მიხეილ გიორგაძე: სიხარული ემოციურად გამოვხატე... წამოვიდა ბოთლებისა და მონეტების წვიმა

ფინალის წინ დატუქსეს და სათადარიგოთა სკამზე დასვეს

ოლიმპიურ თამაშებში მონაწილეობა ნებისმიერი სპორტსმენის ოცნებაა, მით უმეტეს - თუ მას მსოფლიოს და ევროპის სამგზის ჩემპიონობა უმაგრებს ზურგს. 1982 წელს ეკვადორში წყალბურთელთა მსოფლიოს ჩემპიონობისთვის 14 გუნდი იბრძოდა მედლებისთვის, მათ შორის - საბჭოთა ნაკრები. 1980 წლის მოსკოვის ოლიმპიადის გამარჯვებულ გუნდში, მგონი, მხოლოდ მიხეილ გიორგაძე იყო, ასე ვთქვათ, ახალი სისხლი. იგი 1981 წლიდან იცავდა საკავშირო ნაკრების კარს. იმ წელიწადს საბჭოელებმა ლოს-ანჟელესში მსოფლიოს თასი მოიგეს - ფინალში მასპინძლებს მოუგეს.
ნაბიჯ-ნაბიჯ მიზნისკენ

- ეკვადორში ამერიკელებს ნახევარფინალში ვძლიეთ, გადამწყვეტ პაექრობაში კი იუგოსლავიელებს ვაჯობეთ, - მითხრა ერთხელ მიხეილ გიორგაძემ. - მახსოვს, სამხედრო ყაზარმაში გვაცხოვრეს. პირობები ასეთი შეჯიბრების მინიმალურ მოთხოვნებსაც ვერ აკმაყოფილებდა. ამის მიუხედავად, ყოველგვარ წნეხს გავუძელით და პირველი ადგილი დავიკავეთ. რაც შეეხება ოლიმპიურ თამაშებს, მასზე მას შემდეგ ვოცნებობდი, რაც პირველ წარმატებებს მივაღწიე წყალბურთში. ოლიმპიადაზე მოხვედრის შანსი ჯერ კიდევ 19 წლისას მქონდა: 1978 წლის ევროპის პირველობაზე ოქროს მოპოვებისა და მომდევნო წლის საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადაზე მიღწეული წარმატების შემდეგ საბჭოთა ოლიმპიური გუნდის წევრობის კანდიდატი გავხდი, მაგრამ, როგორც ძალიან ახალგაზრდას და გამოუცდელს, ნაკრებზე უარი მითხრეს.

[ლეგენდების კვალდაკვალ] დავით კვაჭაძე: ღარიბი ოჯახიდან ვიყავი, ორთაჭალაში მკერავთა უბნის ერთ პატარა ოთახში მარტოხელა დედა სამ ძმას გვზრდიდა

1984 წელს ლოს-ანჟელესს საბჭოეთმა ბოიკოტი გამოუცხადა, ამიტომ ოცნება 1988 წლამდე ვერ ავიხდინე, არადა, ესეც კითხვის ნიშნის ქვეშ იდგა, რადგან ორი წლით ადრე ისეთი ავადმყოფობა გადავიტანე, ყველას ეგონა, წყალბურთს თავს დავანებებდი. კორეაში, ფაქტობრივად, ის გუნდი წავიდა, რომელმაც 1980 წლის ოლიმპიადა მოიგო და მას შემდეგ სეულამდე ერთი ტურნირიც კი არ წაუგია. ამ რვა წლის განმავლობაში ნაკრებში უმნიშვნელო ცვლილებები მოხდა. ოლიმპიადაზე ჯგუფში სამ შეხვედრაში წარმატებას მივაღწიეთ, იტალიას დავუზავდით და ერთი მატჩი ფრგ-სთან 8:9 დავთმეთ. ზედიზედ სამ მატჩში მე ვიდექი კარში, რადგან შარონოვი შეუძლოდ იყო. ამერიკის შეერთებულ შტატებთან ნახევარფინალური პაექრობა უიღბლობის ნიმუშია - თამაშით ვაჯობეთ მეტოქეს, მაგრამ მაინც დავმარცხდით 7:8. მესამე ადგილისთვის ორთაბრძოლა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის გუნდს 14:13 ვძლიეთ, ჯგუფში მარცხისთვის რევანში ავიღეთ და ბრინჯაოს მედლებიც მოვიპოვეთ...

მიხეილ გიორგაძე 1961 წლის 14 მარტს დაიბადა ქუთაისში. წყალბურთის თამაში დაიწყო 1971 წელს ზურაბ კაკოვიჩთან. ქუთაისის ნაკრების შემადგენლობაში (1974 წელს) საქართველოს მოსწავლეთა სპარტაკიადაზე გახდა მე-2 პრიზიორი, საუკეთესო მეკარედაც აღიარეს. შემდეგ თბილისში გადმოიყვანეს საქართველოს ახალგაზრდულ ნაკრებში. 1975 წელს საკავშირო დინამიადაზე მოსკოვში ბორის მეგედის ხელმძღვანელობით ქართველმა წყალბურთელებმა, რომელთა შორის მიხეილ გიორგაძეც იყო, მე-2 ადგილი დაიკავა. 1976 წელს ვასილ სანაძემ და ჯუმბერ წიკლაურმა თბილისის "დინამოში" მიიწვიეს, სადაც 1989 წლამდე ითამაშა. 1979 წლის საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის მეორე პრიზიორია. 1978 წელს ახალგაზრდული საკავშირო ნაკრების შემადგენლობაში ევროპის პირველობა მოიგო ბუდაპეშტში, მომდევნო წელს მექსიკაში მსოფლიო უნივერსიადაზე მე-2 ადგილი დაიკავა. 1980 წელს პოლონეთში ევროპის ახალგაზრდულ პირველობაზე ვერცხლი ერგო, 1981 და 1983 წლებში მსოფლიო თასი, 1982 წელს მსოფლიოს ჩემპიონობა მოიპოვა; ევროპის ჩემპიონატების სამგზის (1983, 1985, 1987) გამარჯვებულს 1988 წლის სეულის ოლიმპიადაზე ბრინჯაოს მედალი ერგო.

- 1971 წელს ქუთაისში ჩემს სახლთან ახლოს საცურაო აუზი გაიხსნა. პატარაობიდანვე მსუქანი ვიყავი და ბიძაჩემმა კუკური გიორგაძემ, რომელიც ყოფილ სპორტსმენი გახლდათ, შვილებთან ერთად აუზზე მიმიყვანა და ცურვის შესასწავლად ჩვენი თავი ბონდო სანდოპულოს ჩააბარა. - გაიხსენა ბავშვობის წლები მიხეილ გიორგაძემ. - საჭყუმპალაოს გვერდით აუზში წყალბურთელები ვარჯიშობდნენ. მოგეხსენებათ, ბურთი ყველა მოზარდს იზიდავს. არც ჩვენ აღმოვჩნდით გამონაკლისი - მე და ჩემი ერთი ბიძაშვილი, ზურიკო, წყალბურთზე გადავერთეთ, ალეკომ კი თავისუფალი სტილით ცურვაში 100 მეტრზე საქართველოს ჩემპიონობა მოიპოვა და წლების განმავლობაში რეკორდსმენიც იყო.
წყალბურთში ჩემი დამკვალიანებელი გახლდათ ზურაბ კაკოვიჩი, რომელიც ქალაქის ნაკრების ავარჯიშებდა დემურ კაზიევთან ერთად. ტანმაღალი ვიყავი და კარებში დამაყენეს. მაშინ თბილისის `დინამოს~ წყალბურთელთა გუნდის წევრები - სოსო უგულავა და ელგუჯა ფესტვენიძე მშობლიურ ქალაქში რომ ჩამოვიდოდნენ, აუზსაც სტუმრობდნენ და ახალგაზრდებს რჩევა-დარიგებებს გვაძლევდნენ, რაც ჩვენთვის ძალიან ღირებული იყო. ვარჯიში სამი წლის დაწყებული მქონდა, საქართველოს მოსწავლეთა სპარტაკიადაზე მეორე ადგილი რომ დავიკავეთ, თან ტურნირის საუკეთესო მეკარედ მაღიარეს.

- თქვენ სხვა დროსაც მიგიღიათ საუკეთესო მეკარის პრიზები.

- დიახ, 1975 წელს საკავშირო დინამიადაზე, მერე 1976 წელს ხარკოვში ახალგაზრდა წყალბურთელთა საკავშირო ტურნირზე, რომლის შემდეგ საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდულ ნაკრებში მიმიწვიეს. 1978 წელს ჰოლანდიის, 1983 წელს გერმანის ფედერაციული რესპუბლიკისა და 1987 წელს ესპანეთის საერთაშორისო ტურნირებზეც საუკეთესო მეკარედ დამასახელეს.

- პირველ დიდ წარმატებას როდის მიაღწიეთ?

- 1978 წელს ბუდაპეშტში ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონობა მოვიპოვე. იმ გუნდის შემადგენლობაში ოქროს მედალი ჩემთან ერთად გელა ტუკვაძემაც მიიღო. მოსკოვიდან გიორგი მშვენიერაძეც თამაშობდა. ამ პირველობის გარდა, საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდულ ნაკრებში 2 ქართველი მეკარე 1980 წელს ევროპის პირველობაზეც ვიყავით. იქ მე და გელამ მე-2 ადგილი დავიკავეთ.

მონეტებისა და ქილების წვიმა

- თქვენ უფროსებშიც გაქვთ მოპოვებული კონტინენტის ჩემპიონობა...

- დიახ, თანაც სამჯერ. 1983 წელს უკვე მსოფლიოს ჩემპიონის რანგში გავხდით ევროპის ჩემპიონები, ორი წლის შემდეგ იტალიაში ჩემთან ერთად ავიდნენ კვარცხლბეკის უმაღლეს საფეხურზე გიორგი მშვენიერაძე, ალექსანდრ კაბანოვი, სერგეი კატენკო, სერგეი ნაუმოვი, იგორ სიდოვი, სერგეი პროკოპჩუკი, მიხაილ ივანოვი, ევგენი შარონოვი, ევგენი გრიშინი და სერგეი მარკაჩი. ნახევარფინალში მასპინძლებს - იტალიელებს დავუპირისპირდით. აპენინელთა საქომაგოდ 10.000-მდე გულშემატკივარი მოვიდა. დაძაბული პაექრობა იყო. მეოთხე პერიოდში მატჩის დამთავრებამდე ანგარიში თანაბარი იყო - 4:4. მომდევნო იერიშისას კაბანოვის გადაცემით მშვენიერაძემ გაიტანა გოლი. ნერვები ვერ მოვთოკე და სიხარული ზედმეტად ემოციურად გამოვხატე, რასაც ტრიბუნებიდან ელვისებური რეაქციაც მოჰყვა - მონეტებისა და კოკა-კოლას ქილების წვიმა წამოვიდა. თამაში რამდენიმე წუთით შეწყდა. ცხადია, თავი დამნაშავედ ვიგრძენი და როცა ყველაფერი მიწყნარდა, გულშემატკივრებს უნებური რეაქციისთვის ბოდიში მოვუხადე, მატჩი გაგრძელდა, მაგრამ საფინალო სატვენამდე ანგარიში არ შეცვლილა - 5:4 გავიმარჯვეთ. მატჩის შემდეგ გუნდის კრება გაიმართა - დამტუქსეს და მეორე დღეს იუგოსლავიელებთან ფინალურ მატჩზე სათადარიგოთა სკამზე დამსვეს. ის შეხვედრაც მოიგო საბჭოთა ნაკრებმა და ჩემპიონობა მოიპოვა. მესამედ ოქროს მედლები 1987 წელს სტრასბურგში დავიმსახურეთ.

- კარიერაში ყველაზე მნიშვნელოვან შეჯიბრებად რომელს მიიჩნევთ?

- ცხადია, ოლიმპიურ თამაშებსა და მსოფლიოს ჩემპიონატებს რა შეედრება, თანაც თუ იქ მედლებს მოიპოვებ. თუმცა ჩემთვის დღემდე დაუვიწყარია საბჭოთა კავშირის ხალხთა 1979 წლის სპარტაკიადა. რადგანაც ეს წელიწადი მოსკოვის ოლიმპიადისთვის მოსამზადებელი პერიოდი იყო, შეჯიბრებაში სოციალისტური ქვეყნების წარმომადგენლებიც მონაწილეობდნენ. მათთან ერთად ასპარეზობდა ესპანეთის წყალბურთელთა ნაკრებიც, რომელიც ჩვენს ჯგუფში მოხვდა რუმინეთის, რუსეთის, უკრაინისა და მოლდოვას გუნდებთან ერთად. მხოლოდ უკრაინას დავუზავდით, რომლის შემადგენლობაშიც საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრები - ოლიმპიური ჩემპიონი ალექსანდრ ბარკალოვი და დიმიტრი ზახაროვი გამოდიოდნენ. დანარჩენებს ვძლიეთ. ძალიან დაძაბული მატჩები გვქონდა ესპანეთსა და რუმინეთთან. პირენეელთა გუნდში თამაშობდა ცნობილი მანუელ ესტეარდი, რომელიც მერე ოლიმპიური ჩემპიონი და პლანეტის საუკეთესო მოთამაშე გახდა. მის გუნდთან მოგებასთან ერთად სალაპარკოდ ისიც დამრჩა, რომ მანუელს მე-4 პერიოდში პენალტი ავუღე. რუმინელებმა მოსკოვში ჩამოიყვანეს 1976 წლის მონრეალის ოლიმპიადის ბრინჯაოს პრიზიორი ნაკრები, რომელშიც ცენტრალური თავდამსხმელები რუსო და ჰაჯი გამოირჩეოდნენ.

[VIDEO] რატომ უწოდა ინგლისის დედოფალმა მიხეილ ხერგიანს კლდის ვეფხვი

სპარტაკიადის ფინალში მოსკოვის ნაკრებს დავუპირისპირდით. მის ძირითად შემადგენლობაშიც ის წყალბურთელები გამოდიოდნენ, რომლებმაც 1980 წელს მოსკოვის ოლიმპიადა მოიგეს. საქართველოს ნაკრებში ჩემთან ერთად თამაშობდნენ გელა ტუკვაძე, გიორგი კოღუაშვილი, ვალერი არუთინოვი, ზურაბ ქოიავა, გოგი დოლიძე, გიორგი ზუმბულიძე, დავით რურუა, თამაზ კუტივაძე, დევი გვახარია, ვლადიმერ ისელიძე, ნოდარ კურტანიძე, კოლია შატალინი (მწვრთნელები - ვასილ სანაძე და ჯუმბერ წიკლაური). მე-2 პერიოდში 2:1 დავწინაურდით, მაგრამ მოსკოველებმა მალევე აღადგინეს წონასწორობა და წინაც გავიდნენ. მე-4 პერიოდის მე-4 წუთისთვის, როცა 4:5-ს ვაგებდით, არბიტრმა ჩვენს კარში პენალტი დანიშნა, რომელიც გიორგი მშვენიერაძემ გამოიყენა. საფინალო სასტვენამდე დარჩენილ მცირე დროში ვლადიმერ ისელიძემ ერთ ბურთამდე შეამცირა სხვაობა. მეტი ვერ მოვასწარით. მატჩი დამთავრდა 6:5 მოსკოველთა სასარგებლოდ. ობიექტური მსაჯობა რომ ყოფილიყო, არ არის გამორიცხული, პირველი ადგილიც დაგვეკავებინა.

- სხვა დროსაც თუ გიგრძვნიათ არბიტრებისგან წნეხი?

- რამდენიც გნებავთ. 1981 წელს საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფინალური ექვსეულის ტურნირზე ბოლოსწინა ტურში ალმათის `დინამოს~ ვეთამაშებოდით. სამი ტაიმი წინ ვიყავით ერთი ან ორი ბურთის სხვაობით. მთელი თამაშის მსვლელობისას მსაჯების მიკერძოებას ბოლო არ უჩანდა, განსაკურთებით მე-4 პერიოდში, როცა მთელი 7 წუთი ერთი მოთამაშით ნაკლები ვიყავით აუზში, თან ორი პენალტი დანიშნეს ჩვენს კარში და ერთი ბურთის სხვაობით წაგვაგებინეს, რითაც ბრინჯაოს მედლების შანსი დავკარგეთ - მესამე ადგილი თურმე მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გუნდისთვის უნდოდათ. იგივე განმეორდა 1988 წელს მოსკოვში, ოღონდ ბოლო ტურში მგუ-სთან. არადა, ბრინჯაოსთვის ფრეც გვყოფნიდა.

- კარიერის განმავლობაში ყველაზე მეტად რომელმა მატჩმა დაგწყვიტათ გული?

- რა თქმა უნდა, ოლიმპიური თამაშების ნახევარფინალის წაგებამ და მოსკოვში 1979 წლის სპარტაკიადის გადამწყვეტ პაექრობაში დამარცხებამ. ყოველივეს მიუხედავად, სასპორტო კარიერით კმაყოფილი ვარ. ჩემი წარმატებები გარკვეულწილად თანაგუნდელების დამსახურებაცაა. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატებში მათმა მონდომებულმა თამაშმა, შემართებამ და თავდადებამ განაპირობა ჩემი ოსტატობის წარმოჩენა. ამიტომ, მათი მადლობელი ვარ. ჩვენ დღემდე ვმეგობრობთ. მიხარია, რომ დღეს ახალგაზრდა ქართველი წყალბურთელები წარმატებით განაგრძობენ წინა თაობების სახელოვან ტრადიციებს. ახლა ისინი ევროპის ჩემპიონატის ფინალში მეოთხედ და 2020 წლის ოლიმპიადის საკვალიფიკაციო რაუნდში მოსახვედრად ემზადებიან. იმედია, გარჯა უკვალოდ არ ჩაივლის. მიზნების ასრულება მინდა ვუსურვო მათ!

3387
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;