რეალობა მწარეა, თუმცა... გადავა თუ არა რომელიმე ქართველი ფეხბურთელი ევროპის ტოპჩემპიონატში?

რას ველით 2019 წლისგან? მოკლედ დავწერთ იმას, რაც აქამდე არაერთხელ დაგვიწერია: უპირველეს ყოვლისა, სანაკრებო წარმატებას, რომლის საფუძველიც უკვე ჩაყრილია და ახლა კარგად დაწყებულ საქმეს ასეთივე გაგრძელება სჭირდება.

საფეხბურთო თვალსაზრისით, მომავალი წლის კიდევ ერთი მთავარი მოლოდინი უკავშირდება იმას, გადავა თუ არა რომელიმე ქართველი ფეხბურთელი ევროპის ტოპჩემპიონატში? ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია და ქართველი გულშემატკივარი მოუთმენლად ელის, რომ ერთგვარი ტაბუ აიხსნება და ნაღდი ევროპული ფეხბურთისკენ გაგვეხსნება გზა...

რა ხდება დღეს?

საქართველოს ნაკრების პროგრესი აშკარაა. ამას თავისთავად უნდა მოჰყვეს ევროპის ტოპჩემპიონატების (ინგლისი, იტალია, ესპანეთი, გერმანია, საფრანგეთი) კლუბების დაინტერესება ჩვენი მოთამაშეებით.

ალბათ, გლობალურად, ეს უფრო მაშინ მოხდება, როცა საქართველოს ნაკრები ევროპის ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე მოხვდება. გასაგებია, რომ კონტინენტის უმთავრეს საფეხბურთო ფორუმს არაერთი სელექციონერი დაესწრება, მაგრამ მანამდეც შეიძლება გამოგვიჩდნენ პირველი მერცხლები.

სადღეისოდ კი რეალობა მწარეა: ჩვენ რომ ჩამოვთვალეთ, იმ პირველობებში ერთადერთი დესპანი გვყავს - ლევან მჭედლიძე უკვე წლებია “ემპოლის” ღირსებას იცავს. ბოლო დროს ის ჯანმრთელადაა და თანდათან ეჩვევა რიტმს. იმედი გვაქვს, ლევანი მალე გაგვახარებს გოლებით. საკმარისი არის თუ არა ეს? რა თქმა უნდა, არა.

ძალიან ბევრ არასაფეხბურთო ქვეყანას ჰყავს ლეგიონერები ტოპჩემპიონატებში და ჩვენ ნამდვილად გვაქვს იმის პრეტენზია, რომ მათ შევუერთდეთ. განვიხილოთ, რამდენად რეალურია ამის პერსპექტივა.

ვისი გვეიმედება?

რა თქმა უნდა, პირველი კანდიდატი გიორგი ჩაკვეტაძეა. გიორგის სავარაუდო ტრანსფერებზე უკვე საკმაოდ დაიწერა და ახლა ამ თემას აღარ გავაგრძელებთ. ისედაც ყველაფერი ცხადია.

ვფიქრობ, მომავალ წელს საბა კვირკველია აუცილებლად უნდა ვიხილოთ რომელიმე ევროპულ ტოპჩემპიონატში. მან თითქმის ყველა რუსული ტიტული მოიგო “ლოკომოტივთან” ერთად. ის არის გუნდის დაცვის ბურჯი და ლიდერი. მან უკვე ამოწურა თავისი შესაძლებლობები რუსეთში.

კვირკველია ამბიციური ფეხბურთელია და ეს ძალიან კარგია. მან იცის თავის ფასი და ისიც, რომ ტოპჩემპიონატში თამაში უპრობლემოდ შეუძლია. რა თქმა უნდა, არსებობს მადლიერების მომენტი “ლოკომოტივის” მთავარი მწვრთნელის, იური სიომინის მიმართ. ეს აბსოლუტურად გასაგებია. თავის დროზე სიომინი ენდო უთამაშებელ კვირკველიას, რომელსაც ლამის შეაძულეს ფეხბურთი ყაზანის “რუბინში”, მაგრამ სათქმელია ისიც, რომ საბამ თავისი კარგი თამაშით უკვე გადაუხადა მადლობა მწვრთნელსაც, კლუბსაც და “ლოკოს” გულშემატკივრებსაც.

“ლოკომოტივმა” ითამაშა ჩემპიონთა ლიგაზე და ჯგუფში ჩარჩა. ეს ამ გუნდის მაქსიმუმი გვგონია. რაც შეეხება ინტერესს, შარშან იყო ასეთი ინტერესი ინგლისური და სხვა ქვეყნის კლუბებიდან, მაგრამ ტრანსფერი არ შედგა. ინტერესი იქნება წლეულსაც და საბამ უნდა გადადგას ის ნაბიჯი, რომელსაც მისგან ველით.

ოთარ კაკაბაძის ესპანური “ჟიმნასტიკიდან” შვეიცარიულ “ლუცერნში” გადასვლას ასეთი ახსნა შეიძლება მოვუძებნოთ: ოთარის თამაშს ნეიტრალურ ქვეყანაში ბევრი სელექციონერი მიადევნებს თვალს. აქედან გამომდინარე, მისგანაც ველით რომელიმე ტოპჩემპიონატში გადასვლას. კაკაბაძე ძალიან კარგ ფორმაში რომაა, ეს სანაკრებო შეხვედრებმაც დაადასტურა. აქედან გამომდინარე, სულაც არ გვგონია, რომ ჩვენებური ევროპული მასშტაბით საშუალოზე საშუალო “ლუცერნში” დიდხანს  გაჩერდება.

უკრაინულ მედიაში გაკრთა ინფორმაცია, თითქოს დონეცკის “შახტარი” დავით ხოჭოლავას გაყიდვას აპირებს. კარგად ვიცით, რა კლუბებში მიდიან “შახტარიდან” ფეხბურთელები. გასაგებია, ხოჭოლავას შემთხვევაში მთლად “ჩელსისა” და “მანჩესტერის” მოლოდინი ნაჯკლებად უნდა გვქონდეს, მაგრამ რომელიმე ტოპჩემპიონატის რომელიმე საშუალო კლუბში დავითს თავისუფლად შეუძლია თამაში.

“ლელოს” ცოტა ხნის წინ ეწერა, რომ ვახტანგ ჭანტურიშვილის გადაბირებით რამდენიმე სოლიდური კლუბი იყო დაინტერესებული და მათ შორის არიან გუნდები ფრანგული ლიგა 1-დან. ამაში გასაკვირი არაფერია. საქართველოს ნაკრების ფლანგელმა ჯერ დიდი წვლილი შეიტანა იმაში, რომ “ტრნავა” სლოვაკეთში პირველად გაჩემპიონდა, მერე კი ევროპალიგის ჯგუფშიც კარგად ითამაშა.

აფსუს!..

ახალ კლუბებს ეძებენ თორნიკე ოქრიაშვილი და ჯანო ანანიძე. რუსულ მედიას თუ ვენდობით, ჯანო გადადის იქაურ პრემიერლიგაში დასარჩენად მებრძოლ “კრილია სოვეტოვში”. თორნიკე კი ამ ეტაპზე იპოვის შედარებით სუსტ კლუბს, სადაც სისტემატური სათამაშო პრაქტიკა ექნება.

დასანანია, ძალიან დასანანი - ერთიცა და მეორეც ისეთი ფეხბურთელია, უსათუოდ რომ უნდა თამაშობდეს რომელიმე წამყვან ჩემპიონატში. რა თქმა უნდა, არის ტრავმებიც, მაგრამ არ გვტოვებს იმის შეგრძნება, რომ ორი ძალიან კარგი ქართველი ფეხბურთელის კარიერა თავის დროზე არასწორად დაიგეგმა.

დანარჩენი მომავლის საქმეა - ვნახოთ, ჩვენი რომელი მოლოდინი გამართლდება და რომელი არა. ფაქტი ისაა, რომ 2019 წელს მჭედლიძე ევროპის ტოპჩემპიონატებში ჩვენი ერთადერთი დესპანი აღარ უნდა იყოს!..

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1165
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;