თენგიზ სულაქველიძე მუნდიალს აფასებს:..აი, რატომ მოიგო საფრანგეთმა

მსოფლიოს ჩემპიონატის შეფასება ვთხოვეთ ლეგენდარულ ფეხბურთელს, თენგიზ სულაქველიძეს. მან ამომწურავად ილაპარაკა ჩვენთვის საინტერესო თემაზე.

გახსოვთ, სულაქველიძეს თავად უთამაშია მუნდიალზე და თავისი კვალიც დაუტოვებია. ის თბილისის `დინამოს~ იმ თაობის წარმომადგენელია, რომელიც

ქართველ გულშემატკივარს დაუვიწყარ სიხარულს ჩუქნიდა...

- თავდაპირველად, მუნდიალის ზოგადი შეფასება უნდა გთხოვოთ...

- ვფიქრობ, ნორმალური ჩემპიონატი იყო. მან ფიქრისა და განსჯისთვის საკმარისი მასალა დაგვიტოვა. ეს არის ფეხბურთის ხიბლი. გამოიკვეთა მთავარი ტენდენციები. ალბათ, არ არის საკამათო, რომ ჩემპიონატმა საინტერესოდ ჩაიარა, ვნახეთ არაერთი სენსაცია... ეს იმის დასტურია, რომ დღეს იოლად ვერავინ ვერავის უგებს. ვნახეთ ისიც, რომ უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება თუნდაც ფიზიკურ მომზადებას და სტანდარტული სიტუაციების ეფექტიანად გამოყენებას.

- მაინც, რომელი ტენდენციაა ყველაზე მნიშვნელოვანი და მთავარი?

- ალბათ ის, რომ დღეს კოლექტიური ფეხბურთია პირველ პლანზე. მოიგო გუნდმა, რომელსაც ჰყავდა ყველაზე ღრმა შემადგენლობა. მაგალითად, არგენტინას ჰყავდა ლიონელ მესი, მაგრამ გუნდი მერვედფინალში გამოეთიშა ასპარეზობას. მეოთხედფინალში დაგვტოვა ბრაზილიამ, რომელსაც ჰყავდა ნეიმარი. ნეიმარის თამაში კიდევ სხვა თემაა... პორტუგალიას ჰყავდა კრიშტიანო რონალდო, რომელმაც რამდენიმე შეხვედრა კი ჩაატარა მაღალ დონეზე, მაგრამ მთლიანობაში არც ეს აღმოჩნდა საკმარისი წარმატებისთვის. მე მაინც ნეიმარის თამაშზე ვფიქრობ...

- რას ფიქრობთ?

- ყველა აშკარად მეტს ველოდით მისგან, რადგან ძალიან კარგად ვიცით მისი შესაძლებლობები. ვფიქრობ, ნეიმარმა სანახევროდაც კი ვერ გამოავლინა თავისი პოტენციალი, ვერ ითამაშა ის ფეხბურთი, როგორიც შეუძლია, რომ ითამაშოს. ის ბრაზილიის ნაკრების ლიდერი უნდა ყოფილიყო ამ ჩემპიონატზე, მაგრამ ეს არ გამოუვიდა.

- ჩემპიონ საფრანგეთზე რას იტყვით?

- მსოფლიოს ჰყავს ღირსეული ჩემპიონი და ამაზე არ შეიძლება, ორი აზრი იყოს. საფრანგეთის ნაკრებს ორი თანაბარი ძალის ფეხბურთელი ჰყავს ყოველ პოზიციაზე და ამ გუნდის წარმატებამ კარგად გვიჩვენა, თუ საით მიდის თანამედროვე ფეხბურთი. საფრანგეთს კიდევ შეეძლო მაგრად მომატება. პირადად მე, სწორედ ასეთი შთაბეჭდილება დამრჩა. ვუყურებდი მათ თამაშს და ხანდახან მეგონა, თითქოს სავარჯიშოდ იყვნენ გასულები.

- ხორვატიის ნაკრების ფენომენს როგორ ახსნით?

- ეს იყო ნაღდი ეროვნული ნაკრები. ხორვატიის მიმართ დიდი სიმპათია მაქვს, პატარა ერია ჩვენსავით... ძალიან მაგრად ითამაშეს, ბოლომდე დაიხარჯნენ ყველა შეხვედრაში. უბრალოდ, ძალა აღარ შემორჩათ ფინალის მეორე ტაიმისთვის, რაც გასაკვირი არ იყო. ყველას კარგად გვახსოვს, რა ბრძოლა გადახდათ ფინალში გასასვლელად.

- გერმანიისა და ბრაზილიის კრიზისს რა ახსნა შეიძლება მოვუძებნოთ?

- ალბათ, მაინც უნდა ვახსენოთ გადამღლელი საკლუბო სეზონი. ამ ნაკრებების ფეხბურთელები ხომ წამყვან ევროპულ კლუბებში ასპარეზობენ. გარდა ამისა, ალბათ იყო ინდივიდუალისტების ნაკლებობის პრობლემაც.

- ფეხბურთელებიდან ვინ მოგეწონათ?

- ვერ ვიტყვი, რომ ვინმემ რაღაც სასწაული აჩვენა. ძალიან კარგი იყო ლუკა მოდრიჩი - ნამდვილი ლიდერი თავისი გუნდის. ჩემი აზრით, ის სრულიად დამსახურებულად გახდა საუკეთესო ფეხბურთელი. ძალიან მომეწონა კილიან მბაპეს თამაშიც. ასეთ ახალგაზრდულ ასაკში იოლი არ არის ამ დონის თამაშის ჩვენება. რა თქმა უნდა, ის კიდევ მოუმატებს, ეს სრულიად აშკარაა.

- და ბოლოს, საით მიდის ფეხბურთი, თუ ნახეთ რაიმე რევოლუციური ცვლილება?

- დღეს ფეხბურთი განვითარების ისეთ ეტაპზეა, რომ რაიმე რევოლუციური ცვლილება პრაქტიკულად გამორიცხულია. ფეხბურთი კიდევ უფრო კოლექტიური თამაში ხდება. ეს შეგვიძლია ვთქვათ საფრანგეთის ნაკრების მაგალითზე. სწორედ ამით მოიგეს ფრანგებმა.

2218
მკითხველის კომენტარები / 0 /
;