ინტერვიუ. გრიგორ ქერდიყოშვილი: კაცი, რომელმაც ესპანათთან მოგება ბუციდან ღვინის დალევით აღნიშნა [VIDEO]

ესპანეთის ნაკრებთან გამართულ რაგბი ევროპის ჩემპიონატის მატჩში „ბორჯღალოსნების“ რიგებში დებიუტი ჰქონდა 24 წლის გრიგორ ქერდიყოშვილს.

პოზიციით მეორეხაზელი ახალგაზრდა მორაგბე სადებიუტო შეხვედრაში მეორე ტაიმიდან ჩაერთო და ათიოდ წუთში ლელოს გატანაც შეძლო. მატჩის შემდეგ სოციალური ქსელით გავრცელდა ვიდეო, სადაც გრიგორი საკმაოდ ემოციურად აღნიშნავს საქართველოს ნაკრებთან ერთად მის პირველ მატჩში გამარჯვებას და მადლობას უხდის თანაგუნდელებს.

ჩვენც გადავწყვიტეთ, რომ უფრო ახლოს გაგვეცნო ნაკრების დებიუტანტი. მით უფრო, რომ გრიგორი, რომელიც უცხოეთიდან საქართველოში ერთი წელიწადიც არაა, რაც დაბრუნდა - ბევრისთვის უცნობია. არადა, მის მიერ აქამდე გავლილი კარიერაც საკმაოდ საინტერესოა.

ქერდიყოშვილი გორელი გახლავთ. რაგბიმდე სპორტის რამდენიმე სახეობაში მოსინჯა ძალები, თუმცა თავდაპირველად ისეთ სახეობაში ვარჯიშობდა, რომელიც სწორედ გორელებთან დგას ახლოს.

„მშობლების დიპლომატიური სამსახურიდან გამომდინარე, ოჯახით ლიტვაში ვცხოვრობდით. 8 წლის ვიყავი ვილნიუსში ძიუდოზე რომ მივედი სავარჯიშოდ. სხვათა შორის, ჩემი მწვრთნელი იყო წარმოშობით თამარაშენელი (სამაჩაბლო) ალბერტ ტეხოვი, რომელიც ლიტვის 8-გზის ჩემპიონი და ამ ქვეყნის სახელით ათენის და პეკინის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე გახლდათ.

ძიუდოზე რამდენიმე წელიწადი ვვარჯიშობდი, შემდეგ კი ამერიკაში გადავედი სასწავლებლად და ვინაიდან სპორტის გარეშე ყოფნა ვერ წარმომედგინა, ამერიკულ ჭიდაობაზე მივედი. ჭიდაობის ეს სახეობა თავისუფალი ჭიდაობის მსგავსია, თუმცა უფრო იქაურ ეროვნულ სახეობად მიიჩნევენ და წესებში გარკვეული განსხვავებებიც არსებობს“ - გვიყვება გრიგორი.

უნივერსიტეტში ჩარიცხვის შემდეგ ქერდიყოშვილი ამერიკულ ფეხბურთზე მივიდა სავარჯიშოდ. ერთხანს იგი უნივერსიტეტის ამერიკული ფეხბურთის გუნდთან ერთადაც ასპარეზობდა.

„ამერიკულ ფეხბურთზე სავარჯიშოდ რომ მივედი, ელემენტარულ წესებშიც ვერ ვერკვეოდი. თუმცა მალე ავითვისე და 3 თვე ვითამაშე კიდეც კოლორადო სპრინგსში (პენსილვანიაში) საჰაერო აკადემიის გუნდში. მერე მითხრეს, რომ როგორც უცხოელისთვის საჭირო იყო გარკვეული პროცედურების გავლა ლიგაში სათამაშოდ აღრიცხვაზე ასაყვანად, რასაც თურმე 6 თვე დასჭირდებოდა. მე აღარ მინდოდა აღებული ტემპის დაგდება და მეგობრის რჩევით რაგბზე გადავედი.

რაგბი ბავშვობიდან ჩამრჩა გონებაში, პირველ ყოვლისა, ჩვენი „ბორჯღალოსნების“ თავგანწირული თამაშიდან გამომდინარე. მართალია, კიდეც მომწონდა სპორტის ეს სახეობა, მაგრამ ვერ ვიტყვი, თითქოს ბავშვობიდან მორაგბეობაზე ვოცნებობდი. დავიწყე ვარჯიში, კარგად წავიდა ყველაფერი და პროფესიულ დონეზე 1 წელიწადიც ვითამაშე „გლენდელ რაპტორსში“. ამ ხნის მანძილზე დაახლოებით 2 თვით ჩვენი კლუბიდან ახალ ზელანდიაში წავედით, სადაც უზარმაზარი გამოცდილება შევიძინე“.

ამერიკამოვლილი ქერდიყოშვილი შარშან საქართველოში დაბრუნდა და „ლელო სარასენსში“ ჩაირიცხა:

„ირლანდიაში, კორკის უნივერსიტეტში გადასვლასა და იქაურ კლუბში თამაშზე მქონდა რეალური წინადადება, რაც საკმაოდ მომხიბვლელი იყო. ჩამოვედი თბილისში და ჯერ „დევებში“, მერე „ლელო სარასენსში“ მივედი სავარჯიშოდ, სადაც მირჩიეს დავრჩენილიყავი მათ გუნდში. ამასთან, ამიხსნეს, რომ ამ ეტაპზე ჩემთვის საქართველოში თამაში უფრო ნაყოფის მომცემი იქნებოდა. ქართულ რაგბიში ხომ თითქმის არ მიცნობდნენ და ჯობდა ნაკრების ხელმძღვანელობის თვალსაწიერში მოვხვედრილიყავი, თუ მინდოდა ნაკრებში მოხვედრაზე მეფიქრა“ - გვიყვება „ბორჯღალოსნების“ ახალი წევრი.

გრიგორ ქერდიყოშვილი ნაკრებში პირველად ნოემბრის ტესტებისას გამოიძახეს, თუმცა მაშინ თამაშმა არ მოუწია. ესპანეთთან კი დებიუტიც შედგა და ჩვენი წერილის გმირმაც ლელო დადო პირინეელთა ჩათვლის მოედანზე:

„ამერიკაში ყოფნისას ყოველთვის ვუყურებდი საქართველოს ნაკრების თამაშებს და „ბორჯღალოსნებში“ მოხვედრა ჩემი ოცნება იყო. ქართველ მორაგბეებს ადრე ხომ მხოლოდ ეკრანზე ვხედავდი, მაგრამ მათი უშუალოდ გაცნობით აღფრთოვანებული დავრჩი. ოდენ ღირსეულებს ახასიათებთ ის, როგორც მათ მიმიღეს გუნდში - თითქმის სრულიად უცხო კაცს „ბორჯღალოსნების“ ნაწილად მაგრძნობინეს თავი.

ბედნიერებაა, რომ ამ სპორტსმენებთან ერთად ვითამაშე და შევძელი მეც შემეტანა წვლილი ჩვენი გულშემატკივრის გახარებაში. ჯერ კიდევ თამაშის დაწყებამდე, ჰიმნის დროს, როდესაც ქართველი ხალხი მღეროდა, ძლივს შევიკავე ცრემლი. საერთოდაც, ესპანეთთან მატჩის ემოციას ზუსტად ვერც აღვწერ. ოღონდ, ახლა ვცდილობ ეს ემოცია ჩავახშო და ისევ ცივი გონებით შევხედო სამომავლო პერსპექტივას. არ ვფიქრობ, რომ ეს, რაც ესპანეთთან მოხდა, დამაკმაყოფილებელია. სურვილი მაქვს ქართველი გულშემატკივარი კიდევ ბევრჯერ გავახარო“ - იმედიანადაა გრიგორ ქერდიყოშვილი.

მაშ ასე, გრიგორ ქერდიყოშვილმა რაგბის თამაში ამერიკის საჰაერო ძალების სასწავლებელში 20 წლის ასაკში დაიწყო. 24 წლისა „ბორჯღალოსნებში“ მოხვდა და მწვრთნელების კარგი შეფასებაც დაიმსახურა. ის „ლელო სარასენსის“ ძირითად შემადგენლობაშიცაა:

„გამიმართლა, რომ რაგბში ისეთი ადამიანები შემხვდნენ, რომლებიც სწორი გადაწყვეტილებების მიღებაში დამეხმარნენ. და რაც მთავარია, მერგო იმის ბედნიერება, რომ ბორჯღალი მქონოდა მაისურზე“ - ამბობს ქერდიყოშვილი.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2737
მკითხველის კომენტარები / 1 /
ბს
0
გულზე ბორჯღალი, მკლავზე ხუთჯვრიანი დროშა და ქედზე ვაზის ლერწი! რა ვქნა, მაგრად მევასება რააა ))
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;