მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: გავხსენი კონვერტი, ამოვიღე წერილი და გული ქუსლებში წამივიდა...

(გაგრძელება. დასაწყისი 2018 - N224, 225, 226, 227, 229, 230, 231, 232, 234, 235, 236, 237, 239, 240, 241, 242, 244, 245, 246, 247, 249, 250, 251, 252, 254, 255, 256, 257; 2019 - N2, 3, 4, 5, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 28, 29, 34, 38, 40, 44, 45, 46, 47, 49, 50, 53, 54. 55, 56, 59, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 74, 75, 76, 77, 84, 88)

მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: როგორი უნდა ყოფილიყო ჩემი დაბადების დღე?

[VIDEO] მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: დავურეკე მაქსს... ყურმილი დავკიდე და ავქვითინდი

მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: მობილურზე შეტყობინება მომივიდა, ჟრუანტელმა დამიარა...

[VIDEO] მარია შარაპოვას ავტობიოგრაფია: ეს იყო დღეები, როცა გინდა პარიზის ბულვარებში შლიაპით გაისეირნო, გზად მიირთვა ყავა და შეჭამო კრუასანი...

ავსტრალიის ღია პირველობიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ, ლოს ანჯელესში ვვარჯიშობდი, მარცხენა მაჯას ვმკურნალობდი და საჰარდო ტურნირების სერიისთვის ვემზადებოდი. სწორედ ამ დროს მივიღე სასაცილო ელექტრონული წერილი. მწერდნენ ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციიდან, ორგანიზაციიდან, რომელიც მართავს ჩვენს სპორტს. ჩვეულებრივ, ის წერილები, რომლებსაც ფედერაციიდან ვიღებ, ზოგადი ხასიათისაა, საინფორმაციო გზავნილია რაღაც დანართებით და ყველასთვის არის განკუთვნილი, ანუ ეს არის კორესპონდენცია, რომელშიც საგანგაშო ან შემაშფოთებელი არაფერია. ეს კი სხვანაირი წერილი იყო, პირადად ჩემს სახელზე გამოგზავნილი.

გავხსენი, კითხვა დავიწყე და გული ქუსლებში წამივიდა. წერილში ეწერა, რომ შარდის ანალიზი, რომელიც მელბურნში ჩავაბარე, შემოწმებულია და მან დადებითი შედეგი აჩვენა. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ - მე კი ეს წერილი ძალიან ბევრჯერ წავიკითხე იმაში დასარწმუნებლად, რომ ეს ჰალუცინაცია არ იყო - მე ვერ გავიარე დოპინგ-ტესტი. როგორ? საიდან? მე ხომ ყოველთვის დიდი სიფრთხილით ვეპყრობი იმ პრეპარატებს, რომლითაც საკუთარ სხეულს ვმკურნალობ და ყველაფერს ზუსტად ვაკეთებ მოქმედი წესების შესაბამისად. დავიწყე პრეპარატის სახელის ძებნა. მაინც, რა უნდა იყოს? არ მიმიღია არაფერი ახალი, არაფერი ისეთი, რაც არ იქნებოდა აბსოლუტურად კანონიერი და ექიმის მიერ გამოწერილი. და აი, ვიპოვე მისი სახელი წერილის ბოლოში. მელდონიუმი. გასაგებია. ალბათ, შეცდომა მოხდა - ვუთხარი საკუთარ თავს და დავმშვიდდი. საერთოდ ვის გაუგია მის შესახებ? დავაკოპირე სახელწოდება Google-ში, დავაჭირე ძებნის ღილაკს, რათა საბოლოოდ დარწმუნებული ვყოფილიყავი.

შემდეგ კი ყველაფერს მივხვდი. მე ვიცოდი მელდონიუმი სავაჭრო დასახელებით - „მილდრონატი“. ეს უბრალო დანამატია. მას უკვე ათი წელია ვიღებდი, ისევე, როგორც აღმოსავლეთი ევროპის მილიონობით მაცხოვრებელი. რუსეთში ის საერთოდაც რეცეპტის გარეშე იყიდება. ის აფთიაქების თაროებზეა ღია გაყიდვაში. და მას ზუსტად ისევე იღებენ, როგორც ბავშთა ასპირინს ამერიკაში - კორონარული სისტემის გაუმჯობესებისთვის. მას გამოიყენებენ ადამიანები გულსისხლძარღვთა ნებისმიერი დაავადების შემთხვევაში. ის იმდენად გავრცელებულია, რომ არ ფიქრობ მასზე, როგორც ფარმაცევტულ პრეპარატზე, რომ არაფერი ვთქვათ პრეპარატ-სტიმულატორზე. მე პირველად მირჩიეს მაშინ, როცა 18 წლის ვიყავი. გაციება ვერაფრით მოვირჩინე და აღმომაჩნდა დარღვევა კარდიოგრამაში. კარდიოლოგმა მირჩია მილდრონატის მიღება, როგორც პრევენციული ზომა მძიმე ვარჯიშებისა და მატჩების დროს. მას უნდა შეეცვალა ვიტამინები და მინერალები. მის შესახებ არაფერი ვიცოდი, მაგრამ ბებიაჩემი ასევე იღებდა მას გულთან დაკავშირებული პრობლემების გამო.

ბოლო შვიდი წლის განმავლობაში, WADA-ში აკრედიტებული ლაბორატორიისგან ვიღებდი დადასტურებას, რომ ყველა პრეპარატი, რომელსაც გამოვიყენებდი, მათ შორის მილდრონატი, არ შედიოდა აკრძალულების სიაში. უფრო მეტიც, მგონია, რომ ახალი დანამატების შემოწმების ჩემი სისტემა გაცილებით უკეთესია, ვიდრე სისტემა, რომელსაც სხვა სპორტსმენები გამოიყენებენ. ყოველთვის ფრთხილი ვიყავი - ძალიან ფრთხილი - მაგრამ, რაღაც მომენტში მოვდუნდი, შევეჩვიე აზრს, რომ დანამატები, რომელსაც ვიღებდი, მუდმივად იქნებოდა დაშვებული პრეპრატების სიაში.

WADA - მსოფლიოს ანტისადოპინგო სააგენტო, რომელიც პასუხს აგებს დოპინგის სფეროში პოლიტიკაზე. მან ყურადღება მიაქცია მელდონიუმს არა იმიტომ, რომ ის სტიმულატორია, არამედ იმიტომ, რომ მას ძალიან ბევრი სპორტსმენი იღებდა აღმოსავლეთ ევროპიდან და რუსეთიდან. სააგენტოს ლოგიკა შემდეგი იყო - თუ ასობით ათლეტი იღებს პრეპარატს, მაშინ, ალბათ, ისინი მიიჩნევენ, რომ ამით სხვებზე უპირატესობა აქვთ.

თავდაპირველად, WADA-მ მელდონიუმი მოათავსა დასაკვირვებელი პრეპარატების სიაში, 2016 წლის იანვრიდან კი აკრძალა ის. როგორ შეგვატყობინეს ამის შესახებ? მელდონიუმი შეიტანეს აკრძალული პრეპარატების სიაში, რომელსაც ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაცია ყველა მოთამაშეს უგზავნის. ეს სია შეიძლება ნახოთ იმ მისამართებზე, რომელიც ელექტრონულ წერილშია მითითებული. მე ეს მისამართები არასოდეს გამომიყენებია და არც ჩემი გუნდის წევრებისთვის დამივალებია მათი გაცნობა. ამაში მდგომარეობდა ჩემი შეცდომა. მე ქარაფშუტობა გამოვავლინე. მაგრამ არც საერთაშორისო ფედერაციას მიუქცევია ასობით მოთამაშის ყურადღება იმ ფაქტზე, რომ მან მოულოდნელად, აკრძალა პრეპარატის გამოყენება, რომელსაც აბსოლუტურად ლეგალურად იღებდა მილიონობით ადამიანი. ამაში კი უკვე ფედერაციის შეცდომა იყო.

და აი, პრობლემა, რომლის მოგვარება იოლად შეიძლებოდა, სერიოზულ კრიზისად გადაიქცა. თავს მოტყუებულად და ხაფანგში გამომწყვდეულად ვგრძნობდი ფედერაციის მხრიდან ასეთი უნიჭო გაფრთხილების გამო. ეს ყველაფერი რაღაც გაუგებრობას ჰგავდა. ამიტომაც ჩემთვის გადავწყვიტე, რომ ყველაფერი უნდა ავხსნა და ყველაფერი წესრიგში იქნება. მაშ ასე, როდის აკრძალეს მელდონიუმი? ოთხი კვირის წინ? გამოდის, უარეს შემთხვევაში, მე არაშეგნებულად ვარღვევდი აკრძალვას 28 დღის განმავლობაში, ისევე, როგორც ამას აკეთებდა ასობით სხვა სპორტსმენი. და ეს მოხდა პროფესიულ სპორტში 12 წელი ყოფნის შემდეგ. ამაში გარკვევა სულაც არ იქნება რთული. მაგრამ მალე მივხვდი, რომ თავით აგურის კედლის გატანას ვცდილობდი. პირველ რიგში, მე დამჭირდებოდა ფედერაციის მიერ დანიშნულ შეხვედრებზე გამოცხადება ჩვენებების მისაცემად. თუ იქ ჩემს სიმართლეს ვერ დავამტკიცებ, მაშინ ოთხი წლით ჩამომაშორებენ ჩოგბურთს. ოთხი წლით! ეს იქნება კარიერის დასასრული, ყველაფრის დასასრული. ყველაფერი, რისთვისაც ვიშრომე და ავაშენე, ერთ წამში დაინგრევა. და რისთვის? უნებლიე შეცდომის გამო.

ახალი ამბავი პრესაში ჯერ არ იყო გაჟღერებული და არ ვიცოდი, როდის ან სად გამოჩნდებოდა ის. ეს მაშინებდა. გარეგნულად მხნედ და მამაცურად გამოვიყურებოდი, იმ იმედით, რომ ყველაფერი მალე გადაწყდებოდა, მაგრამ შიგნით ჩემში ყველაფერი ტიროდა. შემდეგ დავფიქრდი. და გავაანალიზე: რატომ უნდა ველოდო ამ ამბების გამოჩენას? რატომ არ უნდა გამოვიდე თავად და არ ავუხსნა მთელ მსოფლიოს, რაც სინამდვილეში მოხდა? თუ სიმართლეს ვილაპარაკებ, არც არაფერი დამემართება. თუ სიმართლეს ვიტყვი, ყველა გამიგებს და ეს კოშმარი დასრულდება.

ელექტრონული წერილის მიღებიდან ერთი კვირის თავზე პრესკონფერენცია მოვიწვიე. საკუთარი განცხადება თავად დავწერე და მოვემზადე. ამის შესახებ მშობლების, სვენისა და მაქსის გარდა არავინ იცოდა. მე არც ისე ბევრი ადამიანი მყავს, ვისაც შეიძლება ველაპარაკო. ხოლო არ ვუთხარი არავის იმის გამო, რომ არ მინდოდა ინფორმაციის გაჟონვა. მინდოდა ყველაფერზე თავად მომეყოლა, თან ისე, როგორც თავად ჩავთვლიდი საჭიროდ. ეს ერთადერთი იყო, რისი გაკონტროლებაც ჯერ ისევ შემეძლო. ვგრძნობდი შვებას იმის გამო, რომ, როგორც იქნა, მოვუყვებოდი ჩემი გუნდის წევრებს, ჩემს მეგობრებსა და ადამიანებს, რომლებიც ჩემთან მუშაობენ, რაც ხდებოდა. ყველაფერთან ერთად, კვირამ პრაქტიკულად სრულ იზოლაციაში ჩაიარა. კიდევ ვისთვის შემეძლო მომეყოლა ამის შესახებ იქამდე, სანამ ყველას არ გავაგებინებდი? ჩემს მეგობარს, რომელიც თან ჩემი პარიკმახერია. მე ის კამერებთან გამოჩენამდე რამდენიმე საათით ადრე გამოვიძახე და ვთხოვე ინსტრუმენტები თან წამოეღო. ავუხსენი რა ხდებოდა.

- ანუ იმის თქმა გინდა, რომ მთელი ამ დროის განმავლობაში შეგეძლო ნორმალური რაღაცები დაგელია, შენ კი ეს სიბინძურე აირჩიე? გოგონი, შემდეგ ჯერზე, სანამ აფთიაქში წახვალ, რჩევა მკითხე.

პირველად გავიცინე მთელი ამ დღეების განმავლობაში. მე არ შემეძლო გამერჩია ერთმანეთისგან მარიხუანა და კოკაინი. სწორედ ეს უმატებდა მწარე ირონიას იმ ყველაფერს, რაც ხდებოდა. შენ ყოველთვის გიჭერენ იმისთვის, რაც არ გაგიკეთებია და იმისთვის, ვინც არ ხარ სინამდვილეში. ჩემი ტესტი დადებითი აღმოჩნდა იმის გამო, რომ მე დაუფიქრებლად ვიღებდი პრეპარატებს და ვაბარებდი სინჯებს. ამ პრეპარატს მრავალი წელი ვიღებდი, ისინი წლებია იღებდნენ ჩემს სინჯებს და მე პრობლემა არ შემქმნია, რადგან პრეპარატი აბსოლუტურად ლეგალური იყო. ამიტომაც, ასე უცებ და მოულოდნელად რატომ უნდა შემეცვალა რუტინა?! ეს იმას ჰგავს, რომ დაშვებული სიჩქარე შეცვალონ საათში 55 მილიდან 35-მდე, მაგრამ არავის აცნობონ ამის შესახებ. იმათთვის, ვინც ისედაც აჭარბებს სიჩქარეს, ეს არანაირ პრობლემას არ შექმნიდა - მათ გააჩნიათ რადარები პოლიციის მოსატყუებლად. ჩვენ კი გავაგრძელებდით სიარულს 55 მილი/საათში სიჩქარით, თან დარწმუნებული იმაში, რომ წესს არ ვარღვევთ, შემდეგ კი დანაშაულში გამოგვიჭერდნენ.

(გაგრძელება იქნება)

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
18490
მკითხველის კომენტარები / 4 /
გიუშა
1
ამ კომენტარების ავტორებს არც ესმით ფინანსურად რამდენად წააგო WTA-მა.მამაკაცების უმრავლესობა ამ გოგოს ტან-ფეხის სანახავად დადიოდა!
jorj
1
დაიღალეთ ამ სტატიებით? არავის არ აინტერესებს შარაპოვა.......................
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;