თავისუფალი ჭიდაობა. მარსაგიშვილის ტურნირი და მწვრთნელის ფაქტორი

ჩვენი თავისუფალი სტილით მოჭიდავეთა ნაკრები ამერიკულ აიოვა სიტიში ჩატარებულ მსოფლიოს თასზე მეხუთე ადგილზე რომ გავიდა, უკვე გაცნობეთ.

ახლა მხოლოდ ტექნიკურ შედეგებს შეგახსენებთ: ჩვენები ჯგუფში ჯერ იაპონიასთან დამარცხდნენ - 3:7, მერე ინდოეთს 8:2 სძლიეს, ბოლოს კი ასეთივე ანგარიშით წააგეს მასპინძელ აშშ-თან. მეხუთე ადგილისთვის შეხვედრაში მონღოლეთს 6:4 აჯობეს.

თავისთავად, როცა თასი არაა მოპოვებული და, მეტიც - პრიზიორებშიც ვერ ხვდები, შედეგი არაა წარმატებული, მაგრამ ამერიკაში ჩვენთვის საგულისხმო მაინც ბევრი რამ მოხდა.

მთავარი ისაა, რომ ბევრ წონაში მსოფლიოს ჩემპიონატისთვის ძალიან კარგი შიდა კონკურენცია იკვეთება. უპირველესად, 79-ში და 92-ში, ბევრგან კი გამოჩნდნენ პერსპექტიული ახალგაზრდები, რაც ძალიან კარგია.

გაუმჯობესებული იყო მთელი რიგი საჭიდაო კომპონენტები. მაგალითად, ბევრი ილეთი კეთდებოდა დგომიდანაც და ჩოქბჯენიდანაც, შესამჩნევი წარმატებით ატრიალებდნენ მეტოქეებს, რაც ადრე "აქილევსის ქუსლი" იყო; ცხადია, ეს ფიზიკური კონდიციების გაუმჯობესების მანიშნებელია... იყო სხვა სასიამოვნო პროგრესიც ტაქტიკური, კომბინაციური ჭიდაობის თუ სხვა კუთხით.

მერე რა, რომ...

ზოგიერთ წონაში ჩვენები იმდენად კარგად გამოვიდნენ, ნამდვილად დასანანია, ევროპის ჩემპიონატისთვის კონკურენციაში ჩართვის შესაძლებლობა რომ არ ეძლევათ.

არადა, რომ არ ეძლევათ, ეს თავისუფალი სტილით მოჭიდავეთა ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა გიორგი იანტბელიძემაც დაგვიდასტურა. თუმცა ეს ამბავი ისედაც არ იყო ძნელი მისახვედრი: მსოფლიოს თასი ევროპელებისთვის ცოტა არახელსაყრელ დროს ტარდება, რადგან ევროპის ჩემპიონატი 30 აპრილიდან 6 მაისის ჩათვლით დაღესტნურ კასპიისკში ტარდება და აქაური გუნდები მოსამზადებელი ეტაპის ბოლო აკორდებს გადიან. მსოფლიოს თასზე ლიდერების გამოსაყვანად დრო აღარ რჩებოდა - სულ რაღაც სამ კვირაში ევროპირველობა უნდა იჭიდაონ და მათი წაყვანა ყოვლად გაუმართლებელი იქნებოდა.

ამერიკაში ევროპიდან ჩვენ და აზერბაიჯანი ვჭიდაობდით და იმათ ბევრ წონაში კი დააყენეს ტიტულოვანი ათლეტები, მაგრამ მათი ნაწილი დამარცხდა ქვეყნის შიდა ჩემპიონატში და, სავარაუდოდ, წლევანდელ ევროპირველობაზე ვერ მოხვდება. მათ შორისაა ევროპის ორგზის და მოქმედი ჩემპიონი გიორგი ედიშერაშვილიც (57).

მონაწილეთა უმრავლესობას ამერიკაში სათადარიგო შემადგენლობები ჰყავდათ გაგზავნილი. იანტბელიძემაც მეორე-მესამე ნომრები გაუშვა გამოცდილების, სატურნირო პრაქტიკის მისაღებად, ძირითადად კი შანსი ახალგაზრდებს მისცა. მართლაცდა მათთვის უკეთესი ასპარეზი სხვა რაღა იქნებოდა... გუნდიდან მართლაც ბევრმა გამოიჩინა თავი, თუმცა, ასეთებზე საუბრისას, უპირველესად, "ძველი გვარდიის" წარმომადგენელი, ევროპის ორგზის ჩემპიონი, მსოფლიოსა და ოლიმპიური მედალოსანი დავით მარსაგიშვილი (92) უნდა დავასახელოთ, ვინც ოთხივე პირადი შეხვედრა მოიგო. თან - ძალიან დამაჯერებლად, საკმაოდ ლამაზ ორთაბრძოლებში.

დასანანია,რომ ევროპაზეარ იჭიდავებს...

ჩვენებურმა სამი პაექრობა ვადამდე, წმინდად მოიგო ქულებით, ერთხელ მეტოქე ჩინებული შუაკაურით 5-ქულიანზე გადაისროლა, ერთხელ კი მთელი შეხვედრის ჩატარება დასჭირდა.

მან პირველ შეხვედრაში იაპონელი ტაკაში იშიგურო 10:0 დაამარცხა. შესვენებაზე უკვე 8-ქულიანი ფორით გავიდა და იქაც ბოლო წამებზე დრო არ ეყო დასატრიალებლად, თორემ მეორე პერიოდი არც გახდებოდა საჭირო.

იშიგურო მხოლოდ ერთხელ შეუშვა ფეხში, უფრო სწორად - სცადა ეს და მაშინაც კონტრშეტევით იქით გააგდო წრიდან და ქულა მოიპოვა, თორემ სხვა მხრივ შანსიც არ მიუცია მისთვის. პირიქით - როცა იაპონელს მალევე ჩაურთეს საჯარიმო დრო, ეს უტევდა და შესაშური მოძრაობით გამოცერა, თან კომბინაციაში დაატრიალა კიდეც.

მეორე შეხვედრაში ინდოელი დეეპაკ პუნიაც 10:0 დაჯაბნა და ეს ანგარიში ყველაფერზე მიუთითებს. მისი დარბევა 25-ე წამიდან დაიწყო, როცა ფეხიდან აყვანით ჩოქბჯენში ჩააგდო და დაატრიალა. დაახლოებით ნახევარ წუთში ისევ გაუმეორა ანალოგიური კომბინაცია, მალე კი კარგად ჩაუხვია ფეხი შიგნიდან და ორქულიანზე ჩააგდო. ეს ყველაფერი სულ რაღაც 1.27 წუთში მოხდა.

თუმცა მარსაგიშვილმა მთავარი პაექრობა ჯგუფის მესამე შეხვედრაში გადაიტანა მასპინძელთა მსოფლიოსა და ოლიმპიურ პრიზიორ მიხაელ კოქსთან. მხოლოდ აქ მოიგო ქულებით, მაგრამ როგორ!

ამერიკელების ფიზიკური მომზადება ყველასათვის ცნობილია, მაგრამ მარსაგიშვილმა თავიდან სწორედ ჯანით დაჯაბნა იანკი, როცა მიწოლით გადააგდო ორქულიანზე. იქვე დატრიალებასაც ცდილობდა, თუმცა მეტოქემ თავი კარგად დაიცვა, თან ამანაც ფეხი ჩაუტოვა და ისიც ცდილობდა კონტრშეტევას.

საბოლოოდ მსაჯმა შეხვედრა რომ შეაჩერა, ამერიკელთა მწვრთნელს გაუხარდა კიდეც, მაგრამ თავად კოქსმა გააპროტესტებინა ის გდება. სულ ტყუილად მოინდომა, რადგან მსაჯებმა არ დააკმაყოფილეს მისი პრეტენზია და მარსაგიშვილს ერთი ქულაც დაუმატეს: 3:0.

მარსაგიშვილი კარგად ასრულებდა მწვრთნელის დავალებებს - ეჭიდავა აქტიურად, პირველ ნომრად, რასაც მშვენივრად ახერხებდა. კოქსს ბოლოს ორჯერ კი მიეცა რეალური შანსი, მაგრამ ჩვენებურმა ორივე შემთხვევაში კარგად დაუჭირა ფეხი და ილეთის გაკეთების საშუალება არ მისცა, მეორე ეპიზოდში კი სულაც იქით დაუხურა გდება და სირენასთან ერთად მოიპოვა ბოლო ქულები: 5:0 მის სასარგებლოდ. ბოლო შეხვედრაში მონღოლ ტურტოგტოკ ლუვსანდორჯს ამოუსვა ის შუაკაური და ნეკნიც ატკინა.

დასანანია, მარსაგიშვილი ევროპას რომ გამოტოვებს, თუმცა ამ წონაში ირაკლი მწითურიც ყურადღებას იქცევს: საქართველოს ჩემპიონიც გახდა, მერე კი კიევში პირადი შეხვედრა მოუგო მარსაგიშვილს. მარსაგიშვილს ამერიკაში აღარც ტრავმის კვალი ეტყობოდა, რამაც ქვეყნის პირველობაც კი გამოატოვებინა.

საკითხავია, ასეთი პროგრესი და გარდასახვა ნუთუ მწვრთნელად დავით ხურციას ყოფნამ გამოიწვია? ხურციას რომ მასზე დიდი კი არა, უდიდესი ამაგი აქვს, მგონი, საკამათო არავისთვისაა.

თავის დროზე, როცა მარსაგიშვილმა ზემოაღწერილი ტიტულები მოიპოვა, ხურცია არა მხოლოდ მწვრთნელი, არამედ მეგობარი, მზრუნველი, ფსიქოლოგი და ყველაფერი იყო მისთვის. ვგონებთ, არც იმაზე იკამათებს ვინმე, რომ მარსაგიშვილის და დავით მოძმანაშვილის კარიერას სწორედ ხურციამ დასდო დიდი ამაგი - მის გარეშე ისინი ბევრს დაკარგავდნენ, რადგან ხურციას მათი საბრძოლოდ განწყობისთვის რაღაც ჯადოსნური მეთოდი ჰქონდა. მწვრთნელი უკვე საბოლოოდ დაბრუნდა აზერბაიჯანიდან, სადაც ბოლო წლებში მუშაობდა და, იმედია, ეს ტანდემი კიდევ ბევრს მიაღწევს.

22:17 საჭიდაო ანგარიშია!

ძალიან კარგად გამოვიდა ახალგაზრდა ტარიელ გაფრინდაშვილი (79), ვინც საოცარი პაექრობა მოუგო მონღოლ იდერხუუ განტულგას - მართლაც რომ თრილერში 22:17 დაამარცხა! მან ოთხიდან ორი შეხვედრა მოიგო, თუმცა ამ წონაში საევროპოდ მძაფრი დუელი აქვთ გაჩაღებული ევროპის მედალოსნებს - იაკობ მაქარაშვილსა და ჯუმბერ ყველაშვილს: ქვეყნის პირველობის ფინალში მაქარაშვილმა იმარჯვა, კიევში კი ყველაშვილმა რევანში აუღო.

ამერიკაში ჩვენი ნაკრებისთვის "გამსვლელ პაიკად" ზედა სამი წონა იქცა: პირველ ორ შეხვედრაში მარსაგიშვილმა, გივი მაჭარაშვილმა (97) და ზვიად მეტრეველმა (125) იმარჯვეს.

ცოტა მოულოდნელი იყო მეტრეველის ამ წონაში გამოჩენა. მართალია, მას გერმანულ ბუნდესლიგაში მძიმე წონაში ხშირად აჭიდავებენ, მაგრამ მაინც 97-ის ფალავანია.

კიდევ უფრო უცნაურია, რომ ამერიკაში ქვედა წონის მეტრეველი გაუშვეს და არა გიორგი მეშვილდიშვილი, თუმცა, შესაძლოა, ის ნაკრების მწვრთნელებს შეკრებაზე გენო პეტრიაშვილის სპარინგებისთვის სჭირდებოდათ.

ამერიკაში გაუჭირდა ევროპისა და მსოფლიოს პრიზიორ დავით ხუციშვილს (86). ალბათ, ლაშა ლომთაძისგანაც (61) მეტს ველოდით. ბოლო შეხვედრაში მონღოლეთთან იყოჩაღეს ახალგაზრდებმაც - მაგამედ საიდოვმა (65), ლევან ქელეხსაშვილმა (70), ტარზან მაისურაძემ (74), გაფრინდაშვილმა და მაჭარაშვილმა. თეიმურაზ ვანიშვილმა (57) ერთი პაექრობა მოიგო.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
718
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები