[ოთხშაბათის საკითხავი] უნდა დარჩეს კვირკველია მოსკოვის 'ლოკომოტივში"?

საბა კვირკველია რუსეთის ჩემპიონი გახდა და ეს დიდი წარმატება ქართული დროშით იზეიმა.

როცა რუსეთში ქართული დროშა იშლება, ყოველთვის სასიამოვნოა, მით უმეტეს კარგია, როცა ამას აკეთებენ იქაურ კლუბებში მოთამაშე ჩვენი ბიჭები.

კვირკველია პირველი არ არის, ვინც ეს გააკეთა. ჯანო ანანიძის მიერ ქართული დროშით ზეიმიც კარგად მახსოვს. მგონი, თუ სწორად მაქვს ჩარჩენილი მეხსიერებაში, თავის დროზე ქართული დროშით ჩემპიონობა "ალანიას" ქართველებმაც იზეიმეს...

ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია ზოგადად ქართული ფეხბურთისთვის ასეთი წარმატებები. შევეცდები, ავხსნათ, რატომ ვფიქრობ ასე. ალბათ, ამას დიდი ფილოსოფოსობა არ სჭირდება, მაგრამ მაინც...

საქართველოს ნაკრები ახალ ეპოქას იწყებს. მას შემდეგ, რაც გამორჩეულმა ქართველმა ფეხბურთელებმა კარიერა დაასრულეს, ასეთი ძლიერი და თუნდაც შემადგენლობის კუთხით გამორჩეული ნაკრები ჩვენ არ გვყოლია.

ამ ნაკრებს აქვს იმის ძალა და პოტენციალი, რომ არაერთი გამარჯვება გვაჩუქოს და თუ თანაბრად ვერ გაეჯიბრება ევროპულ გრანდებს, საშუალოებს მაინც ეჭიდავოს ტოლ-სწორად. შევთანხმდეთ იმაზეც, რომ სანაკრებო გამარჯვება ვერაფრით მოვა, თუ ის ერთ გუნდად შეკრულმა ფეხბურთელებმა არ შექმნეს.

იმისთვის, რომ ეს გამარჯვება შეიქმნას, საჭიროა, ზოგიერთი მაინც იყოს გამარჯვებულის მენტალიტეტის მატარებელი. თუ გვერდზე გადავდებთ საბა კვირკველიას პირად მიღწევას და მის ტრიუმფს ქართული ფეხბურთის პრიზმაში შევხედავთ, უნდა ველოდოთ, რომ ის მინდორზე კიდევ უფრო თავდაჯერებული და კლასიანი გავა. სამართლიანობა მოითხოვს, აღინიშნოს, რომ კვირკველიას ეს თვისებები არც მანამდე აკლდა, მაგრამ მაინც.

მოსკოვის "ლოკომოტივი" ითამაშებს ჩემპიონთა ლიგაში და ეს ამ გუნდისთვის ძალიან დიდი გამოწვევაა. რა თქმა უნდა, ეს დიდი გამოწვევაა მისი ყველა ფეხბურთელისა და, მათ შორის, კვირკველიასთვისაც. უნდა დარჩეს თუ არა საბა "რკინიგზელებში"?

მის ბოლოდროინდელ კომენტარებს თუ გადავხედავთ, ალბათ, ეს ასეც იქნება. კვირკველია ლაპარაკობს ჩემპიონთა ლიგაზე, იქ თამაშზე და უფრო შორსაც მიდის. რა თქმა უნდა, კვირკველიას აქვს იმის საფუძველი, რომ დარჩეს იური სიომინის გუნდში.

თავის დროზე, სწორედ სიომინმა გამოუცხადა მას დიდი ნდობა. ყაზანის "რუბინში" კვირკველიას ძალიან ცუდი პერიოდი ჰქონდა. სამწუხაროდ, დღევანდელ ფეხბურთში არის შემთხვევები, როცა მოთამაშეები არასაფეხბურთო ნიუანსებს ეწირებიან ხოლმე. უნდა ვივარაუდოთ, რომ სწორედ ასე იყო კვირკველიას შემთხვევაშიც.

ცუდ ფორმაში მყოფი, ის ვერ მოუტანდა "ლოკომოტივს" იმ სარგებლობას, რაც მოუტანა გუნდს "რუბინიდან" გადასვლისთანავე. მეტიც - უმოკლეს ხანში ის კარგად დაკომპლექტებული "ლოკომოტივის" ერთ-ერთი ლიდერიც გახდა.

გასაგებია, რომ თუნდაც სუფთა ადამიანური მომენტის გათვალისწინებით კვირკველიას უჭირს სიომინისა და მისი გუნდის მიტოვება, მაგრამ, მეორე მხრივ, ფეხბურთელის კარიერა ძალიან ხანმოკლეა. ის არ შეიძლება, აწყობილი იყოს თუნდაც ძალიან კარგი მწვრთნელისა და კარგი ადამიანის, ქართველების დიდად მოყვარული საფეხბურთო ერუდიტის პიროვნულ დაფასებაზე.

რა თქმა უნდა, ფეხბურთში არის ადამიანური მომენტები და პირდაპირ შეიძლება ითქვას, რომ სპორტის ნომერი პირველი სახეობა მათ გარეშე ხიბლს დაკარგავდა, თუმცა ისიცაა, რომ შანსი, რომელიც გაქვს დღეს, შეიძლება, ხვალ აღარ გქონდეს.

პრაქტიკულად დარწმუნებული ვარ, რომ ინგლისური კლუბების ინტერესები, რომელთა თაობაზეც ბევრი იწერებოდა ზამთარში და გაზაფხულის პირზე, ზაფხულის სატრანსფერო "ფანჯრის" გახსნისთანავე აქტუალური გახდება.

რა უნდა ქნას ასეთ შემთხვევაში კვირკველიამ? რა თქმა უნდა, სასწორზე ძალიან ბევრი რამ დევს. თავი რომ დავანებოთ იმ მომენტებს, რაზეც ზემოთ დავწერეთ, "ლოკომოტივი" ჩემპიონთა ლიგაში ითამაშებს და ეს ნებისმიერი ფეხბურთელისთვის ძალიან დიდი გამოწვევაა.

ჩემპიონთა ლიგაში წარმატებით გამოსვლის შემთხვევაში, კიდევ უფრო იზრდება იმის შანსი, რომ კვირკველია რომელიმე ევროპული ტოპჩემპიონატის კლუბში გადავიდეს. ეს გასაგებია, მაგრამ საკითხს მეორე მხრიდანაც შევხედოთ - მას შემდეგ, რაც "ლოკომოტივი" რუსეთის ჩემპიონი გახდა, საბამ პირველი სიხარულის გამოხატვისას, სხვა რამეებთან ერთად, ისიც თქვა - ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალში გასვლა შეგვიძლიაო.

რა თქმა უნდა, ამბიცია ფეხბურთელს ყოველთვის ამშვენებს, მაგრამ რეალობას რომ თვალი გავუსწოროთ, თუ სასწაული გარდაქმნები არ მოახდინეს შემადგენლობაში, სიომინის ბიჭებს ამის გაკეთება წარმოუდგენლად გაუჭირდებათ.

ამის გათვალისწინებით, ხომ არ იქნება უკეთესი, თუნდაც ინგლისური პრემიერლიგიდან რეალური შეთავაზების შემთხვევაში, ჩვენებური "ნისლიან ალბიონზე" გადაბარგდეს? მით უმეტეს, "ლესტერი", რომელიც ქართველი მცველის გადაბირებით ადრე იყო დაინტერესებული, ისევ გამალებით ეძებს კვალიფიციურ უკანახაზელს.

საერთოდ, ქართველი ფეხბურთელები კარიერის მსვლელობისას ძალიან ხშირად უშვებდნენ შეცდომებს და მერე მათი გამოსწორება ვეღარ ხერხდებოდა. რაღა შორს წავიდეთ, სწორედ ამიტომ ვერ გახდა მთელი მსოფლიოსთვის ბოლომდე ცნობადი - ოთხმოცდაათიანების ქართული ფეხბურთის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი გიორგი ქინქლაძე.

ნებისმიერი ფეხბურთელი ბოლომდე თავისუფალია გადაწყვეტილებების მიღებისას და, რა თქმა უნდა, კვირკველიაც თვითონ გააკეთებს საბოლოო არჩევანს. შესაძლოა, მას ჩვენი დახმარება ნაკლებად ან სულაც არ სჭირდებოდეს, მაგრამ ფეხბურთი ისეთი რამაა, ძალიან უხდება კამათი და ხშირად ეს კამათი შობს კიდეც ჭეშმარიტებას.

ძალიან, ძალიან არ მინდა, რომ კვირკველიას დონის მცველი მთელი კარიერის განმავლობაში შერჩეს რუსეთს. არადა, სიომინს უჭირს გამორჩეულ ქართველ ფეხბურთელებთან განშორება.

რა თქმა უნდა, მას ბევრი კარგი აქვს გაკეთებული ჩვენი ბიჭებისთვის, მაგრამ ვერც იმას დავივიწყებთ, როცა "ლოკომოტივიდან" ცოცხალი თავით არ გაუშვა ორი სხვადასხვა თაობის უნიჭიერესი და ბევრისშემძლე ქართველი ფეხბურთელი. როგორც ვიცი, "ლაციო" მზად იყო, ზაზა ჯანაშიასთან კონტრაქტი გაეფორმებინა და მსურველები არც მალხაზ ასათიანს აკლდა.

ვინ იცის - რომ არა ზედმეტი ერთგულება რუსული კლუბისადმი და, გნებავთ, იური სიომინისადმი, დღეს რა კვალს დატოვებდნენ ჯანაშია და ასათიანი მსოფლიო ფეხბურთში. გვინდა თუ არა, უნდა ვაღიაროთ, რომ უდიდესი შესაძლებლობების მიუხედავად, ორივე მათგანი მხოლოდ საქართველოში დარჩა ნაღდ ვარსკვლავად...

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1305
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;