ინტერვიუ რობერტ კობლიაშვილთან: როცა მაყურებელი ფეხზე წამოგიდგება, ენით აუწერელი სიამოვნებაა

რობერტ კობლიაშვილი (87) ევროპის წლევანდელი გამარჯვებულია. ნორიოელი ბიჭი, ვინც ჭიდაობა მშობლიურ სოფელში იმედა ფრეწუაშვილთან დაიწყო, დღეს კი ზაზა ჯიბლაძეც ავარჯიშებს, თანდათან მიიწევდა ამ მწვერვალისკენ.

2016 წელს ევროფინალი იჭიდავა, შარშან კი მსოფლიოს ბრინჯაოს მედალოსანიც გახდა და წონაში უკვე ერთ-ერთ ლიდერად ჩამოყალიბდა, ასეთებისგან კი ყველა ტურნირზე გამარჯვებაა მოსალოდნელი.

ევროპის წლევანდელ ჩემპიონატზე ფინალში მასპინძელი მეტოქე შეხვდა - დაღესტნელი ბეკხან ოზდოევი, თუმცა ჩვენებურმა ყველას და ყველაფერს სძლია, რაც მის სიძლიერეზე მიუთითებს.

მან მთელი ტურნირი, განსაკუთრებით კი ფინალი, საოცრად მშვიდად ჩაატარა და ძალიან აკადემიურად იჭიდავა - აშკარად ეტყობოდა, რომ წინასწარ მომზადებულ გეგმას მიჰყვებოდა, რამაც ევროპულ მწვერვალამდე მიიყვანა.

- რობერტ, ალბათ, თქვენი გამოცდილების კაცისთვის უკვე გეგმაშიც შედიოდა ჩემპიონობა, არა?

- დიახ, ამჯერად ნამდვილად ოქროსთვის მივდიოდით და გაამართლა კიდეც მწვრთნელების და ჩემმა დაგეგმილმა.

- გარეგნულად თითქოს არ ჩანდა, რომ გაგიჭირდათ გამარჯვება, მაგრამ საჩემპიონო მწვერვალზე ასვლა იოლიც არ იქნებოდა.

- ნამდვილად რთული იყო - ევროპის ჩემპიონატი რუსეთში ტარდებოდა და, ალბათ, ყველა კარგად ხვდება, რამდენად ძნელი იქნებოდა ის. თუმცა მწვრთნელებმაც აღნიშნეს, რომ ფიზიკურად, ფსიქოლოგიურად იმდენად კარგად ვიყავი მომზადებული, საქმე მაინც მივიყვანე გამარჯვებამდე.

- თქვენ ძალიან მშვიდად ჭიდაობდით, ეს გამოცდილების დამსახურებაა?

- ბუნებრივია, ესეც დამეხმარა. ევროპის ჩემპიონატზე პირველად არ ვიყავი და 2016 წელს ვერცხლის მედალიც მქონდა. ფინალურ ორთაბრძოლაში რომ გავედი, დასაკარგავი არაფერი იყო, რადგან ვერცხლი ჩემთვის ნაცნობი ჯილდო იყო, უნდა მებრძოლა ოქროსთვის.

ჩემი ხასიათი ვინც იცის, ყველა დამეთანხმება, რომ ჭიდაობისას არ ვნერვიულობ, მშვიდად ვჭიდაობ, მაგრამ ეს ჩემპიონატი და განსაკუთრებით - ფინალი ძალიან აუღელვებლად ვიჭიდავე, თავდაჯერებული ვიყავი.

ჯერ საკუთარ თავს ვაჯობე იმით, რომ ვარწმუნებდი, მე ბევრად ძლიერი, ბევრად უკეთესად ვიყავი მომზადებული. მწვრთნელებიც ძალიან დამეხმარნენ, ჭიდაობის დროსაც კარგ რჩევებს მაძლევდნენ, მეც ვუჯერებდი და ამ ყველაფერმა დიდი გავლენა იქონია საბოლოო შედეგზე.

- ალბათ, ყველაზე მეტად შვედ ზაკარიას ბერგთან გაგიჭირდათ გამარჯვება.

- ის მართლაც ძლიერი მეტოქეა - 23-წლიანებში მსოფლიოს ჩემპიონია. თან, ბულგარელ მეტოქესთან პირველი შეხვედრის შემდეგ გადავიღალე და ვერ ვიყავი სათანადოდ განწყობილი. თან, შვედთან მალევე მომიწია ჭიდაობამ და ცოტა გამიჭირდა, ვერ ჩავერთე შეხვედრაში ისე, როგორც საჭირო იყო. კი დავამარცხე, მაგრამ მინიმალური ანგარიშით - 2:1.

- მედლები თქვენთვის უცხო არაა, მაგრამ, ალბათ, ჩემპიონობა სულ სხვა შეგრძნებაა.

- კი, ნამდვილად განსხვავებული შეგრძნებაა. პირველი და მეორე ადგილი ერთმანეთთან ძალიან ახლოსაა, მაგრამ გამარჯვება სულ სხვანაირი გრძნობაა. თან როცა რუსეთში ტარდება და პირველივე დღეს შენი ქვეყნისთვის ოქრო მოგაქვს, ხოლო მაყურებელი ფეხზე წამოგიდგება - ეს ძალიან დიდი სიამოვნებაა, ენით აუწერელი.

- ანუ იგრძენი გამარჯვების "ნარკოტიკი", რაც სამომავლოდაც დიდი სტიმული იქნება?

- კი, ნამდვილად ვიგრძენი, დიდი სიამოვნებაა და ნამდვილად მიღირს, რომ მომავალშიც ხშირად მოვიგო.

- დარბაზმა როგორ მიიღო ფინალში იქაურ ფალავანზე თქვენი გამარჯვება?

- ბუნებრივია, ამ შეხვედრის მიმდინარეობისას დარბაზის მთელი მხარდაჭერა, ოვაციები და ასე შემდეგ, ოზდოევის მხარეს იყო. ისიც დაღესტანელია და ამ შეხვედრას დაღესტანის პრეზიდენტი, ქალაქის ხელმძღვანელობაც ესწრებოდა, ძალიან ბევრი ქომაგი ჰყავდა. თუმცა დარბაზმა ჩემი გამარჯვებაც კარგად და ჩვეულებრივად მიიღო.

როცა ჩვენი ჰიმნი დაუკრეს, ყველა ფეხზე წამოდგა და ისე უსმენდა. ნამდვილად აღსანიშნავია, რომ ობიექტურად დააფასეს სამართლიანი ჭიდაობა. მეორე დღესაც, დარბაზში რომ მივედი ჩვენების საქომაგოდ, ბავშვები ავტოგრაფს, ფოტოებს მთხოვდნენ.

- რობერტ, როგორც ვიცი, კარტოზიას ტურნირს გამოტოვებთ, რადგან მსოფლიოზე ადგილი დაბევებული გაქვთ. როგორ მოემზადებით მსოფლიოსთვის?

- მეც ასე ვიცი მწვრთნელებისგან, რომ კარტოზიას ტურნირს არ მაჭიდავებენ, მასვენებენ და მომამზადებენ მსოფლიოს ჩემპიონატისთვის. თუმცა იქამდე რომელიმე გრან პრიზე ნამდვილად გამოვალ.

- მსოფლიოსთვის ევროპელებს სხვა კონკურენტებიც დაემატებიან. ვის მიიჩნევთ ძირითად მეტოქეებად?

- მთავარ კონკურენტებზე ჯერ ვერაფერს გეტყვით, რადგან იქამდე დიდი დროა და არც კი ვიცით, ვის დააყენებენ სხვა გუნდები, თუმცა ჩემს წონაში ბევრი ძლიერი სპორტსმენია: არის 3-4 მსოფლიოს ჩემპიონი, ოლიმპიური და ევროპის ჩემპიონები. ალბათ, ისევ მაინც რუსეთის წარმომადგენელი, უკრაინელი იან ბელენიუკი - კონკურენტი ბევრია.

- როგორ ფიქრობთ, მაინც რაში უნდა მოუმატოთ და რაზე გადაიტანთ აქცენტს მსოფლიოსთვის მზადების პროცესში?

- მომატება აუცილებლად მჭირდება. რადგან ევროპის ჩემპიონი ვარ, იმას არ ნიშნავს, რომ მეტი ვარჯიში აღარ მჭირდება. რაღაც ნიუანსები გამოსასწორებელია, ოღონდ ამ თემაზე არ გვისაუბრია და ვერ გეტყვით, კონკრეტულად რას გულისხმობენ მწვრთნელები.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
378
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები