მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: ჩემ წინ გაჩნდა უძირო ხვრელი... ჩავვარდი! [VIDEO]

თქვენ წინაშეა "დიდი სლემის" ტურნირების ხუთგზის ჩემპიონის მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია.

მან პირველად ჩოგანი ხელში ოთხი წლის ასაკში აიღო და უკვე 17 წლისა მწვერვალზე ავიდა, როცა უიმბლდონის ფინალში სენსაციურად მოუგო სერენა უილიამსს. მას შემდეგ ის მსოფლიო სპორტის ვარსკვლავია.

შარაპოვას გულახდილი წიგნი არა მხოლოდ მასზე, მის ცხოვრებაზე, ოჯახსა და სპორტულ კარიერაზეა. ის წერს ოცნებისკენ უკანმოუხედავ სწრაფვაზე, ამ გზაზე წარმატებებსა და შეცდომებზე, პატიოსნებასა და ღალატზე, ზრდასა და გამოცდილებაზე, რომელიც წლებთან ერთად მოდის. ბოლოს და ბოლოს, იმაზე, როგორ არ დაკარგო თავი მოგებებისგან და მტკიცედ გადაიტანო წაგება. წაგებების შესახებ კი მარია კარგად უწყის:

15-თვიანი დისკვალიფიკაციის შემდეგ, ის დაბრუნდა დიდ სპორტში, რათა დაემტკიცებინა ყველასთვის - თაყვანისმცემლებისა და არაკეთილისმსურველთათვის - ბედის ამგვარ დარტყმასაც არ შეუძლია მისი გაჩერება.

პროლოგი

რაღაც მომენტში, 2016 წლის ავსტრალიის ღია პირველობის მიწურულს, ექთანმა კონტეინერში მოშარდვა მთხოვა. ამაში უჩვეულო არაფერია - უბრალოდ, ITF-ის (ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაცია) მიერ დანიშნული კიდევ ერთი პროცედურაა, რომლითაც ათლეტებს დოპინგზე ამოწმებენ და სპორტის სისუფთავეს ინარჩუნებენ. 28 წლის ვიყავი.

ამას უკვე 10 წელიწადზე მეტია ვაკეთებ, ამიტომაც გადამავიწყდა ეს ტესტი მაშინვე, როგორც კი ჩავაბარე, სწრაფად გადავერთე სხვა ყოველდღიურ პრობლემებზე: ტურნირის შემდეგი წრე, მომდევნო თამაში, რომლის მოგება მჭირდება იმის მისაღწევად, რისკენაც ვისწრაფვოდი. "დიდი სლემის" ხუთი ტურნირი უკვე მქონდა მოგებული, მათ შორის, ავსტრალიის ღია პირველობა, მაგრამ არასოდეს ქრება სურვილი - დიდი ტურნირის ბოლო დღეს გახდე ყველაზე ბედნიერი მოთამაშე. უფრო მეტიც, ეს სურვილი იზრდება. როცა კარიერის დასასრულს უახლოვდები - მე კი 2016 წლის პირველ კვირებში მხოლოდ ამაზე ვფიქრობდი - დროის უკეთ შეგრძნება დავიწყე. და "დიდი სლემის" ტურნირის მოგების შანსი სულ უფრო და უფრო ნაკლები მრჩებოდა.

სერენა უილიამსმა მომიგო ფინალი 2015 წლის ტურნირზე. ორ სეტში, ტაი-ბრეიკზე. წაგება არავის უნდა, მაგრამ კორტიდან მტკიცე და ოპტიმისტი გავედი. ველოდი ახალ სეზონს, რომელიც ერთ-ერთი ბოლო უნდა გამხდარიყო ჩემთვის. უფრო მეტიც, იმ დღეებში, აზიაში ტურნირიდან ტურნირზე მოგზაურობისას, წასვლაზე უფრო ბევრს ვფიქრობდი, ვიდრე თამაშზე. ვიცოდი, რომ დასასრული ახლოს იყო და ლამაზად წასვლა მინდოდა. ბოლოჯერ ჩამოვუვლი "დიდი სლემის" ტურნირებს - დავიწყებ ავსტრალიის ღია ჩემპიონატით, შემდეგ საფრანგეთის ღია პირველობა, შემდეგ უიმბლდონი. ერთგვარი საპატიო წრე. მივიღებ სიამოვნებას მაყურებლებისგან, ისინი კი მიიღებენ სიამოვნებას ჩემი თამაშისგან. ყველაფერი დასრულდება აშშ-ის ღია პირველობაზე, რომლის კორტებზე გავალ სწორედ იმ მომენტში, როცა ეს წიგნი გამოჩნდება მაღაზიის თაროებზე. შესაძლოა, ფინალამდეც მივაღწიო. და იქნებ, იქ სერენაც იყოს.

სერენა უილიამსი - ეს არის ჩემი მოგებებისა და წარუმატებლობების ცოცხალი განსახიერება. ჩვენი ისტორიები სამუდამოდ არის გადაჯაჭვული. მის წინააღმდეგ ყოველ მატჩზე პატივისცემითა და მღელვარებით გავდივარ კორტზე. სწორედ სერენა დავამარცხე უიმბლდონის ფინალში, რათა 17 წლის ასაკში გავსულიყავი საერთაშორისო დონეზე. და შემდეგ, სწორედ მისგან მხვდებოდა ყველაზე მეტი. მე ვუგებდი ყველას, ვინც სერენას უგებდა, მაგრამ თავად მის დამარცხებას ვერაფრით ვახერხებდი. ამას აქვს თავისი საიდუმლო - მან იცის ეს საიდუმლო და იცის ისიც, რომ მეც ვიცი. ეს ჩვენი საიდუმლოა, რომელსაც მივუბრუნდები, როცა ამის დრო მოვა.

შესაძლოა, ვიპოვნო მისი დამარცხების ხერხი და ჩემი კარიერა დასრულდება ისე, როგორც დაიწყო - ვიდგები სერენას გვერდით, თასით ხელში ფანების ჟრიამულის ფონზე.

იცით, არსებობს ასეთი ანდაზა: "კაცი ბჭობდა, ღმერთი იცინოდა".

მიდიოდა სეზონის მესამე კვირა, როცა ITF-სგან მივიღე ელექტროწერილი. როცა მისი კითხვა დავიწყე, პანიკამ შემიპყრო. ეს იმ ტესტზეა ლაპარაკი, რომელიც მელბურნში ჩავაბარე? მე ის ვერ გავიარე. შარდში მელდონიუმი აღმოაჩინეს, 2016 წლიდან კი მსოფლიოს ანტისადოპინგო სააგენტოს მელდონიუმი აკრძალული პრეპარატების სიაში შეუტანია. სხვა სიტყვებით, მე დამირღვევია ანტისადოპინგო წესი. დაუყოვნებლივ მომხსნიან ტურნირიდან. შემდეგ იქნება მოსმენა.

მელდონიუმი?

აქამდე მის შესახებ არაფერი მქონდა გაგონილი. ეს რაღაც საშინელი შეცდომაა. ჯერ საწოლიდან არ ვიყავი ამდგარი, რომ ინტერნეტში შევძვერი. მელდონიუმს კიდევ ერთი დასახელება ჰქონია - მილდრონატი. და მის შესახებ რაღაც მქონდა გაგონილი. ეს არის დანამატი, რომელსაც უკვე 10 წელია ვიღებ. ის გამოიყენება ბევრი ავადმყოფობის სამკურნალოდ, მათ შორის, გულის დაავადებების. მილდრონატი მირჩია სახლის ექიმმა 2006 წელს. იმ დროს, სრულიად გამოფიტული ვიყავი, ხშირად ავადმყოფობდი და ელექტროკარდიოგრაფიაზე გარკვეული ანომალიური გადახრებიც გამოჩნდა.

გარდა ამისა, ჩემი ოჯახის ზოგიერთი წევრი დაავადებული იყო დიაბეტით. მე არ დავფიქრებულვარ ამ აბებზე, უბრალოდ, ვიღებდი მათ. ვიღებდი ყოველ ჯერზე ინტენსიური ფიზიკური დატვირთვის წინ. ვაკეთებდი ამას ისევე, როგორც ადამიანები იღებენ საბავშვო ასპირინს, რათა თავიდან აიცილონ გულის შეტევა. და მე არ ვყოფილვარ ერთადერთი, ვინც მას იყენებდა. აღმოსავლეთ ევროპასა და რუსეთში მილდრონატი ისევეა გავრცელებული, როგორც იბუპროფენი.

მილიონობით ადამიანი მას ყოველდღე სვამს, მათ შორის, ჩემი ბებიაც! არასოდეს შემიტანია მისი სახელი ITF-ის ფორმაში - მასში შეჰყავთ პრეპარატები და საკვები დანამატები, რომელსაც ბოლო შვიდი დღის განმავლობაში იღებენ. ამას არ ვაკეთებდი იმის გამო, რომ არ ვიღებდი ამ პრეპარატს რეგულარულად და არ მიმაჩნდა, რომ ის რაიმეთი განსხვავდებოდა "ადვილის" (ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატი) აბებისგან.

როგორ აუმჯობესებს მილდრონატი ჩემს თამაშს?

ამ კითხვაზე ITF-იც კი ვერ გაგცემთ პასუხს. იმიტომ, რომ მას თამაშზე არანაირი გავლენა არ აქვს. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ ოფიციალურმა პირებმა ის მხოლოდ იმიტომ აკრძალეს, რომ მას აღმოსავლეთ ევროპაში იღებენ. "თუ ისინი ამას იღებენ, გამოდის, რომ ამისთვის მიზეზი აქვთ", - რაღაც ამდაგვარი აზრი. გამომრჩა შეტყობინება მელდონიუმის აკრძალვაზე, რადგან ის ჩაკარგული იყო სხვა პრეპარატების გრძელ სიაში. ამ სიასთან მიღწევა კი შეიძლება მხოლოდ რამდენიმე მისამართის გავლის შემდეგ, რომლებიც მითითებულია IთF-ის წერილში. მე ეს წერილი უყურადღებოდ დავათვალიერე. ამაში იყო ჩემი დიდი შეცდომა. წინდაუხედავად მოვიქეცი.

და ახლა, ეს უყურადღებობის მომენტი დანგრევით ემუქრება იმას, რასაც აქამდე მივაღწიე. შეიძლება ოთხი წლით ამიკრძალონ ტურნირებზე გამოსვლა! ოთხი წელი? პროფესიონალი სპორტსმენისთვის ეს მთელი ცხოვრებაა.

ჩემ წინ გაიშალა უძირო ხვრელი, რომელშიც ჩავვარდი. ყველაფერმა, რისთვისაც ოთხი წლის ასაკიდან ვშრომობდი. მთელმა ჩემმა გიჟურმა ბრძოლამ, მოულოდნელად, ახალი საშინელი და დაუჯერებელი ელფერი მიიღო. ამას მოჰყვა ეჭვები და სასოწარკვეთილება.

- ჯანდაბა! - ბოლოს და ბოლოს გამოვფხიზლდი და წამოვიძახე. - შევებრძოლები ამას!

რით ხასიათდება ყველაზე კარგად ჩემი თამაში? მონდომებით და ამტანობით. არასოდეს ვნებდები. შეიძლება ზედიზედ ათჯერ წამაქციოთ, და მე მეთერთმეტედ წამოვდგები და პირდაპირ თქვენსკენ დავარტყამ ყვითელ ბურთს.

- ეს მე არ მომკლავს, - ვუთხარი საკუთარ თავს. - ბოლო სიტყვა ჯერ არ არის ნათქვამი.

იმისთვის, რომ ჩემი ამგვარი მტკიცე ხასიათი შეიცნოთ, უნდა იცოდეთ - ვინ ვარ, საიდან ვარ და რამ მომიყვანა იქ, სადაც ახლა ვიმყოფები. უნდა იცოდეთ ჩემ შესახებ, მამაჩემის შესახებ და ექვსი წლის ასაკში რუსეთიდან წყვდიადში ფრენის. უნდა იცოდეთ ნიკ ბოლეტიერიზე, სეკუზე, სერენაზე, აგრეთვე, სასიამოვნო და კეთილ წყვილზე პოლონეთიდან. უნდა იცოდეთ მთელი ეს დაუჯერებელი ისტორია. სხვა სიტყვებით, თქვენ უნდა იცოდეთ ყველაფერი.

(გაგრძელება ხვალ)

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
4660
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები