იყო დრო 'დინამო' 'ნაპოლის' 2:0-ს უგებდა... მანუჩარ მაჩაიძე იხსენებს [VIDEO]

ახლა ეს ძალიან რთული წარმოსადგენია, მაგრამ ასეთი დროც იყო: 1978 წელს, უეფას თასის ოცდამეთორმეტედფინალში თბილისის "დინამომ" 2:0 მოუგო "ნაპოლის". საპასუხო შეხვედრა კი იტალიაში ფრედ, 1:1 მორჩა. მაშინ ვიტალი დარასელიამ პირობა დადო, ვინც გოლს გაიტანს, ჩემს ვაჟკაცს მის სახელს დავარქმევო. ჰოდა, დიდმა ვიტალიმ თავად გაიტანა და ასე მოევლინა ქვეყანას უმცროსი ვიტალი დარასელია. 

დინამო
2
ნაპოლი
0
13 სექტემბერი, 1978. 1/32 ფინალი. თბილისი, ვ.ი.ლენინის სახ. დინამოს სტადიონი. 75000

გოლები: 1:0 დავით ყიფიანი (39), 2:0 რამაზ შენგელია (49)
დინამო: დავით გოგია, თამაზ კოსტავა, ფირუზ კანთელაძე, ალექსანდრე ჩივაძე, გოჩა მაჩაიძე, ვიტალი დარასელია, მანუჩარ მაჩაიძე (კაპ), ვახტანგ ქორიძე, ვლადიმერ გუცაევი, დავით ყიფიანი (რევაზ ჩელებაძე 80), რამაზ შენგელია
მწვრთნელი: ნოდარ ახალკაცი
ნაპოლი: ლუჩანო კასტელინი, ჯუზეპე ბრუსკოლოტი (კაპ), მორენო ფერარიო, კლაუდიო ვინაცანი, ლუჩანო კატელინი, ვიტორიო კაპორალე, დომენიკო კაზო (პელეგრინო ვალენტე 73), რობერტო ფილიპი, ჯუზეპე სავოლდი, ლივიო პინი (ვალერიო მაიო 76), კარლო მურარო
მწვრთნელი: ჯოვანი დი მარციო
გაფრთხილება: ჯუზეპე სავოლდი, რობერტო ფილიპი, კლაუდიო ვინაცანი, ფირუზ კანთელაძე
მსაჯები: იოზეფ ბუცეკი; გ.ბინდუ, გ.ადანიჩი (ავსტრია)

 დღევანდელი ჩვენი წერილი პირველ, თბილისურ შეხვედრას ეხება, რომელიც თბილისურმა კლუბმა დავით ყიფიანისა და რამაზ შენგელიას გოლებით 2:0 მოიგო. თავდაპირველად გავეცნოთ "ლელოს" ჟურნალისტის, ქართული ჟურნალისტიკის თვალსაჩინო წარმომადგენლის, ირაკლი ბერიაშვილის წერილს, რომელიც ქართველი გულშემატკივრისათვის დაუვიწყარ ამ შეხვედრას ეხება.

ნეაპოლში შეხვედრამდე
თბილისის "დინამომ" ბოლო შვიდი წლის მანძილზე ორ ევროპულ ტურნირში მოსინჯა ძალა – ერთხელ თასების მფლობელთა თასების, სამჯერ უეფას თასის გათამაშებაში. და, აი მეხუთე ცდაც, რომელსაც, ბუნებრივია, იმედით შესცქერის ფეხბურთის ათიათასობით ქართველი გულშემატკივარი: რაღა თქმა უნდა ყველას სურვილია, რომ საყვარელი გუნდი ბოლოსდაბოლოს ევროპის გრანდებს შორის იხილოს. თითქოს თბილისელთა გამოცდა სურსო, ფორტუნამ "დინამოს", ყოველ შემთხვევაში დასაწყისისათვის მაინც, შარშანდელი სიუჟეტი შესთავაზა – ყველაფერი ისევ იტალიური დაბრკოლებით დაიწყო. უეფა–ს, ისე როგორც სხვა ნებისმიერ თასის გათამაშებაში, არასერიოზული მეტოქეები არ არსებობენ.

1979 სსრკ-ს თასის ფინალის გმირი ოთარ გაბელია: პირჯვარი გადავიწერე და... ჟიული შარტავამ გადამარჩინა [VIDEO]

მით უფრო ძნელი იყო წინასწარ რაიმეს თქმა გუნდზე, ერთი რომ იტალიური "დამღა" ადევს, და მეორეც – შეიძლება უყოყმანოდ ითქვას, ფაქტიურად არც უცნობ, თუმცა, ბოლოს, უკვე მინდორზე გუნდის პოტენციას, საფეხბურთო კლასს ეძლევა გადამწყვეტი სიტყვა და გუშინდელი მეტოქეებიც მატჩის პირველი წუთებიდანვე საქმიანად შეუდგნენ ურთიერთობის გარკვევას. გუნდის სურვილი თუ მისწრაფება ყველაზე კარგად სათამაშო სქემაში იჩენს თავს. ათიოდ წუთში დაბეჯითებით შეიძლებოდა იმის თქმა, რომ "ნაპოლის" სავსებით აძლევდა ხელს ფრე ან უარეს შემთხვევაში მინიმალური ანგარიშით წაგება. რა თქმა უნდა, იტალიელებს გოლის გატანის მცდელობაზე უარი არ უთქვამთ, მაგრამ მასპინძელთა წინააღმდეგ აშკარა პერსონალურ თამაშს და იშვიათ კონტრშეტევებს მაინცდამაინც ბევრი თავსატეხი არ უნდა გაეჩინა თბილისელთა დაცვისათვის.

"ნაპოლის" საჯარიმოსთან მატჩის დასაწყისშივე წარმოქმნილი წყვილები თამაშის დამთავრებამდე განუშორებლად მოძრაობდნენ მინდვრის სიგანეზე: ბრუსკოლოტი შენგელიას დასდევდა ფეხდაფეხ, ფერარიო _ გუცაევს, კატელანი _ ყიფიანს. თუმცა მანამდე, სანამ სტუმრები დარწმუნდებოდნენ, რომ ყიფიანი ამ დღეს სრულებითაც არ აპირებდა მინდვრის სიღრმიდან თამაშს, მას ნახევარმცველი ვინაცინი მეურვეობდა. "დინამომ" პირველივე წუთებიდან შეუტია. შემდეგ კი თანდათან დაიწყო იმ სისუსტეების გამოყენება, ყოველთვის, რომ თან ახლავს პერსონალურ თამაშს.

თავიანთი საქმეებით დაკავებულ სტუმართა მცველებს ხშირად მხედველობიდან რჩებოდათ თბილისელ ნახევარმცველთა მანევრები – კასტელინის კართან თანდათან იმატა საგოლე მომენტებმა. ბუნებრივია, "ნაპოლის" მწვრთნელმა დი მარციომ მაშინვე შენიშნა მეტოქის ნახევარმცველთა გააქტიურება და სათანადო ზომებსაც მიმართა. ასე მოხვდა მანუჩარ მაჩაიძე ფილიპის მეურვეობის ქვეშ. ამიტომ თქვა აქტიურ თამაშზე უარი იტალიელთა "შვიდიანმა" – გოჩა მაჩაიძე ერთობ ხშირად აწუხებდა "ნაპოლის" დაცვის მარჯვენა ფლანგს. რატომღაც სტუმართა მწვრთნელის "დანაპირები" გამახსენდა – ზონას ვითამაშებთო. პრესისა და იქნებ მეტოქე ფეხბურთელებისთვის განკუთვნილი ეს "ტაქტიკური ეშმაკობა" მხოლოდ სიტყვადღა დარჩა – ნეაპოლელებს "ღია" თამაშზე არც უფიქრიათ. ტაიმის დამთავრებამდე ექვსიოდე წუთი რჩებოდა, კოსტავას მიერ საჯარიმოში ჩაწოდებულ ბურთს თავით მისწვდა ყიფიანი და ზუსტი მისამართი მოუძებნა. 1:0.

ამ შემთხვევაში უთუოდ შეიძლებოდა იტალიელთა გოლკიპერის შეცდომაზე საუბარი, მაგრამ ერთი რომ შეცდომას გამოსწორება უნდა და ესეც არ იყოს, თავისით, მეტოქის ჩაურევლად არავინ ცდება. მეორე ტაიმი ისევე დაიწყო, როგორც პირველი. თბილისელთა კაპიტანმა შორიდან ძლიერად დაარტყა და კასტელინიმ თავგანწირული ნახტომითღა იხსნა თავისიანები. ორი წუთის შემდეგ კი ბურთი მაინც აღმოჩნდა "ნაპოლის" კარის ბადეში. კარგად ითამაშეს თბილისელმა ფორვარდებმა, ყიფიანი – შენგელია. საპასუხო გადაცემის შიშით მცველები კარისკენ დაძრულ ყიფიანს მიჰყვნენ. ამით ისარგებლა შენგელიამ და არც თუ ძლიერი, მაგრამ ზუსტი დარტყმით ბურთი, რომ იტყვიან "ცხრიანში" გააძვრინა. ამის შემდეგ "დინამო" კარგა ხანს უტევს.

მანუჩარ მაჩაიძე მილიციისა და კაგებეს წინააღმდეგ. მათ ჩვენს თაობას ვერაფერი მოუხერხეს!

სამი თუ ოთხი ძალზე კარგი შესაძლებლობა დაკარგეს მასპინძლებმა. განსაკუთრებით დასანანი კი ალბათ მაინც მანუჩარის მიერ ძელს მოხვედრილი ბურთი იყო. და საერთოდ, გუშინდელ მატჩში თბილისელთა კაპიტნის თამაშს უყოყმანოდ მოერგება ყველანაირი საფეხბურთო ეპითეტი. მსაჯის სასტვენის ხმა. "დინამომ" დამსახურებულად გაიმარჯვა. მაგრამ ორთაბრძოლა ჯერ არ დასრულებულა. 27 სექტემბერს ჩვენი ფეხბურთელები ორი ბურთისა და საერთო გამარჯვების იმედის საკმაო მარაგით გავლენ ნეაპოლის სან პაოლოს მინდორზე – თბილისელებს ხომ უკვე აღებული აქვთ იტალიური გამარჯვების ჭაშნიკი. 

დინამო
1
ნაპოლი
2

27 სექტემბერი, 1978. უეფას თასი, 1/32 ფინალი. იტალია, ნეაპოლი, სან პაოლო. 75000

გოლები: 0:1 ვიტალი დარასელია (66), 1:1 ჯუზეპე სავოლდი (80, პენ)
ნაპოლი: ლუჩანო კასტელინი, ჯუზეპე ბრუსკოლოტი (კაპ), პელეგრინო ვალენტე, ლივიო პინი, მორენო ფერარიო, ვიტორიო კაპორალე, დომენიკო კაზო (კლაუდიო ვინაცანი 65), რობერტო ფილიპი, ჯუზეპე სავოლდი, ვალერიო მაიო, ა.ნუჩო
მწვრთნელი: ჯოვანი დი მარციო
დინამო: დავით გოგია, თამაზ კოსტავა, ფირუზ კანთელაძე, ალექსანდრე ჩივაძე, გოჩა მაჩაიძე, ვიტალი დარასელია, მანუჩარ მაჩაიძე (კაპ), ვახტანგ ქორიძე (ვახტანგ კოპალეიშვილი 81), ვლადიმერ გუცაევი, დავით ყიფიანი, რამაზ შენგელია (თენგიზ სულაქველიძე 26)
მწვრთნელი: ნოდარ ახალკაცი
გაფრთხილება: ვლადიმერ გუცაევი
მსაჯები: ა.ვილიანი; ჟ.მუშანბლედი, პ.ალფონსი (საფრანგეთი)


...ახლა კი სიტყვა მივცეთ თბილისური შეხვედრის ერთ-ერთ მთავარ გმირს, მანუჩარ მაჩაიძეს.

"ნეაპოლური გუნდი მაშინ ძალიან ძლიერი გუნდი იყო. უკვე დაწყებული გახლდათ იტალიური კლუბის აღმავლობა. სულ მალე ისინი იყიდიან დიეგო მარადონას და ისიც დაუვიწყარ ფურცლებს დაწერს გუნდის ისტორიაში. იტალიის ნაკრების მოთამაშეები იყვნენ ამ გუნდში, მოკლედ, რთული თამაშის მოლოდინი გვქონდა და საბოლოოდ ასეც გამოვიდა, თუმცა თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ მოწინააღმდეგეს თბილისში აშკარად ვაჯობეთ.

ამ შეხვედრაში "ნაპოლის" ერთ-ერთი ლიდერი, რობერტო ფილიპი მიჭერდა. ძალიან კარგი ფეხბურთელი იყო, მაგრამ თუ ტრაბახში არ ჩამომართმევთ, გეტყვით, რომ კარგი დღე ნამდვილად არ ვაყარე მას. ერთ-ერთ ეპიზოდში კი მართლაც კარგი დარტყმა გამომივიდა და ძელს გავარტყი ბურთი.

რომ ვთქვა, განსაკუთრებულად ვემზადებოდით - მეთქი ამ თამაშისათვის, არ ვიქნები მართალი. უბრალოდ, ჩვენი ფეხბურთი ვითამაშეთ. მეტოქეს ძირითადად ორი რამით ვაჯობეთ - ინდივიდუალური თამაშით და სისწრაფეებით. ძალიან მაგრად ვითამაშეთ თბილისში.

ნეაპოლში რომ ჩავედით, ვიტალი დარასელიამ თქვა, დღეს ვინც გოლს გაიტანს, ბიჭს იმის სახელს ვარქმევო და თავად გაიტანა. სხვათაშორის, საპასუხო თამაშის წინ ჟურნალისტებმა ელენიო ერერას ჰკითხეს აზრი იტალიური გუნდების შანსებზე და ამ ლეგენდარულმა მწვრთნელმა პირდაპირ თქვა, "ნაპოლის" თბილისის "დინამოსთან" არანაირი შანსი არ აქვსო. საბოლოოდ ასეც მოხდა ყველაფერი."

2200
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები