[VIDEO] სამი ზორბა რუმინელი გაითრია და ლელო მაინც დადო! ეს ლეონსიომ, ლევან ცაბაძემ გააკეთა

სახელოვან ქართველ მორაგბე ლევან ცაბაძეს პირველად 2002 წლის მიწურულს შევხვდი და ის ინტერვიუ ჩემს მაშინდელ სასპორტო წიგნში ("გამარჯვება, ბიჭებო"! 2002) შევიტანე. ახლა, როცა რუმინელებთან ბორჯღალოსნების საგარეო მატჩი კარსაა მომდგარი, იმ საუბრიდან ზოგიერთი ეპიზოდის გახსენება უინტერესო არ იქნებოდა:

"წლულს (იგულისხმება 2002 წ.) 13 ოქტომბერს რუსეთის მორაგბეთა ნაკრებთან მიღწეული წარმატებით საქართველოს ეროვნულმა გუნდმა მსოფლიოს თასის გათამაშების გუნდურ ეტაპზე გასვლის უფლება მოიპოვა. მაშინ გამარჯვების ლელო (17:13) ლევან ცაბაძემ (მეგობრები მას სიყვარულით ლეონსიოს ეძახიან) გაიტანა. ქართველმა ჟურნალისტებმა იგი ზედიზედ მეორედ დაასახელეს ქვეყნის 10 რჩეულ სპორტსმენს შორის.

[VIDEO ისტორია] საქართველო-რუმინეთი... შეხედეთ ანგარიშს!

დაიბადა 1973 წლის 8 იანვარს დაბა ასპინძაში. დაამთავრა რუსთავის მე-18 საშუალო სკოლა. 1990 წელს ჩააბარა ფიზიკური კულტურისა და სპორტის აკადემიაში. 1994 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის პედაგოგიურ ინსტიტუტში ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე.

სასპორტო კარიერა ბერძნულ-რომაული ჭიდაობით დაიწყო. საბჭოთა კავშირის პრიზიორიც იყო ახალგაზრდებში. რაგბიში 1992 წლიდან ვარჯიშობს. ერთი წლის შემდეგ საქართველოს ჩემპიონი გახდა რუსთავის "აზოტის" (მწვრთნელი გურამ მოდებაძე) შემადგენლობაში. ორი წელიწადი თბილისის "გუმარის" ღირსებას იცავდა, 1995 წელს ეროვნული ჩემპიონატის ვერცხლის მედალი მოიპოვა, ერთი წლის შემდეგ - ოქროსი.

ერთ-ერთი პირველი ქართველი ლეგიონერი მორაგბე გახლავთ, რომელმაც უცხოეთში გაიკვალა გზა: 1997 წლიდან ფრანგულ კლუბებში თამაშობს. ჯერ "შატორენარში" იყო, მერე - "ნარბონასა" და "კასტრიში", ამჟამად კი საფრანგეთის პირველი დივიზიონის "მონფერანთან" ერთად იბრძვის ქვეყნის ჩემპიონობისთვის.
საქართველოს ნაკრებში 33 მატჩი ითამაშა, 10 ლელო გაიტანა, ეროვნულ გუნდს 11 შეხვედრაში კაპიტნობდა".

- წლევანდელი სეზონი, მართლაც, წარმატებული გამოდგა, - მითხრა მაშინ ლევანმა. - ევროპის ერთა თასზე მეორე ადგილი დავიკავეთ - მხოლოდ მთავარ მეტოქე რუმინეთის ძლიერ გუნდთან დავთმეთ შეხვედრა. სამაგიეროდ, ოქტომბერში რუსეთის ნაკრებს ვძლიეთ პლეი ოფში და მსოფლიოს თასის ფინალში თამაშის უფლება პირველად მოვიპოვეთ. ბედნიერი ვარ, რომ ამ დიდ გამარჯვებაში მოკრძალებული წვლილი მეც მიმიძღვის. კარგად მიგვდის საქმე საფრანგეთის ჩემპიონატშიც - ჩემი გუნდი "მონფერანი", რომელსაც თერთმეტჯერ აქვს ნათამაშები ფინალში, ერთ-ერთი უძლიერესია პირველ დივიზიონში. ამჯერადაც იოლად გააღწევს ჯგუფიდან და პლეი ოფში ითამაშებს, ოღონდ ეს არის, რომ თანაგუნდელებს უწინდებურად ვერ ვეხმარები - ტრავმები მიშლის ხელს.

[VIDEO ისტორია] რუსეთის გავლით მსოფლიოს თასზე... პირველად!

- რამე სერიოზულია?

- განსაკუთრებული არაფერი, მაგრამ თამაშისას ფეხი მტკივა და მაწუხებს, ამის მიუხედავად, მაინც ვვარჯიშობ... 2001 წლის ევროპის ერთა თასის რუმინული პაექრობაც გავიხსენეთ - საქართველოს ნაკრების კაპიტანმა და ბურჯმა იმ გადამწყვეტ მატჩში ხერხემლის ტრავმა მიიღო. მაგრამ მოედანზე დაბრუნდა, ლელოც გაიტანა და საქართველოს ნაკრებს მოაგებინა. ალბათ, ბევრი ვერ გარისკავდა, რადგან დაინვალიდების დიდი შანსი იყო.

- რუმინული მატჩის მნიშვნელობა ყველამ კარგად ვიცოდით. უკან დასახევი გზა არ გვქონდა

- წინა წლის მარცხის სანაცვლოდ ქომაგები ჩვენგან გამარჯვებას ელოდნენ. ღალატი არ შეიძლებოდა. თავი არ დაგვიზოგავს. მართალია, დავშავდი, მაგრამ ექიმებმა მიწამლეს და მაშინვე მოედანზე დავბრუნდი, რადგან ასე იყო საჭირო. ისე ვიყავი დამუხტული, ტრავმის სიმძიმე არც მიგრძვნია...

ამ მატჩის შემდეგ გაზეთ "სარბიელში" გიო ახვლედიანის ემოციით სავსე წერილი დაიბეჭდა, საიდანც ამონარიდი მინდა შემოგთავაზოთ:

"შაბათ შუადღით, ბუქარესტის მინდორზე რაც ჩაიდინა ლეონსიომ, გახლავთ გმირობა, გმირობა და არაფერი, გმირობის გარდა. მოწინააღმდეგისგან ვერაგულად ნაგვემი, არათუ დასასვენებლად და სულისმოსათქმელელად, არამედ იმწუთს ჰოსპიტლის საწოლისთვისაც კი ალალი ლეონსიო, გაუსაძლისი ტკივილის ამტანი და მომთმენი, ვერაძალით გამოაცილეს მოედანს მწვრთნელებმა და ექიმებმა და მანაც, მებრძოლ სულით ანთებულმა, არაადამიანურ ჟინით და რაღაც იმ ძველქართული ჯანით შეპყრობილმა არათუ ითამაშა, რაიც ცალკე გმირობაა ამ შემთხვევაში, არამედ გადამწყვეტი ლელოც კი დადო: სამი ზორბა რუმინელი გაათრია და დადო. ეს ლეონსიომ გააკეთა!

გააკეთა ისე, როგორც შეშვენოდა ძველ, უბრალო და ნამდვილ ქართველს"...

ასევე, დაუვიწყარია ლევან ცაბაძის გამარჯვებისმომტანი ლელო რუსეთის ნაკრებთან 2002 წლის 13 ოქტომბერს. მაშინ ბორჯღალოსნებმა პლეი ოფის შეხვედრა თბილისში 17:13 მოიგეს. - რუსებთან ის და ჩვენი ყველა გამარჯვება გულშემატკივრების დამსახურებაა. ქომაგთა ისეთ მხარდაჭერას ვგრძნობდით და ისე ვიყავით შეგულიანებული, მატჩის სხვა შედეგით დასრულება, უბრალოდ, საცოდაობა იქნებოდა...

შემდეგ ლევან ცაბაძემ 2003 წელს გასამართავ ერთა თასის შეხვედრებსა და მსოფლიოს თასისთვის მოსამზადებელ ტესტმატჩებზეც ილაპარაკა. "მთავარი გამოცდა კი 12 ოქტომბრიდან ავსტრალიაში გველის. მსოფლიოს თასის ფინალში პირველად გავედით და სტარტზე მეტოქედ ინგლისის სუპერგუნდი გვეყოლება. ტყუილი ბაქიბუქი იქნება, რომ გითხრათ, გავუმკლავდებით-მეთქი, თუმცა ერთი რამ ცხადია - უბრძოლველად არავის არაფერს დავუთმობთ".

ურუგვაელებმა ზურაბ საკანდელიძის მაისურა დაკუწეს და... [VIDEO]

საუბრის დასასრულს საინტერესო ინფორმაციაც მოგვაწოდა: "წლეულს (2002 წ.) სპორტის ჟურნალისტ ზაალ გიგინეიშვილის ინიციატივითა და რაგბის მხარდამჭერთა ლიგის ძალისხმევით ყოფილმა მორაგბემ და ცნობილმა მოქანდაკე გია ჯაფარიძემ ანთიმოზ ივერიელის თასი ჩამოასხა. ეს სიმბოლური გახლდათ, რადგან ტომით ქართველი ანთიმოზ ივერიელი რუმინეთში ეწეოდა პოლიტიკურ და სასულიერო მოღვაწეობას. ახალ სარაგბო ტრადიციას ჩაეყარა საფუძველი. ანთიმოზ ივერიელის თასის პირველი მფლობელი გახდა რუმინეთის ნაკრები, რომელმაც წლეულს 3 მარტს თბილისში საქართველოს ეროვნულ გუნდს 31:23 სძლია. გაისად (2003) 29 მარტს ბორჯღალოსნების რევანშის ჯერია"...

ცნობისთვის: 2002 წლიდან საქართველოს და რუმინეთის მორაგბეთა ნაკრებ გუნდებს შორის ანთიმოზ ივერიელის თასი 17-ჯერ გათამაშდა, საიდანაც 11-ჯერ ჩვენებმა, 6-ჯერ კი კარპატელებმა მიაღწიეს წარმატებას. ბოლო რვა წელიწადში ბორჯღალოსნებმა შვიდჯერ დაიმსახურეს ეს საპატიო ჯილდო, მათ შორის - შარშანაც, როცა რუმინეთს თბილისში 18 მარტს 25:16 სძლიეს. იმედია, ქართველი მორაგბეები 9 თებერვალს ანთიმოზის თასს კლუჟშიც შეინარჩუნებენ...

სასპორტო კარიერის დასრულების შემდეგ ლევან ცაბაძე საზოგადოერივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში ჩაერთო. 2011 წელს თავდაცვის სამინისტროში სპორტის ინსტრუქტორად დაინიშნა. 2013 წელს ასპინძის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობას ასრულებდა, 2014 წელს კი ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების შემდეგ ამავე რაიონის გამგებელი გახდა...

ამას წინათ ბატონ ლევანის ერთ-ერთი ინტერვიუ წავიკითხე, რომელშიც იგი ამბობს:

"ძალიან დიდი პოტენციალია ქართულ რაგბიში. ლელობურთიდან გამომდინარე, ეტყობა, გენში გვაქვს გამჯდარი, ეს ჩვენი ცხოვრების წესია... ჩემმა თაობამ სათანადო პირობების უქონლობის გამო უამრავი უნიჭიერესი მორაგბე დაკარგა. ცუდ პერიოდში მოგვიწია თამაშმა: საერთოდ, წარმოდგენა არ ჰქონდათ, ვინ ვიყავით და საიდან მოვედით. დღეს ქართველ მორაგბეებს კარგი ავტორიტეტი აქვთ. აგერ ზელანდიელებმა აღიარეს, რომ ქართველებმა შერკინებაში მასტერკლასი ჩაგვიტარესო... ბრწყინვალე თაობა მოდის და რაგბიც ვითარდება. ჩვენ, ელემენტარულად, სათამაშო მოედანი და მაისურა არ გვქონდა. დღეს შესაძლებლობები გაცილებით მეტია, ახლანდელი პირობები არცკი დაგვესიზმრებოდა. დარწმუნებული ვარ, რომ ქართული რაგბი ახალ სიმაღლეზე ავა".

5430
მკითხველის კომენტარები / 3 /
burdzgla
0
levanis taobam aanto chiragdani da mat mere yoveli taoba tavis sityvas hmatebs chven ragbs rac mixaria, dzalian mixaria
დევნილი კოლხი
0
ჭირიმე თქვენი!
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;