მძაფრსიუჟეტიანი არჩევნები

საქართველოს კალათბურთის ფედერაციის საპრეზიდენტო არჩევნები ისეთი მოულოდნელი და მძაფრსიუჟეტიანი სცენარით წარიმართა, რომ ქვენტინ ტარანტინომ და მარტინ სკორსეზემ პენსიაში გასვლაზე ფიქრი დაიწყეს.

ჯერ იყო და წინასაარჩევნო პერიოდის საწყის ეტაპზე,  პრეზიდენტობის ერთ-ერთმა კანდიდატმა კახა შენგელიამ კონკურენტ შიო ხეცურიანს „გადაშლილი წიგნი“ უწოდა - ეგ საკუთარ კოზირებს უკვე ჩამოვიდა, როცა მე ჯოკრებს სახელოში ვმალავო. თუმცა, ცოტა ხანში ადგა და  კანდიდატურა სწორედ ხეცურიანის სასარგებლოდ მოხსნა. გაიგეთ რამე? ვერც მე.

მერე ეროვნული ნაკრების კალათბურთელები გააქტიურდნენ მოედანს მიღმა და გუნდის თითქმის ყველა ლიდერმა საჯაროდ გამოუცხადა მხარდაჭერა ხეცურიანს. კიდევ უფრო ჩაიხლართა ხომ სიტუაცია?

საბოლოოდ, ისე ჩანდა, რომ შიო ხეცურიანმა უფრო აქტიურად ჩაატარა წინასაარჩევნო კამპანია, ვიდრე მისმა ერთადერთმა კონკურენტმა პაატა გურასპაულმა. შესაბამისად, სასწორის პინა თითქოს შიოსკენ იხრებოდა.

თუმცა, დადგა 11 დეკემბერი და არჩევნები, ფაქტობრივად, დაწყებამდე ერთი საათით ადრე დასრულდა!  შიო ხეცურიანმა კანდიდატურა მოხსნა - კალათბურთის ფედერაციას საკუთარ თავზე მორგებული წესდება აქვს, ხმის მიმცემი დელეგატების რაოდენობა ჯერაც ვერ დავადგინე და უსამართლობას ვემიჯნებიო!

აი, აქ კი ამ გაწონასწორებულ ინტრიგან კაცსაც კი გადამეკეტა ჭკუა და ბოლო ხმაზე ვიღრიალე: რა ხდება?

თუმცა, ხეცურიანმა მხოლოდ სიტყვიერად იუარა არჩევნებში მონაწილეობა, ოფიციალურად მაინც დარჩა პრეზიდენტობის კანდიდატად და არჩევნებში დელეგატების ხმათა 20 პროცენტიც მიიღო. გამარჯვება და ქართული კალათბურთის ოთხწლიანი თავკაცობა კი 80-პროცენტიან გურასპაულს ერგო.

ცოტა რომ დავწყნარდი, ჭკუას წიხლი დავაჭირე და მოვლენები ჩემებურად გავაანალიზე, ორი შესაძლო ვარიანტი ვივარაუდე:  ან „ზემოდან“ დაარწმუნეს ხეცურიანი, რომ გურასპაულს უნდა გაემარჯვა, ანდა არჩევნების წინ სავარაუდო ხმები გადათვალა და უეჭველ წაგებას ღირსეულად გაცლა ამჯობინა. თან მომავალში სათქმელიც ექნება - გამართული წესდება  რომ ყოფილიყო და არჩევნებში მონაწილეობა მიმეღო, გამარჯვების შანსი მქონდაო. მკითხველი რომელ ვარიანტს მიაწვება, თავად გადაწყვიტოს. გამორიცხვა კი არაფრის შეიძლება. როგორც ნიკო გომელაური იტყოდა, „ჩვენს ქალაქში ყველაფერი მოსულა“...

ზემოთ ეროვნული ნაკრების კალათბურთელები ვახსენე და მათი არჩევნებში ჩარევა ცუდად მენიშნა. ჩემი აზრით, სპორტსმენის საქმე კარგად თამაშია, ფედერაციის პრეზიდენტის არჩევა კი ხმოსანი დელეგატების. საინტერესოა, ახლა რას იზამენ კალათბურთელები, გურასპაულის ჩასაძირად ეროვნულ ნაკრებს ბოიკოტს ხომ არ გამოუცხადებენ? ამაზე ფიქრიც კი მზარავს!

პაატა გურასპაულს, როგორც პიროვნებას არ ვიცნობ, მაგრამ მასზე რაც მასზე გამიგია, მხოლოდ დადებითი. ყველა კაცურ კაცად ახასიათებს და იმედი მაქვს, თუკი ვინმე გაუნაწყენდა ამ არჩევნებში, ყველას შემორიგებას მოახერხებს. იმედს თავად პაატას სიტყვებიც მიძლიერებს - ხეცურიანი და შენგელია მეგობრებად მიმაჩნია და მათი კონკურენტებად აღქმა მიჭირსო...

აწ უკვე ყოფილმა პრეზიდენტმა მიხეილ გაბრიჩიძემ თქვა, რომ ახლა გურასპაულს ყველაზე მეტად სჭირდება თანადგომა და ძნელია, არ დაეთანხმო. ქართულ კალათბურთში იმდენი პრობლემაა და ისეთი გამოწვევების წინაშე დგას ახალი პრეზიდენტი, რომ მასთან კინკლაობის დრო ნამდვილად არაა. გურასპაულთან ალიანსში შესვლით ან მასთან გაბუტვით, სწორედ ახლა შეიძლება გამოჩნდეს, ვის უფრო მეტად სტკივა ქართული კალათბურთი...

და ბოლოს, ერთი უხერხული კითხვა მინდა დავსვა: რატომაა, რომ ლამის ყველა სოლიდური სპორტული ორგანიზაციის საპრეზიდენტო არჩევნებში კანდიდატები წესდების გაუმართაობაზე  აპელირებენ? ნუთუ ძნელია ისეთი წესდების შედგენა, რომ ამ თემაზე საუბარი ერთხელ და სამუდამოდ შეწყდეს? ბოლოს და ბოლოს, 21-ე საუკუნეა...

1491
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;