იაპონური გაზეთი ტოჩინოშინის სამშობლოზე: საქართველო ოლ სტარია - დიდი იმპერიების ასპარეზი

კოსუკე ეგაია... გვარს მეგრული დაბოლოება აქვს, სახელი აშკარად იაპონურია. დიახ, კოსუკე ეგაია მართლაც ამომავალი მზის ქვეყნიდანაა და რეგიონული ექსპერტია ერთ-ერთ იქაურ გაზეთში.

როდესაც ტოჩინოშინმა იმპერატორის თასი მოიგო, მისი წარმომავლობით უამრავი გამოცემა დაინტერესდა, ბატონმა კოსუკემ კი საქართველოზე ვრცელი პუბლიკაცია გამოაქვეყნა. ის ხომ ჩვენს ქვეყანაში იყო ნამყოფი და მეტად საინტერესო შთაბეჭდილებებითაც დატვირთულა.
მაშ ასე, მოვუსმინოთ ბატონ კოსუკეს...

"როგორ მოვხვდეთ საქართველოში? აზიაა თუ ევროპა? სტუმრობა სახიფათოა თუ - არა? ბევრი კითხვა მიტრიალებდა თავში, ვიდრე საქართველოს დედაქალაქ თბილისს ვესტუმრებოდი.

აეროპორტიდან

საპასპორტო კონტროლი მალე გავიარე. 18 საათი იყო და ჯერაც არ დაღამებულიყო. ამიტომ, ტაქსის ნაცვლად აეროპორტის საზოგადოებრივი ტრანსპორტით ვისარგებლე.

პირველი სხვაობაც აღმოვაჩინე აზერბაიჯანსა და საქართველოს შორის: თუ ბაქოში დიდი ავტობუსები 24 საათის განმავლობაში ემსახურებიან მგზავრებს, თბილისში ე.წ. მარშრუტკაში ჩავჯექი, რომელიც მგზავრებით პირამდე გაივსო.

მეორე განსხვავება საქართველოსა და აზერბაიჯანს შორის: თბილისის მარშრუტკაში ყველა თეთრსახიანი მგზავრი იყო. ქართველები უფრო დასავლური იერის ხალხია, სწორედ ისეთი, როგორიც ტოჩინოშინი.



დიქტატორი სტალინის სამშობლო

საქართველო კასპიისა და შავ ზღვებს შორისაა განლაგებული, იერუსალიმისა და მექას ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ბაღდადის ჩრდილოეთით.

ეს ქვეყანა ევრაზიის ისტორიის "ოლ სტარია". აი, რატომ: საქართველოში შეხვდებით ალექსანდრე მაკედონელის, სასანიდების ირანის, რომაელების, სალჩუკების, მონღოლების, თემურ ლენგის, რუსეთის იმპერიისა და საბჭოთა ერის ნაკვალევს. საამისოდ საჭიროა თითოეულ ზემოთნახსენებ კულტურას კარგად იცნობდეთ და საქართველოშიც გარკვეული პერიოდი დაჰყოთ.

თუმცა ქართველები ამ ქვეყანაში მაინც ყველაზე ბევრნი არიან, რადგან ყოველი დამპყრობის განდევნას ახერხებდნენ თავისი მიწიდან. თვითონ კი, მთელი ისტორიის მანძილზე არსად წასულან.

საქართველოში მე-4 საუკუნეში ქრისტიანობა მიიღეს, მე-13 საუკუნეში - ჯვაროსანთა ლაშქრობებში ჩაერთვნენ აღმოსავლეთიდან...

ქართველებმა დიდ ბრძოლებში მოახერხეს თავისი ეთნიკურობის შენარჩუნება, რაც გაცილებით რთული იყო ვიდრე იაპონელთათვის. ჩვენი ქვეყანა ხომ კუნძულზე გარე სამყაროსგან საკმარისად მოშორებულია... საქართველოს გარშემო კი უამრავი იმპერია ტრიალებდა.

საქართველო მხოლოდ ტოჩინოშინის სამშობლო როდია, იქ დაიბადა საბჭოთა დიქტატორი იოსებ სტალინი. ასევე ქართველი იყო ლავრენტი ბერია. მოგვიანებით, საბჭოთა კავშირის საგარეო საქმეთა მინისტრიც ქართველი გახლდათ - ედუარდ შევარდნაძე.



თეთრი აზია

აეროპორტიდან მომავალი ავლაბარში ჩამოვედი. ფეხით გავიარე ჩემს სასტუმრომდე. ისევე როგორც აზიის განვითარებად სახელმწიფოებში, აქაც ქუჩებშია გამოტანილი ხილ-ბოსტნეული. ერთმანეთს სხვადასხვა ტიპის დახლი ენაცვლება. აზიასთან სხვაობა მხოლოდ ის არის, რომ გამყიდველები თეთრები არიან.

ძველ უბანში სახლები ნგრევის პირასაა. ვფიქრობ, ცხოვრების დონე დაახლოებით ისეთია, როგორიც მოლდოვაში.

იზოლირებული ქართული

ქართველებს ძალიან საინტერესო ენა აქვთ. ვუკვირდებოდი, ვფიქრობდი, რომელი ენისთვის მიმემსგავსებინა, მაგრამ ვერც ერთს ვერ მივამგვანე.

ერთადერთი, ბასკურთან პოულობენ მსგავსებას, თუმცა ეს მხოლოდ ზოგადი თეორიაა, რომელიც აკადემიურად არ დადასტურებულა.

დავაკვირდი იმასაც, რომ ქართულში, ისევე როგორც იაპონურში ინტონაციები იშვიათია.



ევროპა

მეტროთი მარჯანიშვილის სადგურზე ამოვედი. თბილისის მატარებლები ოთხვაგონიანია და ყოველ ექვს წუთში ერთხელ მოდის. სისწარფესაც ვერ დაუწუნებ.

მარჯანიშვილის მეტროდან გამოსულს მშვენიერი სანახაობა დამხვდა. აზიიდან უცებ ევროპაში მოვხვდი - ლამაზი შენობების მწკრივი, ფართო ქუჩა... აქ მდგომი ნამდვილად ვერ იფიქრებთ, რომ საქართველოში ცხოვრების დონე იაპონიაზე დაბალია.

იქვე გავსინჯე ქართული კერძები. ადგილობრივი ყველი ძალიან მომეწონა, ღვინოზე ხომ ლაპარაკიც ზედმეტია. ისტორიულად დადასტურებული ამბავია: საქართველოში ყველაზე ადრე დაიწყეს ღვინს დაყენება. საკეს (იაპონური ბრინჯის სასმელი) მსგავსია, მრავალფეროვანი არომატით.

ქართულ კერძებთან საუკეთესო ნაზავი იყო ხმაურიანი მეზობლები რესტორანში, რომლებსაც საკმარისზე მეტად ჰქონდათ ღვინო დალეული..."

13926
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები