ლაშა ტალახაძე: ჩემთვის შტანგა ცოცხალი არსებაა

ახლახან ჩვენმა სახელოვანმა ძალოსანმა, რიოს ოლიმპიური თამაშების, მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონატების გამარჯვებულმა ლაშა ტალახაძემ დუშეთში ეროვნულ ჩემპიონატში ფენომენალური შედეგები აჩვენა - 220 კილო აიტაცა და ორჭიდში 474 კილოს მოუყარა თავი, რაც მის მიერ შარშან ოლიმპიადასა (ორჭიდში) და წლეულს ევროპის ჩემპიონატში (ატაცში) დამყარებულ რეკორდებს აღემატება, თუმცა ორივე მხოლოდ ეროვნულ მიღწევებად ჩაითვალა, რადგან შეჯიბრებას უცხოელი მსაჯები არ ესწრებოდნენ.

- ლაშა ტალახაძემ ახალი მსოფლიო რეკორდები დაამყარა [VIDEO]

მართალი გითხრათ, ამას არც ისე დიდი მნიშვნელობა აქვს, რადგან მთავარია, რომ ლაშა ასფურცელასავით დღითი დღე იზრდება, ახალ-ახალი შედეგებით გვანებივრებს და გვაოცებს.

ქართველი ძალოსანი ამჟამად დუშეთის ოლიმპიურ ბაზაზე იმყოფება და საქართველოს ნაკრებთან ერთად 2017 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატისთვის ემზადება. ამ შეჯიბრებას კი ნოემბრის მიწურულიდან აშშ-ის ქალაქი ანაჰაიმი უმასპინძლებს. ლაშა ტალახაძე ამერიკულ ფიცარნაგზე 5 დეკემბერს გავა. ალბათ, ქომაგებისთვის უინტერესო არ იქნება, თავს როგორ გრძნობს რეკორდსმენი და მომავალ მეტოქეებზე რას ფიქრობს.

- უპირველესად, დიდი მადლობა ყველას, ვინც მსოფლიოზე მძიმე საქართველოს რეკორდების დამყარება მომილოცა და მათ, რომლებმაც ამგვარი შედეგების მისაღწევად სათანადო პირობები შემიქმნეს. ნაკრების მთავარი მწვრთნელის, ოლიმპიურ ჩემპიონ გიორგი ასანიძის ხელმძღვანელობით ახალი სეზონისთვის მზადება ჯერ კიდევ შარშან დეკემბრის მიწურულიდან დავიწყეთ. დროდადრო სამ-ოთხდღიან დასვენებებს თუ არ ჩავთვლით, სულ საწვრთნელ შეკრებებზე ვართ - ასე ვთქვათ, ყოველი წუთი გაწერილია, როდის რა უნდა ვაკეთოთ. ვფიქრობ, ქართველი ძალოსნების საოცარი მიღწევებიც ამის შედეგია. მარტო ის რად ღირს, რომ ახალგაზრდებისა და 23-წლამდელთა ევროპის 2017 წლის ჩემპიონატში ჩვენმა ათლეტებმა სხვადასხვა სინჯის 27 მედალი დაიმსახურეს.

ეს მაჩვენებლები ჩემთვის ზღვარი არ არის, ამერიკაში ვეცდები უკეთესი შედეგების მიღწევას - საქართველოს რეკორდების მოხსნას

- ლაშა, წლეულს მხოლოდ ორ ტურნირში იასპარეზეთ. საშეჯიბრო გამოცდილების ასამაღლებლად ცოტა ხომ არ არის?
- ძალოსნობა, მოგეხსენებათ, ერთობ ტრავმული სპორტია, ამიტომ შეჯიბრებებში ხშირ მონაწილეობას ვერიდებით. მაგალითად, მოჭიდავეები რამდენიმე ტურნირში გამოდიან, რომ მეტოქეებს მუხლისა და მკლავის ძალა მოუსინჯონ და საკუთარი ოსტატობაც ხალიჩაზე შეამოწმონ, ძალოსნები კი რკინას ვართ გაჯიბრებული, ვარჯიშებზე ასობით ტონა სიმძიმეს ვეწევით და ტექნიკასაც მაშინ ვხვეწთ, რადგან ტურნირებზე ეს, ფაქტობრივად, შეუძლებელია.

მე, პირადად, წლის განმავლობაში სამ ტურნირზე - მსოფლიოს, ევროპისა და ეროვნულ ჩემპიონატებში ასპარეზობა საკმარისად მიმაჩნია, თუნდაც საკუთარი ამბიციების დასაკმაყოფილებლად. განსაკუთრებით საქართველოს ჩემპიონატებზე გამოსვლა მსიამოვნებს, რადგან ქომაგებთან პირისპირ შეხვედრა და მათთვის სიხარულის მინიჭება დიდი ბედნიერებაა.

- 2017 წლის ევროპის ჩემპიონატი მინდა გავიხსენო: ატაცში იქ დამყარებული მსოფლიოს რეკორდი წინასწარ გქონდათ დაგეგმილი?
- არც ევროპასა და არც დუშეთში მსოფლიოს რეკორდებზე მისვლა თვითმიზანი არ ყოფილა. გიორგი ასანიძე შესანიშნავი მწვრთნელია. მან იცის, შეგირდი კონკრეტული შემთხვევისთვის როგორ არის მზად, რა სიმძიმის დაძლევა შეუძლია. სწორედ აქედან გამომდინარე განსაზღვრავს, როდის რა წონა შეუკვეთოს და სპორტსმენებს საამისოდ ფსიქოლოგიურადაც განაწყობს.

ევროპის ჩემპიონატზე მეორე მისვლისას 210 კილო რომ ავიტაცე, ვიგრძენი, რომ ბევრად მეტი შემეძლო, ამიტომ შევუკვეთეთ 217 კილო. ბედნიერი ვარ, რომ მწვრთნელებს იმედები არ გავუცრუე.

რაც შეეხება საქართველოს ჩემპიონატს, ამ შეჯიბრებისთვისაც კარგად მოვემზადე, მაგრამ რეკორდებზე არც ამჯერად გვიფიქრია. მეორე ცდაზე, ატაცში 212 კილოგრამის დაძლევისას, მე და მწვრთნელმა ტექნიკური წუნი შევნიშნეთ. საკუთარ თავზე გავბრაზდი. ვიცოდით, რომ 220 კილო მსოფლიოს რეკორდად არ ჩაგვეთვლებოდა, მაგრამ საკუთარი შესაძლებლობების შესამოწმებლად მაინც ვცადეთ და იოლადაც გამომივიდა.

აკვრაშიც მქონდა ხარვეზები, მეტიც - მეორე ცდა 154 კილოზე გამიცუდდა. მესამეზე კი ეს წონა ადვილად დავიმორჩილე, რითაც ორჭიდშიც ახალი სარეკორდო წონა გამოგვივიდა. ეს მაჩვენებლები ჩემთვის ზღვარი არ არის, ამერიკაში ვეცდები უკეთესი შედეგების მიღწევას - საქართველოს რეკორდების მოხსნას. თუმცა მსოფლიომდე რაღაც ხარვეზების გამოსწორება აუცილებლად მოგვიწევს, საამისოდ დროც საკმაო გვაქვს.

მე, მაგალითად, ასეთ რამეებს არც ვუყურებ და, რომც შევიტყო, ყურადღებას არ ვაქცევ, რადგან ჩემთვის მეტოქესთან კი არა - რკინასთან გაჯიბრებაა მთავარი

- ეროვნულ ჩემპიონატში ნაჩვენები თქვენი შედეგები, ცხადია, მსოფლიომ შეიტყო. ამერიკული ბატალიების წინ ეს მეტოქეებისთვის გამიზნული ერთგვარი გამოწვევა ხომ არ ყოფილა?
- მერწმუნეთ, არასდროს არავის არაფერს ვუმტკიცებ. მესმის, რომ ზოგიერთი სპორტსმენი საკუთარი ვარჯიშების და დაძლეული წონების ვიდეომასალებს სპეციალურად ავრცელებს ინტერნეტით, მაგრამ მე ამას ვერიდები, არ მინდა ვინმე გავაღიზიანო. ისე, ცნობისთვის, ზოგიერთზე ამგვარმა ინფორმაციამ, შესაძლოა, დამთრგუნველად იმოქმედოს, ზოგს კი პირიქით - მოტივაცია გაუძლიეროს. ასე რომ, არავინ იცის, ვისთვის რა ჯობია, ყველაფერი ადამიანის ფსიქიკაზეა დამოკიდებული.

მე, მაგალითად, ასეთ რამეებს არც ვუყურებ და, რომც შევიტყო, ყურადღებას არ ვაქცევ, რადგან ჩემთვის მეტოქესთან კი არა - რკინასთან გაჯიბრებაა მთავარი. ზოგს შტანგა უსულო არსება ჰგონია, ჩემთვის კი ის სულიერია, უნდა მოარჯულო, დამჯერი გახადო, ძალოსანსა და რკინას შორის ჰარმონია უნდა დამყარდეს, უნდა მოგენდოს, რომ მოძრაობისას სასურველ წონაზე წამოგყვეს, თორემ თუ გაგიჯიუტდა, არაფერი გამოვა. ამიტომაც ჩემი ჩვევები მაქვს - უწესრიგობას ვერ ვიტან. ყოველი წვრთნის შემდეგ შტანგას თუ სხვა სავარჯიშო იარაღს ვწმენდ და ისე ვალაგებ...

- ლაშა, მომავალ მსოფლიოს ჩემპიონატში დისკვალიფიკაციის გამო ბევრი საშიში მეტოქე არ გეყოლებათ...
- ამას თავისი უარყოფითი მხარეც აქვს, რადგან, რაც მეტია კონკურენტი, მოტივაციაც მეტია. ამერიკაში გამოვლენ ირანელები, რომლებიც რიოში მარცხისთვის რევანშს შეეცდებიან, ასევე, ესტონელი, ბრაზილიელი ძალოსნები, რომლებსაც ნებისმიერი შეჯიბრების მოგება შეუძლიათ, ამიტომ წამითაც არ ვაპირებ მოდუნებას. ჩემი მიზანია, ყველა ის ტურნირი მოვიგო, რომლებშიც ვიასპარეზებ და შედეგები გავაუმჯობესო. ასე იქნება ამერიკაშიც, რომ ტიტული შევინარჩუნო და საამისოდაც ვემზადები. დანარჩენი კი უფლის ნებაა.

(იბეჭდება მცირე ცვლილებით)
ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2684
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები