ლევან კაკუბავა: ასეთ წარმატებულ სეზონს არ ველოდი

ეროვნულ ლიგაში უკვე მეორე წრე დაიწყო. ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მოულოდნელობა საჩხერის "ჩიხურას" წარმატებული თამაშია.

გუნდმა, რომელმაც სატრანსფერო ბაზარზე თავი, თითქოს, ვერაფრით გამოიჩინა და უცხოეთშიც არ მომზადებულა, აღმოჩნდა, რომ საინტერესო შემადგენლობა შეკრიბა და სეზონსაც კარგად ნავარჯიშები შეხვდა.

ამ გუნდის ერთ-ერთი სიურპრიზი ლევან კაკუბავას საყრდენობა იყო. ცენტრალური მცველი, რომელსაც ამ პოზიციაზე საქართველოს ნაკრებშიც უთამაშია, სოსო ფრუიძემ საყრდენ ნახევარმცველად დააყენა და მან ახალ ამპლუაში თავი გამოიჩინა - საიმედოა, შეტევებსაც შლის და რაც ყველაზე მოულოდნელია, შეტევებს კარგად იწყებს.

მთავარი მომენტი ისაა, რომ მას კარგი პასი აღმოაჩნდა. სოსო ფრუიძე ამბობდა - მიმაჩნია, რომ კაკუბავას სახით კარგი საყრდენი ნახევარმცველი იკარგებოდაო.

ლევანი საინტერესო მოსაუბრეა - აქცენტები ისეთ თემებზე გადააქვს, რაც ყველას დააინტერესებს და საგულისხმოდ მოეჩვენება.

- ყველასთვის მოულოდნელად, სეზონი "ჩიხურამ" კარგად დაიწყო და ლიდერებში მოხვდა. გულახდილად გვითხარით - ეს თქვენთვისაც მოულოდნელი იყო?

- ნამდვილად ასეა. სპეციალისტები ვარაუდობდნენ, რომ ჩვენ აუტსაიდერი და ლიგიდან გავარდნის ერთ-ერთი კანდიდატი ვიქნებოდით. ეს მოსალოდნელი იყო და არ დავმალავ - თავად "ჩიხურას" ფეხბურთელებსაც ასე გვეგონა. ძალიან დიდი დანაკლისი იყო, ბევრმა ლიდერმა დაგვტოვა და ბევრი ახალგაზრდა მოვიდა.

- მერე რა შეიცვალა?

- ეტყობა, სოსო ფრუიძემ კარგად იცოდა, რას აკეთებდა და ვის იწვევდა. მან გუნდში ისეთი ახალგაზრდები მოიწვია, რომლებმაც გაამართლეს. ნებისმიერი ძლიერი გუნდი შეიძლება აუტსაიდერი გახდეს, თუკი ერთსულოვნება არ იქნება. ამაზე ბევრია დამოკიდებული, ჩვენ კი, საბედნიეროდ, ამ კუთხით ყველაფერი მოწესრიგებული გვაქვს. რეალურად რომ ვთქვათ, ეს არის ჩვენი წარმატების ფორმულა. ოჯახის წევრებს ვერ ვნახულობთ ისე ხშირად, როგორც ერთმანეთს - ცალ-ცალკე კი არ ვცხოვრობთ, ერთად ვართ და ესეც მოქმედებს.

- მთავარია, სეზონის დარჩენილი ნაწილიც ასე ითამაშოთ...

- ამისთვის აუცილებელია, რომ საკუთარ თავს არ ვუღალატოთ და ერთსულოვნება შევინარჩუნოთ. სხვათა შორის, ეს ბევრმა სპეციალისტმა შენიშნა, რომ ჩვენნაირი მეგობრული და მებრძოლი გუნდი ლიგაში არაა.

- თქვით, რომ საჩხერეში ცხოვრობთ. ოჯახიდან შორს ყოფნა დისკომფორტს არ გიქმნით?

- ცხადია, დისკომფორტია, ოჯახებში თამაშების შემდეგ თუ მივდივართ და სულ სახლის მონატრება გვაქვს. რას ვიზამთ, ფეხბურთელების ცხოვრება ასეთია და უნდა შევეგუოთ. მაგრამ ამას ერთი დიდი პლუსი გააჩნია.

- მაინც?

- ფეხბურთელები სულ რეჟიმში ვართ და ძალიანაც რომ მოვინდომოთ, ვერაფერს გავაფუჭებთ.

- გამოტყდით, რის გაფუჭებას აპირებდით?

- (იცინის) ზოგადად, ვითარებაზე ვამბობ. როდესაც სახლში მიდიხარ, მთავარი, რაც შეიძლება თავს გაუფუჭო, არასპორტული კვებაა. საჩხერეში ცხოვრებით კი ეს გამორიცხულია.

- ბევრი კარგი ახალგაზრდა დაიმატეთ - ბუღრიძე, იონანიძე, მუმლაძე...

- მე ამ ბიჭების ძალიან მიემედება. ფაქტობრივად, მათ უმაღლეს ლიგაში თამაშის გამოცდილება არ ჰქონდათ - ზოგი ჭაბუკთა ლიგაში თამაშობდა, ზოგი - დუბლებში. არადა, გუნდში "ახალი სისხლი" მოიტანეს და ეს მახარებს. მთავარია, სპორტულად იცხოვრონ და კარიერას აიწყობენ. მათ ვარჯიში ეხალისებათ და თამაშის დროს თავს იკლავენ. ისინი გამოცდილმა ბიჭებმა კარგად, მართლა ძმებივით მივიღეთ და ესეც სათქმელია. რაც მთავარია, სოსო ფრუიძემ ახალგაზრდებთან მუშაობა და მათი "დაჭერა" იცის.

- წელს ფრუიძემ საყრდენ ნახევარმცველად გადაგწიათ. ეს ძალიან უჩვეულო გადაწყვეტილება იყო, რადგან სულ ცენტრალური მცველი იყავით...

- ჩემთვისაც მოულოდნელი გადაწყვეტილება იყო, მაგრამ საყრდენობა იმდენად მომეწონა, ძველ პოზიციაზე დაბრუნება აღარც მინდა. სულ თამაშში ვარ, შეტევებთან ახლოს, მეტია მწვავე გადაცემის და გოლის გატანის შანსი და ეს ძალიან მომწონს.

- მოგწონთ ერთია, მაგრამ ბავშვობიდან სხვა როლს რომ მიეჩვიეთ და უცებ ამპლუას გიცვლიან, გადაწყობა იოლი არ არის...

- იოლი ნამდვილად არაა, მაგრამ მთავარია, ფიზიკური კონდიციები ხელს გიწყობდეს და ბრძოლისუნარიანი იყო. ისე, ძალიან საპასუხისმგებლო პოზიციაა, რადგან ერთი შეცდომა და შესაძლოა, გუნდს ძვირად დაუჯდეს. ერთხელ თუ დაიჩაგრე, მეორე შეხვედრაში, შესაძლოა, მეტოქემ თამაში შენს სისუსტეზე ააწყოს.

- წლევანდელ ჩემპიონატზე, მის დადებით და უარყოფით მხარეებზე რას იტყვით?

- ცუდი ისაა, რომ ფაქტობრივად, სტადიონების რეკონსტრუქციის გამო ბევრი გუნდი თბილისში თამაშობს. ჩვენ ივანწმინდაში ახლა დავბრუნდით და შვებით ამოვისუნთქეთ, რადგან საკუთარ სტადიონზე, შენი გულშემატკივრის წინაშე თამაში სულ სხვა სიამოვნებაა.

ეროვნული ლიგა დედაქალაქის ჩემპიონატად გადაიქცა, მაგრამ რას ვიზამთ, მოედნები გასაკეთებელი იყო და კიდევ კარგი, ამ პრობლემას ახლა მაინც მოევლო.

თუმცა, ფაქტია, რომ თბილისის გუნდებს იმდენი დატვირთვა და პრობლემები არ გააჩნიათ, რაც რაიონების გუნდებს. ეს კი თბილისის გუნდებს საქმეს უადვილებს.

- მაგრამ მხოლოდ ზაფხულამდე, მერე კი იმედია, სხვა ქალაქებში შეხიზნული გუნდები საკუთარ სტადიონებს დაუბრუნდებიან.

- მეც ამის იმედი მაქვს. ასე უფრო საინტერესო თამაშები და ჩემპიონატი გვექნება. სამტრედიაში, ფოთში, რუსთავში ხალხი დადის, ტრიბუნებიც უფრო გამოცოცხლებულია და თამაში - სასიამოვნო, თბილისურ გუნდებს კი რაიონებში თამაში უფრო გაუჭირდებათ.

მეორე მხრივ, მაგალითად, "სამტრედია" საკუთარ სტადიონზე რომ თამაშობდეს, დარწმუნებული ვარ, ბევრად უკეთესი შედეგი ექნება. ბოლო ტურში, გორში ჩატარებული თამაში აიღეთ - "დილა" თბილისის "დინამოს" რომ შეხვდა, მიხაროდა, სტადიონზე ისეთი ატმოსფერო იყო.

მეგონა, რომელიმე ევროპული ლიგის თამაშს ვუყურებდი. სამწუხაროდ, მთელი აქცენტი თამაშის ბოლოს მომხდარ ინციდენტზე გაკეთდა. კი, გასაგებია, რომ არასასიამოვნო ფაქტი მოხდა, მაგრამ კატასტროფულიც არაფერი ყოფილა. ბოლოს და ბოლოს, ასეთი რამ ფეხბურთში ხდება.

მთავარი ის იყო, რომ ორივე გუნდს გულშემატკივარი ჰყავდა და სტადიონზე საფეხბურთო ატმოსფერო შექმნეს და არა ის, რომ სკამები ისროლეს... ასე რომ, მეორე წრეს დიდი იმედით ველოდები.

სხვათა შორის, ჩვენთან ნელ-ნელა ხალხი ტრიბუნაზე ბრუნდება. შედეგი რომ ვაჩვენეთ, ხალხი ამიტომ შემოტრიალდა ჩვენკენ.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1245
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;