ინტერვიუ ლევან გეგეჭკორთან: საკუთარი სინდისის  და ფანების წინაშე  მართალი ვარ

ლევან გეგეჭკორი ბათუმის “დინამოს” ფეხბურთელია. ეროვნული ლიგის ლიდერმა 25 წლის მარჯვენა მცველი პარასკევს წარადგინა. კონტრაქტი 2,5 წლით გაფორმდა და პირობების თანახმად, გეგეჭკორი ბათუმურ გუნდში 2021 წლის ბოლომდე უნდა დარჩეს. მას 18-ნომრიანი მაისურა გადაეცა. მისთვის ბათუმის “დინამო” უცხო კლუბი არ არის - ამ გუნდის ღირსებას მცირე ხნით 2016 წელსაც იცავდა. 

გეგეჭკორმა კარიერა 16 წლისამ მარტვილის “მერანში” დაიწყო. სხვადასხვა პერიოდში ქობულეთის “შუქურაში”, საჩხერის “ჩიხურაში”, თბილისის “დინამოსა” და “რუსთავში” ირიცხებოდა. ბოლოს კი ქუთაისის “ტორპედოში” თამაშობდა. 

პრესკონფერენციაზე გეგეჭკორის ტრანსფერის მნიშვნელობაზე ბათუმის “დინამოს” სპორტულმა დირექტორმა ასლან ბალაძემ ილაპარაკა.
“მოხარულები ვართ, რომ ლევან გეგეჭკორი დავიმატეთ, რომელიც ეროვნული ლიგის ერთ-ერთი გამორჩეული მოთამაშეა. დარწმუნებულები ვართ, რომ ის გუნდს აუცილებლად გააძლიერებს”, - განაცხადა ბალაძემ.


“ლელომ” ლევან გეგეჭკორს ინტერვიუ ჩამოართვა. მისი თქმით, ბათუმის “დინამოში” გადასვლა მნიშვნელოვანი გამოწვევაა: 

- როცა გავიგე, რომ ჩემით ბათუმის “დინამო” იყო დაინტერესებული, ძალიან გამიხარდა. იყო რამდენიმე ფაქტორი, რამაც ძალიან დამაინტერესა... 
- ყველასთვის ცნობილია, რომ ბათუმის “დინამოს” საქართველოში საუკეთესო პირობები აქვს, ლამის საშუალოევროპული დონის, მალე შესანიშნავი სტადიონიც ექნება...

- არც უმაგისობაა. მაგრამ ვიტყვი, რომ ჩემთვის უპირველესად გადამწყვეტი იყო არა მხოლოდ პირობები, არამედ, ბათუმის “დინამოს” მიზნები და ამბიციები - ეს კლუბი ამითაც გამორჩეულია. სასიამოვნოა, რომ ასეთ გუნდში ვითამაშებ და მინდა, მის წინსვლაში ჩემი წვლილი შევიტანო... ცალკე უნდა ვთქვა გია გეგუჩაძეზე, რომელთანაც საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრებიდან მხოლოდ კარგი მოგონებები მაკავშირებს და იმედი მაქვს, მისი ხელმძღვანელობით წარმატებას კლუბშიც მივაღწევ.

ამავე დროს, ნებისმიერი ფეხბურთელი გეტყვით, რომ ოცნებობს ისეთი ქალაქის გუნდში თამაშზე, სადაც გულშემატკივარი სტადიონს ავსებს, ასეთი კი ბათუმის “დინამოა”, რომლის თამაშებიც ნამდვილ საფეხბურთო გარემოში ტარდება. ქუთაისის “ტორპედოში” თავს კარგად ამის გამოც ვგრძნობდი, რომ მაგარი გულშემატკივრები ჰყავს. უმაყურებლო გუნდში თამაში კი ძალიან ძნელია.

- “ტორპედოში” ბოლო თამაში სწორედ ბათუმის “დინამოს” წინააღმდეგ ჩაატარეთ, თან გოლიც გაიტანეთ და მომავალ კლუბს ქულები დააკარგვინეთ. ქუთაისელები ამის გამო ძალიან გემადლიერებიან...

- რატომ? ბოლომდე გულით რომ ვითამაშე?

- სამწუხაროდ, ბევრი ისეთი ფაქტიც გვახსენდება, ახალ გუნდში გადასვლამდე ფეხბურთელები თავს რომ არ იკლავენ თამაშით... 

- კი, მაგრამ ბათუმში ქუთაისელი ფანები ჩამოვიდნენ, ბოლომდე გვამხნევებდნენ და მათი დაღალატება უნამუსობა იქნებოდა. 

- თამაშამდე ხომ იცოდით, რომ ბათუმის “დინამოში” გადადიოდით?

- დიახ, გადაწყვეტილი იყო, მაგრამ მე ჯერ “ტორპედოს” ფეხბურთელი ვიყავი და მოტივაცია მქონდა - ჯერ ერთი, სახელის ამბავია, მერე - ჩემი ქუთაისელი მეგობრებისა და ფანების წინაშე ვალდებულება მქონდა, რომ ბოლომდე მებრძოლა. (იცინის) ახლა თავში ხელს კი ვირტყამ, ვაი და, ის 2 ქულა საჩემპიონო ბრძოლაში დაგვაკლდეს-მეთქი... მაგრამ სხვანაირად არ შემეძლო. ახლა საკუთარი სინდისის და ფანების წინაშე მართალი ვარ. 

- “ტორპედოს” მომავალს როგორ ხედავთ?

- ძნელი სათქმელია, მაგრამ ის კი ვიცი, რომ ამ კლუბს ყოველთვის წარმატებებს ვუსურვებ. “ტორპედოში” ვისთანაც ვიმუშავე, ყველასთან თბილი მოგონება და მეგობრობა მაკავშირებს.

მიხარია, რომ თუნდაც მცირე ხნით კლუბმა საკუთარ ისტორიაში საუკეთესო ფურცლები ჩაწერა. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, წამოსვლა გამიჭირდა - თუ დამიჯერებთ, იოლად ფეხი არ დამიკრავს და არ გავქცეულვარ!.. მაგრამ ვიფიქრე და ჩავთვალე, რომ ასე აჯობებდა. მადლობა მინდა გადავუხადო კახა ჩხეტიანს! რომ არა ეს კაცი, “ტორპედო” ამხელა წარმატებებს ვერ მიაღწევდა, ჩვენ კი კარიერაში ასეთ ტიტულებს ვერ მოვიგებდით. 

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1221
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;