[ინტერვიუ. გიგა ჯანელიძე] დაუმარცხებლად მწვერვალისკენ

იტალიის სერია A2-ში გიგა ჯანელძე თამაშობს, ახალგაზრდა ქართველი, რომელიც "ტრიესტესთან" ერთად მაღალი მიზნებისთვის იბრძვის და სერია A1-ში გადასასვლელად ემზადება. გიგას გუნდს ხუთი მატჩიდან ხუთივე მოგებული აქვს და სატურნირო ცხრილსაც ერთპიროვნულად ლიდერობს.

გუშინ გიგას ტრიესტეში დავუკავშირდით.

- სერია A2-ში ორი გუნდი იყო დაუმარცხებელი - "ტრიესტე" და "ბოლონია". ბოლო ტურის მატჩში სწორედ "ბოლონიას" ვუმასპინძლეთ და 99:74 გავიმარჯვეთ. სხვათა შორის, არავინ ელოდა, რომ ასეთი სხვაობით გავიმარჯვებდით. ჩვენც გვიკვირდა. თუმცა შედეგი ლოგიკური იყო: ვიცოდით, რომ "ბოლონია" ამ სეზონში ჩვენი უშუალო კონკურენტი იყო და მთელი კვირა მასთან მატჩისთვის განსაკუთრებულად ვემზადებოდით. გულშემატკივრები ძალიან დაგვეხმარნენ გამარჯვებაში. ტრიესტეს დარბაზი ბოლომდე გაივსო, 7 ათასი გულშემატკივარი შეიკრიბა...

- ბოლონიის "ფორტიტუდო" "ტრიესტესთან" ერთად შეჯიბრების ფავორიტია, მაინც რის ხარჯზე მოახერხეთ ბოლონიელების ძლევა?
- შემადგენლობების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, ბოლონიელებსა და ტრიესტელებს სერია A2-ში საუკეთესო გუნდები ჰყავთ, შედეგად, ფავორიტებიც ჩვენ ვართ. ამიტომაც იყო კარგი, თანაბარი თამაში, თუმცა ბოლო პერიოდში თავი გავიგიჟეთ, ყველა ტყორცნა ჩავაგდეთ და დიდი სხვაობითაც გავიმარჯვეთ. სხვათა შორის, არც ჩვენ ველოდით, რომ ასეთი დიდი სხვაობით გავიმარჯვებდით. ჯგუფურ ეტაპზე ბოლონიელებს კიდევ ერთხელ შევხვდებით და, არა მგონია, 25 ქულის სხვაობით დავმარცხდეთ, თუმცა მანამდე წარმატებული სვლა უნდა განვაგრძოთ და სატურნირო ცხრილში ლიდერობა შევინარჩუნოთ.

- "ტრიესტე" და "ბოლონია" სეზონის დასაწყისშივე ფავორიტებად მიიჩნევიან. სხვებზე გაცილებით ძლიერი შემადგენლობები გყავთ?
- სერია A2-ში ყოველ გუნდს 22 წელს გადაცილებული 7 კაცის გამოყვანის უფლება აქვს. თუ 7-ზე მეტია, ფედერაციაში ოფიციალურად იხდი ჯარიმას. სხვათა შორის, ჯარიმებს სწორედ "ტრიესტე" და "ბოლონია" იხდიან, რადგან მათ ჰყავთ 22 წელს გადაცილებული 7-ზე მეტი კალათბურთელი. ეს არცაა გასაკვირი, რადგან ჩვენი გუნდი და ბოლონიელები სერია A1-ში გადასვლისთვის იბრძვიან.

- "ტრიესტეში" როგორ აღმოჩნდი?
- გასულ სეზონში "ავრორა ბასკეტში" ვთამაშობდი. ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ კლუბის ხელმძღვანელობამ დამშვიდობებისას მითხრა - მომავალ სეზონშიც შენი იმედი გვაქვსო. მეც იმ იმედით წამოვედი საქართველოში, რომ "ავრორაში" დავბრუნდებოდი, მაგრამ ივნისის დასაწყისში დამირეკეს და მითხრეს, კონტრაქტის გაგრძელებას აღარ ვაპირებთო. მეც სხვა გუნდის მოძიება დამჭირდა.

აგვისტოში "ტრიესტედან" დამიკავშირდნენ და მითხრეს - ჩვენმა მძიმე ფორვარდმა და როსიმ ოპერაცია გაიკეთა, ოქტომბრის ბოლოს დაბრუნდება, მანამდე სათამაშო დრო საკმარისად გექნება, შემდეგ მოვლენები როგორ განვითარდება, არ ვიცითო. შეთავაზებას დავთანხმდი და დღეს და როსისთან ერთად სათამაშო დროს თანაბრად ვინაწილებ. მისი რეაბილიტაციის პროცესი კარგად წარიმართა და დაგეგმილზე ადრე დაუბრუნდა მოედანს. თუმცა და როსის გამო სათამაშო დრო არ შემიმცირდა. ამის მიზეზი გუნდის სათამაშო ფილოსოფიაა - მწვრთნელი სწრაფ კალათბურთს ანიჭებს უპირატესობას და შემადგენლობასაც ხშირად ცვლის. მეც ხან ძირითად შემადგენლობაში მიწევს თამაში, ხან სათადარიგოდ. თუმცა, როგორც მანუჩარ მარკოიშვილმა "კანტუში" თამაშისას თქვა - მთავარი ის კი არ არის, თამაშს ვინ დაიწყებს, არამედ ისაა, ვინ დაამთავრებს.

- "ბოლონიასთან" ბოლო წუთებზე მოედანზე იყავი?
- მწვრთნელმა ბოლოსაც მათამაშა და კარგი სტატისტიკაც მქონდა: 24 წუთში 14 ქულა და 5 მოხსნა მოვაგროვე. 3-დან 2 სამქულიანი, 5-დან 3 ორიანი და 2-დან 2 საჯარიმო ჩავაგდე.

- მძიმე ფორვარდად თამაშობ?
- ასეა. ძირითადად მეოთხე ნომრის პოზიციაზე ვარ, თუმცა ზოგჯერ ცენტრის ფუნქციების შესრულებაც მიწევს. სხვათა შორის, "ტრიესტეში" ნომინალური ცენტრი არ გვყავს, ყველა, ვინც მეხუთე ნომრის ამპლუაში თამაშობს, პერიმეტრზე გასვლა და სამქულიანის ჩაგდება შეუძლია. სწორედ ამიტომაა, მოწინააღმდეგეებს ჩვენი დაჭერა რომ უჭირთ. ბოლონიელებსაც ჰყავდათ ერთი კარგი ცენტრი, თუმცა, ფარქვეშ რომ შევიდოდა, ჩვენ ყველა პერიმეტრზე ავდიოდით და თავისუფლად რომ ვრჩებოდით, ვაგდებდით.

- ტრიესტეში საქართველოს ნაკრებმა 2015 წელს ევრობასკეტის წინ ითამაშა. როგორი ქალაქია?
- ზღვისპირა ქალაქია, ლამაზი, წყნარი... მთავარი ღირსშესანიშნაობა ციხესიმაგრე კასტელო დი მირამარეა, რომელიც ჰაბსბურგების პერიოდში აშენდა და ახლა მუზეუმადაა გადაკეთებული. ჩემი რწმენით, იმ ქალაქში, სადაც კალათბურთს თამაშობ, ცხოვრებაც კომფორტული და საინტერესო უნდა იყოს.

- საქართველოს ნაკრებში ერთხელ იყავი გამოძახებული...
- ეს იყო 2015 წელს, მწვრთნელ იგორ კოკოშკოვის საქართველოში მუშაობის ბოლო წელს. მას მერე არ გამოვუძახივარ, არც ეროვნული გუნდის გაფართოებულ შემადგენლობაში და არც "ბ" ნაკრებში... ნაკრების თამაშებს ყოველთვის დიდი გულისყურით ვადევნებ თვალს და ვგულშემატკივრობ.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1451
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;