რა გვაიმედებს და რას ვუფრთხით? ვაისი ქართველი ლეგიონერების იმედად თუ?...

საქართველოს ნაკრები 23 მარტს ევროპის ჩემპიონატის სასტარტო შეხვედრას გამართავს შვეიცარიის უპირველეს გუნდთან.

ამას მოჰყვება 26 მარტის საგარეო მატჩი ირლანდიასთან. რა თქმა უნდა, ჩვენი გაზეთის მეშვეობით რეგულარულად შემოგთავაზებთ ინფორმაციას მეტოქე გუნდებში არსებულ ვითარებაზე, მანამდე კი ვნახოთ, როგორ ფორმაში ეგებება საქართველოს უპირველესი გუნდი კარსმომდგარ თამაშებს...

რა გვაიმედებს? უპირველეს ყოვლისა ის, რომ საქართველოს ნაკრების რამდენიმე ფეხბურთელმა იპოვა სასურველი კლუბი და, შესაბამისად, მათ აღარ აქვთ სათამაშო პრაქტიკის პრობლემა.

გიორგი ლორიადან დავიწყოთ. საქართველოს ნაკრების ძირითადი მეკარე ცოტა ხნის წინ გადაბარგდა “მაგდებურგში” (მეორე ბუნდესლიგა) და მოკლე ხანში იქცა ამ გუნდის ერთ-ერთ ლიდერად.

იმედს ვიტოვებთ, რომ მისივე წყალი გადაესხმება ახლახან “სეტუბალში” გადაბარგებულ გიორგი მაკარიძეს. მაკარიძემ უკვე ძალიან კარგად იცის, რა არის პორტუგალიური ფეხბურთი და იცნობს პრიმეირა ლიგის მოთხოვნებს.

კარგ ფორმაში უნდა იყვნენ ჩვენი წამყვანი მცველები, მაგრამ საქართველოს ნაკრების დაცვას თუ თვალს გადავავლებთ, გარკვეულ პრობლემებს მაინც აღმოვაჩენთ. უპირველეს ყოვლისა, ეს ეხება ძირითადი შემადგენლობის წევრ გიორგი ნავალოვსკის. მან მინსკის “დინამო” დატოვა და ამ დროისთვის უკლუბოდაა. ვისურვოთ, რომ რაც შეიძლება მალე იპოვოს სასურველი გუნდი.

ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება საქართველოს ნაკრებისთვის ის, რომ დროზე გამოჯანმრთელდეს ოთარ კაკაბაძე. ბოლო დროს შვეიცარიული “ლუცერნის” ფლანგელი მცველი საქართველოს ნაკრებისთვის შეუცვლელ ფეხბურთელად ჩამოყალიბდა.

ნახევარდაცვის ხაზში პანიკის საფუძველი ნაკლებად არსებობს. საქმეს ისეთი პირი უჩანს, ვლადიმირ ვაისის გუნდს ამ რგოლში კვლავ ძველი ლიდერები ეყოლება. ძალიან კარგი ამბავია ის, რომ ჯანო ანანიძეს აქვს სისტემატური სათამაშო პრაქტიკა და ის უკვე ჩამოყალიბდა “კრილია სოვეტოვის” ერთ-ერთ ლიდერად.

სხვა მხრივ, ისევ ძველი ლიდერების იმედად ვართ. იმ ლიდერების, ერთა ლიგაზე რომ მიაღწიეს წარმატებას - გიორგი ჩაკვეტაძის, ჯაბა კანკავასი, ვაკო ყაზაიშვილის, გიორგი მერებაშვილის...

ამ დროისთვის ტრავმები აწუხებთ ჩაკვეტაძესა და მერებაშვილს, მაგრამ სერიოზული არაფერია - გარკვეულია, რომ სანაკრებო შეხვედრებისთვის ორივე მათგანი სრულ საბრძოლო მზადყოფნაში იქნება.

ნახევარდაცვის ხაზში ხაქართველოს ნაკრებს აქვს რეზერვი. არიან ფეხბურთელები, რომლებმაც უნდა მოუმატონ და თუ ეს ასე იქნება, ჩვენი გუნდის პოტენციალი მნიშვნელოვნად გაიზრდება. მაგალითად, გრაცის “შტურმის” ტიტულარმა ოთარ კიტეიშვილმა და პოლონური “არკას” ფლანგელმა - ლუკა ზარანდიამ.

დაბოლოს, იმედი გვაქვს, ახალ კლუბს მალე იპოვის თორნიკე ოქრიაშვილი. თქმა რად უნდა, რომ “ოქრი” საკვანძო ფეხბურთელია ჩვენი ქვეყნის ეროვნული გუნდისთვის. საწყენია, რომ ეს ამბავი ასე გაჭიანურდა, თუმცა დასასრული ყველაფერს აქვს და მალე ეს გაწელილი საგაც უნდა მორჩეს.

არახალია, რომ თუ სადმე გვიჭირს, ისევ და ისევ თავდასხმაში. არც იმას გამოვრიცხავთ, საქართველოს ნაკრებმა სულაც ნომინალური ცენტრფორვარდის გარეშე დაიწყოს ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევი ციკლი. კარგი ამბავია ლევან მჭედლიძის გამოჯანმრთელება, მაგრამ მას ისევ აკლია სათამაშო პრაქტიკა. არის ნიკა კაჭარავასა და ბაჩო არაბულის ვარიანტები, თუმცა ამ მომენტისთვის ცენტრფორვარდად უფრო გამოკვეთილია გიორგი ქვილითაია. მან ტრავმა მოირჩინა, ითამაშა და გოლიც გაიტანა. თუმცა ეს არ ხსნის პრობლემას...

სასტარტო მატჩებამდე ერთ თვეზე ნაკლები დარჩა და ვნახოთ, იქნებ, საკადრო ამბავში უკეთესობას ვეწიოთ...

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1829
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;