მუნდიალს რევაზ არველაძე აფასებს: ფეხბურთშიც ხდება ხოლმე აუხსნელი რამეები...

რევაზ არველაძე რუსეთიდან დაბრუნდა, სადაც მსოფლიოს ჩემპიონატის შეხვედრებს მიადევნა თვალი. რა თქმა უნდა, მასთან გასაუბრების შანსი ხელიდან არ გავუშვით.

ფეხბურთის ფედერაციის ყოფილმა გენმდივანმა ტრადიციულად საინტერესოდ ილაპარაკა ახლახან დასრულებული მუნდიალის თაობაზე...

- ყველა თამაშს ვუყურე და თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ მსოფლიოს ღირსეული ჩემპიონი ჰყავს, - გვითხრა არველაძემ საუბრის დასაწყისში, - გაიმარჯვა ძალიან დაბალანსებულმა და ძლიერმა გუნდმა.

საფრანგეთი თავიდანვე ითვლებოდა ტურნირის ერთ-ერთ მთავარ ფავორიტად და ვიტყოდი, რომ მისი ტრიუმფი კანონზომიერია. რომელ ნაკრებზე შეგვიძლია ვთქვათ, რომ საფრანგეთზე ძლიერი იყო? კარგი გამოვიდა ფინალიც. პირადად მე ფინალში არ ვიყავი არც ერთი ნაკრების ქომაგი. რაც ფეხბურთი არსებობს ჩემს ცხოვრებაში, სულ არგენტინას ვგულშემატკივრობ.

- არგენტინაზე ცოტა მოგვიანებით საგანგებოდ გკითხავთ, ჯერ კი ის გვითხარით, რა იყო ამ ჩემპიონატის მთავარი ტენდენცია?

- ალბათ, ეს იყო სათამაშო დონის გათანაბრება. ჩვენ გავხდით არაერთი სენსაციის მომსწრენი. ეს რამდენიმე ფაქტორით იყო განპირობებული.

მაგალითად, რამდენიმე დიდი ნაკრები სხვა კონტინენტიდან, სხვა სასაათო სარტყელიდან ჩავიდა რუსეთში. შეიძლება ვისაუბროთ ადაპტაციის პრობლემაზე ან იღბალზე, მაგრამ, ჩემი აზრით, ამის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იყო გადაღლილობა.

თავადაც დამეთანხმებით, სეზონის განმავლობაში დიდი გუნდების ლიდერებს უამრავი შეხვედრის ჩატარება უწევთ. ამავე დროს, იყო კანონზომიერებებიც.

საფრანგეთის ჩემპიონობაზე უკვე ვთქვი. ჩვენ, ყველანი, ველოდით, რომ ევროპის ბოლო ჩემპიონატის შემდეგ ბელგიის ნაკრები ძალიან გაიზრდებოდა და ასეც მოხდა. შემთხვევითი არ იყო, ბელგიელებმა ნახევარფინალს რომ მიაღწიეს. რა თქმა უნდა, ყველა აღგვაფრთოვანა ხორვატიის ნაკრების კარგმა თამაშმა.

- ზემოთ ნაწილობრივ შევეხეთ გრანდების წარუმატებელი ასპარეზობის თემას. უფრო რომ განვავრცოთ?..

- გერმანიის ნაკრების ჯგუფში ჩარჩენა ვერაფერით ავხსენი მაშინ, როცა ეს მოხდა და ვერაფრით ვხსნი დღესაც. ჩვენ ვისაუბრეთ დაღლილობაზე, მაგრამ როგორი დაღლილიც უნდა იყოს გერმანია, იმ ჯგუფიდან მაინც უნდა გასულიყო.

ფეხბურთშიც და ცხოვრებაშიც ხშირად ხდება ისეთი რამეები, რისი ახსნაც ძალიან რთულია. რაც შეეხება ესპანეთის ნაკრებს, რა თქმა უნდა, ფერნანდო იერომ ჩემზე უკეთესად იცის ფეხბურთი და დიდი გამოცდილება აქვს... ბოლოს და ბოლოს, მას დიდი ფეხბურთი აქვს ნათამაშები და კარგა ხნის განმავლობაში სპორტულ დირექტორად მუშაობდა ესპანეთის ფეხბურთის ფედერაციაში.

უბრალოდ, ჩემს აზრს ვიტყვი - რუსეთთან შეხვედრაში მან გაიყვანა დიეგო კოშტა და შეიყვანა იაგო ასპასი. მიმაჩნია, რომ იმ მომენტში ერთი ფორვარდით მეორის ჩანაცვლებას სჯობდა, ორ ფორვარდზე გადასულიყო, რადგან რუსეთი საერთოდ ვეღარ მიდიოდა წინ.

აქვე უნდა ვთქვა ისიც, რომ ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს იმ გზას, რომელიც საპლეიოფოდ ერგოთ გუნდებს. მაგალითად, ხორვატიამ გაიარა დანიის, რუსეთისა და ინგლისის ბარიერები, ამ დროს კარგად ვიცით, რა ხდებოდა ბადის მეორე მხარეს... რამდენიმე ძალიან კარგი გუნდი იყო ამ ჩემპიონატზე - მაგალითად, ურუგვაი.

მერვედფინალში ამ ნაკრებისთვის საბედისწერო გამოდგა ედინსონ კავანის ტრავმა. ის საგანგებო მნიშვნელობის ფეხბურთელი გახლდათ ურუგვაისთვის და პორტუგალიასთან მატჩისას ამაში ყველა კიდევ ერთხელ დარწმუნდებოდა.

- პერსონალიებზე რას იტყვით?

- შეიძლება, ვინმემ ადგილები გაუცვალოს საუკეთესოებს, ეს უკვე გემოვნების ამბავია. სულ ეს არის პრიზები, რაც არის მსოფლიოს ჩემპიონატზე და ახალი ჯერ არავის მოუგონია.

რა თქმა უნდა, საუცხოო იყო მოდრიჩი. ძალიან კარგი იყო მბაპეც თავისი სისწრაფისა და ასაკის გათვალისწინებით. ამ სიაში არ არის მცველი, მე კი მიმაჩნია, რომ უმტიტიმ უმაღლეს დონეზე ითამაშა. კიდევ იყო რამდენიმე გამორჩეული ფეხბურთელი.

- ...და დაპირებული კითხვა "თქვენს" არგენტინაზეც...

- ჩემი აზრით, მთლად სწორად არ დაიგეგმა მოსამზადებელი პერიოდი. გუნდმა მხოლოდ ერთი თამაში ჩაატარა ჰაიტისთან. გასაგებია, რომ დიდი ტურნირების წინ ფავორიტები სუსტებს ეთამაშებიან, რომ სოლიდურად მოიგონ, შეტევა დაალაგონ, მაგრამ ჩემი აზრით, არ იყო ჰაიტისთან თამაში საკმარისი. მეორე მომენტი ის იყო, რომ მძაფრად დადგა მეკარის პრობლემა.

არგენტინას წარმატებით რომ ეთამაშა, დიდი ალბათობით, გავიდოდა პირველ ადგილზე და ექნებოდა სხვანაირი ბადე პლეი ოფში. კარგა ხანია, არგენტინაში არის ორი ბანაკი - მენოტისტებისა და ბილარდისტების. ბოლოს არის ტენდენცია, რომ გუნდი აიწყოს ერთ ფეხბურთელზე და უკნიდან საიმედო თამაშზე. ამან გაამართლა 1986 და 1990 წელს, გაამართლა წინა მუნდიალზეც, სადაც არგენტინამ ითამაშა ფინალში და უარესი არაფრით იყო გერმანიაზე. ჩვენ ვსაუბრობთ არგენტინის ნაკრებში სამწვრთნელო კრიზისზე და ამ დროს მუნდიალზე არგენტინელი მწვრთნელები იყვნენ სხვა გუნდებში, თუნდაც - ხოსე პეკერმანი და ექტორ კუპერი...

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1451
მკითხველის კომენტარები / 0 /
;