ლაშა გუჯეჯიანი: არ ვითხოვ მედლებს, არ ვითხოვ ჩემპიონობას, ვითხოვ მებრძოლ სულს!

ფოტოზე: ლაშა გუჯეჯიანი და ჯაბა პაპინაშვილი

ძიუდოისტ ვაჟთა ახალგაზრდულმა ნაკრებმა ზაგრებში ჩატარებულ მსოფლიოს ჩემპიონატში 3 მედალი მოიპოვა: 1 ოქრო და 2 - ბრინჯაო. მსოფლიოს ჩემპიონი ჯაბა პაპინაშვილი (55) გახდა, მესამეზე კი ბაგრატ ნინიაშვილი (66) და ტატო გრიგალაშვილი (73) გავიდნენ.

ჩვენებმა ეს მედლები შეჯიბრების პირველ ორ დღეს მოიპოვეს, მომდევნო დღეებში კი მძიმე წონებში წარუმატებლად გამოვიდნენ.

რა იყო მიზეზი და როგორ აფასებს გუნდის გამოსვლას, ამაზე ნაკრების მთავარი მწვრთნელი ლაშა გუჯეჯიანი გვესაუბრება.

- რატომ გამოვიდნენ მსუბუქი და მძიმე წონები ასე განსხვავებულად ზაგრებში, რა მიგაჩნიათ ამის მიზეზად?
- ჩვენი შესაძლებლობები ხანდახან არ ემთხვევა ხოლმე ჩვენივე სურვილებს. მეორე მიზეზი კი პატარ-პატარა ხარვეზებია. მაგალითად, ტრავმის გამო მძიმე წონაში გამოგვაკლდა გუნდის ლიდერი ამირან წიქორიძე, 90-ში გიორგი ჩიქოვანსაც ხელი სტკიოდა, ლუკა მაისურაძეს კი წონის პრობლემა შეექმნა. ასაკითაც პატარები არიან, აკლიათ გამოცდილება.

1997-98-იანების შეჯიბრებაზე 1999-იანებმა აიღეს მედლები. ევროპისა და მსოფლიოს ყველა მედალოსანი ასაკით პატარაა და კიდევ აქვს დარჩენილი 1-2 წელიწადი ამ ნაკრებში. ერთი სიტყვით, გუნდი ახალგაზრდულია, გამოუცდელი და აკლია სტაბილურობა. გაისად ბევრად უფრო სტაბილური ნაკრები გვეყოლება.

- ანუ მსაჯებს არ აბრალებთ არაფერს...
- ერთადერთი, რაზეც მსაჯებზე შეიძლება ცოტა გული დამწყდეს, ტატო გრიგალაშვილისა და აზერბაიჯანელი ჰიდაიეტ ჰეიდაროვის შეხვედრა იყო. არ ვამბობ, რომ ჩვენ უნდა მოგვდგომოდნენ, მაგრამ ნორმალური მსაჯობით შეიძლებოდა, ის შეხვედრაც საჩვენოდ დასრულებულიყო. არბიტრთა მხრიდან სერიოზული დარღვევები არ ყოფილა, პირველ დღეებში ობიექტური მსაჯობაც იყო და ძალიანაც მომწონდა.

- ევროპის ჩემპიონატის მერე რაღაცები შეცვალეთ გუნდში...
- ევროპის პირველობამ გვაჩვენა, ვის რისი შესაძლებლობა ჰქონდა. ჩემი მოთხოვნაა, რომ ჰქონდეთ ხასიათი და ბრძოლის უნარი. ვერ ვეგუები უბრძოლველად წაგებებს. მით უფრო, ესენი ახალგაზრდები არიან, ახლა დგამენ პირველ ნაბიჯებს და მთელი კარიერა წინ აქვთ. არ ვითხოვ მედლებს, არ ვითხოვ ჩემპიონობას, პირველ რიგში, ვითხოვ ზემოაღნიშნულ თვისებებს. ჩემს გუნდში დამთმობ და ფსიქოლოგიურად ემოციურ ადამიანებს ადგილი არ ექნებათ. ცხადია, ესეც გამოსწორებადია და ჩვენ უნდა დავანახვოთ მათ, ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ გუნდში საკადრო ცვლილებები იმიტომ მოხდა, რომ წავიყვანეთ მებრძოლი ბიჭები და არა ტურისტები. ასეთი ხალხის ადგილი ახალგაზრდულ ნაკრებში არაა.

- და ამ შემცვლელებიდან ხართ ყველას კმაყოფილი, აჩვენეს ეს მებრძოლი სული?
- ერთადერთი, ვინც იმედი გამიცრუა და ვისგანაც მეტს ველოდი, იმედა გოგოლაძეა - მას გაცილებით მეტი შეუძლია, ვიდრე იქ გამოავლინა. თუმცა დაუმსახურებლად ვერაფერს მიიღებს, მაგრამ მაქვს იმედი, რომ სამომავლოდ ეს ბიჭი არა მარტო ახალგაზრდული ნაკრების, არამედ ქართული ძიუდოს სიმდიდრე იქნება.

- ვის გამოარჩევთ ახლანდელი ნაკრებიდან?
- რა თქმა უნდა, ჩემპიონს - ჯაბა პაპინაშვილს. ის გამორჩეულია თავისი მონაცემებით, შრომისმოყვარეობით, შემართებით. ის, მისი ძმა და მათი ოჯახი ძალიან დიდ მაგალითს აძლევენ ზოგადად ძიუდოს სამყაროს. სანაქებოა და მისასალმებელი, რომ ჩამოყალიბდა მოჭიდავეთა ტრადიციული ოჯახი - მისი მამაც ჭიდაობდა, ბაბუაც და რამდენადაც მე ვიცი, ბაბუის მამაც.

სამომავლოდ ჯაბას დიდი იმედი უნდა გვქონდეს. ის უკვე გადავიდა 60 კილოგრამში და ძმებს დიდი კონკურენცია ექნებათ. მებრძოლი ხასიათი აქვს და თან შემოქმედებითია - ერთ რომელიმე ილეთზე არაა ჩაციკლული, მრავალფეროვანი სტილი აქვს და იმედისმომცემი ბიჭია. ევროპის ჩემპიონატზე ჰქონდა რაღაც შეცდომები, რაზეც ერთობლივად ვიმუშავეთ, რაღაცები გადავლახეთ. თან, დავისვენეთ, ფსიქოლოგიაც ჩავრთეთ და ამ მიზნით სანადიროდაც კი წავიყვანეთ განტვირთვისთვის. ძმები ძირითადად ერთნაირები არიან, მაგრამ ჯაბა პატარაა და ამას უფრო შეგვიძლია, სწორად დავანახვოთ ის, რაც ამირანს აქამდე ხელს უშლიდა. დარწმუნებული ვარ, ეს ამირანისთვისაც სტიმული იქნება.

შეიძლება, გადამეტებაში ჩამომართვან, მაგრამ გრიგალაშვილმა ხიბლში ჩამაგდო. ქართველები ნიჭიერი ხალხი ვართ, ძიუდო კი მორგებულია ჩვენზე და ველოდებოდით ახალ ცირეკიძეებს, შავდათუაშვილებს. თუმცა ჩვენი მიდგომაა, რომ ძალიან ბევრი და არა ერთეული შავდათუაშვილი, ჭრიკიშვილი, ლიპარტელიანი და ამ რანგის დიდი სპორტსმენები იყვნენ ნაკრებში. ასეთების მასა უნდა შევქმნათ, მაგრამ ცალკეულ ცირეკიძეებსა და შავდათუაშვილებზე თუ ვისაუბრებთ, ასეთი გუნდში გრიგალაშვილია. თუ ვინმეა ის გამონაკლისი ტალანტი, რომელიც ათასში ერთი იბადება, ჩემი აზრით, ასეთი უკვე დაბადებულია და ესაა ტატო გრიგალაშვილი.

ევროპის ჩემპიონატთან შედარებით, ბაგრატ ნინიაშვილი ამჯერად ცა და დედამიწასავით განსხვავდებოდა, მაგრამ მაინც ჰქონდა რაღაც დაბრკოლებები, რის გამოც ვერ გახდა ჩემპიონი. ისიც ერთ-ერთი ნათელი წერტილია ქართულ ძიუდოში. ზოგადად, ამ ბიჭების უმეტესობა უკვე მიმდინარე ოლიმპიურ ციკლშივე ჩაერთვება სალიცენზიო კონკურენციაში.

- თქვენი აზრით, გრიგალაშვილს პლუს-მინუსები აქვს, რაში სჭირდება გაძლიერება?
- მინუსი არაფერი არა აქვს, უბრალოდ, ჯერ ასაკით პატარაა და ბევრი რამე აქვს სასწავლი. ოღონდ ისიცაა, რომ თავის ასაკთან შედარებით ბევრად მეტი იცის, ასაკს და ლოგიკას გაცდენილია. დღეს მას არაფერს ვუწუნებ, დანარჩენს კი დრო უნდა. მთავარია, შეინარჩუნოს ძიუდოსადმი ასეთი სიყვარული. ჩემი კარიერიდან გამომდინარე, იშვიათად მახსენდება ადამიანი, ვისაც ამდენად სიამოვნებდეს ჭიდაობა, ტატამზე გასვლა, ბრძოლა და შეჯიბრება.

- ახალგაზრდებმა დაამთავრეს სეზონი. თუ იგეგმება მათი ჩართვა ეროვნული ნაკრების მზადების პროცესში?
- ფედერაცია ასაკობრივი გუნდებისთვის ცალკე პროგრამის შემუშავებას აპირებს, ჯერჯერობით კი, ეროვნულ ნაკრებთან ერთობლივი შეკრებები არ იგეგმება. თუმცა, ვაპირებთ, მათ ცალკე ჩავუტაროთ შეკრებები. ამასთან, გვინდა ახალგაზრდები უფროსთა რომელიმე დაბალი რანგის შეჯიბრებებზეც გავუშვათ, თუმცა, მოგეხსენებათ, ყველაფერი ფინანსებზეა დამოკიდებული და რისი საშუალებაც გვექნება, იმის მიხედვით მოვიქცევით.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1790
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;