რომან რურუა: მსოფლიოზე 6 მეტოქე ჯამში 82:0 დავამარცხე

გთავაზობთ მეორე ნაწილს ლეგენდარული მოჭიდავის, რომან რურუას მონათხრობიდან

"მსაჯებს სხვა დროსაც უცდიათ ჩემი დაჩაგვრა, ოღონდ ძალიან იშვიათად - ძლიერი ვიყავი, ჩემი მომრევი მაშინ არავინ იყო, ალბათ, ამიტომაც ვერ ბედავდნენ არბიტრები ზედმეტად მიკერძოებას. მაგალითად, 1966 წელს ამერიკის ქალაქ ტოლედოში მსოფლიოს ჩემპიონატზე 6 მეტოქე დავამარცხე ქულათა საერთო ანგარიშით 82:0 და ისე ავედი კვარცხლბეკის უმაღლეს საფეხურზე.

1968 წელს მეხიკოში ოლიმპიური თამაშების მოგების შემდეგ ნება დამრთეს, 68 კილოში მეჭიდავა, რადგან ყოველთვის წონის დაკლება მიწევდა. და, აი, 1969 წელს არგენტინის ქალაქ მარ-დელ-პლატას მსოფლიოს ჩემპიონატის წინ, ნაკრების ინტერესებიდან გამომდინარე, მთხოვეს, ისევ 62 კილოს დავბრუნებოდი. ბევრი ვეცადე, მაგრამ შეჯიბრებაზე ჩასულს ასპარეზობის წინა დღეს 3 კილოგრამი ზედმეტი აღმომაჩნდა. ნაკრების მთავარ მწვრთნელ ანატოლი კოლესოვთან ერთად თითქმის მთელი ღამე ორთქლის აბანოში გავატარე. ჩემსას მაინც მივაღწიე...

სტარტზე დასავლეთგერმანელ ვერნერ პეტიშს შევხვდი. ძლიერი, მაგრამ დინჯი ფალავანი იყო. მეც მის ტემპში ვიჭიდავე, რადგან ერთბაშად წონადაკლებულს თანდათან უნდა ჩამეყენებინა ორგანიზმი სამუშაო რიტმში. რომ მეგონა, ქულებს ვაგროვებდი, შეხვედრის დამთავრებამდე სამი წუთით ადრე კოლესოვმა დამიყვირა, "ცხრა ქულას აგებ და, აბა, შენ იციო". გავბრაზდი, შევუვარდი წელში პეტიშს და იმდენი ფანდი ჩავუტარე, რომ ერთ წუთში ცხრა ქულა ავართვი. საბოლოოდ 16:9 ვძლიე".

რომან რურუა: ოლიმპიადის ფინალში 3:0 გავიმარჯვე, მაგრამ ოქრო მაინც უნგრელს მისცეს

რომან რურუამ ის ჩემპიონატი დიდი უპირატესობით მოიგო. საგულისხმოა, რომ ოთხი მსოფლიოს პირველობიდან, რომლებშიც ქართველი ფალავანი ჩემპიონი გახდა, სამში საუკეთესო მოჭიდავედ აღიარეს.

ბატონი რომანი ათი წელიწადი საბჭოთა კავშირის ნაკრების პირველი ნომერი და გუნდის კაპიტანი, ასევე, მწვრთნელთა საბჭოს წევრი გახლდათ. ასეთი დიდი ნდობა და პატივი მას სპორტისადმი ფანატიკური ერთგულების, დაუღალავი წვრთნის, პატიოსნებისა და პრინციპულობისთვის ერგო.
ცნობილია, რომ ყოველდღიური ვარჯიშები საბჭოთა კავშირში გივი კარტოზიამ შემოიღო, ხოლო დღეში ორჯერადი ვარჯიშების იდეა რომან რურუას ეკუთვნის. ხუთგზის მსოფლიოს ჩემპიონი ვიქტორ იგუმენოვი იგონებს: რომან რურუა "სიმართლეს ყველას პირში ახლის.

არც სათქმელის მოზომვა იცის მაინცდამაინც, ამავე დროს ძალიან ტაქტიანი კაცია, თავაზიანი, გულისხმიერი. უფრთხილდება ადამიანის ღირსებას. სიმართლის თქმა იცის. მაგრამ ისე, რომ არავის ამცირებს ამ სიმართლით. ეს ძალიან იშვიათი ნიჭია!.. ჩვენ ერთხმად ავირჩიეთ იგი საბჭოთა ნაკრების კაპიტნად. მისი ნებისმიერი მოთხოვნა უსიტყვოდ სრულდებოდა.

რომანი ჩვენი გუნდის სინდისი, მისი ტრადიციების დამცველი გახლდათ. გამოცდილ მოჭიდავეებს ბევრი ვერაფრით გააკვირვებ, რომან რურუა კი ჩვენც გვაოცებდა მეტოქეებზე თავისი უპირატესობით. იგი ყოველთვის მათზე იმდენად ძლიერი გვეჩვენებოდა, გეგონებოდათ, მძიმეწონოსანია და "ბუზებს" იგერიებსო. ჩვენი კაპიტანი ნაკრების ყველაზე საიმედო მოჭიდავე იყო".

რომან რურუასი, მართლაც, ყოველთვის ეიმედებოდათ. მაშინაც კი, როცა შეუძლოდ გახლდათ. ერთი ეპიზოდი მინდა გავიხსენო, რომელიც 1971 წლის საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადას უკავშირდება. მიუნხენის თამაშებისთვის "კლასიკოსები" მინსკის ოლიმპიურ ბაზაზე ემზადებოდნენ. რომანიც იქ იყო. ქართველი ფალავანი ხერხემლის გაუსაძლისი ტკივილით მოსკოვის პირველ კლინიკურ საავადმყოფოში აღმოჩნდა. არადა, საბჭოთა კავშირის ხალხთა მეოთხე სპარტაკიადა კარს იყო მომდგარი.

ერთ დღეს რურუას პალატაში საქართველოს ჭიდაობის ფედერაციის მაშინდელმა თავმჯდომარე ირაკლი სარაჯიშვილმა და ცნობილმა მწვრთნელმა ვახტანგ კუხიანიძემ მიაკითხეს. იმ დროს შემოვლაზე მყოფ კლინიკის მთავარ ექიმს უთხრეს, ჩვენი რესპუბლიკის ხელმძღვანელობის თხოვნით რომან რურუა ერთი საათით უნდა წავიყვანოთო. უარმა არ გაჭრა.



წაგება რომ არ შემიძლია?!
"ქუჩაში რომ გამიყვანეს, ვიკითხე, სად მიგყავართ-მეთქი. რესპუბლიკის ხელმძღვანელობის თხოვნით სპარტაკიადაზე უნდა იჭიდაოო, მიპასუხეს. რას ამბობთ, ხომ ხდავთ, ვკვდები-მეთქი. ყურიც არ მათხოვეს.

სპარტაკიადის შტაბში დამხვდნენ ცეკას მდივნები - მიხეილ გოგიჩაიშვილი და დევი სტურუა, სპორტკომიტეტის თავმჯდომარე გიორგი სიხარულიძე, სახელოვანი მოჭიდავეები - გივი კარტოზია, როსტომ აბაშიძე და სხვები. გიორგი სიხარულიძემ ოთახში შესვლა არ მაცალა, ისე მომახარა - შენი ჭიდაობა მოგვენატრაო. რა ჭიდაობა, ბატონო, ხომ ხედავთ, სიმწრისგან ვიკრუჩხები-მეთქი.

- ეგ არაფერია, ნემსს გაგიკეთებთ და ტკივილს გაგიყუჩებთ, საქართველოსთვის უნდა იბრძოლო, თანაც უფრო დიდ წონაში. წააგე, ბატონო, თანაც ორჯერ წააგე. არაფერს გეტყვით, - არ ცხრებოდა სიხარულიძე.

- მერე, წაგება რომ არ შემიძლია, რა ვქნა?- მეც ჩემებურად შევუტიე.

- ჰოდა, ეს რომ ვიცით, იმიტომაც გთხოვთ, რომ იჭიდაო, - დაუმატა დევი სტურუამ.

სხვა რა გზა მქონდა, დავთანხმდი".

შეპირებისამებრ, რომან რურუა მოსკოვში ცნობილ ექიმ ზოია მირონოვასთან მიიყვანეს ტკივილგამაყუჩებლის გასაკეთებლად. უზარმაზარი ნემსის დანახვაზე სახელოვან ფალავანს გააჟრჟოლა, ქვა ააგდო და თავი შეუშვირა - რა ნემსი, რის წამალი, არაფერი მტკივა, წამიყვანეთ, ვიჭიდავებო.

ბატონმა რომანმა ჩვეული სტიქიით იბრძოლა ხალიჩაზე - შვიდ მეტოქეს სძლია და საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის ჩემპიონი მესამედ გახდა.
პაექრობების დამთავრების მერე ტკივილებისგან წელში მოხრილი ისევ საავადმყოფოში დააბრუნეს, სადაც კარგა ხანს იმკურნალა. მომჯობინების შემდეგ ოლიმპიურმა ჩემპიონმა ერთი საერთაშორისო ტურნირი მოიგო, მაგრამ აშკარად გრძნობდა, უწინდებურად ჭიდაობა აღარ შეეძლო, რაც მის მრწამსს ეწინააღმდეგებოდა.

"ამგვარი გაფიქრებაც კი მტკივნეული იყო, მაგრამ ამქვეყნად მუდმივი არაფერია და ერთ დროს მეც ხომ უნდა შევლეოდი ხალიჩას, ამიტომ დიდ სპორტთან განშორება გადავწყვიტე".

[ლეგენდების კვალდაკვალ] \"ხარება და გოგია\", ომარ ფხაკაძე და ლევან თედიაშვილი, დუბლი მეორე...

თქვა და წავიდა.

ოღონდ - სარბიელიდან, თორემ ჭიდაობისთვის დღემდე ზურგი არ შეუქცევია. მრავალ საქმეში გახდა წარმატებული, თუმცა სპორტი ბატონი რომანისთვის უპირველესია.

- მასობრიობა გვაკლია. განსაკუთრებით ბოლო წლებში. სამაგიეროდ, აფთიაქები მოვამრავლეთ, - ამბობს გულისტკივილით. – 2012 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე ვიყავი. სპეციალურად ვათვალიერებდი ლონდონის ქუჩებს, მაგრამ აფთიაქს ვერსად მოვკარი თვალი. ალბათ, უამისოდ ვერ იქნებიან ინგლისელები, მაგრამ ფაქტია, ისინი ერის გაჯანსაღებას მეტ ყურადღებას აქცევენ, ვიდრე მოსახლეობის ავადმყოფობის ხარჯზე აფთიაქების მომრავლებასა და წამლის ბიზნესით გამდიდრებას. ვიმედოვნებ, საქართველოშიც არა მარტო მაღალ სპორტულ მიღწევებზე, არამედ ახალგაზრდების და, ზოგადად, ერის გაჯანსაღებაზეც იზრუნებენ, რაც ჩემი დიდი ხნის ოცნებაა.

საოცარი პიროვნებაა ოლიმპიური ჩემპიონი. მაშინ, როცა მთელი საქართველო ქალაქისკენ გარბის, რომან რურუა დიდი ხნის წინათ მთელი ოჯახით სოფელში - მცხეთის რაიონის ღართისკარისხევში გადასახლდა, ლამის უკაცრიელი ადგილი წალკოტად აქცია: მოვლილ-დავარცხნილი ეზოკარი აქვს ყველა სახეობის ხილითა და ბოსტნეულით, ყველა სახეობის შინაური ფრინველი და საქონელი ჰყავს. მთავარი და უპირველესი - ყველაფერი საკუთარი ხელით, გარჯით შექმნა: ტიტულოვანი ფალავანი შრომას მზის ამოსვლამდე იწყებს: თავად ხნავს, თესავს, თოხნის, ბარავს, კრეფს, ამყნობს, რწყავს.. საქვეყნო საქმეს, ახლობლებსა და ნაცნობ-მეგობრებსაც არ ივიწყებს - ხალიჩაზე შეუდარებელი მორკინალი სიკეთის თესვასა და ადამიანურ ურთიერთობებშიც გამორჩეულია.

1726
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები