როგორც ნამდვილი გალები...'დეილი მეილის' შემაჯამებელ წერილი მსოფლიო ჩემპიონატზე

საფრანგეთის ნაკრები მეორედ გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი მას შემდეგ, რაც შაბათს, მოსკოვის "ლუჟნიკი არენაზე" ფინალში 4:2 მოუგო ხორვატიას.

დიდიე დეშამის გუნდმა კითხვის ნიშნები არ დატოვა, მეორე ტაიმში აშკარად აჯობა მეტოქეს და დამსახურებულად გაიმარჯვა...

მკითხველისთვის საინტერესო უნდა იყოს, როგორ აფასებს ფინალს ნეიტრალური თვალი. დღეს "დეილი მეილის" შემაჯამებელ წერილს გთავაზობთ...

ორი გოლი ერთი დარტყმით

ძალიან რთულია, გააკრიტიკო გუნდი, რომელსაც ფინალში 4 გოლი გააქვს. და მაინც, უნდა გავიხსენოთ, რომ საფრანგეთის ნაკრებმა მეტოქის კარის მიმართულებით მხოლოდ ერთხელ დაარტყა და... 2 გოლი გაიტანა.

ბურთის ფლობა, შეიძლება, გადამწყვეტი ფაქტორი არც იყოს, მაგრამ ნურც ის დაგვავიწყდება, რომ ხორვატების ეს მაჩვენებელი 61 პროცენტი იყო. ეს გასაკვირი არცაა, რადგან დიდიე დეშამის გაწვრთნილი გუნდი აქამდეც არ აკეთებდა აქცენტს ბურთის ფლობაზე.

შეიძლება, დეშამის მიდგომა იყოს სწორი და ეს ძალიანაც უხდებოდეს სატურნირო დისტანციას. მერე რა, რომ რიგ ეპიზოდებში მთელი ბრწყინვალებით ვერ წარმოჩნდნენ კილიან მბაპე და ანტუან გრიზმანი, მათი ინდივიდუალიზმი კოლექტიურ ქმედებას შეეწირა.

მერე რა, რომ ამ ნაკრებში არ იყვნენ ისეთი ფეხბურთელები, როგორიც თავის დროზე იყო ერიკ კანტონა. დეშამი კი ყველანაირად გამორიცხავდა რისკს, რისი დასტურიც ფინალში ნგოლო კანტეს ნაადრევი შეცვლაა, რაც იმით იყო გამოწვეული, რომ "ჩელსის" ნახევარმცველს ყვითელი ბარათი მეორედ არ მიეღო და საფრანგეთი კაცნაკლული არ დაეტოვებინა.

ბლეზ მატუიდის, სტივენ ნზონზისა და პოლ პოგბას თამაში იყო ზუსტად ისეთი ფეხბურთი, როგორიც მოსწონს ჟოზე მოურინიოს. დეშამმა მას აჩვენა, თუ როგორ უნდა პოგბას გამოყენება ნამდვილ გუნდურ თამაშში.

სათამაშო დისციპლინას ემორჩილებოდა აბსოლუტურად ყველა ფეხბურთელი, მათ შორის, ცენტრფორვარდი ოლივიე ჟირუც. მართალია, მან ამ ტურნირზე ერთი გოლიც კი ვერ შეაგდო, მაგრამ გუნდზე ითამაშა, ძალიან ბევრი ირბინა და იმუშავა. სწორედ მისით იწყებოდა განთქმული ფრანგული პრესინგი.

ძველ გალებს, ფრანგების წინაპრებს, ოდითგანვე გუნდურად ბრძოლა და ამ ბრძოლებში ძალების გადანაწილება სჩვეოდათ. დეშამმა მიიღო ის, რაც სურდა - მან მოთამაშის რანგშიც მოიგო მუნდიალი და მწვრთნელის ამპლუაშიც იპირველა.

რატომ მოიგო ინგლისმა... მსოფლიო თასი?

...ეს, რა თქმა უნდა, გადატანითი მნიშვნელობით. საქმე ისაა, რომ ამ მუნდიალზე უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭებოდა "სტანდარტულებს". საკმარისია, აღნიშნოს, რომ ფინალის პირველ ტაიმში 3 გოლი გავიდა და სამივე - სტანდარტული მდგომარეობიდან. "სტანდარტები" კი, ყველამ ვიცით, ინგლისელების საყვარელი რამაა.

როგორ და რატომ დაინიშნა ეს ჯარიმები, ყველას კარგად გვახსოვს და ახლა ამაზე სიტყვას აღარ გავაგრძელებთ. სტანდარტულ მდგომარეობებს არა მხოლოდ ფრანგები ან ხორვატები, სხვა ნაკრებებიც დიდი წარმატებით იყენებდნენ.

მაგალითად, ინგლისი, თითქმის ყველა "სტანდარტულზე", მოწინააღმდეგის საჯარიმოში იყენებდა წყობას, რომელსაც თავის დროზე გლენ ჰოდლმა "მატარებელი" უწოდა. საინტერესოა, რომ ინგლისთან მოგებულ ნახევარფინალში ხორვატიამ ამ ელემენტის სათავისო ვერსია გამოიყენა...

ვიდეორეფერიმ წესები შეცვალა

მსოფლიოს ჩემპიონატზე პირველად გამოიყენეს ვიდეორეფერი. ორი აზრი არ არის, მან ბევრი რამ შეცვალა ფეხბურთში. როგორც ფიფას პირველკაცმა ჯანი ინფანტინომ აღნიშნა, ფეხბურთმა ის მაინც მოიგო, რომ ახლა საკითხავი აღარაა, იყო თუ არა თამაშგარე ამა თუ იმ გოლის დროს, ან იყო თუ არა პენალტი და ასე შემდეგ...

ვიდეორეფერი ფინალის მსვლელობაშიც ჩაერია, ვგულისხმობთ ხორვატიის ნაკრების კარში დანიშნულ 11-მეტრიანს. რა თქმა უნდა, იმ მომენტში ივან პერიშიჩის ხელსა და ბურთს შორის კონტაქტი ნამდვილად იყო. ამ ეპიზოდში იყო ხელით თამაში, მაგრამ ჯერაც არის აზრთა სხვადასხვაობა იმის თაობაზე, უნდა დაენიშნა თუ არა არგენტინელ არბიტრ ნესტორ პიტანას პენალტი, რადგან სხვა დროს ამაზე აშკარაც ყოფილა ხელით თამაში და უმაღლესი საფეხბურთო სასჯელი არ დანიშნულა...

ხორვატული სული

შეიძლება, საფრანგეთის ნაკრებს მეტი ძალა შემორჩა მეტოქეზე, მაგრამ ზლატკო დალიჩის გაწვრთნილი ხორვატია იყო გუნდი, რომელიც დიდხანს დაგვრჩება მეხსიერებაში. ეს, უპირველეს ყოვლისა, იმიტომ, რომ მათ აქამდე გაუგონარი ჟინი, აგრესია და ბოლომდე თამაშის წყურვილი გამოავლინეს.

მაგალითად, ავიღოთ მარიო მანჯუკიჩის მიერ გატანილი გოლი. ეს იყო თვით უიმედო სიტუაციებშიც კი ბოლომდე ბრძოლის მაგალითი. ხორვატია თითქოს მარცხს იყო შეგუებული ინგლისთან, მაგრამ მაინც შეძლო თამაშის წაღმა დატრიალება. ის ტოლ-სწორად ებრძოდა საფრანგეთსაც, სანამ ძალა ჰქონდა.
ხორვატიის სული იყო ის, რაც ძალიან მოუხდა ამ მუნდიალს...

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1115
მკითხველის კომენტარები / 0 /
;