ინტერვიუ. ლაშა გუჯეჯიანი შეგირდებისგან 2-3 ლიცენზიას ელოდება

ახალგაზრდა ძიუდოისტებს წლეულს არნახულად წარმატებული სეზონი აქვთ - ევროპის ჩემპიონატზე მოპოვებულ ტრიუმფალურ გამოსვლას (6 მედალი - 3 ოქრო, 1 ვერცხლი და 2 ბრინჯაო) გაცილებით ძლიერ შეჯიბრებაზე - მსოფლიოს ჩემპიონატზე ლამის იდენტური წარმატება მოჰყვა: 2 ოქრო და 3 ბრინჯაო ანუ ჯამში 5 მედალი.

ბაჰამის კუნძულებზე მსოფლიოს პირველობაზე სეზონში დუბლი შეასრულა თბილისელმა მძიმეწონოსანმა გელა ზაალიშვილმა და ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ მსოფლიოს ჩემპიონიც გახდა, მეორე ოქრო კი ლაშა ბექაურმა მოიპოვა 90 კილოგრამში, ვინც ცალკე ფენომენია ქართულ ძიუდოში.

ბრინჯაოს პრიზიორები ჯაბა პაპინაშვილი (60), ლუკა მაისურაძე (81) და ონისე სანებლიძე (100) გახდნენ. ამათგან პაპინაშვილი ევროპაზეც მესამე იყო, ისინი კი ჩემპიონები გახდნენ. ამასთან, ოდნავი გამართლებაც რომ ყოფილიყო, შედეგი კიდევ უფრო უკეთესი იქნებოდა. განსაკუთრებით - 81-ში და 100-ში.

როგორ მოახერხა ევროპის ჩემპიონატიდან მალევე, ერთთვიან მონაკვეთში გუნდის ფორმის შენარჩუნება და როგორ აფასებს თავისი გუნდის გამოსვლას, რა პერსპექტივას ხედავს მათში, ახალგაზრდული ნაკრების მთავარი მწვრთნელი ლაშა გუჯეჯიანი გვესაუბრება.

- როგორ მიაღწიეთ იმას, რომ გუნდმა ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ შეინარჩუნა ფორმის პიკი?

- პირველ რიგში, თვითონ ბიჭები იყვნენ მზად, მათთვის ორი შეჯიბრების ჩატარება პრობლემა არ იყო. თითქმის ყველა ასპექტში იყვნენ მზად - ფიზიკურად, მორალურად, ფსიქოლოგიურად, ტექნიკურად. განსაკუთრებით - "2020" პროექტში ჩართული ბიჭები.

ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ სტაბილურობის შენარჩუნება იმიტომ შევძელით, რომ ევროპაზე ზუსტად ვიგრძენით, გუნდი ფორმაში არ იყო. დიდი წარმატების მიუხედავად, ეტყობოდათ, რომ რეზერვი ჰქონდათ, ეს მათი მაქსიმუმი არ იყო და მომატება შეეძლოთ. ამიტომ არ შევწყვიტეთ წვრთნის პერიოდი, ბოლო პერიოდი კი აქტიურ დასვენებას და აღდგენას დავუთმეთ.

მსოფლიოს ჩემპიონატისთვის უკვე ოპტიმალურ ფორმაში იყვნენ, მაგრამ თუ დამიჯერებთ, ეს ტურნირი ბაჰამის კუნძულებზე - ასე შორს რომ არ ჩატარებულიყო, ბევრად უფრო მაგარი შედეგი გვექნებოდა. მაგალითად,

100 კილოგრამში ონისე სანებლიძემ, ვინც აშკარა ფავორიტი იყო და ამ ჩემპიონატსაც მოიგებდა, ყველაზე რთულად გაიარა აკლიმატიზაცია - რომ ხურდებოდა, ფაქტობრივად, ეძინებოდა. დაახლოებით იგივე ითქმის ბაგრატ ნინიაშვილზეც 66-ში და კიდევ ზოგიერთზე. გუნდსაც ეტყობოდა, რომ სასაათო სარტყელი ჩვენს საწინააღმდეგოდ მოქმედებდა. თან ამ სიშორის გამო 81 კილოგრამში არ ჩამოვიდა ალჟირელი სპორტსმენი, რეიტინგის მერვე ნომერი, მის ადგილას კი ტატო გრიგალაშვილმა ამოინაცვლა და ლუკა მაისურაძის მხარეს მოხვდა.

- კარგი შედეგის მიუხედავად, ალბათ, გეგმა მეტი გექნებოდათ თუნდაც იმავე სანებლიძესთან მიმართებაში...

- მასზეც ვგეგმავდით ჩემპიონობას და 81 კილოგრამშიც, სადაც სულაც ორ მედალს ვფიქრობდით, რადგან ვიცოდით, რომ ჩვენები ბადის სხვადასხვა მხარეს ხვდებოდნენ. ნინიაშვილის შემთხვევაშიც დარწმუნებით შემიძლია თქმა, რომ მოგებული, გადატეხილი შეხვედრა წააგო - წამები იყო დარჩენილი და ვაზარის ვიგებდით. ამას გაუმართლებლობას დავარქმევ, თორემ ამ წონაშიც შეგვეძლო ოქროზე ბრძოლა, 81-შიც და 100-შიც.

დარწმუნებული ვარ, 81-ში ჩვენები ბადის სხვადასხვა მხარეს რომ ყოფილიყვნენ, ორივე მედალს მოიპოვებდა და თანაც შედეგი უფრო უკეთესი ხარისხისა იქნებოდა. ისინი მეგობრები არიან, თან ევროპის ჩემპიონატზეც შეხვდნენ და, ვფიქრობ, ბიჭები ერთმანეთზე ფიქრში გადაიწვნენ.

- სამაგიეროდ, ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ 90-ში ლაშა ბექაურისგან ელოდით ასეთ გამოსვლას?

- ის მებრძოლი ბიჭია და ევროპის წაგებამ სტიმული მისცა. სხვათა შორის, იქაც არ წაუვიდა ის პირველი შეხვედრა რუსთან, თორემ ევროპის ჩემპიონატსაც მოიგებდა. 90-ში მისი დაყენება ჩემი და მწვრთნელების ერთობლივი გადაწყვეტილება იყო, რომ თავისი წონის მიუხედავად, 81-ში არ დავტოვეთ გრიგალაშვილისა და მაისურაძის კონკურენციაში.

იმათ თავისი პლიუსები უკვე დაწერილი ჰქონდათ, თან პეტერბურგში მაისურაძემ მოუგო. მის პირად მწვრთნელ ლექსო ღვინიაშვილს შევთავაზე, 90-ში დაგვეყენებინა. ისიც დამთანხმდა და თვითონ სპორტსმენიც. ბაჰამებში მსოფლიოს ჩემპიონატზე აწონვისას ხალხი გაოცდა - 83 კილოგრამი იყო მხოლოდ. თუმცა, ეგ რომ გახდება 92-93 კილოგრამი, მერე ნახონ, თორემ ჯერ ბავშვია. სიმაღლე საკმარისი აქვს - ჩემზე მაღალია. უბრალოდ, გამხდარია და მომატება თავისუფლად შეუძლია, წონასთან ერთად კი ძალაც მოემატება და ძალიან ძლიერ ძიუდოისტს მივიღებთ.

- გელა ზაალიშვილმა ახლა ბევრად უფრო თავისუფლად იჭიდავა, ვიდრე - ევროპის ჩემპიონატზე...

- ის ევროპის ჩემპიონატზე ძალიან დაძაბული იყო. ხშირად ვამბობ, რომ კონტინენტის პირველობა მას არ მოუგია, სხვებმა წააგეს, თორემ თავად არ უჭიდავია. სამაგიეროდ, იმ გამარჯვების შემდეგ ირწმუნა საკუთარი შესაძლებლობების. ამასთან, ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ მათ ფსიქოლოგთანაც გავატარეთ კურსები და ფსიქოლოგმაც მირჩია, ხშირად გამემეორებინა მისთვის, რომ ძალიან თავისუფლად გრძნობს თავს. მართლაც ხშირად ვუმეორებდით ამას და მართლაც დაიჯერა, რომ ეს ასე იყო და ძალიან დამაჯერებლადაც იჭიდავა - გაიხსნა, ამდენი ილეთი სცადა...

- ალბათ, მეთანხმებით, რომ ჯაბა პაპინაშვილი ეროვნული ნაკრების უმჩატეს წონაში ლიდერად და ძლიერ სპორტსმენად ყალიბდება...

- პაპინაშვილი უნიჭიერესი სპორტსმენია, მაგრამ ცოტა ჩავარდნები ჰქონდა იქიდან გამომდინარე, რომ რამდენიმე ტურნირზე წავიყვანე მოუმზადებლად, სასტარტოდ.

ამან ფსიქოლოგია, რწმენა შეურყია, ის კი არ გაითვალისწინა, რომ მოუმზადებელი იყო - იქ წასვლამდე თუშეთიდან ჩამოვედით და ჭამა-სმის, მთებზე სიარულის მეტი არაფერი ჰქონდა ნაკეთები. ტატამზე საერთოდ არ შევსულვართ, ის ძირითადი გუნდი, რომელიც უკვე გამოკვეთილი იყო, ისე წავიყვანეთ სასტარტოდ რუმინეთში. მას ეგონა, რომ ცუდად იყო მომზადებული. თან, იმ არეულობების ფონზე პატარ-პატარა გადახვევებიც ჰქონდა, მაგრამ დავაჯერეთ, რომ შეუძლია. თუმცა ყველამ ნახეთ, როგორ იჭიდავა ორივე ტურნირზე, როგორ ხალხს მოუგო. ცოტა რაღაცები აქვს გამოსასწორებელი - ცოტა ფიზიკას უნდა მიხედოს, ცოტა ქვეჭიდშიც მეტი უნდა იმუშაოს და მეც მგონია, რომ მისგან ისეთი სპორტსმენი დადგება, როგორსაც ვინატრებთ.

- გაისად ბევრი უფროსებში გადადის. როგორ ფიქრობთ, ვინ შეიძლება, აქტიურად და რეალურად ჩაერთოს ლიცენზიებისთვის ბრძოლაში?

- ჩემი სურვილია, რომ "პროექტი - 2020" ისევ გაგრძელდეს და მჯერა, ხელმძღვანელობაც გაიზიარებს ჩემს მოსაზრებას, ამ შემთხვევაში კი მთელი გუნდი, ყოველ შემთხვევაში - ლიდერები, რომლებმაც მედლები მოიპოვეს, აქტიურად იბრძოლებს ლიცენზიებისთვის. პროგნოზების გაკეთება ძნელია, მაგრამ, ვფიქრობ, ამ გუნდის წევრებიდან 2-3 მაინც მოიპოვებს ტოკიოს ოლიმპიადის ლიცენზიას, დანარჩენი კი დროთა განმავლობაში გამოჩნდება.

- ანუ "პროექტი 2020" გამართლებულია და საჭირო?

- გამართლებულია იმდენად, რამდენადაც შედეგია: ევროპის ჩემპიონატზე მოვიპოვეთ სამი ოქრო, ერთი ვერცხლი და 2 ბრინჯაო, მსოფლიოზე - ორი ოქრო და სამი ბრინჯაო. ამასთან, უფროსთა დიდ ტურნირებზე მოპოვებულია ოქრო-ვერცხლი და რამდენიმე ბრინჯაო, ხოლო 8 აბიტურიენტიდან - 7 სტუდენტი. რა ვიცი, ამის შემდეგ განა არის რამე კითხვის ნიშანი? თან მათთან მუშაობენ ფსიქოლოგები, პედაგოგები ცალკეულ საგნებში, განათლების საერთო დონის ამაღლება, მშვიდი და მყუდრო გარემო და სხვა, ზოგიერთები რომ გვაკრიტიკებდნენ, თურმე ჩაკეტილი და დამწყვდეული გვყოლია ბიჭები.

თურმე, ასე უნდა "დაამწყვდიო" და მერე იქნება შედეგი, რადგან იქ მთლიანად ვარჯიშზე, მომზადებაზე არიან ორიენტირებულები. ამ შეკრებაზე შარშან 5 დეკემბერს შემოვედით და გადადებულები ვიყავით, მწვრთნელები ზედიზედ 3 დღეზე მეტად არ ვყოფილვართ სახლებში. არადა, ყველას ცოლ-შვილი, ოჯახები გვყავს, მაგრამ დაგვიფასდა შრომა.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1738
მკითხველის კომენტარები / 1 /
სოსო
0
მადლობა სტატიის ავტორსაც და ლაშა გუჯეჯიანსაც.ახლა აღარ მიკვირს,რატომაა ლაშა გუჯეჯიანი ის მოჭიდავე,ვინც უკანასკნელად აართვა ქულა ტედი რინერს.ეს პროგრამა კი აუცილებლად უნდა გაგრძელდეს ახალ და ახალ ნაკადებზეც,ისევე როგორც რაგბის პროგრამა.შედეგები ორივეგან აშკარად დადებითია,ძალიან დადებითი.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;