რატომ გარიყეს მოჭიდავეებმა დათუნაშვილი? ქომაგს უკვე მობეზრდა ეს ყველაფერი!

საჭიდაო სერიალი "დათუნაშვილი ყველას წინააღმდეგ" გრძელდება. დაპირისპირებამ უკვე ისეთი აბსურდული ხასიათი მიიღო, ვეღარ გამიგია, ვიცინო, ვიტირო თუ ორივე ერთად გავაკეთო...

ჯერ იყო და ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტმა ვლადიმერ გეგეშიძემ ქოში უკუღმა ყარა - მართალი კაცი ვარ, არავინ მიცემია, ჭორებს მივრცელებენო. თუმცა, როდესაც ტელევიზიებმა კადრები დადეს, სადაც პრეზიდენტი აშკარად ურტყამს სახეში დათუნაშვილს ჯაჭვს თუ კრიალოსანს, ყველაფერი თავის ადგილზე დადგა. პროკურატურამ გეგეშიძე დააკავა ძალადობის ბრალდებით და მთავარი მოვლენებიც აქ დაიწყო.

ლოგიკურად, მოჭიდავეები გალახულ თანაგუნდელს უნდა დასდგომოდნენ გვერდით, მაგრამ რატომღაც, დათუნაშვილი ყველამ გარიყა და პრეზიდენტის პატიმრობიდან გათავისუფლება კატეგორიულად მოითხოვეს. საქმის მოსამართლემაც მოჭიდავეების მხარე დაიჭირა, გეგეშიძე 5000-ლარიანი გირაოს სანაცვლოდ გაათავისუფლა და არც მის თანამდებობიდან გათავისუფლების მოთხოვნაზე დაჰყაბულდა პროკურატურას.

თუ ჭიდაობა ძალადობაა, მაგ ლოგიკით, კრივი და ბრძოლა წესების გარეშე ალბათ დახვრეტაა...

არადა, კანონის თანახმად, სანამ საქმე ოფიციალურად არ დაიხურება, ბრალდებულს არ აქვს თანამდებობაზე დარჩენის უფლება, რადგან შეუძლია, ბრალდების მხარის როლში მყოფ თანამშრომელზე ზეწოლა მოახდინოს...

ყველაზე არალოგიკური კი მაინც ის ჩანს, რომ ზურაბ დათუნაშვილი, ფაქტობრივად მარტო დარჩა ბრძოლაში მთელი საჭიდაო თემის წინააღმდეგ. ძალიან მიჭირს იმის დაჯერება, რომ სამთავრობო წრეებში საკმაოდ გავლენიანმა გეგეშიძემ ყველა მოჭიდავე დააშინა, მაგრამ ისიც უცნაურად მეჩვენება, რომ დათუნაშვილს კაციშვილი არ დადგომია გვერდით.

ძიუდო, ჭიდაობა... ფედერაცია VS კაპიტნები... საიდან დაიწყო და როდის დასრულდება?!

არადა, ორივე მხარის არგუმენტები მოვისმინე და დათუნაშვილის პოზიცია გაცილებით დალაგებულად მომეჩვენა. სპორტსმენი პრეზიდენტს უყენებს კონკრეტულ ბრალდებებს - დათუნაშვილის პირადი მწვრთნელის გვერდით მიჩოჩებას და პრემიების სხვა მწვრთნელებისთვის მიცემას, ეროვნული ნაკრების საქმეში პრეზიდენტის უხეშად ჩარევას, გეგეშიძის ფავორიტი მოჭიდავეების დაწინაურებას სხვების დაჩაგვრის ფაქტზე... ჯერჯერობით, სპორტსმენის ბრალდებებზე ჭიდაობის ფედერაციიდან პასუხი არავის გაუცია...

ის კი, რაც ყველამ საკუთარი თვალით ვნახეთ, ცალკე თემაა. სპორტული ფედერაციის პრეზიდენტს აქვს თმენის ვალდებულება და რაც არ უნდა უთხრას მოჭიდავემ, ხელით არ უნდა შეეხოს. მითუმეტეს, რომ ჭიდაობის ფედერაცია არ ეკუთვნის მხოლოდ მოჭიდავეებს და პრეზიდენტს. იგი გულშემატკივრის საკუთრებაცაა, რადგან ფედერაცია სწორედ იმ ხაზინიდან ფინანსდება, რომელიც ნაწილობრივ, გულშემატკივრების გადასახადებით ივსება. სამწუხაროდ, ამას ბევრი სპორტული ფედერაცია ივიწყებს...

გეგეშიძის ციხეში გამოკეტვა არავის გაუხარდება და თავად დათუნაშვილიც აღიარებს, რომ მისი მოთხოვნა მხოლოდ პრეზიდენტის თანამდებობიდან გათავისუფლებაა. გეგეშიძე კი არსად წასვლას არ აპირებს. მეტიც, მისი თქმით, თუკი პრეზიდენტის პოსტს დატოვებს, მთელი საჭიდაო სამყარო და ქვეყანა ჩამოიშლება. ბატონო ვლადიმერ, ჭიდაობის ფედერაციის კი არა, ქვეყნების პრეზიდენტები გადამდგარან ვადამდე, მაგრამ არაფერი დაქცეულა და ჩამოშლილა!
სრული აბსურდი იყო მოჭიდავეების განცხადებებიც - ის, რაც გეგეშიძესა და დათუნაშვილს შორის მოხდა, ჩვეულებრივი ამბავია, ეგ კონფლიქტი ჭიდაობის ოჯახის გარეთ არ უნდა გასულიყო და მასეთი რაღაცეები ყველა ოჯახში შეიძლება მოხდესო. ისიც კი თქვეს, ეგ საკითხი ჩვენს ოჯახშივე უნდა მოგვარებულიყო, პროკურატურის ჩარევა ნამეტანიაო...

სოციალურ კამპანიაში, სახელად "ძლიერები არ ძალადობენ". აღნიშნული აქციის ფარგლებში, მოჭიდავეები საჯაროს სკოლების მოსწავლეებს ერთგვარ ლექციებს უკითხავდნენ ძალადობის წინააღმდეგ. ჰოდა, ის ბავშვები ტელევიზორში ამ ამბებს რომ ნახავდნენ ალბათ სერიოზულად დაიბნეოდნენ. 

უკაცრავად, მაგრამ რომელ ოჯახზე საუბრობთ? წლების განმავლობაში ლამის ყველანაირი ღირსება რომ აყარეთ გაუთავებელი შიდაომებით, მაგ ოჯახზეა ლაპარაკი? ან რა ერთმანეთში მორიგებაზეა საუბარი, როდესაც დათუნაშვილთან პირადად ვერ მოგიგვარებიათ საქმე და როგორც ზურამ განაცხადა, მამაო მიგიგზავნიათ - ოღონდ დაოკდი და ყველანაირ პრივილეგიებს მიიღებო. ისე, კონფლიქტურ საკითხებში სასულიერო პირების ჩარევა და რელიგიის ხარჯზე ერთმანეთის დანამუსება რაღაც ახალია. ამასწინათ, მოჭიდავეებზე არანაკლებ დაპირისპირებულ ძიუდოისტებსაც უცდიათ სამღვდელო პირების ჩარევით ერთმანეთთან შერიგება, მაგრამ მათაც კოვზი ნაცარში ჩაუვარდათ. ჰოდა, მე არ მესმის, რა საჭიროა მღვდლების, მეზობლების თუ მამიდების საქმეში ჩარევა, თუკი შერიგება და მშვიდობა მართლა გულით გინდა? სანამ გულიდან ბოღმას, შურს და სიძულვილს ბოლომდე არ ამოირეცხავ, ვერასოდეს ვერავის ვერ შეურიგდები...

ჯიუტი ვაისი... დამაინც დენთის კასრს ვეფარებით?

აბსურდის პიკი იყო ევროპის, მსოფლიოსა და ოლიმპიური ჩემპიონის, ვლადიმერ ხინჩეგაშვილის განცხადება - დათუნაშვილის გალახვით განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა, რადგან ჭიდაობა ძალადობააო. მე რომ მეტოქეს ქულას ვუღებ, ვძალადობო... ამხელა ტიტულების მფლობელი და სიცოცხლეშივე ლეგენდად ქცეული კაცი ჭიდაობას და ძალადობას რომ ვერ არჩევს ერთმანეთში, სხვებს რაღა უნდა მოჰკითხო? ლადოს მინდა ვუთხრა, რომ ჭიდაობა ძალადობა კი არა, უბრალოდ, სპორტია - საკუთარი ძალის დემონსტრირება სხვადასხვა ეფექტური ილეთის ხარჯზე მეტოქის დასამარცხებლად.

ვინ, ვინ და ლადომ მაინც უნდა იცოდეს, რომ ჭიდაობის დროს, მეტოქეს თავყბას თუ მიუნგრევ, წესებით სწორედ ეგ ითვლება ძალადობად და დისკვალიფიკაციითაც ისჯება... თუ ჭიდაობა ძალადობაა, მაგ ლოგიკით, კრივი და ბრძოლა წესების გარეშე ალბათ დახვრეტაა...

ძალადობაზე გამახსენდა და შარშან, ლამის მთელი საჭიდაო თემი იყო ჩართული სოციალურ კამპანიაში, სახელად "ძლიერები არ ძალადობენ". აღნიშნული აქციის ფარგლებში, მოჭიდავეები საჯაროს სკოლების მოსწავლეებს ერთგვარ ლექციებს უკითხავდნენ ძალადობის წინააღმდეგ. ჰოდა, ის ბავშვები ტელევიზორში ამ ამბებს რომ ნახავდნენ ალბათ სერიოზულად დაიბნეოდნენ. დასაბნევი და გამაოგნებელი კი სამწუხაროდ, ჯერაც ბევრია ჭიდაობაში.

ასეა თუ ისე, სანამ მტყუან-მართალი საბოლოოდ გაირკვეოდეს, სანამ კონფლიქტის ყველა კერა ჩაქრებოდეს, ჭიდაობა-ძიუდოში არსებული განუკითხაობა უკვე ყველანაირ ზღვარს გადასცდა. ორივე სახეობების წარმომადგენლებმა ნათლად დაგვანახეს იმის მაგალითი, როგორ შეიძლება აქციო ქვეყანაში სპორტის ყველაზე წარმატებული სახეობები სრულ დომხალად.

სიმართლე გითხრათ, უკვე ისე დამღალა და გამაცოფა მოჭიდავეებისა და ძიუდოისტების მრავალწლიანმა შიდაომებმა, რომ ნელ-ნელა მათი გულშემატკივრობის სურვილი მეკარგება. მე, როგორც რიგით გულშემატკივარს, არ შემიძლია რეალურად გავარკვიო, ვინაა მტყუანი და მართალი. ამდენად, ყველას ერთ ტაფაში მოქცევა მიწევს...

ინტერნეტ-სივრცეში, ერთმა გულშემატკივარმა ასეთი რაღაც დაწერა - ამიერიდან, პირადად მოჭიდავეებსა და ძიუდოისტებს კი არა, მხოლოდ მათ კიმონოებსა თუ ტრიკოებზე მიწერილ "ჯორჯიას" ვუგულშემატკივრებო. ჰოდა, მეც მანდ ვარ იქამდე, სანამ ერთხელ და სამუდამოდ არ დასრულდება ეს ქაოსი...

ეს ყველაფერი ალბათ მაინც იმიტომ ხდება, რომ ხელისუფლებამ წარმატებით გააგრძელა წინამორბედების მავნებლური პრაქტიკა, რომლის მიხედვითაც წარმატებული სპორტული ფედერაციის პრეზიდენტი აუცილებლად სამთავრობო კანდიდატი უნდა იყოს. ჰოდა, რა კონფლიქტები მოაქვს ამას არჩევნების დროს შემდგომი გაგრძელებებით, უკვე არაერთ სახეობაში ვიწვნიეთ. ჯვარი სწერია და მგონი ძალოსნობაღა დარჩა ერთადერთ წარმატებულ სახეობად, სადაც ჯერ არანაირი კონფლიქტი არ მომხდარა. უკვე მეშინია, იქაც არ აირიოს მონასტერი...

ჰოდა, აღარ მოვიდა დრო, რომ შეცდომები გავაანალიზოთ და ჭკუა ვისწავლოთ? იქნებ მივცეთ სპორტსმენებს თავისუფალი არჩევანის საშუალება, რომ თავად შეარჩიონ პრეზიდენტები? რა გგონიათ, საამისოდ ჭკუა არ ეყოფათ?

წერილს კი კახი კავსაძის ცნობილი ფრაზით დავასრულებდი: გვეშველება რამე?

5029
მკითხველის კომენტარები / 13 /
valodia
1
აქ დახარჯული სახელმწიფოს ფული რატომ არ აღელვებს რესპუბლიკურ პარტიას ან არასამთავროებს. აბა საპატრიარქო იყოს....
და მაინც გვეშველება
სირცხვილია
0
აღფრთოვანებული ვარ დათუნაშვილის პასუხებით, მას პირადი ღირსება აქვს და პატივს სცემს თავის სიმართლეს, როგორ შეიძლება შენმა მწვრთელმა გცემოს, მართლა პაპუასები ვართ?ან გუნდის ხელმძღვანელის დანიშვნასთან რა საქმე აქვს პარტიას და მის თაყვანისმცემლებს. სადაც არიან იქ ხომ აგვირგვინებენ საქმეს და ახლა გუნდის ხელმძღვანელებსაც ეგენი ირჩევენ. ან რა არის ეს ცემა, პაპუასები ზრდიან ამ ადამიანებს თუ რა არის, ადამიანს აქვს გონება და უნდა იმოქმედოს იმის მიხედვით და არა მუშტიკრივით, ჩვენ ვიცით ვინ იყენებს მუშტს, შემეცოდა ეს პატარა ბიჭი, რამხელა გული და თავმოყვარეობა აქვს, იხაროს მისმა გამზრდელმა.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;