ნიკა კვეკვესკირი: გამარჯვების სწავლა რთულია, არადა, ძალიან გვჭირდება!

25 წლის ნიკა კვეკვესკირი საქართველოს ეროვნული გუნდისთვის საკვანძო ფეხბურთელად იქცა. მას თამასა არც ბოლო სანაკრებო შეხვედრებში დაუშვია დაბლა და ჩვეულად სასარგებლო იყო გუნდისთვის.

გუშინ "ლელომ" კვეკვესკირს ვრცელი ინტერვიუ ჩამოართვა. განათლებულ, დაკვირვებულ რესპონდენტთან საუბარი დიდი სიამოვნებაა და ვფიქრობთ, თქვენც დაგაინტერესებთ...

ნაკრებში შესანიშნავი ატმოსფეროა...

- რა თქმა უნდა, ორი ბოლო მატჩისა და, ზოგადად, სანაკრებო შეკრების შეფასებით უნდა დავიწყოთ საუბარი...
- თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ეს ორი ამხანაგური შეხვედრა და მთლიანობაში შეკრებაც ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. რამდენიმე ახალი სახე ვნახეთ საქართველოს ნაკრებში და ეს, ცხადია, პირველხარისხოვანი მომენტია.

გარდა ამისა, საქართველოს ნაკრებმა ითამაშა რეგიონებში. მე მხოლოდ მივესალმები ამ ფაქტს, რადგან ეროვნული გუნდი მთელი ქვეყნის საკუთრებაა. ვიცი, ასე ფიქრობენ საქართველოს ნაკრების სხვა ფეხბურთელებიც...

ახალ სახეებზე საუბარს გავაგრძელებ იმით, რომ მივულოცავ ირაკლი სიხარულიძეს ბელარუსთან გატანილ გოლს. ამით ერთხელაც დამტკიცდა, რომ საქართველოს ჩემპიონატში მოასპარეზე ფეხბურთელებმაც შეიძლება, დიდი სარგებლობა მოუტანონ ნაკრებს. დამტკიცდა ისიც, რომ არ აქვს გადამწყვეტი მნიშვნელობა, სად თამაშობ - თუ ბოლომდე დაიხარჯები და საქმეს დიდი სიყვარულითა და თავდადებით მიუდგები, შედეგი აუცილებლად მოვა.

- მართლაც, საქართველოს ნაკრებში რამდენიმე ახალი ფეხბურთელი ვნახეთ. ისინი ამბობენ, რომ ეროვნული გუნდის გამოცდილი წევრები მათ ბოლომდე დაეხმარნენ ადაპტაციაში...
- შეიძლება, ბანალურად გამომივიდეს, მაგრამ არ შემიძლია, არ ვთქვა: საქართველოს ნაკრებში შესანიშნავი ატმოსფეროა და ეს, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენი მთავარი მწვრთნელის, ვლადიმირ ვაისის დამსახურებაა. ჩვენ ამ ფეხბურთელებს ადრეც კარგად ვიცნობდით. ერთი ოჯახი ვართ და არანაირი პრობლემა არ არის. თავისთავად, გამოცდილი მოთამაშე ვალდებულიც კია, ახალ ფეხბურთელს გვერდით დაუდგეს და ადაპტაცია გაუადვილოს. ყველას კარიერა ოდესღაც იწყებოდა ნაკრებში და ყველა გრძნობდა გამოცდილი პარტნიორის თანადგომას. ეს ჩვეულებრივი მომენტია.

უნიკალური შანსი

- კონკრეტულად კვიპროსსა და ბელარუსთან შეხვედრებზე რა შეიძლება ითქვას? რა იყო ის მცირედი, რაც დაგვაკლდა ბელარუსთან გამარჯვებამდე?
- დავიწყებ კვიპროსთან მატჩის შეფასებით. ეს მოგება ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. ჩემი აზრით, ჩვენი ერთ-ერთი პირველი რიგის ამოცანაა ის, რომ საქართველოს დონის გუნდებთან გამარჯვება ვისწავლოთ. ერთია, როცა რთულ ჯგუფში ხარ და გიწევს "მეორე ნომრად თამაში", და მეორე, როცა შენი პირობები იქით უნდა უკარნახო მოწინააღმდეგეს. ერთა ლიგაში სწორედ ამას ელის ჩვენგან ქართველი გულშემატკივარი.

ზოგადად, გამარჯვების სწავლა რთულია, მაგრამ თუ გინდა, რაიმე ღირებულს მიაღწიო არა მარტო ფეხბურთში, არამედ სპორტში, ეს უნდა შეძლო.

თამაშში დგება მომენტი, როცა ცოტა მეტი უნდა აიღო საკუთარ თავზე, როცა უნდა აიყოლიო გუნდი და ამას სჭირდება ლიდერი

რაც შეეხება ბელარუსთან შეხვედრას, ალბათ ცოტა გამოცდილება დაგვაკლდა, მეტი არაფერი. კი, ბევრი იყო ახალი სახე, მაგრამ, ჩემი აზრით, ისინი არაფრით ნაკლებნი არ არიან იმ ფეხბურთელებზე, რომლებიც იმ დღეს იცავდნენ ბელარუსის ნაკრების ღირსებას. ეს ჩვენი თაობის უნიკალური შანსია.

- რა თქმა უნდა, ერთა ლიგა ჩვენი განსაკუთრებული შანსია. ფაქტია ისიც, რომ იოლი არ იქნება, რადგან საქართველოს ნაკრებმა მხოლოდ პირველობისთვის უნდა იბრძოლოს, შესაბამისად, იქნება ფსიქოლოგიური წნეხი...
- ერთა ლიგა ჩემი თაობისთვის, ჩვენი ნაკრებისთვის მართლაც უნიკალური შანსია და მისი ხელიდან გაშვება არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება! ჩვენ შეგვიძლია, ვასახელოთ ქვეყანა, უზომოდ გავახაროთ გულშემატკივარი, გავიდეთ ევროფორუმზე... ფეხბურთელისთვის ამაზე დიდი ოცნება არ არსებობს.

გეთანხმებით, იოლი არ იქნება. 16 ნაკრებში შენ უნდა გახვიდე პირველ ადგილზე. თავისთავად ცხადია, რომ ქართველი გულშემატკივრის მხრიდან იქნება მოთხოვნა და მოლოდინი. ეს ასეც უნდა იყოს, ჩვენ კი ფსიქოლოგიური მზაობა მოგვეთხოვება. ჩემი აზრით, გუნდში არის იმის პოტენციალი, რომ ეს სიხარული მივანიჭოთ ხალხს.

კიდევ ერთხელ ვამბობ - უნდა ვისწავლოთ ჩვენი დონის გუნდებთან გამარჯვება! და კიდევ, როგორმე უნდა ავირიდოთ ტრავმები. თითოეული ფეხბურთელი მაქსიმალურადაა მოტივირებული. რა თქმა უნდა, მხოლოდ სანაკრებო შეკრება არ არის საკმარისი, კლუბებშიც მაქსიმალურად უნდა მოვემზადოთ.

დიახ, ეს პრობლემაა...

- საქართველოს ნაკრები დღეს არ არის ერთ ან ორ ფეხბურთელზე დამოკიდებული გუნდი, მაგრამ მაინც - რამდენად იგრძნობა მინდორზე, ვთქვათ, თორნიკე ოქრიაშვილისა და ჯანო ანანიძის არყოფნა?
- მიუხედავად იმისა, რომ, ასე თუ ისე, ვახერხებთ ტრავმირებული ფეხბურთელების შეცვლას, მათი არყოფნა მაინც იგრძნობა. ლიდერი გუნდს სჭირდება და ასე მარტო საქართველოს ნაკრებში არ არის. თამაშში დგება მომენტი, როცა ცოტა მეტი უნდა აიღო საკუთარ თავზე, როცა უნდა აიყოლიო გუნდი და ამას სჭირდება ლიდერი. საქართველოს ნაკრებს ბოლო ორ შეხვედრაშიც ჰყავდა ასეთი ლიდერები - კაშია, კანკავა, ყაზაიშვილი...

მე მაინც ვიტყვი, რომ ანანიძესა და ოქრიაშვილთან ერთად საქართველოს ნაკრები სხვა გუნდია...

- ჩემი პირადი აზრით, ჩვენი ერთ-ერთი მთავარი პრობლემა ის არის, რომ ორი ტაიმის ერთნაირად თანაბრად ჩატარება გვიჭირს. ეთანხმებით ამ შეფასებას?
- თუ გადავხედავთ საქართველოს ნაკრების მიერ ჩატარებულ მატჩებს, მართლაც ცოტა შეხვედრა იყო ისეთი, რომელშიც თანაბრად ჩავატარეთ ორივე ტაიმი. უნდა დაგეთანხმოთ, რომ ეს პრობლემაა.

აქვე, მინდა გაგანდოთ ერთი პატარა საიდუმლო ჩვენი შიდა სამზარეულოდან. საქართველოს ნაკრების ფიზმომზადების მწვრთნელი ყველა ჩვენს ფეხბურთელთან ინდივიდუალურად მუშაობს და ეს ძალიან კარგია. აქ, ალბათ, მაინც დგას გამოცდილების პრობლემა. ჩვენ ბოლომდე უნდა ვისწავლოთ, როგორ გავაკონტროლოთ თამაში, რომელსაც ვიგებთ. როგორ უნდა გავათანაბროთ ანგარიში, როცა ვაგებთ და ასე შემდეგ. კი, სამუშაო ძალიან ბევრია, მაგრამ ამ ნაკრებს აქვს მომავალი. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, სახეზე გვაქვს თაობების ძალიან კარგი სინთეზი. რაც მთავარია, ყველას ბოლომდე გვაქვს გაცნობიერებული, თუ რამხელა ბედნიერება გვერგო წილად, როცა გვაცვია ნაკრების მაისურა და ჩვენი ვალია, გავახაროთ ქართველი გულშემატკივარი.

უკეთეს გუნდში თამაში ვის არ უნდა?!

- საინტერესოა, როგორ აფასებთ "ტობოლში" თქვენ მიერ გატარებულ სეზონს?
- მოდით, ჯერ გუნდისთვის შევაფასებ სეზონს. ერთი ქულა დაგვაკლდა ევროპალიგის საგზურის მოპოვებამდე და ვერ შესრულდა ის ამოცანა, ის პროგრამა-მინიმუმი, რომელიც ჩვენ წინაშე იყო დასახული...

რაც შეეხება კონკრეტულად ჩემს კარიერას... ყაზახეთის ჩემპიონატში დიდი ყურადღება ექცევა ფეხბურთელის ფიზიკურ მომზადებას, თამაშობენ მაღალი კლასის ლეგიონერები... ყველა შეხვედრაში ბოლომდე გჭირდება მობილიზება, რომ სასურველ შედეგს მიაღწიო.

- მე პირადად, მიმაჩნია, რომ "ტობოლი" მაინც არ არის იმ გაქანების გუნდი, სადაც ნიკა კვეკვესკირი უნდა თამაშობდეს. თუ არის რაიმე ისეთი ვარიანტი, რომელიც ყველას გაგვახარებს?
- დიდი მადლობა ასეთი შეფასებისთვის. ყველა სატრანსფერო პერიოდს თან ახლავს ჭორები. მერე გადის დრო და ეს ჭორები ისევ ჭორებად რჩება. ამიტომ, რეალობა დღეს ასეთია და ვნახოთ, რა იქნება ხვალ. ყველა ფეხბურთელს უნდა, რომ უკეთესი დონის ჩემპიონატში ან უკეთეს გუნდში ითამაშოს. ეს აქსიომაა. თუ იქნება რაიმე რეალური, ისეთი, რომ მეც გამიხარდება, ამას მაშინვე გაიგებთ თქვენც და გულშემატკივარიც.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2910
მკითხველის კომენტარები / 1 /
kvekvee
0
sagol...jima
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;