[ოთხშაბათის საკითხავი] ჩვენს საქმეს როდისღა გავაკეთებთ?!.

საქართველოს ნაკრებმა ფრედ ითამაშა დანიასთან თბილისური შესარჩევი მატჩი. ერთი შეხედვით, წარმოუდგენელი რამ მოხდა - დანია ფავორიტი იყო და ძალიან მაგარი ფავორიტიც. თავი რომ დავანებოთ ბუკმეკერებს, ქართველ გულშემატკივარსაც ნაკლებად სჯეროდა თავისი ნაკრების და ამის დამალვას აზრი არ აქვს...

ასე იყო თუ ისე, საქართველოს ნაკრებმა ორი უძვირფასესი ქულა აართვა დანიას. სკანდინავიელები ჯგუფის ფავორიტები იყვნენ, მაგრამ ბოლო დროს საქმე ისე მიდის, მათი ფავორიტობა ცალსახა ვეღარ არის. ჩვენს ჯგუფში მაგრად ყოჩაღობს ირლანდია, აქვეა შვეიცარიაც და... ემანდ, ისე არ მოხდეს, თბილისში დატოვებული ორი ქულა დანიას ჯგუფში ჩარჩენად დაუჯდეს.

შედეგი, რომელიც საქართველოს ნაკრებმა დააფიქსირა, რა თქმა უნდა, არ არის ცუდი. შემადგენლობითა და გაქანებით დანიას, ალბათ, ბევრი ნაკრები ვერ დაეტოლება ევროპაში. სხვა საქმეა, რომ თბილისში კრისტიან ერიქსენმა და სხვა დანიელმა ვარსკვლავებმა ვერ გაილაღეს. ფეხბურთი ასეთი თამაშია, ხან წაგივა, ხან - არა. ჩვენ არ ვათამაშეთ დანია და ისე დავიჭირეთ ერიქსენი, როგორც მას ვერავინ იჭერს.

რა თქმა უნდა, შედეგი კარგია, მაგრამ ეიფორიაში ჩავარდნის არც დრო გვაქვს და არც უფლება. თუ მაინცდამაინც დანიასთან მატჩს ავიღებთ, ნუ დაგვავიწყდება, რომ კარში მხოლოდ ერთხელ დავარტყით ზუსტად და უფრო ჩაშლაში ვივარგეთ, ვიდრე - შექმნაში.

ბევრმა პარალელებიც კი გაავლო წლების წინანდელ ნაკრებთან, რომელიც შინ ფრედ ეთამაშა საფრანგეთს და კინაღამ ესპანეთსაც დაატოვებინა ქულები. ჩემი აზრით, შედარება უადგილოა: მართალია, საქართველოს ამ ფორმაციის ნაკრები ჯერაც ვერ წყვეტს ციდან ვარსკვლავებს, მაგრამ დაცვიდან შეტევაში პასით ამოსვლას მაინც ცდილობს და ერთ-ორჯერ არ გადადის მოწინააღმდეგის ნახევარზე.

და მაინც, კმაყოფილებამდე ჯერ კიდევ შორია. საქართველოს ნაკრები ევროპისა თუ მსოფლიოს ჩემპიონატების შესარჩევ ციკლებში კვლავ რჩება გუნდად, რომელიც მხოლოდ იმას ახერხებს, რომ სხვის საქმეს აფუჭებს.

ჰოდა, არ შეიძლება, არ დავსვათ კითხვა: როდის და როგორ უნდა ვიქცეთ ისეთ გუნდად, რომელიც მხოლოდ სხვის საქმეს კი არ გააფუჭებს და ყარაულის თოფივით ერთხელ კი არ გაისვრის წელიწადში, არამედ სტაბილურად დადებს შედეგს და რეალურად იბრძოლებს ევროპისა თუ მსოფლიო ჩემპიონატების ფინალურ ეტაპზე გასასვლელად რეგულარული შესარჩევი ციკლიდან.

რა თქმა უნდა, ეს არ არის იოლი ამბავი, მაგრამ ქუდებს სწორედ მაშინ ავისვრით ზეცაში და დაფდაფებსაც დავკრავთ. რთულია-მეთქი, მაგრამ ამას ახლავე ახერხებს ჩვენი მეზობელი სომხეთი, რომელმაც აგერ, ედინ ჯეკო და ბოსნია ერთად წააქცია...

ახერხებს ძველი კონტინენტის ახალმოსახლე კოსოვო, რომელსაც შესანიშნავი შემადგენლობა კი ჰყავს, მაგრამ ევროპული ფეხბურთისთვის ჯერ მაინც „თოთო ბავშვია“...

აი, სწორედ მაშინ გავიხარებთ, რადგან თუნდაც ერთი ფრე თუნდაც ძალიან ძლიერ მეტოქესთან ვერაფრით იქნება ზღვარსგადასული ოპტიმიზმის საფუძველი. მით უმეტეს მაშინ, როცა ერთა ლიგის უაღრესად საპასუხისმგებლო მატჩებია გადასაგორებელი.

ჩვენს საქმეს როცა გავაკეთებთ და მხოლოდ სხვისას არ გავაფუჭებთ, აი, მერე იყოს ნაღდი ზეიმი!..

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
870
მკითხველის კომენტარები / 0 /
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;