არასოდეს  შევზღუდო  ფეხბურთელი!

მალხაზ სვანიძის ფოტო


საქართველოს ეროვნული ლიგის მორიგი ტურის ყველაზე თვალსასეირო მატჩი თბილისში, მიხეილ მესხის სახელობის სტადიონის სათადარიგო მოედანზე შედგა, სადაც "ვიტ ჯორჯია" 76-ე წუთისთვის ორბურთიანი სხვაობით უგებდა "რუსთავს", მაგრამ...  საბოლოოდ გამარჯვებული სტუმარი დარჩა - 3:2. 

გუშინ "ლელო" "რუსთავის" მთავარ მწვრთნელ ვარლამ კილასონიასა და "ვიტ ჯორჯიასთან" მატჩში გამარჯვების გოლის ავტორ ფარხად გისტაროვს გაესაუბრა:

- დაგვეთამხმებით, გულშემატკივარმა საქართველოს მიმდინარე ჩემპიონატის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული თამაში იხილა. პირველ რიგში, გვაინტერესებს თქვენი აზრი ამ მატჩის თაობაზე...

- ჩემი, როგორც მწვრთნელის, პრინციპია, მოვერიდო საკუთარ შეგირდებზე საჯარო ლაპარაკს, თუმცა არ შემიძლია არ დაგეთანხმოთ თამაშის შეფასებაში. აუცილებლად უნდა მივაქციოთ ყურადღება იმას, თუ როგორ პირობებში ჩატარდა მატჩი. ტექნიკურმა ასპექტმა უკანა პლანზე გადაიწია. სწორედ ასეთი შეხვედრები ალამაზებს საქართველოს ჩემპიონატს. მინდორზე მყოფი ყველა მოთამაშე 100 პროცენტით დაიხარჯა.

- თამაშის შემოტრიალებაზე უნდა გკითხოთ. როგორ მოახერხეთ ეს? რა დავალება მიეცით ფეხბურთელებს ასეთი? ამ სიტუაციაში გაცილებით გამოცდილი გუნდიც გატყდებოდა...

- პირველი ტაიმი რომ დასრულდა, შევედი გასახდელში და ძალიან მშვიდად ვუთხარი ბიჭებს, რომ ფეხბურთში მოგება და წაგება ერთმანეთს ცვლის. შეიძლება, წააგო, ოღონდ, ღირსეულად უნდა წააგო. რა თქმა უნდა, ძალიან უკმაყოფილო ვიყავი იმით, როგორც პირველ ნახევარში ვითამაშეთ... მერე თამაშში ჩავრთეთ ახალი ფეხბურთელები და მოხდა ის, რაც მოხდა. ჩვენი ფეხბურთელები დარწმუნდნენ - თუ გაქვს რწმენა და იბრძვი ბოლომდე, მაშინ ყველაფერი შესაძლებელია. მთავარია, არ შეეგუო მარცხს.

- საინტერესოა, თქვენს კარიერაში თუ ყოფილა ადრე ასეთი ან ამის მსგავსი “ქამბექი”?

- ასეთი მნიშვნელობის შემოტრიალება მართლაც არ ყოფილა. ორი წლის წინ 0:2-ს ვაგებდით “ცხინვალთან”, მაგრამ ძალა მოვიკრიბეთ და მოვიგეთ, თუმცა მაშინ ჩვენი გუნდი ლიდერებში იყო. ასე რომ, ვერანაირად ვერ შევადარებ იმას ამ ბოლო შემთხვევას. “ვიტ ჯორჯია” ძლიერი, შეკრული გუნდია და კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, რომ ეს ასეთ გუნდთან შევძელით.

- თავად ვნახე, რა ხდებოდა თამაშის დასრულების შემდეგ “რუსთავის გასახდელში... ფაქტია, ეს გამარჯვება სცდება თუნდაც ფსიქოლოგიური თვალსაზრისით ერთი მოგების ფარგლებს...

- იცით, რომ ამ მატჩამდე მოგება არ გვქონდა და რომელი თამაშიც არ უნდა მოგვეგო, ჩვენთვის განსაკუთრებული მნიშვნელობა ექნებოდა ყველას, რადგან პირველი 3 ქულა ყოველთვის განაპირობებს გუნდის ფსიქოლოგიურად მოძლიერებას, განსაკუთრებით - ასეთი გამარჯვებები.

- ფაქტია, ჯერაც ძიების პროცესში ხართ, ცვლით შემადგენლობას, ტაქტიკას...

- ეს ბუნებრივი პროცესია. გუნდში ახალმოსული ვარ და მიმდინარეობს ოპტიმალური ვარიანტების ძიება. და კიდევ ერთი: არ მესმის, როცა გუნდი ვერ აჩვენებს კარგ შედეგს, რატომ არ უნდა მისცე შანსი ყველა იმ მოთამაშეს, რომელიც კონკრეტულ მომენტში შენს განკარგულებაშია?!

- როგორია “რუსთავის” შიდა სამზარეულო?

- შეიძლება, ჩვენს გუნდს აკლია გამოკვეთილი ლიდერი და 3-4 გამოცდილი ფეხბურთელი, მაგრამ გუნდი მაინც ძალიან შეკრულია და ეს იყო ერთ-ერთი მთავარი კომპონენტი, რამაც “ვიტ ჯორჯიასთან” თამაში შემოგვატრიალებინა.

- ყიფიანზე ცალკე ვთქვათ. მან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა “რუსთავის” გამარჯვებაში მიუხედავად იმისა, რომ 11-მეტრიანი ვერ გაიტანა. ფაქტია, რამდენიმე წლის წინ მთელი რუსეთი დიდი იმედით უყურებდა ამ ბიჭს. შეიძლება, ოპტიმალურ ფორმაში ვერ არის, მაგრამ თამაში რომ იცის, აშკარად ეტყობა...

- წეღანაც ვთქვი, რომ ცალკეულ ფეხბურელებზე არ მჩვევია საუბარი, მაგრამ უნდა დაგეთანხმოთ. როცა გუნდი ჩავიბარე, ფეხბურთელებს შევხვდი და ინდივიდუალურადაც ველაპარაკე მათ. ყიფიანი ძალიან მოტივირებული, ნიჭიერი, ძლიერი ფეხბურთელია. ჩემი აზრით, კარგი ფეხბურთის თამაში შეუძლია. ამის ყველანაირი მონაცემი აქვს.

- და ბოლოს, მომავალ მატჩზე გკითხავთ...

- “საბურთალო” მოქმედი ჩემპიონია და ამით ყველაფერია ნათქვამი. გუნდს ჰყავს შესანიშნავი სამწვრთნელო შტაბი და ფეხბურთელები. რა თქმა უნდა, ისინი ამ სეზონშიც დიდ მიზნებს ისახავენ. ამის მიუხედავად, ჩვენი სატურნირო მდგომარეობა ისეთია, ყველა მატჩში ბოლომდე უნდა ვიბრძოლოთ, რათა რაც შეიძლება მეტი ქულა მოვოპოვოთ.

ფარხად გისტაროვი: დაღესტანში ქართველებს ძალიან დიდ პატივს სცემენ

...მატჩი მთავრდებოდა, როცა “ვიტ ჯორჯიას” კარში 11-მეტრიანი დაინიშნა. გადამწყვეტი დარტყმის შესრულება იქამდე საუკეთესოდ გამრჯე ნიკოლაი ყიფიანმა ითავა. ბურთი “ვეტერინართა” კარის დარაჯმა ჯონი შეროზიამ მოიგერია, დამატებაზე კი ყველას დაღესტნელმა საყრდენმა, ფარხად გისტაროვმა დაასწრო და გამარჯვების გოლი გაიტანა.

- ირველი ტაიმი ძალიან ცუდად ჩავატარეთ. ამას დაემატა საშინელი ამინდი... მეორე ნახევარში ვიპოვეთ საკუთარი თამაში, ძალები მოვიკრიბეთ და უაღრესად მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოვიპოვეთ. თითოეული ფეხბურთელი ბოლომდე დაიხარჯა და ეს შედეგი სწორედ ამის დამსახურებაა. 

- როგორი გუნდია “რუსთავი”?

- ძალიან ერთსულოვანი და შეკრული! ყველას უნდა, თავისი საუკეთესო თვისებები აჩვენოს. ჩვენ შევეცადეთ, დაგვემტკიცებინა, რომ ვიყავით გამარჯვების ღირსნი. აქამდეც უნდა მომხდარიყო ეს. იყო არაერთი შეხვედრა, როცა მოწინააღმდეგეს არაფრით ჩამოვრჩებოდით, მაგრამ ეს ფეხბურთია და ყველაფერი ხდება.

- საქართველოს ჩემპიონატზე რას იტყვით? მოგწონთ?

- ძალიან მომწონს! ჩემთვის მთავარი ისაა, რომ ყველა გუნდი შემტევი ფეხბურთის თამაშს ცდილობს. ამპლუით საყრდენი ნახევარმცველი ვარ და ჩემი მთავარი მოვალეობაა, მეტოქისთვის ბურთის ართმევა, მაგრამ ზოგადად შემტევი ფეხბურთი მიყვარს.

- ამ მომენტისთვის რამდენად კმაყოფილი ხართ საკუთარი თამაშით?

- ფეხბურთში მონდომება არ იკარგება. ჩემს საყვარელ საქმეს ვაკეთებ და მთავარიც ესაა. მინდა, ჩემი ოჯახის წევრებს და ნათესავებს მადლობა გადავუხადო, მეტადრე კი მამას, ვინც ყოველთვის განსაკუთრებულ სტიმულს მაძლევს. რომ არა ის, დღეს შესაძლოა ვერც კი მეთამაშა ფეხბურთი...

- გითამაშიათ აზერბაიჯანულ “გაბალაში”. იქ გქონდათ კარიერის საუკეთესო მონაკვეთი?

- ჩემი აზრით, უფრო “სუმგაითში”. ისე კი, დარწმუნებული ვარ, კარიერის საუკეთესო წლები ჯერ კიდევ წინ მაქვს.

- პენალტის დროს საჭირო ადგილას აღმოჩნდით. ეს მწვრთნელის დავალება იყო?

- არა, ეს სპონტანურად მოხდა. რა თქმა უნდა, მჯეროდა, რომ ყიფიანი გაიტანდა, მაგრამ ეს ფეხბურთია და ყველაფრისთვის მზად უნდა იყო.

- ცხადია, ეს გამარჯვება ძალიან მნიშვნელოვანია...

- ...ძალიან მნიშვნელოვანია, უპირველეს ყოვლისა, ფსიქოლოგიური კუთხით. ჩვენ უნდა შევინარჩუნოთ ადგილი უმაღლეს ლიგაში. ვნახეთ, რომ ურთულესი სიტუაციებიდანაც კი შეგვიძლია თავის დაღწევა.

- საქართველოზე რას იტყვით?

- დაღესტნელი ვარ და ჩემი არაერთი ნათესავი ცხოვრობს ლაგოდეხში, საზღვართან ახლოს, ან დაღესტანში - საქართველოს საზღვართან. ამიტომ საქართველოზე ძალიან ბევრი რამ ვიცი. დაღესტანში ქართველებს უდიდეს პატივს სცემენ.

- ქართული გესმით?

- კი, თითქმის ყველაფერი მესმის, მაგრამ ენას ვსწავლობ. მოკლედ, არანაირი სირთულე!..

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
994
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;