დღესაც ემოციურად გასახსენებელი: OLYMPIC CHAMPION ზურაბ ზვიადაური!


საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი, საქართველოს სპორტის დამსახურებული მოღვაწე ვაჟა დანელია 2004 წელს ათენის ოლიმპიურ თამაშებზე თავად ესწრებოდა ტიტულოვანი ძიუდოისტ ზურაბ ზვიადაურის ჭიდაობას. სტაჟიან გულშემატკივრებს, ალბათ, დღემდე ახსოვთ მისი ემოციები.

სულ მალე სამზეოზე გამოვა ვაჟა დანელიას წიგნი "ათენის ათინათი", საიდანაც ერთ-ერთ თავს გთავაზობთ....

Olympic champion ზურაბ ზვიადაური

დიქტორი ქალბატონის მჭექარე ხმას მაყურებელთა მქუხარე ოვაცია მოჰყვა. "ანო ლიოსიას" ოლიმპიური სპორტის სასახლის ექვსი ათასამდე გულშემატკივრით გადაჭედილი ტრიბუნები ერთიანად ფეხზე წამოიმართა.

დამბურძგლა. საოცარი სანახავი იყო ეს. მსგავსი რამ, რაც იმ დარბაზში ვიგრძენი, არასდროს განმიცდია.
12 წელიწადი ველოდით ამ ბედნიერ წუთს...

2004 წლის 18 აგვისტო ოქროს ასოებით ჩაიწერა ქართული სპორტის ისტორიაში - იმ დღეს ათენში ახმეტელმა ძიუდოისტმა ზურაბ ზვიადაურმა ზედიზედ დაამარცხა რამდენიმე მეტოქე და დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა. დარბაზში ქართული ხუთჯვრიანი დროშა აფრიალდა და ჩვენი ქვეყნის ჰიმნი აჟღერდა.

იყო ზღვა სიხარული, სიამაყის ცრემლი და უსაზღვრო განცდა იმისა, რომ საქართველომ ახალ გამარჯვებებს დაუდო სათავე...

დილიდანვე რატომღაც ხალისიანად ვიყავით. თითქოს გული გვიგრძნობდა, რომ ჩვენთვის რაღაც მნიშვნელოვანი უნდა მომხდარიყო. "ანო ლიოსიას" დარბაზისკენ მიმავალთ სულ ოქროს მედალი გვეკერა პირზე.

გაზეთ "ლელოს" რედაქტორმა თენგიზ გაჩეჩილაძემ მითხრა, გუშინ შოთა ხაბარელს ვესაუბრე და ასე თქვა, ზვიადაურმა მედალი აუცილებლად უნდა მოიპოვოსო. ყველას გვეიმედებოდა ჩვენი სპორტული დელეგაციის მედროშე. იმის მიუხედავად, რომ ქართველ ფალავანს ოლიმპიადისთვის მზადებისას სერიოზული პრობლემები შეექმნა.

წილისყრამ გარკვეულწილად "დაინდო" ზვიადაური - კორეელი მსოფლიოს ჩემპიონი ჰი ტაე ჰვანგი, რომელთნაც 2003 წელს ზურაბი სასწაულებრივად დამარცხდა მსოფლიოს ჩემპიონატზე, ასევე, ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებული და ევროპის მრავალგზის ჩემპიონი მარკ ჰუზინგა, უკრაინელი ევროპის ჩემპიონი ვალენტინ გრეკოვი, მსოფლიოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი სერგეი კუხარენკო, იაპონელი ჰიროში იზუმი, ესპანელი დავით ალარსა და კანადელი კეიტ მორგანი მეორე ჯგუფში მოხვდნენ, თუმცა, არც ზვიადაურს ჰყოლია ნაკლებად ტიტულოვანი მეტოქეები.

ევროპის წლევანდელი ჩემპიონი იტალიელი ფრანჩესკო ლეპრე ტატამზე საკმაოდ თავდაჯერებული გავიდა. ეტყობა, კონტინენტის პირველობაზე სახელოვანი ფალავნების ძლევამ გაათამამა. არც ქართველ ძიუდოისტს ეტყობოდა აღელვება.

ორჯერ ჰყავდა დამარცხებული იტალიელი, მაგრამ ეს იყო ორი წლის წინათ. მას შემდეგ ლეპრე დაოსტატდა, უხერხული მეტოქე შეიქნა ფავორიტებისთვის. ორ-სამჯერ სარმის გამოდება სცადა, მაგრამ არაფერი გამოუვიდა.

აი, ზვიადაურმა კი კისრულით წამოიღო აპენინელი და ისე დაახეთქა ტატამზე, რომ იტალიელს წამოდგომა გაუჭირდა. იპონით გამარჯვებას 48 წამი მოანდომა ქართველმა ფალავანმა.

მეორე წრეში რუსეთელი ევროპის ვიცე ჩემპიონი ხასამბი ტაოვი და ზვიადაური წარდგნენ ერთმანეთის პირისპირ. ჩრდილოელმა მეზობელმა შარშან კონტინენტის პირველობაზე სძლია ჩვენებურს, ამიტომ ზურაბს მასთან ანგარიში ჰქონდა გასასწორებელი. ფრთხილობდნენ მეტოქეები, პასიური ჭიდაობისთვის მსაჯისგან თითო შენიშვნაც მიიღეს. ბოლო წუთზე ზვიადაური გააქტიურდა და ორთაბრძოლის დამთავრებამდე 44 წამით ადრე ლამაზი გდებით წარმატებას მიაღწია.

ნახევარფინალისკენ მიმავალ გზაზე ჩვენებურს მსოფლიოს და ევროპის ექსჩემპიონი, სიდნეის ოლიმპიადის მესამე პრიზიორი ფრედერიკ დემონფოკო გადაეღობა, სწორედ ის ფრანგი, 2001 წელს მიუნხენის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში ზურაბს ოქროს მედალი რომ "ამოაცალა" ჯიბიდან.

ხუთწუთიანი პაექრობა უშედეგოდ დასრულდა (მეტოქეებმა თითო გაფრთხილება მიიღეს, თანაც ფრანგმა - შეხვედრის დამთავრებამდე 6 წამით ადრე). დამატებითი დროის მე-2 წუთზე ზვიადაურმა მომგებიანი ქულა აართვა დემონფოკოს.

ნახევარფინალში ინგლისელ ვინსტონ გორდონთან ზურაბმა 3 წუთსა და 55 წამში მოამთავრა საქმე. მეორე ნახევარფინალში იაპონელმა ჰიროში იზუმიმ შარშანდელ მსოფლიოს ჩემპიონს კორეელ ჰი ტაე ჰვანგს სძლია.

ფინალური შეხვედრა 3 წუთსა და 3 წამს გაგრძელდა. სწორედ ამ დროს სასწაული რამ მოხდა - ქართველმა ფალავანმა რაღაც საოცარი ილეთით ამოაყირავა მეტოქე და ბეჭებით გააკრა ტატამს, რამაც დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში ასე ნანატრი გამარჯვება მოგვიტანა.

- ბედნიერი ვარ, რომ მთელი საქართველო გავახარე, - მითხრა ორთაბრძოლის დამთავრების შემდეგ ზურაბმა. - ათენში რომ მოვდიოდი, დარწმუნებული ვიყავი, კვარცხლბეკზე ავიდოდი, თუმცა ოქროს მედლის მოპოვება არც ისე იოლი აღმოჩნდა.

მთავარია, ყველაფერი კარგად დამთავრდა. ახლა მეტს ვერაფერს გეტყვით. სიხარულისგან არც კი ვიცი, რა ვთქვა...

გაგრძელებას ორიოდე დღეში შემოგთავაზებთ.

დღეს, 2 ივნისს ზურაბ ზვიადაურს 38 წელი შეუსრულდა, ვულოცავთ.

2600
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები