რატომ წყვეტენ ძიუდოისტები უნდა გადადგეს თუ არა მათი პრეზიდენტი?

საქართველოს ძიუდოისტთა ნაკრებმა მსოფლიო ჩემპიონატზე ისტორია გადაწერა. დამოუკიდებლობის ხანაში, ამ შეჯიბრებაზე თითო ოქროს, ვერცხლისა და ბრინჯაოს მედალი მხოლოდ ერთხელ - 2007 წელს გვქონდა მოპოვებული. ამას გარდა, მსოფლიო ჩემპიონი ბოლოს 2014 წელს გვყავდა.

სტატისტიკა ძიუდოისტთა ნაკრების სასარგებლოდ ღაღადებს და შედეგი ნამდვილად საამაყოა. სამაგიეროდ, ვერანაირად ვერაა საამაყო გუნდის შიდა სამზარეულოში არსებული ქაოსი.

სამწუხაროდ, ბოლო წლებში ჩვენმა ძიუდოისტებმა სკანდალებს მიგვაჩვიეს და წლეულსაც დიდი ალიაქოთი ატეხეს ტატამს მიღმა. საქმე იარაღის ტრიალითა და ძიუდოს ფედერაციის პრეზიდენტ დავით ქევხიშვილის გადადგომით დასრულდა. აჯანყებულებმა საწადელს მიაღწიეს, ქევხიშვილი მოიცილეს და ამასობაში, მსოფლიო ჩემპიონატიც კარს მოადგათ. ჰოდა, მხოლოდ მაშინღა დაფაცურდნენ და შეზღუდულ დროში, პირად მწვრთნელებთან დაიწყეს სამზადისი.

ამასობაში, ნაკრების ის ნაწილი, რომელიც სკანდალს გაემიჯნა, მშვიდად ვარჯიშობდა ხან სამშობლოში, ხან უცხოურ შეკრებაზე. თუმცა, რაღა მშვიდად - აჯანყებულებისაგან ხან მუქარას იღებდნენ, ხან დამუნათებას.

საბოლოოდ, ორად გახლეჩილი გუნდი ორ ნაწილად გაემგზავრა მსოფლიო ჩემპიონატზე. "ამბოხებულები" ცალკე ცხოვრობდნენ, "რეჟიმისტები" - ცალკე. საბოლოოდ, შედეგებმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა - სამივე მედალი იმ ძიუდოისტებმა დადეს, ქევხიშვილის ტახტი რომ შეარყიეს.

აქედან გამომდინარე, გამიჩნდა კითხვა: რა სარგებლობა მოაქვს თვეობით მომქანცველ ვარჯიშს და რეჟიმის დაცვას? ხომ არ ჯობია, ამის შემდეგ სპორტსმენები პირდაპირ რესტორნებიდან, ღამის კლუბებიდან და პიკნიკებიდან წავიყვანოთ ხოლმე მნიშვნელოვან ტურნირებზე!

ხუმრობა იქით იყოს და არსებობს საფრთხე, მალე მორიგი რთული ამოცანის წინაშე დადგეს ჩვენი მრავალჭირნახული ძიუდო. საქმე ის არის, რომ ძიუდოს ფედერაციის მოახლოებულ საპრეზიდენტო არჩევნებზე, სხვებთან ერთად, დავით ქევხიშვილიც იყრის კენჭს. საინტერესოა, რა მოხდება იმ შემთხვევაში, თუ ქევხიშვილი პრეზიდენტის სავარძელს დაიბრუნებს ან გაიმარჯვებს სხვა, ძიუდოისტებისთვის ასევე არასასურველი კანდიდატი? ისევ აჯანყება დაიწყება და იქამდე არ გათავდება, სანამ ყველა მხარისთვის სასურველი კაცი მოიგებს არჩევნებს?

და საერთოდ, რატომ წყვეტენ სპორტსმენები, უნდა გადადგეს თუ არა მათი პრეზიდენტი? მოჭიდავეებმა ლუკა კურტანიძეს დაატოვებინეს სავარძელი, ძიუდოისტებმა ქევხიშვილს. საინტერესოა, რომელი სახეობა იქნება შემდეგი? ხვალ რომ გამოვიდნენ ვთქვათ, ფეხბურთელები, მოჭადრაკეები, ხელბურთელები, ჩოგბურთელები, მოკრივეები და ყველამ შეწყვიტოს ვარჯიში იქამდე, სანამ პრეზიდენტებს არ გადააყენებენ, ნორმალური იქნება? რას აკეთებს ფედერაციის უფლებამოსილი ორგანო, რომელსაც საჭიროების შემთხვევაში, პრეზიდენტის იმპიჩმენტი ევალება?

ძიუდოისტების მაგალითზე დავინახეთ, რომ სამწუხაროდ, სახელმწიფოსაც არ გააჩნია რამე მნიშვნელოვანი ბერკეტი ასეთი ინცინდენტების დასარეგულირებლად. ყველანაირი საერთაშორისო წესდებებით, სპორტულ ფედერაციებში აკრძალულია უხეში სამთავრობო ჩარევა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მივიღებთ დისკვალიფიკაციას. არ ჩაერევი და ბრდღვნიან ტატამ-ლეიბებს. ჰოდა, რა გინდა რომ ქნა? სადამდე?

1765
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები