მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: ეს არის ვნება, მაგრამ არა უბრალოდ ვნება

(გაგრძელება. დასაწყისი "ლელო" N224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 234, 235, 236, 237, 239, 240, 241, 242, 243, 245, 246, 247, 248)

მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: მაქსს არ აინტერესებდა ჩემი თმის ფერი, სქესი...

მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: ვინ არის ბეტსი? რა შეცვალა მაშას კარიერაში?

მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: სერიოზული რიგები და კორუფცია რუსეთში... თუ ფულს არ გადაუხდიდი, შესაძლოა...

მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: ზებრა! - ასეთი იყო ჩემი ცხოვრება

მას შემდეგ, რაც კონტრაქტი გავაფორმეთ IMG-სთან, მე და აკადემიის კიდევ რამდენიმე მოთამაშე მარკ მაკკორმაკის სახლში მიგვიწვიეს. მისი მამული ორლანდოში იყო. ის კლივლენდიდან მუშაობდა, მაგრამ ფლორიდა - ჩოგბურთის დედაქალაქია, ამიტომაც მისი მეორე სახლი სწორედ აქ იყო. ბობ კეინის შემთხვევაში, მე პირველად მოვხვდი მართლაც მდიდარი ადამიანის სახლში.

განცვიფრებული დავრჩი. თავბრუ მეხვეოდა. გაუთავებლად ვიცინოდი. ოთახების ზომა, ავტოსადგომი უამრავი კარით, დიდი ფანჯრები, საკუთარი გზა ტყეში გავლით და კიდევ სახლი სტუმრებისთვის. ეს გაუგონარი იყო. მთავარი სახლის გვერდით კიდევ ერთი სახლი, ასევე დიდი იყო, რომელიც, რეალურად, არავის სჭირდებოდა. თითქოს ერთმა სახლმა შვა მეორე. და ამ მეორემ არ მოისურვა კოლეჯში სწავლა და მშობლების გვერდით ცხოვრება გადაწყვიტა.

მაგრამ, ყველაზე მთავარი, რაც IMG-სთან კონტრაქტის გაფორმების შემდეგ მოხდა, მდგომარეობდა შემდეგში: გევინმა მოაწყო საჩვენებელი მატჩი რიკარდო კოლომბინისთვის და კრის ვერმეერენისთვის, რომლებიც მაშინ კომპანია Nike-ის საჩოგბურთო განყოფილების ტოპ-მენეჯერები იყვნენ. მატჩი გაიმართა მაიამიში სასტუმრო "რიტც-კარლტონის" კორტებზე. რამდენიმე კვირის შემდეგ კი პირველი კონტრაქტი გავაფორმე Nike-თან 50 ათას დოლარზე, რასაც ბონუსებიც ემატებოდა. მაშინ სულ რაღაც 11 წლის ვიყავი. იმ დროს ჯერ კიდევ არ მესმოდა, რამდენად უჩვეულო იყო ეს - Nike ფულს დებდა ჩემი ასაკის გოგონაში. მაგრამ, როგორც გევინსა და მაქსს, Nike-საც სჯეროდა ჩემი ნიჭის. ისინი ჩემზე ფსონს ჩადიოდნენ, არადა, ჯერაც ბავშვი ვიყავი.

IMG-სთან კონტრაქტმა მთლიანად შეცვალა ჩვენი ცხოვრება. პირველად ცხოვრებაში არ უნდა გვენერვიულა საკვებისა და საცხოვრებელის გამო. თუ რამე ცუდი ხდებოდა, შეგვეძლო მიგვემართა ექიმისთვის. გვქონდა საკუთარი სატრანსპორტო საშუალება ტურნირებამდე მისაღწევად. ასე რომ, შემეძლო ბოლომდე კონცენტრირებული ვყოფილიყავი ჩოგბურთზე. ამ ფულმა, რომელიც ჩვენს ანგარიშზე მოდიოდა - რაღაც მასწავლა.

ისეთი შეგრძნება იყო, თითქოს ახლად გაღვიძებულმა, მოულოდნელად, გავიაზრე ცხოვრების მთელი სიმართლე. პირველად ცხოვრებაში, თითქოს ყველაფერში გავერკვიე. ჩოგბურთი - სპორტია, მაგრამ, არა უბრალოდ სპორტი. ეს არის ვნება, მაგრამ არა უბრალოდ ვნება. ეს არის ბიზნესი, ეს არის ფული. ეს არის სტაბილურობა ჩემი ოჯახისთვის. ახლა მე ეს კარგად მესმოდა. შეიძლება გაიფიქროთ, რომ ამან გამანაწყენა ან ილუზიები გამიქრო. მაგრამ მოხდა სრულიად საპირისპირო. ბოლოს და ბოლოს, მივხვდი, რისთვის ვაკეთებ ამას. ბოლოს და ბოლოს, მივხვდი, რა დევს სასწორზე. და, ბოლოს და ბოლოს, ყველაფერი თავის ადგილზე დადგა. იმ მომენტიდან ჩემი ამოცანა ძალიან გამარტივდა - უბრალოდ, წადი და გაიმარჯვე.

ეს იყო მთელი ეპოქის დასასრული. მე და მამა თითქოს სიზმარში ვცხოვრობდით. მე და ის მთელი სამყაროს წინააღმდეგ. ეს თავისებურად გვაახლოვებდა ერთმანეთთან. ჩვენ ვიყავით ადამიანები, რომლებსაც სხვა არავინ ჰყავდათ. არავინ, ვისაც შეიძლება ვენდოთ, ვისგანაც შეიძლება რაღაც გავიგოთ. ამიტომაც, მხოლოდ ერთმანეთის იმედად ვიყავით. ეს შეიცვალა, როცა ჩვენს ცხოვრებაში გამოჩნდნენ მაქსი და IMG. ახლა, ჩვენ აღარ ვიყავით მარტონი. დასრულდა პირველი მნიშვნელოვანი პერიოდი ჩემს კარიერაში - ამ ნაწილს ერქვა "მე და იური და სხვა არავინ".

[მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია] ...რადგან დანარჩენ გოგონებს შურდათ ჩემი

მე ბედნიერი ვიყავი, მაგრამ ოდნავ ნაღვლიანიც. გვქონდა უმძიმესი პერიოდები, მაგრამ, როცა უკან ვიხედები, ვხედავ, რომ ამ რთული პერიოდებიდან ზოგიერთი, საუკეთესო იყო ჩემს ცხოვრებაში. მათ შექმნეს ქვაკუთხედი, საფუძველი იმ ყველაფრისა, რაც მოგვიანებით მოვა. ჩემი ცხოვრების პირველ პერიოდში მარტოხელა ვიყავი, მაგრამ ამან გამომაწრთო. და როცა ფული წამოვიდა, ეს პერიოდი დასრულდა.

ის, რაც არეული ჩანდა, გასაგები გახდა. ის, რაც მოღუნული იყო, გასწორდა. იურიმ შეწყვიტა მუშაობა - აღარ იყო მინდვრის კრეჭვისა და ყვავილების დარგვის აუცილებლობა. ახლა, მისი ცხოვრება მხოლოდ ჩოგბურთს ეძღვნებოდა. მან დაიწყო სწავლა და მართლაც კითხულობდა წიგნებს ჩოგბურთზე. დაიქირავა ის სახლი, რომელზეც გევინი ეუბნებოდა. ეს სახლი იმავე კომპლექსში იყო, სადაც ჩვენს რუს ქალბატონთან ვცხოვრობდით, მაგრამ ეს ბინა მარტო ჩვენ გვეკუთვნოდა. მასში ორი საძინებელი იყო და მართლაც დიდი იყო ჩვენთვის - ჩემთვის, მამასთვის და დედასთვის, რომელმაც, როგორც იქნა, მოაგვარა ვიზასთან დაკავშირებული ყველა პრობლემა.

(გაგრძელება იქნება)

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
6713
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;