ნინო სალუქვაძის ინტერვიუ: ახალი თაობის დიდი იმედი მაქვს და დარწმუნებული ვარ, კარგი შედეგები ექნებათ... ამაზე მაქვს თავი გადადებული და ამისთვის ვწვალობ

ტყვიის მსროლელთა ევროპის ჩემპიონატზე საქართველოს ნაკრებმა ერთი ბრინჯაო მოიპოვა - ახალგაზრდებში ლიზი კილაძე მესამეზე გავიდა. ა

მის მიუხედავად, შეჯიბრებამ მაინც ბევრი საფიქრალი დაგვიტოვა - კილაძის გარდა, ფინალში მხოლოდ აკაკი მოსულიშვილი შევიდა ასევე ახალგაზრდებში და თანაც, შვიდკაციანი გუნდიდან საკვალიფიკაციოში მხოლოდ მან აჩვენა კარგი შედეგი, თორემ სხვებმა - ახალგაზრდებშიც და უფროსებშიც პირად რეკორდზე ნაკლები ქულა დააგროვეს. იგივე კილაძე მთელი 14 ქულით ჩამორჩა თებერვალში დამყარებულ პირად რეკორდს. არადა, ახლაც რომ გაემეორებინა მაშინდელი 578 ქულა, ევროპის ახალგაზრდულ რეკორდს დაამყარებდა... სამაგიეროდ, ფინალში ბევრად უკეთ ისროლა და მედალი მოიპოვა, ადრე კი პირიქით ხდებოდა - საკვალიფიკაციოში მშვენივრად ისროდა, მაგრამ უჭირდა ფინალში.

რატომ მოხდა ასე და რა პერსპექტივა აქვთ ჩვენს ახალგაზრდებს მომავალში, ამაზე გუნდის ლიდერი და ასაკობრივი ნაკრებების დამრიგებელი, ოლიმპიური, მსოფლიოსა და ევროპის სამგზის ჩემპიონი ნინო სალუქვაძე გვესაუბრება.

- გუნდმა ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა ევროპის ჩემპიონატზე. საინტერესოა, როგორ აფასებთ ნაკრების გამოსვლას?

- ახალგაზრდების გამოსვლით კმაყოფილი ვარ, მაგრამ უფროსების - არა. ყველაზე მეტად კმაყოფილი მაინც აკაკი მოსულიშვილის ასპარეზობით ვარ, რომელმაც შედეგიც გააუმჯობესა, ფინალშიც შევიდა, კარგადაც ისროლა, მაგრამ იქ მასზე ძლიერები აღმოჩნდნენ და მეექვსე ადგილზე დარჩა.

გოგოებიდან ლიზი კილაძემ მედალი მოიპოვა, რაც ძალიან კარგია. ძალიან დიდი იმედი მქონდა, რომ გოგოები გუნდურ შეჯიბრებაში 8 საუკეთესოს შორის შევიდოდნენ და მედლებისთვის იბრძოლებდნენ, მაგრამ იქამდე ძალიან ცოტა დააკლდათ. გუნდში ერთი დებიუტანტი გვყავდა - მარიამ ქობულაშვილი, იქ ნინო ხუციბერიძემ ცუდად ისროლა, თუმცა საკვალიფიკაციოში სამივემ ცუდად იასპარეზა. ლიზი კილაძეს გაუმართლა, რადგან ერთი გერმანელი გოგო დროში ვერ ჩაეტია და ბოლო გასროლა არ ჩაეთვალა, რის შემდეგაც კილაძე ბოლო ადგილით შევიდა ფინალში, იქ კი საშუალოდ ისროლა.

ვერ ვიტყვი, რომ ფინალში კარგად გამოვიდა, მაგრამ სამეულში შევიდა და ესეც დიდი შედეგი იყო, თუმცა უფრო მაღალი მიზნისთვის საბრძოლველადაც მზად იყო. მისგან დაახლოებით 574-575 ქულას ველოდით, მაგრამ 564 დააგროვა. ევროპის ჩემპიონატის წინ ორკვირიანი შეკრება გავიარეთ ბაქოში, სადაც ახალგაზრდები კარგად ვამუშავეთ - ყოველ დღე ვასროლინებდით და ვავარჯიშებდით ფინალებზე, რადგან ძირითად ვარჯიშში შედარებით კარგი ქულები ჰქონდათ.

მთლიანობაში, კარგი ახალგაზრდობა მოდის. ვიმედოვნებთ, ისინი დიდებშიც კარგად გააგრძელებენ გამოსვლას.

- მაინც რა მიგაჩნიათ დაბალი შედეგების მიზეზად?

- ეს უფრო დიდი დაძაბულობის ბრალი მგონია. სხვებსაც ნაკლები ქულები ჰქონდათ - უცხოელებს, განა მარტო ჩვენ. წარმოიდგინეთ, ქალებში ევროპის, მსოფლიოსა და ოლიმპიური ჩემპიონი ოლენა კოსტევიჩი ფინალში ისე გაითიშა, ერთი გასროლა საერთოდ დაავიწყდა, ვერ მოასწრო. აი, ასეთი დაძაბულობა იყო. თან ახალი ფარებია, რომელიც, ცხადია, ჩვენ არა გვაქვს, და ძალიან რთული მისაჩვევია. ბაქოში კი არის, მაგრამ მთლად ისეთიც არაა, მიახლოებულია ახალ ფარებთან. რაღაც ისეთი ნათება აქვს, სიბნელეში ჭუჭრუტანიდან რომ სინათლე გამოდის. ერთი სიტყვით, კარგად ვერ ხედავ და, მაგალითად, მაჭავარიანიც ამას ჩიოდა, რომ უჭირდა სროლა, თუმცა, რაღაც გამოსავალი უნდა ვიპოვოთ, რადგან ამიერიდან სულ ასეთი ფარები იქნება. სამწუხაროდ, ადგილზე მათზე ვარჯიშის საშუალება არ გააქვს და ისევ იქ თუ მოვახერხებთ რამეს. ახლაც მაჭავარიანს ფილტრი და რა აღარ დავუყენე, რომ დაენახა, მაგრამ ის ბრჭყვიალა შუქი მაინც გიშლის ხელს.

- თუ ასე პრობლემურია, არ აპირებენ მაგ დანადგარების შეცვლას?

- არავის აინტერესებს, სპორტსმენი კარგად ხედავს თუ არა. მათთვის მთავარია, ტელევიზიისთვის იყოს კარგი და მოიზიდონ მაყურებელი, ამასობაში კი ჩვენი სახეობა ცირკი უფრო გახდა, ვიდრე - სპორტია. თუნდაც ფინალები ავიღოთ, რომელიც უკვე სასაცილოა და აღარც ვიცი, ამაზე რა ვთქვა. ეს არაა სპორტსმენის კლასის მაჩვენებელი, რადგან ცოტა უცნაურია - ფინალში ევროპის, ოლიმპიური და მსოფლიოს რეკორდით შეხვიდე, საბოლოოდ კი მერვე ადგილზე დარჩე, ეს უკვე აბსურდია. მგონი, ამგვარი რამ არც მაყურებლისთვისაა საინტერესო და ვმუშაობთ იმაზე, რომ ცოტა შევაცვლევინოთ წესები, რათა ჩვენი სახეობა უფრო ობიექტური გახდეს. ცირკი ვისაც უნდა, ცირკში იაროს, სპორტს კი დაანებონ თავი.

- ახალგაზრდები ევროპის ჩემპიონატისთვის მოსამზადებელ პერიოდში გაცილებით უკეთეს შედეგებს აჩვენებდნენ. ახლა რამ შეუშალათ ხელი - იარაღის პრობლემა იყო, გადაიღალნენ თუ, რა მოხდა?

- მოსამზადებელ ეტაპზე მართლაც კარგ შედეგს აჩვენებდნენ... როგორც გითხარით, მოსულიშვილმა გააუმჯობესა შედეგი. მასაც ჰქონდა ჩავარდნები, ბოლო შეჯიბრებებში თვითონაც მიხვდა, რას უნდა მიაქციოს ყურადღება და თანაც მიჯერებს.

კილაძეზეც უკვე ვთქვი, რომ მისგან მეტს ველოდით და ხუციბერიძეზე რა გითხრათ - ევროპამდე ორ შეჯიბრებაში წარმატებით გამოვიდა, თუმცა არ იყო სათანადოდ მომზადებული. ის ქუთაისში ვარჯიშობს, ორი შეკრება კი ჩავატარეთ, მაგრამ არ ეყო. არაა ეს საკმარისი, მუდმივად მეთვალყურეობის ქვეშ უნდა იყო. ახლაც კი ვიყავით ორკვირიან შეკრებაზე, მაგრამ ორკვირიანი ვარჯიში შედეგს არ მოგვცემს. იმ შეკრების შედეგს ახლა ვნახავთ, უახლოეს ტურნირზე - თბილისის ჩემპიონატზე, სადაც მაღალი მაჩვენებლები იქნება, რადგან მაშინდელი მუშაობა თავს ახლა გამოავლენს. სამწუხაროდ, იმის ფუფუნება არ გვაქვს, მთავარ შეჯიბრებებამდე რამდენიმე შეკრება დავგეგმოთ. ევროპის ეს ჩემპიონატიც მოსამზადებელი ეტაპი იყო მსოფლიოს თასებისთვის, რომლებიც წლეულს სალიცენზიოა, რომ იქ მეტი შედეგი ვაჩვენოთ და როგორმე ლიცენზიები ავიღოთ.

- სტარტიდან გამოსვლის შემდეგ კილაძე რას გეუბნებოდათ, როცა თქვენთან გადმოინაცვლა? ეტყობოდა, რომ მართლაც დაცლილი იყო ემოციებისგან, ისე ჩაგეხუტათ და დიდხანს გეუბნებოდათ რაღაცას...

- ეს ჩვენი სპორტული ტერმინოლოგია იყო - მიხსნიდა, რა და როგორ მოხდა. მეც ჩემი ვუთხარი... როგორც წესი, არავის ვეჩხუბები, რადგან მათ თავისი გასჭირვებიათ - კარგად ვიცი, რაცაა ფინალში სროლა, როგორი დაძაბულობაა ეს და მესმის მათი. სპორტი კატორღა არაა, ნებაყოფლობითია და არასოდეს ხმა არ ამიწევია, არც დამიტუქსავს. ელემენტარულად, ვთხოვ მხოლოდ სპორტულ დისციპლინას ვარჯიშებზე, შედეგზე კი არასოდეს არავის არ ვეჩხუბები.

შეჯიბრების მსვლელობისას უკან ხომ ვუდგავარ და თუ ვხედავ, რომ რაღაც უჭირს, მაშინ ვიხმობ გარეთ და როგორც შემიძლია ვეხმარები, ფსიქოლოგიურად, რჩევებით. ახლაც დამიჯერა ფინალში და გაუძლო ბოლომდე. ეს ინდივიდუალურია - მან თუ ვერ შეძლო მობილიზება, გვერდიდან ვერანაირად ვერ დაეხმარები.

შენ შეგიძლია, წინასწარ მხოლოდ ის უთხრა, რას უნდა მიაქციონ ყურადღება. რას არ უნდა მიაქციოს კი არა, რას უნდა მიაქციოს ყურადღება. ამას ათასჯერ ვუმეორებ, არ მეზარება, რომ მათ ტვინში ჩაჯდეს - რაა სწორი ქცევა, როგორ უნდა იფიქრონ და რა უნდა გააკეთონ. ნელ-ნელა მიჯერებენ, მაგრამ ამასაც ვარჯიში და მიჩვევა უნდა.

სულ იმას ვეუბნები, რომ კარიერის განმავლობაში რაც მე და მამაჩემმა გამოცდილება დავაგროვეთ, ეს დახვეწილი რეცეპტი, რომელიც გაწმენდილია ყოველგვარი მინარევებისგან, თვალდახუჭული გაიმეორონ და ყველაფერი გამოუვათ. ცოტნე ცოტა კი მიძალიანდება, მაგრამ უნდა დამიჯეროს - მეც და ბაბუამისსაც.

უცხოელები მიჯერებენ - იაპონელები, ფრანგები, სხვებიც და იმათ გამოსდით. მთლიანობაში, ახალი თაობის დიდი იმედი მაქვს და დარწმუნებული ვარ, კარგი შედეგები ექნებათ. ამაზე მაქვს თავი გადადებული და ამისთვის ვწვალობ.

- დაბოლოს, უცხოელები როგორ ეხმაურებიან ჩვენს შედეგებს? ისინი მიჩვეულნი იყვნენ, რომ ათწლეულების განმავლობაში მარტო თქვენ დადიოდით შეჯიბრებებზე, ახლა კი გამოჩნდა გუნდიც და შედეგებიც...

- გუნდი რა - 7 კაცით ვიყავით წასული. ეს სასაცილოა, როცა სომხებსაც კი, რომლებსაც შედეგები არა აქვთ, 13 სპორტსმენი ჰყავდათ. უცხოელებმა კარგად იციან ჩვენი არასახარბიელო პირობები და კარგად ხედავენ ჩვენს წვალებას. აქ არაერთი მაღალი დონის სპორტსმენი ყოფილა ჩამოსული და უთქვამთ, კი ვიცოდით, კარგი პირობები რომ არ გქონდათ, მაგრამ ასეთსაც არ ველოდითო. ამიტომ უკვირთ, როგორ ახერხებთ ამდენს, ჯადოქრები ხართ ალბათო... თუმცა ყველაფერს გავუძლებთ... რომ გითხრათ, დაფინანსება გვყოფნის და ყველაფერი ხელის გულზე გვაქვს, ასე ნამდვილად არაა. რა თქმა უნდა, ბიუჯეტის ზრდის ტენდენციაა, მაგრამ ინფლაციას არ ითვალისწინებენ. წლეულს ოთხიდან ორი სალიცენზიო მსოფლიოს თასი უნდა გამოვტოვოთ - ინდოეთისა უკვე გამოვტოვეთ და, ალბათ, ბრაზილიაშიც ვერ წავალთ, რადგან ამის საშუალება არაა. მთელი მსოფლიო მიდის, ჩვენ კი ვრჩებით სახლში.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
131
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;