[ოთხშაბათის საკითხავი] პირველი თავი კოლხეთში "გაგორდა"

საქართველოს ეროვნული ლიგა ხეირიანად არც გახურებულა და უკვე პირველი სამწვრთნელო "თავი გაგორდა" - ფოთის "კოლხეთმა" თანამდებობიდან გაუშვა რუსი დამრიგებელი კონსტანტინ გალკინი.

ჩვენი ფეხბურთის სპეციფიკიდან გამომდინარე, ნამდვილად არ გვიკვირს მოვლენათა ასეთი განვითარება. სანამ ჩვენი წერილის მთავარ თემაზე გადავალთ, მოკრძალებულად უნდა ვიკითხოთ: ვინ იქნება შემდეგი? ვეჭვობთ, ცდა დიდხანს არ მოგვიწევს და ფიგურალურად რომ ვთქვათ, ჩვენში სამწვრთნელო თავები კიდევ დაგორდება...

როცა ორ ტურში მთავარი მწვრთნელი იხსნება, ეს არ არის ჩვეულებრივი ამბავი, ეს ფორსმაჟორულ სიტუაციას ნიშნავს და ყურადღებასაც მოითხოვს. რა თქმა უნდა, კლუბის ხელმძღვანელობა თავისუფალია არჩევანში, მაგრამ გინდა თუ არა, იბადება კითხვები, რომელსაც გვერდს ვერ აუვლი.

მე პირადად ვესწრებოდი იმ მატჩს, რომელიც "კოლხეთმა" დიდი ანგარიშით წააგო "საბურთალოსთან". სწორედ ეს თამაში გახდა საბედისწერო ფოთელთა რუსი მწვრთნელისთვის. ის კი არა, გალკინი მატჩის ანტიგმირადაც დავასახელე და, ალბათ, სამართლიანადაც, რადგან იმ თამაშში "კოლხეთი" ყველაფერს ჰგავდა, გუნდის გარდა.

ამდენად, გალკინის დამცველად მე ნაკლებად გამოვდგები, მაგრამ აქ ზოგად ტენდენციაზეა ლაპარაკი, ზოგად მიდგომაზე, რომელიც წარმატებამდე ვერაფრით მიგვიყვანს.

სანამ ჩემს არგუმენტს შემოგთავაზებდეთ, კლუბის ხელმძღვანელობის მიერ გადადგმულ ნაბიჯზე უნდა დავწერო. ძალიან უხერხულია, როცა ორ ტურში მწვრთნელი მოსახსნელი გიხდება.

ძალიან მაინტერესებს, სანამ გალკინი საქართველოს ერთ-ერთ ყველაზე ტრადიციულ კლუბს ჩაიბარებდა, თუ მოხდა მისი სამწვრთნელო რაობის შესწავლა, მისი სათამაშო სისტემისა თუ პიროვნული თვისებების ანალიზი? ღმერთმა ქნას, ვცდებოდე, მაგრამ რატომღაც მგონია, რომ არა. წინააღმდეგ შემთხევაში, ის, რაც მოხდა, ნამდვილად არ მოხდებოდა.

ახლა რაც უნდა დავწერო, ამ კონტექსტში გალკინის გვარ-სახელს მხოლოდ პირობითი მნიშვნელობა აქვს. ჩავსვათ ნებისმიერი, თუნდაც ტოპმწვრთნელის გვარ-სახელი ამ ადგილზე და აბსოლუტურად იმავე სურათს მივიღებთ.

გალკინს მოუხდა სრულიად ახალი გუნდის ფორმირება. მას თითქმის არაფერი აქვს საერთო წინა ფორმაციის გუნდთან. იყო თურქული შეკრება და იყო საქართველოს ჩემპიონატის ორი ტური, მაგრამ რა უნდა მოასწროს ამ დროის განმავლობაში მთავარმა მწვრთნელმა?

რა თქმა უნდა, კოლხთა თამაშში მოჩანს აშკარა სისუსტეები, მაგრამ არც ერთი მწვრთნელი ჯადოქარი არ არის და არავის შეუძლია, ხელის ერთი აქნევით მოაგვაროს ყველა პრობლემა. სიმართლე გითხრათ, არც მე მომეწონა ის ლეგიონერები, რომლებიც გალკინმა ჩამოიყვანა, მაგრამ ფეხბურთელსაც სჭირდება დრო ახალ ჩემპიონატთან ადაპტაციისთვის.

საერთოდ, საქართველოს ჩემპიონატი ძალიან რთულად სათამაშო პირველობაა. ეს ხდება არა ზოგადი კლასის, არამედ ჩვენი თავისებურებების გამო. თვით უცხოური ქვეყნების დაბალ დივიზიონებშიც კი საქართველოზე უკეთესი პირობებია. იქ ყველა გუნდს აქვს თავისი სტადიონი და გუნდები აქეთ-იქით ბოშათა ბანაკივით არ დადიან...

ამით იმის თქმა გვსურს, რომ ჩვენს პირველობაზე შეიძლება უკეთ წარმოაჩინოს თავი შედარებით დაბალი დონის ქართველმა ფეხბურთელმა, ვიდრე უფრო კლასიანმა უცხოელმა. ქართველისთვის საქართველოს ჩემპიონატი უკვე შეჩვეული ჭირია, უცხოელისთვის კი - გაურკვეველი გარემო, საიდანაც რაც შეიძლება მალე სურს თავის დაღწევა.

ის იმედით ჩამოდის საქართველოში და სჯერა, რომ აქედან საშუალოევროპული დონის გუნდში მოხვდება, მაგრამ ეს ილუზიები მალე იფანტება და დაახლოებით ორ კვირაში უკვე იმაზე იწყებს ფიქრს, როგორ გაასწროს აქედან. ასეთია ჩვენი სამწუხარო რეალობა.

ფეხბურთელისთვის ძალიან რთულია თამაში ისეთ ვითარებაში, როცა არ იცის, რომელ დღეს სად უნდა ივარჯიშოს. წესით, ეს პრობლემა მალე უნდა მოგვარდეს, მაგრამ სანამ მოგვარდება, მანამდე ხომ დგას მთელი სიმძაფრით?..

...ბოლოს ისევ გალკინით დავამთავროთ. მე სულაც არ მჯერა, რომ ის უმაღლესი კლასის მწვრთნელია, მაგრამ ერთია ჩემი სუბიექტური აზრი და მეორე ის, რომ მწვრთნელი სასწაულმოქმედი არ არის. ორი თამაშით (თუნდაც დიდი ანგარიშებით წაგებულის) მისი შეფასება არაფრით არ შეიძლება!..

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2012
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები