რატომ წააგო 10-დან 5-მა მოჭიდავემ მაინცდამაინც რუსთან?!

წლევანდელი მსოფლიო ჩემპიონატი მეტ-ნაკლებად წარმატებული აღმოჩნდა ჩვენი მოჭიდავეებისთვის.

თავისუფალ ჭიდაობაში, ათიდან შვიდმა ქართველმა იბრძოლა საპრიზო ადგილებისთვის. საბოლოო მონაგარი თითო ოქრო-ვერცხლისა და ორიც ბრინჯაოს მედალი იყო, რაც ჩვენისთანა პატარა ქვეყნისთვის მშვენიერი შედეგია. და მაინც, რაღაც დოზით დარჩა დაუკმაყოფილებლობის შეგრძნება, რადგან უფრო უკეთესი შედეგის დადებაც სავსებით რეალური იყო.

ასეა თუ ისე, თავისუფალი სტილით მოჭიდავეებთან პრეტენზიები ნაკლებად მაქვს. ერთადერთი, ის არ მომეწონა, რომ ათიდან ხუთმა ჩვენებურმა რუსთან წააგო. თუმცა, ისიც სათქმელია, რომ რუსებს საჭიდაო სახეობები ლამის მეცნიერების დონეზე ჰყავთ აყვანილი - უამრავი მაღალი დონის დარბაზი აქვთ საუკეთესო პირობებით და სანაკრებოდ სპორტსმენებს უდიდეს კონკურენციაში არჩევენ. პლუს, რუსებს მსაჯებთანაც "მეგობრული" ურთიერთობა აქვთ. მაგალითად, რაზეც ვთქვათ, ქართველს, ალჟირელს თუ ნიკარაგუელს მსაჯები გააფრთხილებენ, იგივე დარღვევას რუსს აპატიებენ.

სამწუხაროდ, ჩვენ ამ სახეობაში წარმატებები, ძირითადად გორის, თბილისის და ქართული ნიჭის ხარჯზე გვაქვს. სხვა რეგიონებში კი ცოტაა ხარისხიანი დარბაზი, ცოტაა მაღალი დონის მწვრთნელიც და შესაბამისად, სანაკრებოდ ვარგისი მოჭიდავეების არჩევანიც მწირია. არის შემთხვევები, როცა ნაკრების პირველ ნომრებს ღირსეული კონკურენტები კი არა, ხეირიანი სპარინგ-პარტნიორებიც კი არ ჰყავთ. ამის ფონზე, მსოფლიო ჩემპიონატზე მოპოვებული 4 მედალი, თითქმის გმირობის ტოლფასია.

რატომ წყვეტენ ძიუდოისტები უნდა გადადგეს თუ არა მათი პრეზიდენტი?

***
რაც შეეხება ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობას, აქ ბოლო წლებში ჩავარდნა გვაქვს, რაც წლევანდელმა მსოფლიო ჩემპიონატმაც დაადასტურა - მხოლოდ 2 ბრინჯაოს მედალი. ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა ცოტა არ იყოს, სპეციფიკური და ნაკლებად სანახაობრივი სახეობაა, სადაც ძალიან ცოტა ილეთები კეთდება. ამის ფონზე, ჩვენი გუნდის ერთადერთი ნათელი წერტილი იყო ახალგაზრდული ნაკრებიდან დაწინაურებული რამდენიმე ჭაბუკი, რომლებიც საკმაოდ სანახაობრივად ჭიდაობდნენ.

საინტერესოა ის ფაქტი, რომ ახლო წარსულში ახალგაზრდულ ნაკრებს წვრთნიდა ზაზა სილაგაძე და მისი შეგირდები ევროპა-მსოფლიოს ჩემპიონატებზე კარგ შედეგებს დებდნენ. მედლები იქით იყოს და ყველაზე კარგი მათი ასპარეზობის "ქართული" სტილი იყო - შემტევი და ილეთებზე ორიენტირებული. ლოგიკურად, შეიძლებოდა, ჭიდაობის ფედერაციას სილაგაძე უფროსთა ნაკრებში დაეწინაურებინა, მაგრამ ისე მოხდა, რომ ახალგაზრდულ ნაკრებში თანაშემწეები მოუხსნეს და განაწყენებული მწვრთნელიც უზბეკეთში გადაიხვეწა სამუშაოდ.

ძალიან დამწყდება გული, თუ ამ მართლაც ნიჭიერ ბიჭებს შესაფერისი მწვრთნელი არ გამოუჩნდებათ და მათი ტალანტი გაიფლანგება. მაგალითად, მხოლოდ ზვიად პატარიძის შემთხვევაც კმარა. ზვიადი ახალგაზრდულ ნაკრებში ყველაფერს ბრდღვნიდა და სხვებთან ერთად, რუს სერგეი სემენოვსაც არაერთხელ ახეხინა ცხვირით ხალიჩა. თუმცა, მერე სემენოვმა ჯერ ოლიმპიური ბრინჯაო მოიპოვა, წლეულს კი მსოფლიო ჩემპიონიც გახდა უფროსებში! რაც შეეხება პატარიძეს, მას ბოლო დრომდე ჯიუტად ამჯობინებდნენ იაკობ ქაჯიას. ზვიადს მხოლოდ წლევანდელ მსოფლიო ჩემპიონატზე ჰქონდა დებიუტი უფროსებში და ისიც იმიტომ, რომ ზედ შეჯიბრების წინ, ქაჯაიამ ტრავმა მიიღო.

მოუმზადებელმა პატარიძემ მედალი ვერ აიღო, მაგრამ სამომავლოდ მისი ტალანტის გამოუყენებლობა დიდი დანაშაული იქნება! მხოლოდ ახალგაზრდულ ნაკრებში მოპოვებული ოქროს მედლები ფინანსურად თუ წაადგება, თორემ როგორც მოჭიდავეს, ბევრს ვეღარაფერს შემატებს.

***
და საერთოდ, ალბათ უკეთესი იქნება, თუ ჭიდაობაშიც და სხვა სახეობებშიც ერთხელ და სამუდამოდ მოისპობა ის მანკიერი პრაქტიკა, როდესაც პოტენციურად, უფროსთა გუნდის წევრებს ახალგაზრდულ ნაკრებ გუნდებშიც ვაცლით სიქას. გასაგებია, რომ ამისათვის მსუყე პრემიებს აიღებენ, მაგრამ როგორც სპორტსმენები, გამოფიტვის გარდა, ვეღარაფერ სასარგებლოს ვეღარ მიიღებენ. არ შეიძლება, ახალგაზრდულ შეჯიბრებებზე დაქანცო იგივე პატარიძის, გენო პეტრიაშვილის, ლაშა ტალახაძისა თუ ბექა ღვინიაშვილის მსგავსი მონსტრები!

ასევე ჩემთვის მიუღებელია უფროსებში ევროპის ჩემპიონატებზე აქცენტის აღების პრქტიკა. ამასწინათ, ძიუდოზე ვწერდი ამ თემაზე და სამწუხაროდ, ჭიდაობაშიც შესამჩნევია იგივე. კონკრენტულად, მწვრთნელებს გუნდი ფორმის პიკში შეჰყავთ ევროპის ჩემპიონატზე, რომლის მოგებაც უფრო იოლია, ვიდრე მსოფლიოსი.

ქვეყნის ბიუჯეტიდან მსოფლიო ჩემპიონები 85000-ლარიან პრემიებს იღებენ, ევროპის მოგებაზე კი 51000 ლარია ჯილდო. ასე, რომ მარტივი გათვლაა - დღევანდელი უეჭველი კვერცხი ჯობია ხვალინდელ საეჭვო ქათამს...

2871
მკითხველის კომენტარები / 3 /
ფრანიო
0
სილაგაძის წასვლა არის ჭიდაობის ოჯახის სირცხვილი! წლევანდელ მსოფლიო ჩემპიონატზე ისევ სილაგაძის გაზრდილმა წურწუმიამ აჩვენა ფასეული შედეგი და სანახაობრივი ჭიდაობა, თორემ, სხვებმა რა ქნეს? იჯაჯგურეს, იჯაჯგურეს და დარჩნენ უმედლოდ. კობლიაშვილს კიდევ გაუღიმა ბედმა და ველურმა მოწინააღმდეგემ ტრიკო გაუხია, თორემ, ეგეც ისე დარჩებოდა.
ტიფოზი
0
ძალიან გულსატკენია მთავარი მწვრთნელი ბატონი როყვა 2 ბრინჯაოს მედალს რომ დიდ მიღწევად მიიჩნევს. თვითონ არ აქვს არაფერი შედეგი და მაგისთვის ევერესტია ნამდვილად. ღუპავს ეს უციდინრობა და არაპროფესიონალიზმი ყველაფერს. საქმის მცოდნე ჩაჩუ და დარჩია სტროიკაზე არ უნდა მუშაობდნენ.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;