ვლადიმერ სტეფანია: ზაზა ფაჩულია სპორტული წარმატების ეტალონია

NBA-ში პირველი ქართველი ვლადიმერ სტეფანიაა. იგი დრაფტზე 1998 წელს აირჩიეს. ითამაშა "სიეტლში", "ნიუ ჯერსიში", "მაიამიში", "პორტლენდში". ტრავმის გამო კარიერა 28 წლის ასაკში დაასრულა.

ვოვა საქართველოს ნაკრების ღირსებას 1995-1998 წლებში იცავდა. მას ამერიკაში დავუკავშირდით და ბევრ საინტერესო თემასთან ერთად საქართველოს ნაკრებზეც ველაპარაკეთ.

- პირველი, რაც თვალშისაცემი იყო, მთავარი მწვრთნელის ილიას ზუროსის მიდგომაა. ძალიან მომეწონა. აშკარად იგრძნობა, რომ ბიჭები უყვარს, რაც მოთამაშეებისთვისაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია.

ისიც შეუიარაღებელი თვალით გამოჩნდა, რომ ილიას ზუროსს ნაკრებში დიდი ავტორიტეტი აქვს. აშკარად ბევრს მუშაობს დაცვაზე და იმედი მაქვს, საქართველოში კიდევ რამდენიმე წლით დარჩება, რომ თავისი ფილოსოფია ბოლომდე გაატაროს.

- სერბეთთან და გერმანიასთან ჩვენი ეროვნული გუნდის თამაშებს პირდაპირ ეთერში იხილავდით...

- რა თქმა უნდა. ძალიან ვგულშემატკივრობდი. ძირითადი ბირთვის რამდენიმე კალათბურთელი დააკლდა, რამაც თამაშზე მნიშვნელოვნად იმოქმედა. ევროპის ჩემპიონატზეც მივადევნე თვალი საქართველოს ნაკრების გამოსვლას, დადებითი შთაბეჭდილება დამრჩა.

ძლიერი გუნდი გვყავდა. არ ვიცი, შიგნით რა სიტუაცია იყო, მაგრამ ვფიქრობ, გუნდი სწორ კალათბურთს თამაშობდა. ზაფხულშიც მაღალ დონეზე ჩაატარა მოსამზადებელი შეხვედრები. რაც შეეხება ჯგუფიდან ვერგასვლას, ჩემი აზრით, ამის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი გამთამაშებლის, გიორგი ცინცაძის ტრავმა იყო. მისმა დაშავებამ ძალიან იმოქმედა გუნდზე.

- სერბეთმა და გერმანიამ წინა ხაზში აშკარად გვაჯობა...

- არ უნდა გამოვრიცხოთ ზაზა ფაჩულიას ფაქტორი. როდესაც იგი საქართველოს ნაკრებში თამაშობდა, მოწინააღმდეგეები ფარქვეშიდან შეტევას ერიდებოდნენ. ამჯერად პირიქით მოხდა და საქართველოს ნაკრებს მოუწია აქცენტის უკანა ხაზსა და პერიმეტრიდან ტყორცნებზე გადატანამ.

ძალიან მაინტერესებდა, როგორ ითამაშებდა ერთი მხრივ გამოცდილი ნიკა ცქიტიშვილი, მეორე მხრივ - ახალგაზრდა გოგა ბითაძე. ფარი წავაგეთ, რასაც თავისი ობიექტური მიზეზები ჰქონდა: ბითაძე ასეთ დონეზე პირველად თამაშობდა.

კლუბსა და ნაკრებში თამაში ერთმანეთისგან ემოციური თვალსაზრისით ძალიან განსხვავდება. რაც შეეხება ნიკა ცქიტიშვილს, მას მთელი კარიერის განმავლობაში სხვა ფუნქცია ჰქონდა, ნიკას ბონუსი არა ფარქვეშ ჭიდაობა, არამედ პერიმეტრიდან შეტევაა.

- გოგა ბითაძეს სპეციალისტები მალე NBA-ში მოხვედრას უწინასწარმეტყველებენ.

- გოგა მომეწონა. თუმცა ძალიან ახალგაზრდაა, ნედლია. ეტყობა, რომ უკვე პროფესიონალია. როგორც კალათბურთელები ვამბობთ, კარგი ხელი აქვს, სროლაც შეუძლია და ჩაგდებაც. თუმცა გამოცდილება სჭირდება, კალათბურთის ფუნდამენტურად შესწავლას დრო უნდა. იშვიათად ამოდიოდა ბლოკებზე... თუმცა არ ვიცი, ეს მწვრთნელის დავალება იყო თუ თავად არ უყვარს.

ფაქტი ერთია - ბითაძეს დიდი პოტენციალი აქვს და თუ სტაბილურობას მიაღწია, NBA-შიც ძალიან სასარგებლო კალათბურთელი იქნება. ვიცი, რომ სამქულიანის ტყორცნაც შეუძლია, მაგრამ ამერიკელი მწვრთნელები მისგან, როგორც მეფარისგან, უმთავრესად სამწამიან ზონაში დამაჯერებელ თამაშს მოითხოვენ.

იგი პარტნიორებს უნდა დაეხმაროს, პასი მიიღოს და გასცეს, თამაში გახსნას. გერმანიასა და სერბეთში საქართველოს ნაკრებმა თამაში ვერ გახსნა, ფარქვეშიდან ბურთის ჩაგდება გვიჭირდა, ამიტომაც ვიყავით სამქულიანების იმედად.

- NBA-ში მოხვედრისას, ალბათ, დიდი მნიშვნელობა აქვს რომელი გუნდი აგიყვანს.

- ამაზეა დამოკიდებული კალათბურთელის კარიერა. მე არ გამიმართლა - ამიყვანა "სიეტლ სუპერსონიქსმა", რომელშიც ასეთი დახარისხება იყო: 7 მთავარი კაცი და დანარჩენები. გარი პეიტონში და კიდევ ექვს ვარსკვლავში სიეტლელები დიდ ფულს იხდიდნენ და დიდ ყურადღებასაც აქცევდნენ, დანარჩენებს მოგვცემდნენ ბურთს და ხუთი-ხუთზე ითამაშეთო.

ვარჯიში, ფაქტობრივად, არც გვქონდა. როდესაც ახალგაზრდა ხარ, აუცილებელია ამა თუ იმ კომპონენტზე ბევრი მუშაობა, თამაშის გაუმჯობესება. ამის საშუალება კი "სიეტლში" არ გვქონდა. ინდივიდუალურ ვარჯიშებს ვინ ჩიოდა, ტრავმა რომ მიგეღო, გეუბნებოდნენ - გაუძელიო. სიმართლე გითხრათ, სწორედ "სონიქსში" მიღებულმა ტრავმამ იმოქმედა ჩემს კარიერაზე უარყოფითად. ნაადრევად მომიწია კალათბურთის მოედნიდან გასვლამ.

- შეგვიძლია ვთქვათ, რომ NBA-ში წასვლა იჩქარეთ?

- არა. ევროპაში უკვე ბევრი რამ მქონდა გაკეთებული. ევროლიგის ნახევარფინალშიც ნათამაშები მქონდა და ევროლიგის "ოლ სტარშიც". რაც მთავარია, "ოლიმპიაში" სულაც არ ვიყავი მეორეხარისხოვანი კალათბურთელი.

ბევრი რამ ჩემს თამაშზე იყო დამოკიდებული. ასე რომ, ვერ ვიტყვი, ამერიკაში წასვლა ვიჩქარე-მეთქი. უბრალოდ, მოვხვდი იქ, სადაც არ უნდა მოვხვედრილიყავი. მაშინ არ იყო იმდენი ინფორმაცია, რაც ახლაა. არც ის ვიცოდი, რომელი გუნდი როგორ ზრუნავდა კალათბურთელებზე და მათ პროგრესზე...

- "მაიამიში" როგორი მიდგომა იყო?

- "სიეტლისგან" რადიკალურად განსხვავებული. მწვრთნელი გვეუბნებოდა - თუ ტრავმა გაწუხებს, წადი ველოსიპედზე ივარჯიშე ან აუზში ჩადი. "მაიამი ჰიტში" გრძნობდი, რომ კალათბურთელი ხარ და ყურადღებას გაქცევენ. ინდივიდუალურადაც ბევრს ვვარჯიშობდი. მწვრთნელსა და პრეზიდენტს, პატ რაილის იდეალური სისტემა ჰქონდა აწყობილი. ალბათ, ამიტომაც გამომივიდა კარიერის ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური სეზონი "მაიამიში". მახსოვს, ერთ წელს ხუთი ორმაგი დუბლი მოვაგროვე.

- აუცილებლად უნდა გკითხოთ NBA-ის ჩემპიონ ზაზა ფაჩულიაზე...

- ზაზა სპორტული წარმატების ეტალონად მიმაჩნია. ასევე იყო კახა კალაძე. მოზარდ თაობას სჭირდება ეტალონი, რომელიც მისთვის მისაბაძი მაგალითი იქნება. როდესაც ბავშვი ზაზა ფაჩულიას თამაშს უყურებს, ეცნობა მის 16-წლიან ამერიკულ კარიერას, ძალაუნებურად უჩნდება სურვილი, რომ მას მიბაძოს, მასსვით ძლიერი იყოს.

ჩემი აზრით, ზაზამ თავისი შრომისმოყვარეობით საკუთარ შესაძლებლობებს 300 პროცენტით გადააჭარბა. ასეთი სპორტსმენები ქვეყანას ნამდვილად სჭირდება.

-"გოლდენ სტეიტთან" ერთად მეორე წრეზე წავიდა. კვლავ ჩემპიონობის ფავორიტად ითვლება.

- ამას ვიწრო კუთხით არ უნდა შევხედოთ. შესაძლოა, ქვეყანამ თავის გარეკლამებისთვის ბი-ბი-სის, "ევრონიუსს" დიდძალი ფული გადაუხადოს, მაგრამ ისეთ შედეგს მაინც ვერ მიაღწევს, რასაც ამ ზაფხულს ზაზა ფაჩულიამ მიაღწია - მარკეტინგული თვალსაზრისით, ყოველგვარ რეკლამას გადაწონიდა ჩემპიონობის მოპოვების შემდეგ ზაზას მიერ საქართველოს დროშის აფრიალება. ეს მომენტი გამოსაყენებელია. მსგავსი რამ ხომ ძალიან იშვიათად ხდება.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
5543
მკითხველის კომენტარები / 2 /
ვაცო
0
ვოვა უძლიერესი იყო..დასანანია რო ძალიან ახალგაზრდამ დაასრულა კარიერა
braga
9
300% ratom samasit egeb 570%?

zaza rom magaria udavoa magram es aritmetika sadauria?
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;