ზურაბ იაკობიშვილი: მსოფლიოს ჩემპიონი ვარ და მეტი მომეთხოვება

წაგება გვაძლიერებს - ეს თავისუფალ ჭიდაობაში მსოფლიოს ჩემპიონ ზურაბ იაკობიშვილის (70) დევიზია.

ის მართლაც იმ სპორტსმენთა კატეგორიას მიეკუთვნება, ვისაც წაგებიდან სწორი დასკვნები გამოაქვს და კიდევ უფრო ძლიერდება. ალბათ, ახლაც, ევროპის ჩემპიონატზე დაღესტნელ მაგომედ ყურბანალიევთან წაგებაც მოუხსნის გარკვეულ კომპლექსებს.

არადა, მასთან ძალიან დასანანი პაექრობა დათმო ჩვენებურმა - პაექრობა 5:5 დასრულდა, თან ყვარლელმა ფალავანმა გვარიანი ჩამორჩენა გააბათილა, მაგრამ გამარჯვება მაინც მასპინძელს დარჩა ორქულიანი გდების დამსახურებით. საბოლოოდ ჩვენებური მესამე ადგილზე დარჩა, თუმცა ურიგო არც ეს შედეგია - ზურასთვის ეს პირველი მედალია ახალ წონაში...

- ზურა, თქვენ თუ ხართ კმაყოფილი საკუთარი გამოსვლით ევროპის ჩემპიონატზე, რა გეგმით მიდიოდით და შეგეძლოთ თუ არა მეტის მიღწევა?

- ბუნებრივია, ცუდად შევაფასებ იქიდან გამომდინარე, რომ მსოფლიოს ჩემპიონი ვარ, ჩემი თავისთვის მეტი მომეთხოვება და მეტსაც ვთხოვ. თუმცა მედალი ცუდი არაა. თან - ახალ წონაში, მაგრამ მეტიც შემეძლო და მაქსიმუმი ვერ გავაკეთე.

- რატომ, მიზეზი რა იყო?

- ნახევარფინალში ყურბანალიევთან, რომელიც, ფაქტობრივად, ფინალი იყო ჩემთვის, ვერ შევარჩიე სწორი ტაქტიკა. აჯობებდა, თავიდანვე, პირველივე წამიდან დამეწყო აქტიური ჭიდაობა და მე შემეტია. არ ველოდი, ასე თუ განვითარდებოდა მოვლენები. ასე მგონია, მაგასთან მოგების შემდეგ ფინალში უკვე პოლონელ გაჯიევსაც დავამარცხებდი.

- თავიდან , თითქოს, მობილიზებული არ იყავით. თითქოს მართლაც არ ელოდით, იმდენად იოლად შეუშვით ფეხში...

- ნამდვილად, ვაღიარებ, არ ველოდი. დაიწყო თუ არა შეხვედრა, მოძრაობა, გადაყვანა, დატრიალება - ეს მართლაც მოულოდნელი იყო. ეს ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი გახდა ჩემი წაგებისა.

ფსიქოლოგიურადაც კარგად ვიყავი მომზადებული და სხვა კუთხითაც, ყველანაირად კარგად ვგრძნობდი თავს, მაგრამ უფრო მეტი უნდა მომეთხოვა ჩემი თავისთვის. ყურბანალიევთან ადრე 4-5 წლის წინ მიჭიდავია, მაშინ სხვა წონები იყო.

- თუმცა სუსტი მეტოქეც არც ყურბანალიევი იყო - მსოფლიოს ჩემპიონია ამ წონაში...

- სუსტი ნამდვილად არ იყო. თან ოლიმპიადის მონაწილეა და ასეთზე სუსტს ვერ იტყვი. მოჭიდავეებიც ისე არიან გადანაწილებულნი სხვადასხვა ქვეყნებში, რომ ვერც იმას ინატრებ, ნეტა ამ ქვეყნის წარმომადგენელი შემხვდესო.

ფაქტობრივად, სულ ჩრდილოკავკასიელებთან გვიწევს ჭიდაობა. მათ ხარჯზე ბევრი არასაჭიდაო ქვეყანა დაგვემატა და ძალიან რთული გახდა ჭიდაობა. თან ეს ჩემპიონატი მათთან ტარდებოდა - დაღესტანში და მსაჯებისგან ყველანაირი მხარდაჭერა ჰქონდათ. არბიტრები ობიექტურები რომ ყოფილიყვნენ, ბევრად იოლი იქნებოდა.

- თუმცა არბიტრებს ვერ დავაბრალებთ თქვენს წაგებას...

- ნამდვილად მქონდა მომენტები, რომელთა გამოყენებითაც დავწინაურდებოდი. ვწუხვარ, რომ ისინი ვერ გამოვიყენე და ამისთვის დავისაჯე კიდეც. ცუდია, ასეთი შეხვედრა რომ დავთმე, მაგრამ წაგება გვაძლიერებს!

- ამ წაგების შემდეგ გაგიჭირდათ ბრინჯაოსთვის საჭიდაოდ განწყობა?

- წაგებული შეხვედრის შემდეგ ძნელია მესამე ადგილისთვის შეხვედრაზე გადართვა, რადგან შეჯიბრებაზე წასვლისას ყველა ჩემპიონობაზე ფიქრობს. წაგების შემდეგ მაინც იმ შეხვედრაზე ვფიქრობდი, ხომ შეიძლებოდა, უკეთესად მეჭიდავა და ახლა ფინალში ვიქნებოდი-მეთქი. მთელი ის დღე იმ პაექრობაზე ვფიქრობდი.

- ანუ ორდღიანი ფორმატი წაგადგათ კიდეც, რაკი ბრინჯაოსთვის მეორე დღეს იჭიდავეთ?

- ასეც ვერ ვიტყვი. ჩემი აზრით, ადრინდელი წესები ჯობდა - ერთდღიანი ფორმატი, როცა იცი, რომ საღამოს მედლისთვის უნდა იჭიდაო და რაკი წაგებული ხარ, სხვა გზა არა გაქვს, უნდა მოუგო.

- თქვენ ის სპორტსმენი ხართ, ვინც წაგებისგანაც სწავლობს და სამომავლო პერსპექტივაში რა მოგცათ ამ ტურნირმა?

- ყველა ტურნირი გამოცდილებას მაძლევს და მაჩვენებს, რომ პირადად მე იმაზე მეტი შემიძლია, რასაც ვაკეთებ და რასაც ვაჩვენებ საბოლოო შედეგით.

- ალბათ, სამომავლოდ ფსიქოლოგიურადაც უფრო თავდაჯერებული იქნებით, რადგან ყურბანალიევთან თანაბარი ბრძოლა გქონდათ.

- დიახ, მართლაც ასეა. ძალიან გაბრაზებული ვარ, ასეთი შეხვედრა რომ დავთმე და სადმე აუცილებლად გადავეყრები, ერთ შეჯიბრებაზე მაინც.

- ახლა წინ მსოფლიოს ჩემპიონატია, რომელსაც გაცილებით მეტი მომზადება სჭირდება...

- მსოფლიოს ჩემპიონატი ოქტომბერში ტარდება, იქამდე დრო საკმარისია და გვექნება შეკრებები. კარგად მოვემზადებით, რომ კარგი ხარისხის მედლები ჩამოვიტანოთ მსოფლიოს ჩემპიონატიდან. შარშან 2 გვყავდა მსოფლიოს ჩემპიონი, ახლა კი ვეცდებით, მინიმუმ, გავიმეოროთ ის შედეგი, მეტი თუ არ გვეყოლება. ვიცი, რომ ეს ძნელია, იოლი არაფერია, მაგრამ შრომაც ყოველთვის ფასდება.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
181
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები